Hólmsá, sumardaginn fyrsta

Með Veiðikortið upp á vasann, græjurnar í skottinu og starandi á hitamælinn rokka á milli 7 og 8°C renndi ég upp að Elliðavatni laust fyrir hádegið, sumardaginn fyrsta. Auðvitað höfðu fréttir af fiski freistað mín, en heldur var nú fátt um veiðimenn þegar ég renndi í hlað við Elliðavatns bæinn. Síðar heyrði ég að einhverjir höfðu safnast saman í landi Kópavogs, rétt við stífluna og þar var víst veitt.

Elliðavatn, sumardaginn fyrsta

Eitthvað sagði mér að láta það eftir mér að renna upp fyrir Gunnarshólma og kíkja í Hólmsána. Þegar ég mætti á staðinn voru þar tveir bílar en ekki nokkurn veiðimann að sjá. Jæja, ég hefði þá frítt spil í beygjunni neðan við brú, þannig að ég klæddi mig og setti saman. Svona rétt mátulega var ég kominn í regnhelt þegar austanáttin hellti úr sér ísköldum hraglanda svo skoppaði á ánni.

Fyrst kast, ekkert. Annað kast, ekkert. Þriðja kast, og flugan var negld með látum. Miðað við aðfarirnar hefði mátt halda að þarna væru einhver pund á ferðinni, en við fyrsta stökk var ljóst að það hefði þurft gríðarlega jákvætt hugarfar til að geta talið heilt pund í því sem beit sig þarna fast í fluguna.

Fyrsti fiskur sumarsins

Eftir að hafa myndað þennan fyrsta fisk sumarsins, í fyrstu veiðiferð sumarsins, í fyrstu veiðiferð með nýja stöng, á þessum fyrsta degi sumars, var honum sleppt aftur í ána með þökk fyrir að kynda vel undir bakteríunni í karlinum.

Flugan sem þessi snaggaralegi urriði tók var Higa‘s SOS í viðsnúnum litum, sem sagt rauð og gyllt á krók #14.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 0 / 0 / 1 / 1 / 1

Meðalfellsvatn á Veiðikortinu

Unnendur Meðalfellsvatns geta tekið gleði sína aftur, því óvænt var það tilkynnt í dag að vatnið verður með á Veiðikortinu 2018 eftir stutta fjarveru.

Þar sem bæklingur Veiðikortsins er fyrir löngu kominn út, er veiðimönnum bent á að kynna sér vel veiðireglur við vatnið áður en haldið verður til veiða 19. apríl, en þann dag opnar vatnið.

Korthöfum er heimilt að veiða í vatninu öllu, þó ekki nær ósum áa og lækja sem í það og úr því renna en sem nemur 50 metrum. Vel verður fylgst með að þessum reglum sé fylgt. Daglegur veiðitími í vatninu er frá kl. 07:00 til 22:00.

Veiðitímabilið hefst eins og áður segir, þann 19. apríl og því líkur 20. september.

Veiðimönnum er sérstaklega bent á að snyrtileg umgengni er skilyrði fyrir veiði og bannað er að skilja rusl eftir við vatnið. Allur akstur utan vega og slóða er að sjálfsögðu bannaður og verður kærður til lögreglu. Veiðikostshafar sem valda umhverfisspjöllum eru ábyrgir gagnavart landeiganda.

Meðalfellsvatn er á Náttúruminjaskrá og nýtur sérstakrar verndar. Í aðalskipulagi er  50 m. breið ræma umhverfis vatnið skilgreint sem “opið svæði” þar sem ekki er gert ráð fyrir mannvirkjagerð m.t.t. undantekningum. Þá er rétt að árétta að öll lögmæt umferð gangandi manna er heimil umhverfis vatnið og óheimilt er að hindra slíka umferð. Hlið eða stigar skulu vera á öllum girðingum sem ná fram í vatnið. Veiðimenn eru í fullum rétti til að veiða við vatnið, hvort heldur fyrir framan sumarhús eða aðrar byggingar við vatnið.

Allar nánari upplýsingar má finna á vef Veiðikortsins.

