Vatn vikunnar – Tjaldvatn

Síðasta veiðivatn vikunnar er heimavatn þeirra sem gista Veiðivötn, Tjaldvatn. Allar upplýsingar um vatnið má nálgast með því að smella á myndina hér að neðan.

Tjaldvatn í Veiðivötnum

Líkur hér með upptalningu veiðivatna á Landmannaafrétti og þá eru flest öll þeirra komin hér á vefinn, ekki aðeins þau sem finnast á Veiðivatnasvæðinu heldur og þau sem liggja sunnan Tungnaár, s.k. Framvötn.

Kortið af Tjaldvatni er kort nr. 80 sem ég hef teiknað eftir loftmyndum af veiðivötnum á Íslandi og sett hér á vefinn ásamt upplýsingum um álitlegar flugur sem gefið hafa. Næstu vikur munu leiða í ljós hvort fleiri vötn bætist í flóruna, af nógu er að taka, en það eru víst bara 24 klst. í hverjum sólarhring og þar af tekur vinna og önnur störf sinn skammt. Öll vötnin 80 má vitaskuld nálgast hér á síðunni auk yfirlita yfir nokkur vatnasvæði, s.s. Skagaheiði, Veiðivötn og Framvötn.

Léttur í botni

Eins skemmtilegar og mér finnast púpur vera, þá fer því fjarri að mínar sverji sig í ætt við frænkur sínar frá Tékklandi, þessar sem eru í yfirvigt. Þegar ég byrjaði að hnýta flugur við eldhúsborðið hérna um árið, þá var ég alls ekki viss hve þungar, þungar púpur ættu að vera. Ég hafði til hliðsjónar einhvern bækling sem hét Euro Nymphing og í þeim bæklingi voru þær allar með kúlu í yfirstærð og öngulinn vandlega vafinn með blýþræði. Ég á einhverjar af þessum fyrstu púpum mínum ennþá, flestar hafa þó orðið steinum að bráð í gegnum tíðina, ef ekki úti í vatni, þá fyrir aftan mig á bakkanum.

Þar sem ég bjó ekki svo vel að hafa aðgang að leiðbeinanda sem gat frætt mig um undirstöðuatriði púpuhnýtingar, kosti og galla og þá sér í lagi til hverra nota viðkomandi púpa væri ætluð, þá framleiddi ég einhvern ógjörning af púpum sem sverja sig meira í ætt við byssukúlur heldur en skordýr. Flestar af þessum púpum voru víst ætlaðar til veiða í stríðum straumi lækja og smááa þar sem það gilti umfram allt að koma þeim niður, fljótt og örugglega. Þessi misskilningur minn leiðréttist fljótlega og með tíð og tíma hafa púpurnar mínar tekið sig á og lést allverulega án þess að verða óþarflega horaðar.

Hin síðari ár hef ég meira að segja verið að föndra flugur sem eru aðeins lítillega þyngdar ef þá eitthvað. Ég er kannski mjög smitaður af áhuga mínum á votflugum, þessum klassísku vængjuðu aflaklóm sem komu fram á sjónarsviðið löngu áður en elstu núlifandi menn urðu svo mikið sem blik í auga.

Meira að segja blóðormurinn minn er ekki lengur þyngdur, ef undan er skilin glerperlan sem ég nota í hann. Öll lögmál um blóðorm sögðu mér í upphafi að gleyma þessari tilraun, blóðormurinn væri fastur á botninum og þar ætti ég að veiða hann, sérstaklega fyrripart sumars. En, viti menn þetta mótív að flugu hefur gefið mér ágætlega og smátt og smátt hefur hún farið oftar undir og því sífellt gefið betur. Flugur sem þessa veiði ég á intermediate línu í ekkert of löngum taumi. Kosturinn við þetta er að ég næ henni niður í vatnaveiðinni (á endanum), flugan verður síður viðskila við tauminn og tekur sjaldan upp ástríðufullt ástarsamband við botnfast grjót. Svo skemmir ekki að það er lítið mál að fá hana til að rísa alveg upp að yfirborðinu og veiða hana þar.

Allt í plati

Í dag er 1. apríl og þá vakna allri fiskar upp af værum vetrarblundi, þeir vita nefnilega að þessi dagur er merktur með rauðum hring á dagatali veiðimanna sem nú streyma fram á bakkana til að veiða. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvað fiskarnir eru spenntir eftir aðgerðaleysi vetrarins, nú lifnar yfir þeim og þeir skjótast fram og gefa veiðimönnum færi á sér. Til hamingju með daginn, veiðimenn.

Mikið vildi ég að reynsla mín síðustu árin væri eitthvað í ætt við þetta, en því fer fjarri og með tíð og tíma hef ég orðið rólegri í tíðinni, fagna deginum innandyra og fylgist með fréttum að harðjöxlum sem láta sig hafa það og uppskera, vonandi. Mér skilst helst að það séu helst veiðimenn í birtingi og einstaka staðbundnum fiski sem hafi orðið varir við fisk, en nú um hádegisbil hef ég enn ekki heyrt af neinum aflabrögðum. Höldum í bjartsýnina og vonum að menn séu svo uppteknir við löndunum að þeir komist ekki í að senda fréttir.

