Það hefur verið grínast með það á mínu heimili að á meðan börnin í skólunum föndri fyrir jól og páska, þá föndri ég einhverjar flugur í horninu mínu. Lykillinn í þessu gríni er að enginn notar orðasambandið fluguhnýtingar eða bara hnýtingar yfir höfuð, þetta er einfaldlega föndur.
Kannski er þetta einmitt mjög góður punktur sem við, sem hnýtum okkar flugur sjálf, ættum alveg að leyfa okkur að nota meira þannig að börnin okkar heyri. Krakkar eru almennt mjög mikið fyrir að föndra. Meira að segja ungir drengir sem eru farnir að spá í ákveðna tegund hágreiðslu og ungar stúlkur sem eru ekki vilja lengur leiða pabba sinn á almannafæri eru svolítið veik fyrir notalegri föndurstund í faðmi fjölskyldunnar.
Þótt börnin okkar þroskist frá okkur, þá er ekki þar með sagt að þau vilji ekki vera með okkur og samverustund við fluguhnýtingar getur verið tilvalin leið til þess að eiga gæðastund með krökkunum. Það fylgir síðan vonandi með að prófa þarf einhverja flugu sem komið hefur af væsinum og góður veiðitúr gæti alveg fylgt í kjölfarið. Það er að vísu ekki öruggt því margir krakkar byrja að hnýta flugur löngu áður en þau handleika flugustöng sjálf. En það hefur sterkt aðdráttarafl að hnýta flugur fyrir pabba og mömmu, hvað þá ef von er á fiski á fluguna. Sjálfur þekki ég það að fá hugmyndir að flugum á blaði frá mínum drengjum, flugur sem hafa síðan gefið ágætlega þegar í vatn eru komnar.
Þegar þetta er skrifað er fyrsta vakt sumarsins í Hlíðarvatni að ljúka veiði hjá Ármönnum. Það er mál manna að sjaldan, ef þá í nokkurn tíma hefur vatnið farið af stað með öðrum eins hvelli. Útlit er fyrir að dagurinn endi í ríflega 60 fiskum hjá Ármönnum. Næsta vakt var að bókast upp en ótrúlegt en satt; allar þrjár stangirnar sem hefja veiði kl.18 á morgun (mánudag) eru lausar. Fyrstir koma, fyrsti fá á leyfi.is
Aðspurður um veiðina í dag, sagði Árni Þór formaður Ármanna, að þetta hefði verið ævintýri líkast. Fiskur að taka flugu út um allt vatn, feitar og flottar bleikjur sem voru stútfullar af toppflugu og bobbum. Nóg æti í vatninu greinilega og vinsælustu flugurnar; Teal and Black, ýmsar púpur og eiginlega bara allt.
Undirritaður má ekkert vera að þessu lengur, farinn í Selvoginn og verð þar næstu 24 klst. Okey, bæ.
Þann 14. apríl verður efnt til málþings um neikvæð umhverfisáhrif sjókvíaeldis kl. 16:10 í Háskólabíói. Eins og fram kemur í meðfylgjandi auglýsingu opnar húsið kl.16 og gert er ráð fyrir að þingið standi til kl.18:30
Í nýliðnum febrúar vöktu nokkrir ungir og efnilegir hnýtarar mikla athygli í Febrúarflugum fyrir snyrtilegar flugur, flott handbragð og hugmyndaauðgi. Einn þessara hnýtara er Örvar Óli Björgvinsson, 17 ára Reykvíkingur sem hefur stundað stangveiði af miklum áhuga frá unga aldri og fljótlega tók hann sæti pabba síns við væsinn á vetrum og er nú svo komið að sá gamli þarf ekkert að hnýta sjálfur, segir sjálfur að strákurinn hnýti miklu betur en hann sjálfur.
Mér lék forvitni á að heyra meira af veiðiáhuga Örvars Óla og fékk hann því til að svara nokkrum spurningum. Fyrst svaraði Örvar Óli því hvernig áhuginn hafi vaknað;
Örvar Óli með einn 6 p úr Leirvogsá
– Ég fór fyrst í veiði í Reynisvatni 6 ára með flotholti og flugu eða orm. Fór síðan í ýmsa veiði með pabba, hingað og þangað svo sem í Hraunsfjörðinn, Haukdalsvatn, Svínavatn í Húnavatnssýslu og í Svínadalinn; Þórisstaðavatn svo einhver séu nefnd. Svo fór ég í nokkrar ár með pabba; Vatnsdalsá, Glerá í Dölum, Fnjóská, Brúará, Hvítá og Skógá. Við pabbi förum ennþá saman í veiði, t.d. í fyrrasumar fórum við í Skógá, Straumana.
En hvað með hversdagsveiði, eitthvað í grennd við Reykjavík?
– Það er ekki hægt að segja annað en ég hafi fengið góðan stuðning frá foreldrum mínum í þessum veiðiáhuga mínum. Mamma hefur haldið úti áætlunarferðum í vötnin í kringum Reykjavík í nokkur ár og pabbi hefur tekið mig með í veiði þegar hann hefur getað, en hann hefur einnig mikinn veiðiáhuga.
Flott bleikja úr Vífilsstaðavatni
Þú segir að þú hafir byrjað á maðk eða með flugu undir flotholti, hvenær kviknaði svo áhuginn á fluguveiði?
