Þá er síðasta vatnið af Framvötnunum komið á síðuna, Sauðleysuvatn. Um daginn biðlaði ég til lesenda um álit þeirra og innlegg pottinn yfir möguleg ný vötn eða vatnasvæði á síðuna, en heldur var fátt um svör. Aðeins ein uppástunga barst, Veiðivötn. Þar sem ég hef aðeins lagt leið mína einu sinni í þau ágætu vötn í veiði og þekking mín á þeim nokkuð takmörkuð, þarf ég aðeins að leggjast undir feld áður en ég afræð að leggja í þá yfirferð.
Hafi lesendur einhverjar ábendingar um vötn eða vatnasvæði sem þeir kynnu að hafa áhuga á að sjá hér á síðunni, ekki hika við að senda mér ábendingu með því að smella hérna.
Eflaust hef ég ýjað að þessu atriði áður, en þetta er þá bara ein af þessum vísum sem má kveða oftar en einu sinni. Við veiðifélagarnir vorum að velta því fyrir okkur í sumar, hve orðspor vatna eða veiðistaða hefur mikið að segja þegar við veljum okkur stað. Hversu oft hefur maður, vegna neikvæðra frétta, látið undir höfuð leggjast að reyna staði?
Þannig var að á samfélagsmiðli nokkrum birtist falleg mynd af ákveðnum veiðistað og mönnum bent á að nú væri aðkoma að þessum stað fær öllum sem vildu. Áður hafði verið þar lélegur slóði sem við hjónin höfðum fikrað okkur á 4×4 bíl nokkrum sinnum og þótt í lagi, en ekki mikið meira en það. Þessar fréttir og fagrar lýsingar urðu til þess að við lögðum leið okkar á staðinn næstu helgi. Fallegur staður og nokkrir mjög veiðilegir staðir þar við en hingað til höfum við alltaf farið fisklaus heim af þessum slóðum.
Þegar við vorum að renna í hlað, mættum við nokkrum veiðimönnum sem voru nýbúnir að taka sig saman og aðspurðir fengum við þá kveðju að þarna væri enginn fiskur og ekkert hefði veiðst. Svo mörg voru þau orð, en áfram héldum við og væntanlega reyndum við fyrir okkur á sömu stöðum og þeir höfðu reynt og með sama árangri. Við vorum svo sem ekki með háar væntingar til þessa staðar, þá helst af eigin reynslu, en vitaskuld hafði kveðja forvera okkar einhver áhrif á mann. Eftir stendur að þessi veiðistaður er mikið stundaður, hann ber þess merki og mér þykir enn ólíklegt að veiðimenn fari ítrekað á sömu slóðir ef aldrei neitt fiskast. Ég ætla í það minnsta að leggja leið mína á þennan stað aftur á komandi sumri, sama hvað hver segir.
Svona til að hnýta endahnútinn á þessa grein, þá mættum við tveimur veiðimönnum rétt í þann mund að við vorum að taka okkur saman þennan dag. Vinsamlegri fyrirspurn um afla svöruðum við eins jákvætt og okkur var unnt og sögðumst ekki hafa orðið vör, en það væri örugglega fiskur þarna, rétt eins og í vatninu öllu að meira eða minna leiti. Vonandi hafa þessir veiðimenn verið heldur heppnari en við en eitt er víst, næst prófa ég síðar dags og þá mögulega á miðju sumri, það eru tímasetningarnar sem ég hef ekki enn reynt á þessum slóðum.
Það er komið, það er komið. Veiðikortið 2015 er komið og með því fylgir eins og venjulega jólabók ársins, Bæklingur Veiðikortsins.
Eins og venjulega er hægt að panta veiðikortið á netinu og fá það sent heim. Biðina eftir póstinum má síðan stytta með því að skoða bæklinginn á netinu hérna.
Vötnin eru 38 þetta árið. Geitabergsvatn, Þórisstaðavatn og Eyrarvatn eru komin aftur en Hópið tekur sér pásu þetta árið.
Að vanda er ýmislegt áhugavert lesefni í bæklinginum; ítarlegar lýsingar á vötnunum, ýmsir fróðleiksmolar um veiði og svo grein um dulda veiðifélaga sem spretta fram þegar minnst varir. Sjá bls. 28.
Það skemmir svo ekki fyrir að verð Veiðikortsins er það sama og í fyrra 6.900,- kr. Kostakjör að endalausri ánægju og afþreyingu.
Rétt sunnan Löðmundar, eins mikilfenglegasta fjallsins að Fjallabaki, hvílir eitt af nafntogaðri vötnum Framvatna, Löðmundarvatn. Á ýmsu hefur gengið í sögu þessa vatns síðustu áratugina, hæðir og lægðir. Löðmundarvatn er næst-síðasta vatnið í röð Framvatna sem kemur hér fram á síðunni.
Yfirleitt er ég ekki mikið fyrir að mæla með notkun á plasti umfram það sem bráðnauðsynlegt er. Að halda bílnum þokkalega þrifalegum eftir veiðitúrinn er aftur á móti að mínu mati bráðnauðsynlegt. Það er fátt leiðinlegra heldur en staðin fiskilykt, sérstaklega þegar hún læðist aftan að manni úr skottinu.
Það er aðallega þrennt sem getur tekið upp á því að anga nokkuð hressilega í bílnum á heimleiðinni; háfurinn, vettlingarnir og fiskipokinn. Auðvitað reynir maður að skola þokkalega úr háfnum áður en honum er stungið í skottið á bílnum, sömu sögu er að segja um fiskinetið, en það er eiginlega alveg sama hvað maður skolar vel, lyktin fer oftast ekki við fyrsta skol. Svipaða sögu er hægt að segja um vettlingana, ef eitthvað drekkur í sig fiskilyktina þá eru það þeir.
Þá getur komið sér vel að vera með góðan plastpoka í bílnum, stinga öllu í hann áður en lagt er af stað heim og tryggja sæmilega lokun. Bara alls ekki gleyma að tæma pokann og skola innihaldið þegar heim er komið. Slím og roðleifar af fiski eru fljót að gerjast og ekki þarf að líða langur tími þar til allt er ónýtt. Ég hef haft þá reglu að nota sem minnst af kemískum efnum við þrif á veiðarfærum, heitt vatn í vaski og svo út á snúru til þurrks (það rignir jú aldrei á Íslandi) og þá er maður í góðum málum þegar næst er haldið til veiða.
Nú er aldeilis lag fyrir veiðimenn að gera góð kaup. JOAKIM’S opnar jólamarkað að Skútuvogi 10F þann 6.des. kl.11
