Ég fékk smá áskorun frá vini mínum á Fésbókinni þannig að í staðinn fyrir að lesa blaðið í morgun settist ég niður og skellti í eina flugu, algjörlega utan dagskrár. Það getur líka verið gaman að hnýta eitthvað sem ekkert vit er í.
-
Utan dagskrár
Randaflugan Höfundur:
-
Peacock
Jú, auðvitað er Peacock í boxinu og ekki bara hefðbundinn. Svona í fljótu bragði dettur mér engin önnur ‘Íslensk’ fluga í hug sem hefur komið fram í eins mörgum og mismunandi útgáfum eins og Peacock. Að sama skapi held ég að fáar flugur hafi fengið eins mikla umfjöllun í gegnum tíðina. Í einfaldleika sínum hefur hún virkað prýðilega vel alveg frá því Kolbeinn Grímsson sauð hana saman á bökkum Hlíðarvatns í Selvogi. Síðar hafa svo veiðimenn flækt málið, leyft flugunni að nálgast frænkur sínar erlendis og eflaust þykir einhverjum sem hér sé ekki lengur um sömu fluguna að ræða.
En, hvað um það. Stuttur, langur og svo bústinn með brúnum haus og urriðabaninn með rauðum haus, þetta eru helstu afbrigðin sem ég hef í boxinu mínu. Svo slæðast auðvitað nokkur önnur afbrigði með, svona allt eftir því hvað manni dettur í hug við hnýtingarnar. Stærstur finnst hann #8 hjá mér með ríkulegu undirvafi til að gera hann bústnari. Uppskrift hér og ýmislegt annað hér, hér og hér.
Stuttur, Langur, Feitur og Rauðhaus Ummæli
15.03.2013 – Urriði: Djöfull eru þessar flottar!
Svar: Já, sá gamli (Peacock) stendur alltaf fyrir sínu.
Höfundur:
-
Rassendafjaðrir – Cul de Canard
CDC Einstaklega mjúkar fjaðrirnar og áferðarfallegar. Þeir sem veigra sér við að bregða sér í franskan framburð nefna þær einfaldlega CDC eða rassendafjaðrir upp á íslensku. Frá náttúrunnar hendi eru þessar fjaðri þeim eiginleikum gæddar að hrinda frá sér nánast öllu vatni og henta því einstaklega vel í þurrflugur. Þær eru að vísu afskaplega viðkvæmar fyrir gerviefnum og fitu og því ætti að varast alla notkun á slíku þegar hnýtt er úr CDC fjöðrum. Eins og íslenska viðurnefni þessara fjaðra gefur til kynna eru þær teknar af aftanverðum andfuglinum, rétt þar sem fitukirtill andarinnar er undir stélinu. Sökum fágætis þeirra er verðið nokkuð í hærri kantinum svo ekki sé meira sagt og margir hnýtarar láta sér duga ódýrari fjaðrir að viðbættum flotefnum þegar kemur að þurrflugum í stað þeirra.
Höfundur:
-
Blóðormur
Nú í vetur las ég nokkuð skemmtilega grein eftir Simon Gawesworth um Buzzer og það sem aðskilur hann frá Blóðormi. Í stuttu máli; Buzzer er bara samheiti veiðimanna yfir lirfur rykmýs, ekki bitmýsins, sem finnast á stjái í vötnum norðanverðrar Evrópu þegar kemur að því að flugan klekst út. Simon er afar stífur á því að Buzzer getur aldrei verið rauður, þá heitir hann Blóðormur (Bloodworm) og er fastur við botninn. O, jæja, hugsaði ég með mér, hverju skiptir hvað við köllum kvikindið, svo lengi sem það gefur fisk. Síðan settist ég niður og hnýtti nokkrar útgáfur af Blóðormi (þessum rauða) til að hafa í boxinu í vor, já og raunar langt fram á sumarið.
Ég get svo sem verið sammála Simon að Buzzer og Blóðormur séu bara samheiti flugna og því eru Blóðormarnir mínir afskaplega mismunandi í útliti og lögun. Þegar svo kemur að því að velja Blóðorm fyrir fisk ræður skap mitt í það og það skiptið væntanlega meiru um valið heldur en gaumgæfileg skoðun á útliti þeirra í vatninu. Það er nefnilega alls ekki svo einfalt að greina útlit þeirra í vatninu, maður velur bara einn og skiptir um þangað til hann bítur á.
