Á gráu svæði

Sú mynd sem fylgir þessari færslu er á gráu svæði, eins og sést. Myndin er tekin af atvinnuljósmyndara sem lagði töluvert á sig að ná þessu myndefni þokkalegu og hún birtist í opinberu plaggi fyrir einhverjum árum síðan. Ef ekki væri fyrir það að myndefnið væri ég sjálfur og ég hefði leyfi til að birta þetta á síðunni, þá væri ég að brjóta höfundarrétt á ljósmyndaranum og einhvern annan rétt á þeim sem kostaði myndatökuna.

Á FOS.IS má finna 5.862 myndir og myndbrot. Þar af eru 208 kort og teikningar sem ég hef útbúið sjálfur og 5.570 ljósmyndir sem ég eða veiðifélagi minn höfum tekið. Restin, sem telur 84 ljósmyndir hef ég keypt eða fengið leyfi frá höfundi að birta hér á síðunni og get hans þá sérstaklega. Þessar myndir tengjast rétt um 2.000 greinum sem er að finna á síðunni og innihalda efni sem er mitt.

Vefurinn hefur aldrei verið tekjulind og ég á ekki von á að það breytist. Ég er ekki einn af kostuðum áhrifavöldum samfélagsmiðla, ef ég nefni einhverja vöru, þjónustu eða fyrirtæki, þá er það vegna þess að ég tel það þess virði að nefna og ekkert annað liggur þar að baki.

Það getur verið snúið að vernda höfundarrétt efnis og ég hef ekki verið að eltast við slíkt í gegnum tíðina. Öllum hefur verið frjálst að vísa í það sem hér hefur verið sett fram, sé uppruna þess getið.

Að gefnu tilefni vil ég árétta að þetta er sett fram með þeim fyrirvara að viðkomandi þiggi ekki greiðslu fyrir eða noti efnið sér til tekna með beinum eða óbeinum hætti. Ef einhver hefur áhuga á slíkri notkun, þá þarf mitt samþykki.

Top Secret Midge

Þessi litla snotra mýfluga Pat Dorsey hefur verið sérlega vinsæl meðal veiðimanna í Klettafjöllunum Bandaríkjanna á liðnum árum og ætti engan að undra. Þessari flugu svipa vitaskuld til margra annarra flugna, en einfaldleiki hennar er nægur til að allir geta hnýtt hana og það sem meira er, hún virkar.

Rétt eins og um aðrar flugur sem líkja eiga eftir mýflugu, þá er hún yfirleitt hnýtt á krók #18 eða smærri, en sjálfur hef ég hnýtt hana töluvert stærri, alveg niður í #12 og hún virkar þannig líka. Um hæfni höfundar flugunnar þarf ekki að fjölyrða, frá honum hafa komið margar snyrtilegar flugur í gegnum tíðina. Pat er einn eigenda Blue Quill Angler í Colorado og hefur sent frá sér fjölda bóka um veiði og fluguhnýtingar.

Höfundur: Pat Dorsey
Öngull: Hefðbundinn- eða grubber #18 – #24 (t.d. Kamasan 100 eða B110)
Þráður: Dökk brúnn 8/0
Vöf: Hvítur þráður 6/0 (má jafnvel nota UNI GloThread 3/0) eða silfraður vír
Vængur: Hvítir fluor þræðir
Vængstæði: Brúnt fíngert dub

Þannig að því sé haldið til haga, þá er flugan á myndinni að ofan ekki skv. upprunalegri uppskrift Pat en sú í myndbandinu hér að neðan er það:

Votflugur að vori

Þegar ég fór yfir hvaða flugur gáfu mér best á síðasta ári, þá stóðu marabou flugur upp úr, nokkuð sem kom ekki neitt sérstaklega á óvart. Ég átti alveg eins von á að púpur væru í öðru sæti, en svo var nú ekki. Það voru votflugur, nánar tiltekið soft hackle flugur sem voru í öðru sæti, svona mitt á milli marabou flugna og púpa.

