Það eru ekki allir sem hafa ótakmarkaðan eða nægan tíma til þess að fylla á boxin sín í vetur. Því miður geta óþarfa hlutir og athafnir sem tengjast veiði ekki nokkurn skapaðan hlut stolið af þér tímanum sem annars færi í að fylla á boxin. Það eru til ýmsar leiðir til að flýta fyrir því að ná að fylla á boxin, sumar góðar og gildar á meðan aðrar eru beinlínis bara kjánalegar.

Byrjum á kjánalegu leiðunum, fyrst þeirri sem ég leyfi mér að úthluta þeim vafasama heiðri að vera sérlega kjánaleg; slepptu því bara að hnýta og keyptu áfyllingu á boxið þitt. Einmitt, og missa af öllu gamninu? Ég segi nú ekki meir.

Önnur kjánaleg leið sem útvöldum veiðimönnum stendur til boða er aðeins kjánaleg að hálfu leiti; fáðu góðan vin til að hnýta fyrir þig. Þessi leið er aðeins kjánaleg fyrir annan/annað ykkar, þig. Sá sem hnýtir fyrir þig græðir alla ánægjuna og fær ómælda útrás fyrir sköpunargleðina á meðan þú getur bara notið þess að raða flugunum í boxið þitt þegar þær eru tilbúnar. Ill skárri kjánakosturinn ef þú átt ekki eina einustu stund aflögu til að hnýta sjálfur.

En það eru til nokkrar raunhæfar leiðir til að flýta aðeins fyrir áfyllingu fluguboxanna. Fyrst skal telja öruggu leiðina. Hún fellst í því að velja þér flugur sem þú þekkir vel, hefur hnýtt áður og hefur þokkalegt vald á að hnýta. Með öðrum orðum, nærð upp ágætum hraða og afkastar einhverjum tugum stykkja á góðu kvöldi í stað þess að eyða helmingi tímanns í að skoða uppskriftir að nýjum flugum eins og þeim sem finna má á þessari síðu.

Svo má líka stytta sér leið, sleppa einhverjum smáatriðum í flugunni sem taka óþarflega langan tíma. Þótt flugan sé ekki alveg 100% eins og höfundur hennar hefur ætlað henni, þá er alls ekki þar með sagt að hún veiði neitt síður. Stundum er einfaldara líka miklu betra. Ef þú trúir mér ekki, prófaðu að skera aðeins niður í hráefninu, sleppa þessu erfiða og stytta þér jafnvel leið með því að nota tilbúið búkefni í stað þess að vefja hverju laginu á fætur öðru til að ná ákveðnu þvermáli eða útliti.

Að herma eftir Henry Ford er líka góð leið til að auka afkastagetuna í hnýtingum, búðu til færiband. Þetta er kannski einfaldasta leiðin til að spara tíma, en mér finnst hún ekkert endilega skemmtileg. Þessi leið fellst í því að taka til það hráefni sem þú þarft í allar þær flugur sem þú ætlar að hnýta af ákveðinni tegund og raða á borðið. Svo kemur að partinum sem mér finnst svo leiðinlegur; byrjaðu á því að setja kúlu á alla krókana sem þú ert búinn að taka til. Næst þekur þú hvern krókinn á fætur öðrum með hnýtingarþræði og festir niður skottið. Þar næst tekur þú dub efnið eða burstann og festir niður við skottið á öllum flugunum. Þá fyrst er komið að því að taka búkefnið, festa það niður og vefja fram að kúlunni, hverja fluguna á fætur annarri. Og þannig heldur þú áfram þar til þú ert kominn með allar flugurnar tilbúnar, alltaf sama handbragðið þangað til þær eru allar tilbúnar á svo til sama tíma. Einhverra hluta vegna finnst mér alltaf skemmtilegra að setja fullbúna fluguna í svampinn eða korktappann áður en ég byrja á þeirri næstu.

Svo er það reyndar þetta með þörfina á fjölda flugna, stundum er hún svolítið heimatilbúin og aðeins til í kollinum á mér. Það hefur alveg komið fyrir að ég hef hnýtt einfaldaðar útgáfur af flugu og þá aðeins í takmörkuðu upplagi til að prófa. Að vera með einfalda flugu í farteskinu sem virkar, það gefur alveg færi á að vera með einmitt hráefnið í hana í hnýtingartöskunni og taka hana með sér í veiðiferðina. Þá getur maður smellt í þær flugur sem vantar á örskotsstund, næstum sama hvar maður er.

Það getur alltaf komið fyrir að einhverjar pöddur vakni til lífsins í hnýtingarefninu, helst fjöðrunum. Einfalt ráð til að koma í veg fyrir þetta er að lauma einu og einu lárviðarlaufi inn á milli hnýtingarefnisins. Lárviðarlauf er skaðlaust en virkar sem ágætis pöddufæla.

Hvort sem hnýtari þyngir búk flugunnar með þynnum eða vír, þá er mikilvægt að byggja vel undir þynginguna. Það er ekki síður mikilvægt að læsa þynginguna vel niður með hnýtingarþræði og mögulega lakki áður en hafist er handa við að byggja fluguna endanlega upp.