Nokkrir af blóðormunum mínum Höfundur:
-
Krókar
Önglahrúga Eins og glöggir lesendur síðunnar tóku eftir fyrir skömmu, fékk ég smá hjálp við hnýtingarnar sem urðu til þess að gamlir krókar dúkkuðu upp úr krókaboxinu mínu. Þegar ég réðst á hrúguna valdi ég þá leið að flokka krókana með einföldum samanburði, án þess að leiða nokkuð hugann að merktum stærðum þeirra. Það kemur e.t.v. engum vönum hnýtara á óvart að hrúgurnar mínar urðu nokkuð fleiri heldur en merkingarnar í boxinu sögðu til um. Sem dæmi get ég nefnt að af #12 sem ég taldi mig eiga í lengdum Standard, 1XL og 2XL komu fimm hrúgur. Áferð krókanna sagði mér auðvitað að hér væru í það minnsta 3 mismunandi framleiðendur á ferðinni og lengdirnar töluvert mismunandi hjá þeim öllum. Þannig endaði ég með einhverjar millistærðir þegar ég var búinn að taka frá þá styðstu, miðlungs og lengstu.
Krókur Auðvitað vaknaði forvitnin hjá mér og ég lagðist í netið í skýringaleit. Sem sagt; smátt og smátt hafa framleiðendur reynt að sammælast um hver stærð önguls #10 sé, þ.e. bilið á milli odds og leggjar ( 8 á myndinni hér til hliðar ) og útbúa einhvern staðal þannig að þegar við kaupum #10 frá Mustad er bilið jafn stórt og á #10 frá Kamasan. Svo virðist sem frændur okkar í Noregi hafi vinninginn því flestir framleiðendur hafa sæst á að nota stærðarflokkun Mustad sem viðmið.
Þessar aðlaganir framleiðenda hafa orðið þess valdandi að nokkuð reglulega hafa krókar framleiðenda skipt um vörunúmer og stærðarflokkun síðustu árin með tilheyrandi óþægindum fyrir veiðimenn en á sama tíma hafa stærðirnar staðlast. Aftur á móti virðist vera aðeins lengra í það að framleiðendur komi sér saman um samræmda merkingu fyrir lengd króka, þar kennir ennþá ýmissa grasa sem ég fékk sko heldur betur að kenna á þegar ég sorteraði hrúguna mína. Ég sem sagt sat uppi með mun fleiri lengdir í hverri stærð heldur en ég hafði nokkurn tímann keypt.
Á öllu þessu rápi mínu um netheima hrasaði ég auðvitað um alls konar samanburðartöflur á krókum ýmissa framleiðenda, sumar flóknari heldur en aðrar, aðrar einfaldari. Til gamans tók ég nokkrar þessara taflna, sneið af þeim króka sem mér þóttu utan áhugasviðs og framleiðendur sem ég hef aldrei heyrt nefnda. Úr varð mini-útgáfa sem hef sett hér á síðuna undir Töflur / Krókar. Til að einfalda samanburð smellti ég síðan myndum af umræddum krókum inn í töfluna til glöggvunar.
Höfundur:
-
WD-40
Þegar þessi verður til í skotinu mínu og fyrir valinu verður grubber öngull þá heitir hún WD-40. En þegar beinn öngull verður fyrir valinu, þá fær hún í mínum huga heitið Tailor. Auðvitað eru þær ekki eins, meira að segja töluverður munur á þeim m.v. uppskriftirnar en þegar upp er staðið og þær komnar í vatnið er lítill munur á þeim, í það minnsta eins og ég hnýti þær. Ég hnýti þessa flugu (WD-40) með Ultra Dark Brown 70 þræði til að ná fram áberandi skilum í búk flugunnar þegar hún er komin í vatnið, það myndast skemmtilegur contrast á milli ullar og þráðar sem silungurinn virðist alveg gleypa við.
Þessar flugur eru hluti ættartrés Pheasant Tail þótt hráefnið sé allt annað. Allar þrjár eru ómissandi í boxinu þegar gráðugur silungurinn er annars vegar.
WD40 – #10 & #14 Höfundur:
FOS 