Mér fannst þetta svolítið skemmtilegt, því fyrir ári síðan gat ég þess einhvers staðar að ég mér þætti þetta elsta form veiðiflugna ekki njóta sannmælis og ég ætlaði að leggja meiri áherslu á að nota þær. Algjörlega óháð því að þessar flugur hafa alltaf höfðar mikið til mín.

Einmitt um þessar mundir er lífríkið að vakna af vetrardvalanum og einhver kann að segja að þá styttist í að votflugurnar fari aftur undir. Já, og þær ættu reyndar að vera farnar undir nú þegar, því soft hackle flugur eru ekkert síður góðar til síns brúks snemma vors, rétt áður en lífríkið smellur alveg í gang. Hvort sem það er hegðan hringvöfðu fjaðrarinnar í vatni eða eitthvað annað, þá virðast þessar flugur glepja fisk ekkert síður rétt áður en lirfur og púpur taka til við að umbreytast í fullvaxta skortdýr.

Hringvafin fjöður um búk sem líkir að einhverju leiti eftir púpu getur líkt eftir hýði hennar þegar fluga er dregin. Að sama skapi getur þessi fjöður líkt eftir fálmurum eða fótum lirfunnar þegar hlé er gert á inndrætti og fjaðrirnar rétta úr sér. En hvers vegna virkar þetta jafnvel þótt engin skordýr eru komin á kreik? Mér skilst á þeim greinum votflugufræðinga sem ég hef lesið, og trúið mér að þær eru nokkrir á alnetinu, að silungurinn hugsi ekki endilega rökrétt. Svo lengi sem þeir hafi yfir höfuð vaxið úr grasi við skordýraát, þá sé það greypt í kvarnir þeirra að u.þ.b. svona eða svona lítið skorkvikindið út. Ekki það að ég telji fiska hugsa mikið, en þetta er eitthvað í líkingu við að ef dýrið lítur út eins og önd, gaggar eins og önd, vaggar eins og önd, þá hlítur það að vera önd. Ef flugan lítur út eins skordýr, hreyfir sig eins og skordýr, þá hlítur það að vera skordýr og þá er eins gott að smella skoltunum utan um það.

Varmá 7. apríl 2019

En þetta er rennandi vatn!‘ sagði einn við mig á laugardaginn þegar ég sagði honum að okkur veiðifélögunum hefði boðist að leysa af við eina stöng í Varmá á sunnudaginn. Þó ég hafi ekki verið mikið að gutla í rennandi vatni hin síðari ár, þá slær maður nú ekki hendinni á móti svona boði og því vorum við félagarnir mættir austur í Hveragerði rétt um kl. 8 í gærmorgun.

Veðrið var svona eins og við má búast á þessum árstíma, alveg á þröskuldinum að vera skítkalt en á móti kom að það var þokkalega stillt og sú gula glennti sig framan í veiðimenn og morgunhana sem viðruðu hunda og sjálfa sig. Okkar stöng dróst til að byrja á svæði 2, þ.e. frá Stöðvarbreiðu og niður að Teljara þannig að við drógum fram kortið og ákváðum að kíkja á svæðið frá Teljaranum og upp að Stöðvarbreiðu. Eins langt og mitt vit nær til, þá er fjöldi álitlegra staða á þessu svæði, en ekki varð ég þó var við fisk.

Við skiptin færðum við okkur á svæðið frá Teljara og niður eftir. Naut ég þar leiðsagnar kunnugs veiðimanns, en það dugði mér ekki til að verða var við fisk, hvað þá að setja í einn og við færðum okkur síðan upp á svæði 1 við næstu skipti og sannast sagna vorum við orðin heldur vonlítil þegar við komum auga á töluvert af fiski í og við Stöðvarhyl. Ekki dugði mér að skipta um allar mögulegar flugur sem mér datt í hug, en veiðifélagi minn setti í mjög álitlega bleikju sem tók Prince Nymph (leiðr. það var víst Pheasant Tail) með látum og linnti þeim ekki fyrr en henni tókst að losa sig. Þetta var greinilega ein af þessum feitu og fallegu bleikjum sem Varmá geymir og vissulega blés þetta vonum í brjóst okkar. Aðrir fiskar á þessum slóðum vildu ekkert sem þeim var boðið og svipaða sögu má segja af þeim sem voru á ofanverðu svæði 2, Stöðvarbreiðunni, þegar við skiptum eitt skiptið enn.