Gamlar fréttir geta verið skemmtilegar, sérstaklega þegar maður les þær sem nýjar í dag. Ég var eitthvað að gauka á netinu í haust í leit að ítarefni fyrir smá greinarstúf sem ég var með í smíðum og þá datt ég niður á frétt um meintan vafasaman sigur Bandaríska unglingalandsliðsins á heimsmeistaramótinu í fluguveiðum. Greinin fjallaði um yfirburðastöðu liðsins sem talin var felast í Squirmy Wormy. Sitt sýndist hverjum um þessa flugu og það hvort leyfa hefði átt liðinu að nota þessa óþekktu jaðar-flugu. Ég staldraði aðeins við þessa athugasemd og fannst hún svolítið einkennileg, hafa ekki allir séð þessa flugu? Var hún ekki afhjúpuð á Íslandi sem leynivopnið árið 2018? Haldið ykkur nú fast; þessi grein sem ég var að lesa var frá árinu 2014 og þá hafði þessi umdeilda fluga þegar verið í fluguboxum veiðimanna í Norður Karólínu í á fjórða ár.

Nú verð ég að játa að ég tengdi ekki alveg strax að ég hef um árabil fylgst með höfundi þessarar flugu án þess að gera mér grein fyrir því sérstaklega. Þessi hnýtari, kastkennari, leiðsögumaður og fyrrum ambassador Orvis heitir Dave Hise, á og rekur Casters Flyshop vestur í Bandaríkjunum og hefur sent frá sér fjölda greina, skrifað í félagi við aðra nokkrar bækur og bæklinga um fluguveiði. Á sínum tíma, upp úr 2010 fór Dave ekkert sérstaklega leynt með tilraunir sínar með gúmmíteygjur og úr varð flugan Squirmito sem sver sig heldur betur í ætt San Juan orma sem Dave hefur útfært á ýmsa vegu. Dave hefur það orð á sér að vera einhver framsæknasti hnýtari vestan Atlantsála og fer gjarnan ótroðnar slóðir í hnýtingum og sjálfur telur hann sig vera ókrýndan konung Trash flies og vísar þar til áráttu sinnar að nota óhefðbundið efni í flugur, eins og t.d. að rekja upp gúmmíbolta og nota teygjurnar úr honum í flugu, þannig varð Squirmito til. Hvenær farið var að nota heitið Squirmy Wormy veit ég ekki, ég veit bara að Dave stendur nákvæmlega á sama um nafn flugunnar og hefur ekki gert minnstu tilraun til að sækja um einkaleyfi á henni, frekar en nokkurri annarri flugu sem hann hefur soðið saman.

Notkun flugunnar sprakk út í Evrópu eftir kæru Tékkneska landsliðið sem fór fram á að flugan yrði bönnuð í veiðikeppnum eftir fárið sem hún olli 2014. Sjálfur varð ég ekki var við þessa flugu hér heima fyrr en árið 2017 hjá nokkrum framúrstefnuhnýturum sem voru til í að prófa allt.

Svona flugur koma reglulega fram, flugur sem sprengja samfélagsmiðla og veiðiblogg. Menn skiptast í andstæðar fylkingar, með og á móti. Sumir beinlínis elska að hata þessa flugu, telja hana ómerkilega gervibeitu sem eigi ekkert skylt við flugur eins og þær eiga að vera. Aðrir benda á að það sé ekki til neinn staðall yfir flugur, allt sé leyfilegt og ef fluga veiðir, þá sé ekkert sem heitir að banna hana eða hægt sé að banna mönnum að kalla kvikindið flugu. Það er svo allt annar handleggur hvort mönnum þykir þessi fluga falleg, veiðileg eða yfir höfuð fiski bjóðandi. Hún er í það minnsta mjög óhefðbundin, en þó ekki. Eins og áður er getið, þá var höfundur hennar að leika sér að San Juan orminum þegar hún varð til og hún sver sig alveg í þá ætt.

Það verður samt ekki af þessari flugu tekið að hún virkar mjög vel undir vissum kringumstæðum, að sögn. Vissar kringumstæður eru reyndar mjög teygjanlegt hugtak (ég bara varð að nota þetta hérna). Flugan er frekar auðhnýtt og afar einföld í uppbyggingu, nokkuð sem fellur fiski yfirleitt vel í geð. Og þegar talað er um fiskinn, þá sverja margir veiðimenn að hún virkar í allan fisk; silung og lax.

Einhverra hluta vegna byrjuðu íslenskir veiðimenn helst á að nota þessa flugur í straumvatni en reyndu hana lítið í vatnaveiði. Kannski eru veiðimenn í straumvatni einfaldlega nýjungagjarnari heldur en íhaldssamir vatnaveiðimenn, en upphaflega var hún nú meira notuð í vötnum Norður Karólínu heldur en straumvatni. Þrátt fyrir allar deilur sem þessi fluga hefur valdið, þá eru nú mestar líkur á að hún teljist orðið til flugna og veiðimenn eru væntanlega hættir að pukrast með hana, meira að segja innan um hreintrúarmenn í fluguhnýtingum.