Hlutföll púpu

Þegar lagt er af stað í að hanna og hnýta púpu, þá er góð regla að hafa eitt grundavallaratriði í huga; púpur sækja sér fyrirmyndir til náttúrunnar. Þrátt fyrir fjölbreytileika skordýra, þá eru þau flest bundin af mjög fyrirfram ákveðnum hlutföllum.

Skottið er jafn langt búkinum í heild sinni sem jafngildir lengd öngulleggs að frádregnum haus flugunnar. Haus flugunnar getur verið nokkuð misstór, en yfirleitt á bilinu 1,5 mm til 3,0 mm. Fálmarar eða fætur púpunnar eru yfirleitt jafn langar skotti hennar. Það sem eftir er af búk púpunnar skiptist jafnt á milli fram- og afturbols hennar.

Hlutföll þurrflugu

Ef maður ætlaði sér að setja fram eina rétta lýsingu á hlutföllum í þurrflugu þá yrðu undantekningarnar frá ‘reglunni’ væntanlega fleiri heldur en góðu hófi gegndi.  Með þokkalegri nálgun má samt setja eftirfarandi teikningu saman og reyna að lýsa því sem skiptir helst máli í þurrflugu.

Skott hefðbundinnar þurrflugu er jafn langt búk hennar sem nær óskiptur frá haus og aftur að bug önguls. Sé flugan með væng, er hann sjaldnast lengri heldur en öngulleggurinn. Hringvöf flugunnar ættu aftur á móti alls ekki að vera lengri heldur en búkur flugunnar, oft ekki lengri en sem nemur öngulbili króksins.

Hlutföll straumflugu

Straumflugur, eru það ekki bara ofvaxnar votflugur? Nei, ekki alveg, því hlutföllin í straumflugu eru í raun allt önnur en votflugu og þar af leiðandi hagar straumflugan sé öðruvísi þegar í vatn er komið.

Fyrir það fyrsta, þá er skegg straumflugunnar nokkru styttra heldur en votflugunnar, ekki lengra heldur en nemur öngulbili króksins. Skott straumflugu er ekki nema helmingur búksins en þar kemur á móti að lengd vængs er jöfn búki flugunnar að viðbættu skottinu. Vænglengd straumflugu getur því verið nokkuð mikil sé hún hnýtt á legglangan krók.

Hlutföll votflugu

Vængjaðar votflugur hafa fylgt ákveðnum hlutföllum svo lengi sem þær hafa fundist í fluguboxum veiðimanna. Með tíð og tíma hefur ýmislegt breyst í efnisvali, ný hnýtingarefni skotið upp kollinum og auðvitað hafa hnýtarar prófað sig áfram með notkun þess í votflugur, en eftir stendur að hlutföll flugunnar hafa nánast haldist óbreytt.

Skott klassískrar votflugu er nánast jafn langt og búkur hennar sem nær frá haus og aftur að öngulbug. Skegg votflugunnar nær yfirleitt frá haus og að önguloddi. Vængur flugunnar er jafn langur legg öngulsins, staðall sem markar sérkenni votflugna og aðskilur þær frá frænku þeirra, straumflugunni sem yfirleitt er með öllu lengri væng.

Lengdin skiptir máli

Eitt lærðist mér fljótlega í fluguhnýtingunum og það var að hafa eins stuttan þráð fram úr keflishaldaranum eins og mér var unnt. Langur spotti lengir ekki aðeins þann tíma sem það tekur að hnýta hvern vafning heldur slaknar líka á vafningunum ef þráðurinn er of langur. Heppilegt fjarlægð keflishaldara frá flugu er á bilinu 2 – 6 sm. Allt umfram þetta mætti með einhverri kokhreysti segja að sé óþarfi.

Það er líka auðveldara að ná markvissri staðsetningu á þræðinum ef manni lærist að nota keflishaldarann til að stýra staðsetningunni. Ég hef séð hnýtara sem hafa náð ótrúlegri lagni við að halda væng með tveimur fingrum og beita síðan tveimur til viðbótar til að stýra staðsetningu á þráðarins á flugunni. Þetta var mikil fingrafimi en algjörlega ónauðsynleg hefðu þeir stytt aðeins í þræðinum og notað keflishaldarann til þess sem hann er ætlaður; halda við og beina þræðinum á réttan stað.