Það var svo við síðustu skiptingu okkar veiðifélaganna að ég setti í og landaði mínum fyrsta fiski í Varmá og þar með fyrsta fiski sumarsins. Þetta var rétt fyrir neðan Teljarann, en þar höfðum við séð eitthvað af fiski á ferðinni í byrjun dags. Þetta var ekki stór fiskur, en sprækur og fallegur. Samkvæmt lögum og reglum var honum vitaskuld sleppt eftir að ein og hálf mynd hafði náðst af honum og svartur Dýrbíturinn hafði verið losaður úr honum.

Þessi bjarti fallegi fiskur mátti ekkert vera að þessu drolli, tók kipp og smeygði sér út úr rammanum:

Við létum gott heita þegar kom að skiptingu kl.18, bæði orðin heldur lúinn eftir þennan langa en ánægjulega fyrsta dag í veiði. Heilt yfir höfðum við ekki miklar fregnir af veiði í Varmá á sunnudaginn, eitthvað höfðu menn á orði að það hefði verið heldur of bjart, aðrir að það hefði verið kalt í morgunsárið og svo má lengi telja. Ég held hreint og beint að allar löggildar afsakanir hafi verið á borð bornar, ég aftur á móti var meira en sáttur við þessa fyrstu ferð ársins og fyrstu ferð mína í Varmá.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
0 / 0 0 / 0 / 1 0 / 1 1 / 1

Námskeið í fluguhnýtingum

Vegna forfalla voru að losna sæti á hnýtingarnámskeiði Ármanna fyrir lengra komna í næstu viku. Allar nánari upplýsingar um námskeiðið má finna á heimasíðu Ármanna þar sem jafnframt má bóka sig á námskeiðið. Námskeiðið verður dagana 9. 10. og 11. apríl í félagsheimili Ármanna, Dugguvogi 13 og hefst kl. 20:00 öll kvöldin.

Smellið á myndina til að lesa nánar um námskeiðið

Vatn vikunnar – Tjaldvatn

Síðasta veiðivatn vikunnar er heimavatn þeirra sem gista Veiðivötn, Tjaldvatn. Allar upplýsingar um vatnið má nálgast með því að smella á myndina hér að neðan.

Tjaldvatn í Veiðivötnum

Líkur hér með upptalningu veiðivatna á Landmannaafrétti og þá eru flest öll þeirra komin hér á vefinn, ekki aðeins þau sem finnast á Veiðivatnasvæðinu heldur og þau sem liggja sunnan Tungnaár, s.k. Framvötn.

Kortið af Tjaldvatni er kort nr. 80 sem ég hef teiknað eftir loftmyndum af veiðivötnum á Íslandi og sett hér á vefinn ásamt upplýsingum um álitlegar flugur sem gefið hafa. Næstu vikur munu leiða í ljós hvort fleiri vötn bætist í flóruna, af nógu er að taka, en það eru víst bara 24 klst. í hverjum sólarhring og þar af tekur vinna og önnur störf sinn skammt. Öll vötnin 80 má vitaskuld nálgast hér á síðunni auk yfirlita yfir nokkur vatnasvæði, s.s. Skagaheiði, Veiðivötn og Framvötn.

Léttur í botni

Eins skemmtilegar og mér finnast púpur vera, þá fer því fjarri að mínar sverji sig í ætt við frænkur sínar frá Tékklandi, þessar sem eru í yfirvigt. Þegar ég byrjaði að hnýta flugur við eldhúsborðið hérna um árið, þá var ég alls ekki viss hve þungar, þungar púpur ættu að vera. Ég hafði til hliðsjónar einhvern bækling sem hét Euro Nymphing og í þeim bæklingi voru þær allar með kúlu í yfirstærð og öngulinn vandlega vafinn með blýþræði. Ég á einhverjar af þessum fyrstu púpum mínum ennþá, flestar hafa þó orðið steinum að bráð í gegnum tíðina, ef ekki úti í vatni, þá fyrir aftan mig á bakkanum.

