Ein algengasta ástæða þess að menn slíta hnýtingarþráðinn er sú að þeir taka of mikið á honum eða spennan í keflishaldaranum er aðeins of mikil. Áður en þú ferð að reyna að spenna upp klemmuna á keflishaldaranum prófaðu að rjóða smá kertavaxi í götin á tvinnakeflinu. Það gerir oft kraftaverk og þráðurinn rennur mun betur. Sama ráð á við þegar ískrið í keflinu er að gera þig brjálaðan. Umfram allt, reyndu eitthvað annað en að eiga við keflishaldarann eða skipta yfir í sverari þráð.
Höfundur:
Skrautflugur virka
Ég veiði alltaf með tvær flugur á taum í púpuveiði. Fyrri (efri) flugan er skrautfluga, sem dæmi San Juan ormurinn eða Copper John. Síðan hnýti ég 30 til 45 sm. taumenda í hana og þar á endann minni flugu, góðgæti á botninn. Svona er byrjunarsettið mitt í straumvatni, stundum einnig í stöðuvatni. Í mjög hægur og tæru vatni nota ég tvær litlar flugur.
Kenningin er að fyrri flugan grípi athygli fisksins sem athugar málið þá betur og rekur þá augun í þá síðari og hremmir hana. Hljómar svolítið langsótt, en ég varð vitni að þessu. Ég staðsetti mig á botninum um það bil 4 fet fyrir neðan og örlítið til hliðar við stóran regnboga. Mardick kastaði og ég fylgdist með fiskinum þar sem flugan greip athygli hans, hann snéri sér við og synti framhjá mér eins og til að undirstrika „Bíddu, ég kem að vörmu, þarf bara að tékka aðeins á þessu“. Hann fylgdi þeim eftir (lítilli steinflugulirfu og litlum rauðleitum Copper John) en ákvað greinilega að gefa þeim líf og snéri til baka á nákvæmlega sama stað og hann lagði upp frá. Í næsta kasti flutu flugurnar rétt framhjá mér, fiskurinn tók á rás á eftir þeim og hvarf mér sjónum. Skömmu síðar kom hann til baka á staðinn sinn. Eftir þriðja kastið setti fiskurinn aftur kúrsinn á eftir flugunum, en í þetta skiptið kom hann ekki aftur. Ég fór upp á yfirborðið og sá Mardick og Bartkowski með regnbogann í netinu. Hann hafði hremmt neðri fluguna, fangaður af forvitninni.
Kirk Deeter
Ónafngreindur – 15.janúar 2012
Svona af því að þú ert að fjalla um tvær flugur á sama taum þá sendi ég VoV sumarið 2010 smá sögu sem kom meðal annars inn á þetta svið:
“Ég fór um daginn tvo daga í röð og fyrri daginn var ég með Peacock á beinum öngli og Pheasant tail á bognum öngli(ég er með tvær flugur á taumnum) og tóku allir fiskarnir Peacockinn. Daginn eftir var ég með Peacock á bognum öngli en Pheasant tail á beinum, þann daginn tóku allir fiskarnir Pheasant tail púpuna. Merkilegt hvað svona smáatriði geta skipt miklum sköpum.”
Þetta var í urriðavatni og í öllum veiðiferðum mínum það sumar veiddi ég mun betur á flugur á beinum öngli heldur en grubber öngli. Skipti þá litlu máli hvort beini öngullinn væri sá efri eða neðri.
Hérna er öll fréttin: http://www.votnogveidi.is/aftheying/veidisagan/nr/3439, þarna sést reyndar hvað maður veit lítið, ég efaðist um að það væru stærri fiskar en 50 cm í ánni en núna í sumar fékk ég þónokkra milli 50 og 60 cm og missti enn fleiri! Annaðhvort hef ég skánað sem veiðimaður eða fiskurinn stækkaði rosalega hratt milli ára
Frábær síða hjá þér, ein af sárafáum veiðisíðum með einhverju lífi yfir veturinn!
Höfundur:
Pakkinn frá Amazon kom í gær! Tvær áhugaverðar bækur með sitt hvorum áherslunum.
The Little Red Book of Fly Fishing eftir þá félaga Kirk Deeter og Charlie Meyers er einfaldlega komin á stall bestu veiðibóka sem skrifaðar hafa verið. Skemmtileg framsetning á 250 gullkornum fyrir fluguveiði, verður fastur ferðafélagi minn í veiðinni.
Fly Tying with Common Household Materials eftir Jay „Fishy“ Fullum er kannski ekki alveg eins áhugaverð, en þó. Nokkrar skemmtilegar hugmyndir að hnýtingarefni sem finnast víða, átti kannski von á aðeins meiri frumlegheitum. Góð samt.
Höfundur:
Nú eru flestir komnir í gang í hnýtingunum fyrir næstu vertíð. Sjálfur er ég alltaf að grípa í hnýtingarnar árið um kring, enda svo heppinn að geta haft hornið mitt alltaf klárt, en auðvitað í misjöfnu ástandi. Ég er ekki alveg sá duglegasti að taka til á borðinu þannig að ég notaði tækifærið um daginn og tók þessa mynd, kannski til að minna mig á að það þarf ekki alltaf að vera í rusli.
Margir gúrúar hafa bent á nauðsyn þess að hafa skipulag á hlutunum og sæmilega snyrtilegt á borðinu og ég get svo sem ekki verið annað en sammála þessu. Það er bara hægara sagt en gert.