Uppskera mín í vorveiði síðustu 10 ára

Í hugum margra er það talið þroskamerki að geta setið hjá og horft á aðra veiða, kannski ég sé að þroskast eða þá að ég noti þetta bara sem afsökun fyrir því að mæta til vinnu 1. apríl og vera ekki á stjái við eitthvert vatnið.

Læt hér eina mynd fylgja með sem tekin var 1. apríl við Meðalfellsvatn fyrir nokkrum árum síðan.

Að Fjallabaki 2019

Á fjölmennum fræðslufundi sem Veiðifélag Landmannaafréttar hélt í félagsheimili Ármanna í gær, kom m.a. fram að á sumri komandi mun veiðifélagið hefja sölu á veiðileyfum í Sauðafellsvatni norðan Heklu. Þeim sem ekki kannast við nafnið, skal bent á að það hefur lengi verið misritað sem Grænavatn á kortavefjum. Vatnið var fisklaust fram til 1993 þegar í það var sleppt umtalsverðu magni af urriða af Grenlækjarstofni. Hin síðari ár hefur sögum farið af því að fiskurinn í vatninu hafi dafnað mjög vel, náð að endurnýja sig að með ágætri viðkomu þótt einhverjar gloppur hafi orðið í nýliðun á milli ára. Nú hyggst veiðifélagið láta reyna á sölu veiðileyfa í vatninu, hyggst selja fimm stangir sem seldar verða saman í holli. Vatnið er 45 hektarar að stærð í um 322 metra hæð fyrir sjávarmáli, skammt norðan Heklu. Það má sem sanni segja að þarna er náttúrufegurð með því stórbrotnasta sem finnst á Íslandi; svartur sandur, fjallahringurinn tignarlegur og sjálf Drottning íslenskra eldfjalla, Hekla gæfir yfir vatninu. Þetta er spennandi viðbót við allan þann fjölda vatna sem má finna í næsta nágrenni að Fjallabaki.

Á fyrrgreindum fundi kom einnig fram að stjórn veiðifélagsins hefur ákveðið að veiði í Frostastaðavatni að Fjallabaki verður gjaldfrjáls sumarið 2019, bæði til stang- og netaveiði. Með þessu freistar veiðifélagið að auka veiði í vatninu allverulega á sumri komanda og grisja liðmargan bleikjustofn þess eins og unnt er. Eins og kunnugt er hafa fiskirannsóknir þar síðustu ára fært mönnum heim sannindi þess að ástand bleikjunnar í vatninu er hreint ekki gott og umfangsmikillar grisjunar er þörf. Eins og áður segir, þá verður gjaldfrjálst að veiða í Frostastaðavatni, en farið verður fram á góða umgengni við vatnið og ítarlegrar skráningar á afla, bæði á stöng og í net. Skrá skal fjölda fiska, tegund og þyngd. Þeim sem hyggjast veiða í net í vatninu er bent á að þessu til viðbótar skal skrá fjölda neta, möskvastærð og lagnartíma. Mælt er með netaveiði í 30 mm. möska eða minni. Veiðitími í Frostastaðavatni verður frá 18. júní og fram til 15. september.

Frostastaðavatn

Það skal tekið sérstaklega fram að þessi gjaldfrjálsa veiði á aðeins við um Frostastaðavatn, ekki önnur vötn að Fjallabaki. Veiðileyfi í þau vötn má nálgast hjá Hellismönnum við Landmannahelli og auðvitað með félagsaðild að Ármönnum, en þeir veiða sem kunnugt er gjaldfrjálst að Fjallabaki.

En það stendur ekki aðeins til að grisja í Frostastaðavatni næsta sumar. Veiðifélag Landmannaafréttar og Stangaveiðifélagið Ármenn hafa gert með sér samkomulag um grisjun Löðmundarvatns næstu þrjú sumur. Um er að ræða verkefni þar sem félagsmenn Ármanna í sjálfboðavinnu munu freista þess að ná ríflega 1.700 kg. upp úr vatninu á hverju sumri, flokka og skrá allan afla og nýta eins og kostur er fyrir menn og skepnur.

Löðmundarvatn

Samkvæmt rannsóknum Hafró er ástand fiskistofna í Löðmundarvatni eitthvað skárri en í Frostastaðavatni og vonir standa til að með þessu átaki Ármanna náist að endurreisa fyrra orðspor vatnsins, en staðsetning þess og aðkoma er sérlega góð og það því tilvalið til fjölskylduveiði. Vinna Ármanna mun vonandi bera þann ávöxt á næstu árum að veiði þar glæðist og unnt verði að segja í gómsæta og feita bleikju þar líkt og áður.

Allar nánari upplýsingar má nálgast á heimasíðu Veiðifélags Landmannaafréttar, á heimasíðu Ármanna og upplýsingar um gistingu að Fjallabaki má nálgast á heimasíðu Hellismanna. Fljótlega mun sölusíða Sauðafellsvatns opna þar sem hægt verður að kaupa leyfi og nálgast allar upplýsingar um vatnið. Hver veit nema það vatn bætist þá við hér á FOS.IS með korti og nánari upplýsingum.