Þar sem ég bjó ekki svo vel að hafa aðgang að leiðbeinanda sem gat frætt mig um undirstöðuatriði púpuhnýtingar, kosti og galla og þá sér í lagi til hverra nota viðkomandi púpa væri ætluð, þá framleiddi ég einhvern ógjörning af púpum sem sverja sig meira í ætt við byssukúlur heldur en skordýr. Flestar af þessum púpum voru víst ætlaðar til veiða í stríðum straumi lækja og smááa þar sem það gilti umfram allt að koma þeim niður, fljótt og örugglega. Þessi misskilningur minn leiðréttist fljótlega og með tíð og tíma hafa púpurnar mínar tekið sig á og lést allverulega án þess að verða óþarflega horaðar.

Hin síðari ár hef ég meira að segja verið að föndra flugur sem eru aðeins lítillega þyngdar ef þá eitthvað. Ég er kannski mjög smitaður af áhuga mínum á votflugum, þessum klassísku vængjuðu aflaklóm sem komu fram á sjónarsviðið löngu áður en elstu núlifandi menn urðu svo mikið sem blik í auga.

Meira að segja blóðormurinn minn er ekki lengur þyngdur, ef undan er skilin glerperlan sem ég nota í hann. Öll lögmál um blóðorm sögðu mér í upphafi að gleyma þessari tilraun, blóðormurinn væri fastur á botninum og þar ætti ég að veiða hann, sérstaklega fyrripart sumars. En, viti menn þetta mótív að flugu hefur gefið mér ágætlega og smátt og smátt hefur hún farið oftar undir og því sífellt gefið betur. Flugur sem þessa veiði ég á intermediate línu í ekkert of löngum taumi. Kosturinn við þetta er að ég næ henni niður í vatnaveiðinni (á endanum), flugan verður síður viðskila við tauminn og tekur sjaldan upp ástríðufullt ástarsamband við botnfast grjót. Svo skemmir ekki að það er lítið mál að fá hana til að rísa alveg upp að yfirborðinu og veiða hana þar.

Allt í plati

Í dag er 1. apríl og þá vakna allri fiskar upp af værum vetrarblundi, þeir vita nefnilega að þessi dagur er merktur með rauðum hring á dagatali veiðimanna sem nú streyma fram á bakkana til að veiða. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvað fiskarnir eru spenntir eftir aðgerðaleysi vetrarins, nú lifnar yfir þeim og þeir skjótast fram og gefa veiðimönnum færi á sér. Til hamingju með daginn, veiðimenn.

Mikið vildi ég að reynsla mín síðustu árin væri eitthvað í ætt við þetta, en því fer fjarri og með tíð og tíma hef ég orðið rólegri í tíðinni, fagna deginum innandyra og fylgist með fréttum að harðjöxlum sem láta sig hafa það og uppskera, vonandi. Mér skilst helst að það séu helst veiðimenn í birtingi og einstaka staðbundnum fiski sem hafi orðið varir við fisk, en nú um hádegisbil hef ég enn ekki heyrt af neinum aflabrögðum. Höldum í bjartsýnina og vonum að menn séu svo uppteknir við löndunum að þeir komist ekki í að senda fréttir.

Uppskera mín í vorveiði síðustu 10 ára

Í hugum margra er það talið þroskamerki að geta setið hjá og horft á aðra veiða, kannski ég sé að þroskast eða þá að ég noti þetta bara sem afsökun fyrir því að mæta til vinnu 1. apríl og vera ekki á stjái við eitthvert vatnið.

Læt hér eina mynd fylgja með sem tekin var 1. apríl við Meðalfellsvatn fyrir nokkrum árum síðan.

