Hvar eiga veiðimenn að vera annars staðar en á Þingvöllum á þessum degi? Ég reif mig upp kl.6 í morgun, hitaði vatn á brúsa og skundaði á Þingvöll, eins og sagði í ljóðinu forðum. Dásamleg þoka grúfði yfir völlunum og vatninu, hlýtt og stillt veður, ekki hægt að biðja um það betra.

Um síðustu helgi fórum við hjónin á Þingvöll og áttum skemmtilega stund með fullt af murtum og 2-3 undirmálsbleikjum sem ekki verða færðar til bókar sökum smæðar. Í þeirri ferð brugðum við út af vananum og fórum í Tóftirnar austanverðar, svæði sem lofar góðu. Ég hugsaði mér því gott til glóðarinnar í morgun og byrjaði í Tóftum, en fljótlega fékk ég það á tilfinninguna að trúlega yrði meira um menn en afla á þeim slóðum, svo ég færði mig út á Nes með stefnuna á Nautatanga.

Eftir að hafa hrist nokkrar murtur af brá svo við að tekið var í Peacock’inn af fullri alvöru. Jamm, ekki bar að öðru en stærri bleikja væri þar á ferð. Eftir nokkuð snarpa viðureign lá þessi líka feita og pattaralega hryggna á bakkanum, 1 – 1,5 pund. Skömmu síðar var aftur tekið í Peacock og nú af enn meiri alvöru. Viðureignin var að sama skapi lengri og endaði með þessari líka fínu bleikju á bakkanum.

Eftir smá  bið, með tilheyrandi árangurslausum tilraunum með aðrar flugur, setti ég Peacock aftur undir og auðvitað kom enn ein bleikjan á hjá mér í svipaðri stærð og sú fyrsta. Flottur morgun á Þingvöllum í kyrrð og ró, fjarri glys og látum Borgarinnar. Ég hef sjaldan átt ánægjulegri Þjóðhátíðardag, til hamingju með daginn.

Veiðitölur ársins

Ummæli

17.06.2014 – Þorkell: Fagnaði þjóðhátíðardeginum með nákvæmlega sama hætti og þú. Reis úr rekkju klukkan sex, skundaði á Þingvöll og treysti vort heit. Landaði þremur bleikjum á Pheasant tail og Peacock og veðrið maður. Til hamingju með daginn sömuleiðis.

Svar: Já, segðu. Frábært verður eins og sjá má á myndunum af þinni frásögn, sjá hér.

Mér var farið að líða svolítið eins og í strætó við Þingvallavatnið í gærkvöldi; Leið 312 – Reykjavík, Vellankatla, Nautatangi, Öfugsnáði (tímajöfnun), Vörðuvík, Reykjavík. Að öllu gríni slepptu þá ákváðum við hjónin að slást í hóp þeirra, sem við héldum að yrðu, fjölmargra veiðimanna við Þingvallavatn. En það var nú öðru nær, fáir á ferli og eitthvað lítið um húrra hróp.

Eins og leiðarlýsing hér að ofan gefur til kynna var fyrst komið við í Vellankötlu, sem er einn uppáhalds staða minna við vatnið. Stutt lýsing; ekki eitt einasta högg. Var þá farið að Nautatanga og lagt á sig að vaða djúpt að veiðistað sem aldrei hefur klikkað. En svo bregðast raftar sem fylliraftar, ekki eitt högg. Var þá lagt í nýjan leiðangur og ekið að Öfugsnáða þar sem einn var á veiðum meðan frúin/kærastan sat inni í bíl og virtist hafa það bara alveg ágætt yfir bók að mér sýndist. Nei, þeir eru ekki allir sem eru dregnir til veiða af konunni, eins og ég.

Að lokum renndum við út að Vörðuvík og þóttumst við nú vera komin nokkuð nærri slóðum glæsilegra bleikjumynda síðustu daga, en að sama skapi nokkuð nærri urriðaslóðum. Eftir nokkur köst, engin fluguskipti og ekki mjög langt frá landi, var hrifsað allharkalega í fluguna og línan dregin hressilega úr höndunum á mér. Æ, það laumaðist að mér sá lúmski grunur að ég færi ekki með þennan fisk heim, sem kom svo á daginn. Þetta var sem sagt nokkuð vænn urriði sem hafði litist svona ljómandi vel á Pheasant hjá mér. Ég þori ekki alveg að skjóta á lengd, en yfir 40 sm. var hann í það minnsta og svona líka sprækur. Eftir snarpa viðureign, þar sem ég tók að mér að halda haus, mínum á sínum stað og hans nokkuð vel upp úr vatninu, gafst hann upp svo ég náði að renna honum að bakkanum og losa úr honum fluguna. Það var sprækur og kátur urriði sem skvetti sér í kveðjuskyni þegar ég hafði sleppt honum.

Afsakið léleg gæði á mynd, farsími í rökkri er ekki beinlínis ávísun á góða ljósmynd.

