Nú er endanleg dagsetning og dagskrá RISE fluguveiðihátíðarinnar 2012 komin í loftið. Við tökum laugardaginn 10. mars frá fyrir ferð í Bíó Paradís og verðum mættir þar eigi síðar en kl.20:00 þegar fyrsta myndin fer í loftið.
Fjórar áhugaverðra mynda verða á hátíðinni; Breathe, Hatch, A backyard in nowhere og Sipping Dry. Hægt er að fylgjast nánar með undirbúningi og fréttum af hátíðinni á Facebook síðunni.
Höfundur:
Að vera skipulagður, í það minnsta á hnýtingarborðinu getur sparað manni töluverðan tíma þegar kemur að hnýtingum. Þeir sem ekki eru svo heppnir að eiga sér fastan samastað til hnýtinga hafa oft verið í ákveðnum vandræðum með tæki sín og tól, en það er alltaf hægt að koma helstu verkfærum þannig fyrir að auðvelt sé að nálgast þau og taka saman að lokinni notkun. Svona svamp má finna í ýmsum pakkningum og einfalt er að líma hann á fjöl með trélími. Sjálfur límdi ég síðan smá búta úr hjólaslöngu undir fjölina til að hún yrði stöm á borðinu. Einfalt og handhægt, svo er bara að venja sig á að setja tólin í svampinn strax að lokinni notkun, þá er ekkert mál að taka saman eftir góða kvöldstund við hnýtingar.
Höfundur:
Þyngdin skiptir máli
Þyngdin skipti miklu máli þegar kemur að púpuveiðum, sérstaklega þegar þið ætlið að glepja fiskinn með flugum eins og Prince eða Copper John. Ef ákveðið klak er í gangi eða þegar massi af skordýrum skolast með vatninu einbeitir silungurinn sér að þessum skordýrum og étur eins og hann getur. Ef hann aftur á móti dólar bara í vatninu og étur eftir því sem til fellur verður þú beinlínis að hitta hann í hausinn.
Ég sá fiskinn sveigja rólega til sitthvorrar áttar, fáeinar tommur í einu, týnandi upp eitt og eitt skordýr í vatninu en hunsa algjörlega þau sem flutu á yfirborðinu. Í eitt skipti náðum við þyngdinni akkúrat í flugurnar, þær flutu í sama plani og fiskurinn hélt sig, sitt hvoru megin við skoltana á honum, og kræktu í hann.
Í öðru tilfelli notuðum við fjarstýrði myndavélarnar til að fylgjast með torfu 50 sm. urriða sem átu í lygnu undir fossi. Vegna þess að fiskarnir voru að éta skordýr sem risu með uppstreyminu stóðu þeir beinlínis kyrrir í vatninu í 45° halla, trýnið niður. Við yfirspekkuðum tauminn til þess að skjóta flugunum beint á botnin og lyftum þeim síðan rólega upp af botninum. Einn af þessum stóru urriðum hamraði beinlínis fluguna þegar hún reis.
Punkturinn er: Þú ættir að skipta þrisvar um þyngd áður en þú skiptir í aðra flugu.
Kirk Deeter
Höfundur:
Gúmmílappir á flugur auka verulega á aðdráttarafl þeirra í vatni og eru fáanlegar í ýmsum útfærslum. En það er ekki sama hvaða teygjur menn nota, þær þurfa að vera hæfilega stífar og umfram allt, rúnaðar. Fyrir þá sem vilja prófa, án þess að þræða allar veiðibúðir bæjarins, þá er ágætur möguleiki á að finna heppilega teygju úti í bílskúr. Kerruteygjur innihalda oft fínar teygjur og ef þú ert heppinn, í ýmsum litum. Kíktu á trosnuðu teygjurnar og athugaður hvort ekki þurfi að stytta þær um eins og 10 sm.
Höfundur:
Tökuvari er ekki það sama og tökuvari
Frá mínu sjónarhorni í vatninu virðast tökuvarar sem gerðir eru úr garni ekki fæla fiskinn eins mikið eins og þeir sem gerðir eru úr plasti eða eru gegnheilir. Mér sýndist fiskar heldur hrelldir eftir að gegnheill tökuvari lenti á vatninu. Ég veit ekki hvers vegna, kannski er það vegna smellsins sem heyrist þegar hann lendir. Vissulega litu gegnheilu tökuvararnir framandi út þegar þeir flutu framhjá á yfirborðinu. Garn-tökuvari leysir bæði vandamálin. Hann fellur hljóðlaust á vatnið og frá mínu sjónarhorni séð virtist hann samlagast vatninu betur. Hann virtist ‚náttúrulegri‘, ekki eins og ‚mannanna verk‘. Mismunandi litir virtust ekki skipta fiskinn neinu máli.
Kirk Deeter
Hér get ég samsvarað mig nokkuð vel með Kirk Deeter. Sumir tökuvarar minna meira á flotholt fyrir beituveiði heldur en tökuvara og engin furða að fiskurinn taki við sér (neikvætt) þegar sumt af þessu lendir á vatninu.
Höfundur:
Einn þeirra sem líta reglulega við á klippusafnið mitt á Vimeo benti mér á og bauð mér inn á nokkuð skemmtilega útfærslu af samfélagsvef, Fly dreamers sem komið hefur verið á fót á netinu. Þessari síðu svipar töluvert til Facebook en stærsti munurinn er að hér eru aðeins veiðinördar á ferð að skiptast á upplýsingum og upplifunum. Ég sló til og skráði mig og eftir stutta stund dúkkaði auðvitað annar Íslendingur upp á vefnum, Einar Guðna í Veiðiheimum. Gaman væri nú ef fleiri landar létu sjá sig á þessum vef. Aðgangur er öllum opinn og það er hægt að skrá sig hérna.
Höfundur:
FOS 