Að Fjallabaki 2019

Á fjölmennum fræðslufundi sem Veiðifélag Landmannaafréttar hélt í félagsheimili Ármanna í gær, kom m.a. fram að á sumri komandi mun veiðifélagið hefja sölu á veiðileyfum í Sauðafellsvatni norðan Heklu. Þeim sem ekki kannast við nafnið, skal bent á að það hefur lengi verið misritað sem Grænavatn á kortavefjum. Vatnið var fisklaust fram til 1993 þegar í það var sleppt umtalsverðu magni af urriða af Grenlækjarstofni. Hin síðari ár hefur sögum farið af því að fiskurinn í vatninu hafi dafnað mjög vel, náð að endurnýja sig að með ágætri viðkomu þótt einhverjar gloppur hafi orðið í nýliðun á milli ára. Nú hyggst veiðifélagið láta reyna á sölu veiðileyfa í vatninu, hyggst selja fimm stangir sem seldar verða saman í holli. Vatnið er 45 hektarar að stærð í um 322 metra hæð fyrir sjávarmáli, skammt norðan Heklu. Það má sem sanni segja að þarna er náttúrufegurð með því stórbrotnasta sem finnst á Íslandi; svartur sandur, fjallahringurinn tignarlegur og sjálf Drottning íslenskra eldfjalla, Hekla gæfir yfir vatninu. Þetta er spennandi viðbót við allan þann fjölda vatna sem má finna í næsta nágrenni að Fjallabaki.

Á fyrrgreindum fundi kom einnig fram að stjórn veiðifélagsins hefur ákveðið að veiði í Frostastaðavatni að Fjallabaki verður gjaldfrjáls sumarið 2019, bæði til stang- og netaveiði. Með þessu freistar veiðifélagið að auka veiði í vatninu allverulega á sumri komanda og grisja liðmargan bleikjustofn þess eins og unnt er. Eins og kunnugt er hafa fiskirannsóknir þar síðustu ára fært mönnum heim sannindi þess að ástand bleikjunnar í vatninu er hreint ekki gott og umfangsmikillar grisjunar er þörf. Eins og áður segir, þá verður gjaldfrjálst að veiða í Frostastaðavatni, en farið verður fram á góða umgengni við vatnið og ítarlegrar skráningar á afla, bæði á stöng og í net. Skrá skal fjölda fiska, tegund og þyngd. Þeim sem hyggjast veiða í net í vatninu er bent á að þessu til viðbótar skal skrá fjölda neta, möskvastærð og lagnartíma. Mælt er með netaveiði í 30 mm. möska eða minni. Veiðitími í Frostastaðavatni verður frá 18. júní og fram til 15. september.

Frostastaðavatn

Það skal tekið sérstaklega fram að þessi gjaldfrjálsa veiði á aðeins við um Frostastaðavatn, ekki önnur vötn að Fjallabaki. Veiðileyfi í þau vötn má nálgast hjá Hellismönnum við Landmannahelli og auðvitað með félagsaðild að Ármönnum, en þeir veiða sem kunnugt er gjaldfrjálst að Fjallabaki.

En það stendur ekki aðeins til að grisja í Frostastaðavatni næsta sumar. Veiðifélag Landmannaafréttar og Stangaveiðifélagið Ármenn hafa gert með sér samkomulag um grisjun Löðmundarvatns næstu þrjú sumur. Um er að ræða verkefni þar sem félagsmenn Ármanna í sjálfboðavinnu munu freista þess að ná ríflega 1.700 kg. upp úr vatninu á hverju sumri, flokka og skrá allan afla og nýta eins og kostur er fyrir menn og skepnur.

Löðmundarvatn

Samkvæmt rannsóknum Hafró er ástand fiskistofna í Löðmundarvatni eitthvað skárri en í Frostastaðavatni og vonir standa til að með þessu átaki Ármanna náist að endurreisa fyrra orðspor vatnsins, en staðsetning þess og aðkoma er sérlega góð og það því tilvalið til fjölskylduveiði. Vinna Ármanna mun vonandi bera þann ávöxt á næstu árum að veiði þar glæðist og unnt verði að segja í gómsæta og feita bleikju þar líkt og áður.

Allar nánari upplýsingar má nálgast á heimasíðu Veiðifélags Landmannaafréttar, á heimasíðu Ármanna og upplýsingar um gistingu að Fjallabaki má nálgast á heimasíðu Hellismanna. Fljótlega mun sölusíða Sauðafellsvatns opna þar sem hægt verður að kaupa leyfi og nálgast allar upplýsingar um vatnið. Hver veit nema það vatn bætist þá við hér á FOS.IS með korti og nánari upplýsingum.