Veiðitölur ársins

Einhvers staðar í fjarska þessarar myndar eyddum við hjónin nokkrum tímum í dag eins og smáfuglar í skjóli fyrir roki og rigningu. Eins og gefur að skilja var ekki mikil von á fiski í þeim kalsa sem var við vatnið í dag, en mikið ofsalega var gott að komast út undir bert loft og tæma hugann.

Veiðitölur ársins

Okkur tókst frábærlega að viðhalda stofni Þingvallaurriðans í dag. Við hjónin skruppum í blíðunni á Þingvöll og urðum ekki vör við einn einasta fisk en því meira af mýpúpuhylkjum á vatninu. Greinilegt að náttúran er að vakna til lífsins og fuglar á þönum með greinar og strá í gogginum svo vart var flugu út komandi fyrir flugumferð.

Perla okkar Íslendinga skartaði svo sannanlega sínu fegursta og gladdi eflaust þá veiðimenn sem lögðu leið sína að vatninu. Ekki er alveg eins víst að þeir sem lögðu leið sína í opnun Úlfljótsvatns hafi verið jafn hamingjusamir með veðrið. Við fórum sem sagt lengri leiðina heim og keyrðum austur fyrir Úlfljótsvatn inn í frekar kuldaleg gjólu þar sem nokkrir veiðimenn reyndu fyrir sér við vatnið. Hvort eitthvað hafi hlaupið á snærið hjá þeim þennan fyrsta dag í veiði þori ég ekki að fullyrða, en litlum fréttum fór af veiði laust upp úr hádeginu þegar við hittum á einn sem hafði reynt fyrir sér í morgun.

Það verður nú samt að viðurkennast að eftirspurn eftir fiski er farin að aukast örlítið. Sex veiðiferðir og fiskur aðeins fengist í tveimur þeirra. Sjáum til hvað morgundagurinn ber í skauti sér, kannski maður sleppi bara ræktinni í fyrramálið og skjótist í veiði.

Veiðitölur ársins

Veðurspáin sveik ekki í morgun frekar en fyrri daginn. Hann spáði töluverðum blæstri og það stóðs. Það eina sem kannski klikkaði var að við vorum ekki eins snemma á ferðinni eins og við hefðum þurft til hefðum við viljað njóta kyrrðarinnar á Þingvöllum. Þegar við mættum á staðinn u.þ.b. mitt á milli kl. 7 og 8 var þegar maður við mann á Snáðanum, töluverður reitingur inni í Vatnsvik og eitthvað dreifðara á öðrum veiðistöðum.

Það vildi okkur e.t.v. til happs að einn þeirra sem var á Nautatanga var tímabundinn og var rétt við það að renna af hólmi þegar við komum. Sá hafði verið við frá um kl. 5 og séð mikið af bleikju alveg uppi í harðalandi en átt mjög erfitt með að finna réttu fluguna á hana. Með þessa vitneskju í farteskinu lögðum við leið okkar út á tangann og drógum út línur og það stóð á endum, hann tók líka við að draga í vind hann Kári. En, eftir nokkur köst með klassískum Peacock festi ég í einhverjum gróðri að því er mér fannst og var því ekkert að hafa fyrir því að reisa stöngina heldur dróg bara inn með nokkuð ákveðnum togum. Er þá ekki gróðurinn bara þessi fína bleikja sem ég auðvitað missti af þar sem ég lagði slaka í línuna á milli toga. Fyrst þessi vildi Peacock var ég ekkert að breyta um, hélt áfram og setti í eina alveg þokkalega skömmu síðar. Og enn hélt bleikjan áfram að sýna Peacock áhuga og eftir nokkrar naumar tökur setti ég í eina alveg þræl fína en tókst með einhverjum bölvuðum aulaskap að missa hana rétt í þann mund sem ég tók háfinn fram til að landa henni.

Svekktur og sár, mest á sjálfum mér, setti ég Watson’s Fancy púpu á og varð ekki var, reyndi svo með Pheasant og varð ekki heldur var þannig að aftur fór klassískur Peacock á og ég fékk tvær mjög naumar tökur fram til að verða kl.10 þegar vindur hafði tekið sig verulega upp og hálendi Íslands geystist fram yfir Hrafnabjörg og skellti sér niður á vatnið sem þétt mistur. Eftir kaffi og með því ákváðum við að láta gott heita enda skemmtilegur veiðidagur á morgun fram undan og engin ástæða til að slíta sér út í baráttu við Kára.

Veiðitölur ársins

Við höfum svo sem aldrei tekið þátt í þessari rómuðu næturveiði á Þingvöllum þangað til í gærkvöldi og rétt fram í nóttina. Byrjuðum aðeins inni við Vellankötlu og þar setti frúin í flotta bleikju, tæp tvö pund auk fjölda titta sem nánast þvældust fyrir. Heldur var nú rólegar hjá mér, það var ekki fyrr en við færðum okkur út á Nautatanga að mér tókst að jafna bókhaldið með hæng sem var rétt um pundið.

Dásamlegt veður, svona þegar maður var búinn að klæða það af sér og hin ágætasta skemmtun að veiða sig inn í nóttina.

Veiðitölur ársins