Þegar fiskurinn er styggur þá er veiðimönnum ráðlagt að hreyfa sig hægt og láta lítið fyrir sér fara. Hvort þessi veiðimaður hefur tekið ábendingu aðeins of alvarlega, skal ósagt látið, en eitt er víst hann sést ekki mikið á þessari mynd.
Nú kann einhver að spyrja; Veiðimaður á þessari mynd? Jú, þarna er veiðimaður á ferð. Vísbending: leitaðu að stangartoppi. Annars minnir mig að veiðin hafi nú ekkert verið of mikil þetta kvöld á Skaga og líklegri skýring á síðbúnum veiðimanni í náttstað sé frekar sú að hann hafi viljað njóta kyrrðarinnar og fegurðarinnar eins lengi og unnt var.
Flottur dagur við Hlíðarvatn í Selvogi í dag. Töluverður fjöldi og létt yfir mönnum við vatnið. Greinilegt að góðar aflafréttir síðustu vikna hafa létt ákveðnum áhyggjum, enda ástæða til. Nú er bara að hífa vatnið upp um nokkur sæti á vinsældarlista veiðimanna þannig að það taki þann sess sem því ber. Ótrúlega slök ástundun það sem af er sumri við þessa perlu silungsveiðinnar.
Þétt staðið á Réttarnesinu
Við hjónin renndum suðurleiðina, komum við í Njarðvík (heitir víst Reykjanesbær í dag) og pikkuðum upp einn nýgræðing sem reyndist síðan standa sig alveg eins og hetja á flugustönginni. Held svei mér þá að okkur hafi tekist að sýkja hann af bakteríunni. Fáum sögum fór af aflabrögðum okkar við Réttina og Réttarnesið, tengdasonurinn varð að vísu var, frúin setti í eina flotta og viðbragðsfljóta sem losaði sig af í hvelli en ég var alveg eins og álfur út úr hól. Það var ekki fyrr en við færðum okkur inn að Hústanga að það hljóp á snærið hjá mér, ekki stór en fiskur samt.
Á heimleiðinni renndum við aðeins við í Hlíð hjá SVH og töldum úr gestabókinni, 52 kvittuðu fyrir heimsókn á þeim bæ og skv. afspurn var annað eins hjá Ármönnum og Árblik. Flottur dagur og frábært framtak veiðifélaganna eitt árið enn. Takk fyrir okkur.
Það er með ólíkindum hve oft það geta verið stillur við Langavatn í Borgarbyggð. Eitt skipti náði ég mörgum góðum myndum við vestanvert vatnið þar sem umhverfið tvöfaldaðist í vatninu, sama hver litið var.
Einhverjar þessara mynda hafa ratað til vina og kunningja sem hafa fengið að nota þær í kynningarefni, m.a. sú sem er hér fyrir neðan.
Og þá gefst öllum kostur á að reyna fyrir sér í Hlíðarvatni í Selvogi. Hvernig væri nú að koma sér snemma heim á menningarnótt, vakna hress og renna austur í Selvog og taka þátt í Hlíðarvatnsdeginum?
Eins og undanfarin ár bjóða veiðirétthafar gestum og gangandi að reyna fyrir sér í vatninu frá morgni til kvölds. Það skemmir væntanlega ekki að undanfarið hafa nokkrar vænar bleikjur veiðst í Selvoginum en í ljósi þeirra fiska er ef til vill ekki út vegi að geta þess að það er einfalt mál að sleppa fiski veiddum á flugu og það er einstaklega viðeigandi þegar hryggningarfiskur hleypur á snærið.
Viltu lesa þér til um Hlíðarvatn í Selvogi? Smelltu þá hér og lestu prýðilega umfjöllum Ármanna um vatnið eða náðu þér í Hlíðarvatnsbækling veiðirétthafanna hérna.
Bleikjuvottar við Hlíðarvatn – ljósm.Stefán Hjaltested
Gæði myndar þarf ekki alltaf að mæla í pixlum. Þessi mynd er í hæsta gæðaflokki í mínum huga, væntanlega aðeins vegna þess að þegar ég var á leið heim úr veiði þurfti ég að stoppa við gatnamót og þá var þetta útsýnið út um framrúðuna. Stangirnar á húddinu og þetta skilti í bakgrunni.
Það er sagt vera í 193 metra hæð yfir sjávarmáli og vera rétt um 1,6 ferkílómetrar að stærð. Ætli þetta séu mælingar fyrir eða eftir Múlastíflu? Sami vafi er um mesta skráða dýpi; 47 metrar. En hvað um það, við kíktum í Baulárvallavatnið á föstudagskvöldið, röltum vítt og breytt með bökkum þess á laugardag og kvöddum það svo í rigningu á sunnudag. Er eitthvað meira um þessa veiðiferð að segja? Nei, ekki nema ég laumast til að skrá einn urriða á mig og tvo á konuna en ekki voru þeir nú stórir. Raunar slepptum við bæði eitthvað af svo litlum tittum að orðið ‚tittur‘ er í raun ofrausn. Mér, og raunar veiðifélögum mínum líka, virðist ekkert ganga allt of vel með svona djúp vötn eins og Baulárvallavatn.
Kort af Baulárvallarvatni (2013)
Það er svo merkilegt að í Baulárvallavatn rennur fjöldi áa og lækja; Vatnaá úr Hraunsfjarðarvatni þegar Hraunsfjarðarstíflan er ekki lokuð í bak og fyrir, Moldargilsá úr Moldarmúla, Baulá sem á upptök sín í Elliðatindum, Draugagilsá úr Draugatjörnum og Rauðsteinalækur ofan úr Sátu. Hvort það renni síðan nokkur á úr vatninu er alsendis óvíst. Getur á verið á ef hún rennur í röri? Nei, ekki að mínu viti. Eitt er víst það rennur engin á í gamla árfarveginum sem er synd og skömm en svo sprettur væntanlega Straumfjarðaá fram undan stöðvarhúsi Múlavirkjunar. Það dylst víst engum að mér finnst lítið til um stíflur, sama hvort þær eru til raforkuframleiðslu eða vatnsmiðlunar í laxveiðiár.
FOS 