Veiðivötn og Framvötn

Næstkomandi sunnudag, þann 24. mars býður Veiðifélag Landmannaafréttar til opins fræðslufundar um fiskirækarstarf í Veiðivötnum og vötnunum sunnan Tungnaár, Framvötnum.

Fundurinn verður haldin í félagsheimili Ármanna að Dugguvogi 13 og hefst kl.15:00  Allir áhugamenn um fiskirækt og veiði á hálendi Íslands eru hvattir til að mæta.

Í föstum skorðum

Það er spennuþrungið augnablik þegar tekið er í fluguna, adrenalínið flæðir og maður bregst við, stundum of seint, stundum mátulega og stundum að óþörfu. Já, það er hægt að bregðast við að óþörfu, til dæmis þegar maður hefur bara verið að krukka í stein eða annan ófögnuð sem leynist í vatninu.  En hvað gerir maður þegar flugan er föst? Er föst fluga sama sem töpuð eða má gera eitthvað til að losa hana?

Ég hef ágæta skemmtun af því að hnýta mínar flugur sjálfur og því horfi ég ekki endilega fram á stórfellt tap þótt ég slíti, ekki nema þá að svo ólíklega vilji til að um síðustu fluguna í boxinu sé að ræða. Ég leyfi mér því að vega það og meta hvort ég bregðist við á einhvern annan hátt heldur en mögulega að slíta með því að taka á línunni. Það hefur alveg komið fyrir að ég geri ekkert annað heldur taka þéttingsfast í línu og slíta, það er þá helst undir þeim kringumstæðum að ég veit af eða sé fisk snudda í grennd við fluguna eða á milli mín og hennar sem ég vil ekki styggja.

Allt fast eða er hann á?

Það fer að vísu töluvert eftir línunni sem maður notar hvort maður geti skotið flugunni til baka, úr föstum skorðum eða af steini. Ef línan er með þokkalega góðri teygju, þá má beina stangartoppinum beint að staðnum þar sem línan sker vatnið, taka vel á og sleppa skyndilega. Ef vel tekst til, þá skýst flugan til baka og losnar.

Að vaða eftir flugu er yfirleitt alltaf möguleiki en getur styggt fisk sé hann í grennd. Raunar þarf hann ekkert að vera mjög nálægt því bæði bylgjur í vatni og urg í grjóti undan vöðluskóm berast langt í kyrrstæðu vatni og fiskurinn er yfirleitt ekki lengi að bregðast við þessu með því að láta sig hverfa. Að vaða eftir flugu hefur lítið að segja nema þú komist með stangartoppinn beint yfir en helst fram yfir fluguna og náir að smokra henni úr festunni. Umfram allt, ekki byrja á því að veifa stönginni upp og niður, út og suður því þá máttu alveg eins eiga von á því að brjóta hana í látunum. Raunar eru það fæturnir sem duga oft best til að losa fluguna ef þér tekst að láta utanverðan sólann renna eftir tauminum, alveg niður að flugu. Það eiginlega bregst ekki að flugan losnar.

Mín uppáhalds aðferð við að losa flugu er eftir sem áður að beita kasti, helst veltikasti beint yfir festuna þannig að flugan kippist til baka og losnar. Ef flugan losnar ekki í fyrstu atrennu, þá má alltaf leyfa línunni að liggja fyrir utan festu og einfallega draga hana inn. Stundum dugar dragið af línunni til að losa fluguna.

Diawl Bach

Þegar það kemur að flugum sem bitist hefur verið um, þá dettur mér ósjálfrátt hin velska Diawl Bach í hug. Þýðing úr velsku yfir á íslensku gæti verið Skolli litli, en á enska tungu hafa menn snarað heiti hennar yfir í Welsh Devil, Little Devil eða þá jafnvel Red Devil og vísa þá til upphaflega haussins sem hún skartaði, sem var jú rauður.

