Nú í vetur las ég nokkuð skemmtilega grein eftir Simon Gawesworth um Buzzer og það sem aðskilur hann frá Blóðormi. Í stuttu máli; Buzzer er bara samheiti veiðimanna yfir lirfur rykmýs, ekki bitmýsins, sem finnast á stjái í vötnum norðanverðrar Evrópu þegar kemur að því að flugan klekst út. Simon er afar stífur á því að Buzzer getur aldrei verið rauður, þá heitir hann Blóðormur (Bloodworm) og er fastur við botninn. O, jæja, hugsaði ég með mér, hverju skiptir hvað við köllum kvikindið, svo lengi sem það gefur fisk. Síðan settist ég niður og hnýtti nokkrar útgáfur af Blóðormi (þessum rauða) til að hafa í boxinu í vor, já og raunar langt fram á sumarið.

Ég get svo sem verið sammála Simon að Buzzer og Blóðormur séu bara samheiti flugna og því eru Blóðormarnir mínir afskaplega mismunandi í útliti og lögun. Þegar svo kemur að því að velja Blóðorm fyrir fisk ræður skap mitt í það og það skiptið væntanlega meiru um valið heldur en gaumgæfileg skoðun á útliti þeirra í vatninu. Það er nefnilega alls ekki svo einfalt að greina útlit þeirra í vatninu, maður velur bara einn og skiptir um þangað til hann bítur á.

Þegar þessi verður til í skotinu mínu og fyrir valinu verður grubber öngull þá heitir hún WD-40. En þegar beinn öngull verður fyrir valinu, þá fær hún í mínum huga heitið Tailor. Auðvitað eru þær ekki eins, meira að segja töluverður munur á þeim m.v. uppskriftirnar en þegar upp er staðið og þær komnar í vatnið er lítill munur á þeim, í það minnsta eins og ég hnýti þær. Ég hnýti þessa flugu (WD-40) með Ultra Dark Brown 70 þræði til að ná fram áberandi skilum í búk flugunnar þegar hún er komin í vatnið, það myndast skemmtilegur contrast á milli ullar og þráðar sem silungurinn virðist alveg gleypa við.

Þessar flugur eru hluti ættartrés Pheasant Tail þótt hráefnið sé allt annað. Allar þrjár eru ómissandi í boxinu þegar gráðugur silungurinn er annars vegar.

Sú fluga sem kom mér mest á óvart árið 2012, Higa’s SOS. Það var í lok árs 2011 að ég rakst á skemmtilega grein um þessa sára einföldu flugu sem gert hafði góða hluti vestan hafs þá um árið. Eftir að hafa prófað að hnýta kvikindið setti ég uppskriftina að henni hingað á síðuna og reyndi hana svo fyrir alvöru s.l. sumar. Í sem fæstum orðum; stórkostleg fluga sem ég veit að fleiri hafa prófað með mjög góðum árangri.

Þó upprunalega uppskriftin nefni silfurkúlu, þá hef ég látið það eftir veiðifélaga mínum að setja á hana svarta kúlu fyrir næsta sumar. Það kemur síðan í ljós hvor virkar betur, silfur eða svört. Ég fer ekki í veiði án þessarar flugu í stærðunum #10 – #16 og nú er búið að fylla á tvö box af þessu undrakvikindi.

Ummæli

Ingó – 10.02.2013: Ég hnýtti haug af þessari síðasta vetur og hún gaf ótrúlega vel í Þingvallavatni eftir miðjan júní. Þá virtist engu máli skipta hvort hún var hnýtt með vængstubb úr glitþræði eða ekki. Spennandi að sjá hvort bleikjan tekur hana jafnt grimmt næsta sumar eða hvort hún verður komin úr tísku  Ingó

Palli G. – 13.02.2013: Þessari verður klárlega bætt í rotation-ið.

Bráðdrepandi fluga sem fyrir löngu er búin að sanna sig. Mér liggur við að segja að hún eigi það til að skipa einhvers konar heiðurssess hjá sumum veiðimönnum, hvort sem það er nú verðskuldað eða bara hefð. Ég þekki einn veiðimann sem fékk sinn fyrsta fisk á flugu, einmitt á Black Ghost og eftir það hefur nánast aldrei verið farið í veiði öðruvísi en hann fari undir í lengri eða skemmri tíma. Auðvitað hefur þessi fluga þá gefið viðkomandi veiðimanni marga fiska. Ég hnýti drauginn í stærðum 6 og niður í 12 fyrir þennan aðila, með og án orange ívafi í vængfjöður því stundum er hann spennandi þannig en stundum ekki.

Ummæli

03.02.2013 – Þórunn: Uppáhalds 

Náskyldur ættingi Pheasant Tail, Pheasant, er alltaf í boxum okkar hjóna. Til að byrja með var hann aðeins í mínu boxi, en fljótlega fluttu nokkrir þeirra sig um í set í box frúarinnar og hafa átt fasta búsetu þar síðan, nánast lögheimili. Afskaplega einfaldur í hnýtingu og líkt og náfrændi hans, Pheasant Tail dugir hann undir ýmsum kringumstæðum. Ég hnýti hann í stærðum; 8, 10, 12, 14 og 16, bæði á beina króka og grubber. Það eru einhverjar tiktúrur í mér að hnýta hann aðeins með koparkúlu og byggja örlítið undir fjaðrirnar næst hausnum með brúnu ullargarni. Það hefur kannski ekkert að segja, en þannig líður mér betur með hann.

Mér er það stórlega til efs að nokkur silungsveiðimaður fari til veiða án þess að vera með eitthvert eitt eða fleiri afbrigði af Pheasant Tail í farteskinu. Ég er yfirleitt með nokkur afbrigði í boxinu og helst fer ég aldrei af stað án þess að vera með uppáhaldið mitt með; Pheasant Tail með kúluhaus, hringvöfðu skeggi og rauðum kraga. Klassískur er hann líka með og svo Pólskur þar sem rauðum broddi er bætt við. Fyrir konuna hef ég svo bætt örfáum rauðum fjöðrum í skottið, þannig vill hún hafa hann. Svona er nú smekkur manna misjafn og eitt er víst, þessi fluga væri aldrei til í öllum þessum afbrigðum ef smekkur fiskanna væri ekki álíka misjafn. Uppskriftirnar; Pólskur og original og svo er bara um að gera að bregða út af og prófa eitthvað nýtt.

Ummæli

Urriði – 26.01.2013: Bara svo þú vitir það þá veiðist ekkert á PT með svona hringvöfðu skeggi! Það er bara svoleiðis! En svona í alvöru þá eru þettar flottar flugur hjá þér og örugglega ein best uppfærða veiðisíðan svona yfir háveturinn!

Svar: Ljótt að heyra, Urriði. Þú verður að kenna urriðunum þínum, þarna fyrir austan betri siði. Frændur þeirra hérna fyrir sunnan eru alveg vitlausir í þessa 🙂