Höfundur:
Straumurinn setur stærðina
Þegar fiskurinn einblínir á ákveðið skordýr reynir þú að finna þá flugu sem passar best við stærð þess, lit og svo framvegis. Þetta eru engin geimvísindi. En þegar tækifærissinnaður silungur er annars vegar, þá ættirðu að nota stærri flugu í hröðu vatni.
Hér er sönnun þessa sem við öfluðum í Shawnee ánni í Colorado. Efst í flúðunum var mikill hraði í vatninu þar sem það þrengdi sér í rennu, en fyrir neðan kyrrðist það verulega í breiðu.
Í hraða vatninu horfðum við á það í myndavél þegar Hyatt krækti í nokkra með #12 San Juan ormi og #14 Prince nymph. Fiskurinn kom auga á þessar flugur en hafði skemmri tíma til að gaumgæfa þær í hröðu vatninu og gerði því hvatvísari árás á þær. Fyrir neðan í ánni, þar sem vatnið var lygnara voru stóru flugurnar ekki að veiða. Við urðum að fara niður í #20 með RS2 til að fá töku (sem var ekki einu sinni sannfærandi, við vorum í vandræðum með að staðsetja myndavélina án þess að hræða silunginn). Meiri straumur leyfir þér að komast upp með stærri flugur því stundum týnast þessar litlu títlur einfaldlega í strauminum.
Kirk Deeter
Fyrir þá sem áhuga hafa á að kynnast betur greinum og umfjöllun Kirk Deeter skal bent á að netið geymir ógrynni greina eftir hann, meðal annars vefsíða Field & Stream.
Höfundur:
Ég óska öllum lesendum mínum gleðilegs nýs veiðiárs. Á þessum tímamótum er e.t.v. við hæfi að líta um öxl og taka saman helstu tölur yfir veiðiferðir og afla okkar hjónanna á liðnu ári. Veiðiferðirnar og skreppirnir urðu samtals 30 og heildarfjöldi fiska í frysti 125 stk. Nokkrar ferðir spönnuðu fleiri daga, aðrar aðeins part úr degi en samtals urðu veiðidagarnir eitthvað um 60 síðastliðið sumar og fram á haustið. Skráðar sleppingar voru 44, en ég ef nú grun um að þær hafi verið eitthvað fleiri. Til að allrar sanngirni sé nú gætt þá verð ég víst að viðurkenna að sjö sinnum núlluðum við í veiðiferðum síðasta árs, en við vorum líka mjög dugleg að fara í misjöfnu veðri, jafnvel þegar lítillar veiði var von.
Sú veiðiferð sem er einna eftirminninlegust í mínum huga er ferð okkar í Hlíðarvatnið í lok ágúst þar sem við urðum vitni að hópun bleikjunnar og þræluðum okkur í gegnum öll fluguboxin í ótrúlegri veiði. Ómetanlegur skóli fyrir fluguveiðimanninn og einstök upplifun, svo ekki sé minnst á ánægjuna sem fylgdi því að sjá veiðifélaga taka sína fyrstu fiska á flugu.
Auðvitað verð ég síðan að geta þess stærsta sem kom á land á árinu, 8 pund 65 sm. í Langavatni í lok júlí.
Eitthvað hafði slöpp veðrátta síðasta sumars áhrif á veiðina, en ætli maður getir ekki vel við unað m.v. ofangreindar afla- og ferðatölur.
Og bloggið tók heldur betur kipp, 38.520 heimsóknir á árinu sem gera ríflega 100 innlit að meðaltali á dag. Pistlarnir og fréttirnar fóru yfir 200, allt frá persónulegum trúarjátningum til veiðigyðjunar yfir í snjallræði og ábendingar um veiði, flugur og aðferðir sem vonandi nýtast einhverjum. Gestir bloggsins voru líka duglegir að skjóta inn ábendingum og ummælum sem eykur ekkert lítið við gildi þess, bestu þakkir og hikið ekki við að deila af reynslu ykkar.
Þar sem ég er afskaplega lítið fyrir að strengja áramótaheit, læt ég mér nægja að upplýsa um markmið næstu vertíðar; taka fleiri myndir, halda ítarlega dagbók og njóta veiðinnar í tætlur.
Takk fyrir liðna árið, eigum frábært nýtt veiðiár.
Þorkell – 1. janúar 2012: Sæll Kristján
Ég óska þér sömuleiðis gleðilegs nýs árs og hafðu þökk fyrir öll veiðiskrifin á liðnu ári. Það undrar mig ekki að bloggið þitt njóti vinsælda vegna þess að það lýsir veiðimenningu sem ég held að ansi mörg okkar séu hluti af. Það sem ég á við hér er að þú lýsir ódýrri veiði í vötnum þar sem hlutirnir snúast ekki fyrst og fremst um að ná þeim stóra heldur það að njóta útiveru í íslenskri náttúru án þess að heimilisreksturinn fari á hliðina við það. Vissulega skiptir veiðin máli en túrinn er ekki ónýtur þótt maður núlli. Alltaf hefur maður einhverja sögu að segja að lokinni veiðiferð. Sjálfur fór ég fjórtán sinnum til veiða síðasta sumar, ýmist einn, með eiginkonunni eða veiðivinum, og allar þeirra ferða voru ódýr veiði í íslenskum vötnum og ám. Ég hef einnig gaman af því að halda utan um veiðiferðirnar á vef og rifja þær síðan upp meðan beðið er eftir að vötnin vakni til lífsins á ný. Sjá hér http://www.vefurkela.com/is/veieimal/veieisoegur
Þú heldur vonandi áfram að halda blogginu úti á nýju ári því það er skemmtileg og fróðleg lesning.
Veiðikveðjur, Þorkell
Höfundur:
FOS 