Þegar höfundar þessarar flugu er getið, þá koma margir til greina, en einn þeirra hefur þó oftast komið fyrir í hnýtingarbókum og það er Wyndham Davies frá Wales. Ég læt það liggja á milli hluta hvort það sé rétt eða ekki, það hefur ekki þurft höfund flugunnar til að skapa álitamál um hana hingað til, flugan sjálf hefur verið fullfær um það.

Eftir því sem ég kemst næst, þá var aðeins haus flugunnar rauður í upphafi og Peacock búkurinn styrktur með koparvír. Síðari útgáfur hafa orðið snöggtum skrautlegri á að líta; búkvöf út rauðu holographic eða hefðbundu tinsel, marglitir kúluhausar og í sparifötunum skartar hún Jungle Cock kinnum. Allt eru þetta skemmtileg afbrigði og væntanlega alls ekki til tjóns, en eftir stendur að upprunalega var flugan heldur rengluleg og hógvær á að líta, ef undan er skilinn rauði hausinn.

Höfundur: Wyndham Davies
Öngull: Hefðbundin eða þyngdur votfluguöngull #10 – #14
Þráður: Rauður 8/0
Stél: Brún hanafjöður
Vöf: Koparvír
Búkur: Peacock
Skegg: Brún hanafjöður
Haus: Rauður

Hér gefur að líta David Cammiss hnýta (nánast) upprunalega útgáfu flugunnar:

Síðari tíma útgáfur og öllu skrautlegri má sjá hér þegar Davie McPhail fer höndum um stílfærðar uppskriftir:

Hnýtingarnámskeið fyrir byrjendur

Stangaveiðifélagið Ármenn er þessa dagana að taka við skráningum á byrjendanámskeið í fluguhnýtingum sem haldið verður dagana 26. 28. og 29. mars. Síðastliðið vor stóðu Ármenn fyrir tveimur slíkum byrjendanámskeiðum sem opin voru almenningi og vegna fjölda áskorana, þá var ákveðið að endurtaka leikinn núna. Leiðbeinandi á námskeiðinu er Hjörleifur Steinarsson sem hefur haldið slík námskeið víða á undanförnum árum.

Allar nánari upplýsingar og skáningarform má nálgast á heimasíðu Ármanna með því að smella hér.

Eyrnamerktar flugur

Það hefur lengi tíðkast að eyrnamerkja ákveðnar flugur ákveðnum tegundum fiska. Við þekkjum flugur sem eru seldar sem laxaflugur og við þekkjum flugur sem eru eyrnamerktar silungaflugur. Það getur verið hin ágætasta skemmtun að bera þessar tvær gerðir flugna saman og þá kemur nú stundum sitthvað skemmtilegt í ljós.

Tökum sem dæmi Black Ghost, þessa víðfrægu flugu Herbert L. Welch frá árinu 1927. Hverjum hefði dottið í hug að þessi laxafluga væri jafn gjöful í silungs eins og raun ber vitni. Já, það er fyrst minnst á Black Ghost sem salmon fly en guði sé lof datt einhverjum í hug að setja hana undir í bleikju og gerði góða veiði. Trúlega var einhver þá þegar búinn að setja hana undir fyrir urriða og væntanlega gert álíka góða hluti. Góður kunningi minn fussar reyndar ítrekað þegar rætt er um sérstakar laxaflugur og sérstakar silungaflugur. Segir að fiskurinn hafi ekki hugmynd um þessa mannlegu múra sem byggðir hafa verið utan um flugur og því ekkert að marka þetta, fiskur tekur flugu óháð því í hvaða flokk mannskeppnan hefur sett hana, svo lengi sem hún höfðar til hans.

Mér fannst áberandi í sumar  sem leið að laxaflugan Green Butt væri nefnd sem gjöful fluga í lax. Ég trúi því alveg að þessi fluga hafi gefið, því á sama tíma tók ég nokkra væna urriða á svartan Nobbler með grænum rassi. Nú ætla ég ekki að birta myndir af þessum flugum, aðeins lýsingu í grófum dráttum; svartur búkur með silfurvöfum sem endar í neongrænum rassi, svartur vængur sem nær búklengd aftur fyrir krók. Nú má hver sem er geta sér til um hvora fluguna þessi lýsing á betur við.

Upp úr miðju síðasta tímabili fór ég í nokkur vötn þar sem silfurlituð hornsíli voru nokkuð áberandi. Ég rótaði í boxunum mínum og fann nokkra Dýrbíta sem svöruðu þokkalega til útlits þessara hornsíla, þó ekki alveg, en þeir gerður sitt gagn og við veiðifélagarnir veiddum ágætlega. Í haust fór ég síðan á stúfana á netinu og leitaði að flugum sem samsvöruðu betur þessum hornsílum sem ég rakst á. Nú veit ég ekki hve margir lesenda hafa stundað sjóstöng, hvað þá í Karíba- eða Kyrrahafinu, en ég rakst á mjög girnilega flugu sem mig langar að prófa, verst er að hún er eyrnamerkt Bonefish og slík skeppna er barasta ekki til hér á landi og samkvæmt því ætti þessi fluga ekki að gefa mér neitt í íslenskum vötnum.

Ég er nú samt tilbúinn að láta á þetta reyna og hef hnýtt nokkrar svona flugur og ætla að prófa þær á íslenskum urriðum og bleikjum næsta sumar, kannski hafa þessir fiskar bara ekki hugmynd um að þessar flugur séu ætlaðar í alsendist óskilda fisktegund úr hlýsjó sunnanundan miðbaug jarðar.

Hardy’s Favorite

Hardy’s Favourite er hugsarsmíð J.J. Hardy sem stofnaði Hardy’s Tackle Shop of Pall Mall. Hvenær honum datt þessi fluga í koll, veit ég ekki, en sagan segir að hún hafi upprunalega verið til sem bæði þurrfluga og votfluga.

Í gegnum tíðina hafa ótal afbrigði þessarar flugu komið fram á sjónarsviðið, sumar með þessu einkennandi rauða flosi í búk, aðrar ekki og svo hefur val á fjöðrum í væng og skott eitthvað verið á reiki. Miðað við upprunalega lýsingu flugunnar, þá tel ég myndina hér að ofan vera nokkuð nálægt frumútgáfunni.

Höfundur: J.J. Hardy
Öngull: Hefðbundin votfluguöngull #10 – #14
Þráður: Svartur 8/0
Stél: Kalkúnafjöður
Vöf: Rautt floss
Búkur: Peacock
Skegg: Fanir úr kalkúnafjöður
Vængur: Kalkúnafjöður
Haus: Svartur

Þó nokkuð frábrugðin uppskrift á ferðinni hér hjá Davie McPhail hér, en engu að síður mjög falleg fluga:

Fræðslufundur um fiskirækt

Veiðifélag Landmannaafréttar boðar til fræðslufundar um fiskirækt í Veiðivötnum og vötnunum sunnan Tungnaár, sunnudaginn 24. mars kl.15:00 í Árósum, félagsheimili Ármanna, Dugguvogi 13 í Reykjavík.

Á fundinum munu þeir Magnús Jóhannsson og Benoný Jónsson frá Hafró á Selfossi segja frá fiskirannsóknum undanfarin ár í Veiðivötnum og Framvötnum, þ.e. vötnunum sunnan Tungnaár. Heyrst hefur að þá muni veiðifélagið kynna eitthvað mjög spennandi og skemmtilegt sem býðst veiðimönnum á sumri komandi í veiði.

Fundurinn er öllum opinn og áhugamenn um þessi vinsælu veiðisvæði eru hvattir til að mæta og fræðast nánar um fiskirækt og ástand fiskistofna á þessum svæðum.

FOS.IS vill að þessu tilefni vekja athygli á að nú fara síðustu vötnin í Veiðivatna-seríunni að koma fram hér á síðunni og þegar hefur öllum vötnunum sunnan Tunganár verið gerð góð skil hér. Nánar má skoða umfjöllum um þessi veiðisvæði með því að smella á myndirnar hér að neðan:

Veiðivötn á Landmannaafrétti
Framvötn sunnan Tungnaár