– Ég fékkst fyrstu flugustöngina í jólagjöf 10 ára, hana á ég ennþá og líka hjólið, en hún hefur samt vikið fyrir nýrri og ‚betri‘ græjum. Ég fór í fluguveiðiskólann í Elliðavatni, fyrst 10 ára og svo aftur 11 ára og síðan þá hef ég eiginlega ekki lagt frá mér flugustöngina. Svo byrjaði ég hnýta flugur 11 ára eða fyrir 6 árum síðan og lærði mest af því að skoða kennslumyndbönd og á Youtube. Það var svo fyrir 2-3 árum að ég setti alvöru í þetta og fór að hnýta betur. Það leiddi svo út í það að hnýta í pantanir hjá vinum og ættingjum.
Þú segir að vinir og ættingjar séu að panta hjá þér flugur, er svolítið að gera í þessu?
– Tja, ég hef verið að hnýta fyrir vini mína sem eru einnig að vinna við leiðsögn, en svo týni ég líka orma og sel. Jú, ég hef ágætt upp úr þessu en það má alltaf bæt í hnýtingarnar.
En hvað er þetta eiginlega með stangveiðina, er þetta ekki bara eitthvað fyrir gamla karla og kerlingar?
– Í gegnum veiðiáhugann hef ég kynnst mikið af góðu fólki og t.d. nokkrum ‚gömlum‘ veiðimönnum sem hafa kennt mér á Elliðavatn með góðum árangri. Þá eru sumir af mínum bestu vinum í dag í veiði líka og með þeim hef ég farið í veiði hér í kring s.s. Leirvogsá og Þingvallavatn.
Þú hefur nefnt nokkra veiðistaði sem þú hefur prófað, hverjir eru í uppáhaldi?
– Við verðum eiginlega að skipta þessu á milli silungsveiði og laxveiði. Uppáhalds vötnin eru Elliðavatn og Þingvallavatn og uppáhalds laxveiðiárnar eru Leirvogsá og Skógá.
Heimasæta Örvars Óla
Nú áttir þú nokkrar mjög flottar flugur í Febrúarflugum, voru það uppáhalds flugurnar?
– Nei, eiginlega ekki. Mínar uppáhalds eru; Krókurinn og Rauður Frances en svo er Friggi hrikalega skæður og hefur gefið vel.
Við þökkum Örvari Óla Björgvinssyni kærlega fyrir spjallið og vonum að veiðigyðjan verði honum hliðholl í sumar.
Eitt er víst að ungir veiðimenn eins og Örvar Óli eru öðru ungi fólki hvatning til að stíga örlítið út fyrir þægindahringinn, kanna eitthvað nýtt og láta að sé kveða á nýjum vettvangi.
Stangveiði er holl og góð íþrótt eins og flestir veiðimenn hér vita. En stangveiði er annað og meira, hún er kjörið tækifæri í nútíma þjóðfélagi til að tengjast uppruna sínum, náttúrunni með fjölbreyttum hætti og er alveg frábært sameiginlegt áhugamál allrar fjölskyldunnar.
Víða erlendis er ungum veiðimönnum gert hærra undir höfði heldur en þeim sem eldri eru. Hér heima þekkjum við að unglingum er víða gert kleift að stunda ókeypis stangveiði, annað hvort einum eða í fylgd með fullorðnum. Nærtækast er að nefna Veiðikortið, Elliðavatn og Vífilsstaðavatn, svo einhver dæmi séu nefnd. Svo má alls ekki gleyma veiðidegi fjölskyldunnar sem Landsamband Stangaveiðifélaga hefur staðið fyrir í fjölda ára.
Því miður fer minna fyrir umfjöllun um unga hversdagsveiðimenn hér heima heldur en víða annarsstaðar. Ef frá eru taldar frásagnir af hetjuveiði einstaka ungliða, er það viðburður að þeir rati á forsíður blaða og vefmiðla. Að mínu viti skýtur þetta nokkuð skökku við því við sem eldri erum, vitum mæta vel að nýliðun hefur nokkuð dregist saman í greininni og þátttaka í félagsstarfi stangveiðifélaga er á undanhaldi.
Tíðarandinn er vissulega annar en var fyrir 10 – 15 árum síðan og því mikilvægt að halda á lofti þeim frábæru veiðimönnum af yngri kynslóðinni sem við eigum, þeir eru öðrum ungmennum fyrirmyndir, ekki við gömlu karlarnir og kerlingarnar sem enn skröltum til veiða af gömlum vana og brennandi áhuga.
Á næstu vikum ætla ég að leggja mitt lóð á vogaskálar umfjöllunar um unga veiðimenn með því að birta nokkrar greinar um unga veiðimenn og hvernig við getum aukið áhuga ungs fólks á því sem er að gerast utan tölvu- og sjónvarpsskjáa sem hafa mikið aðdráttarafl á ungt fólk nú á dögum.
Ef þú, lesandi góður þekkir einhvern veiðimann á aldrinum 10 – 20 ára sem væri tilleiðanlegur að svara nokkrum spurningum og gauka að mér veiðitengdum myndum sem ég mætti birta hér á vefnum, þá bið ég þig um að senda mér skilaboð á póstfangið kristjan (hjá) fos.is
Þetta árið var bryddað upp á þeirri nýbreytni að leita stuðnings einstaklinga og fyrirtækja og veita viðurkenningar í þremur flokkum, þeim flugum sem þóttu skara fram úr innsendum flugum. Sitt sýnist hverjum um þessa ákvörðun, en eftir stendur að markmið Febrúarflugna náðist og það var að gefa hnýturum tækifæri á að sjá og sýna þær flugur sem er verið að hnýta fyrir komandi sumar. Fjöldi þeirra sem fylgdust með viðburðinum var með eindæmum og þeir gátu virt fyrir sér 390 flugur sem bárust frá 40 hnýturum.
Ég vil nota þetta tækifæri til að þakka öllum sem lögðu sitt að mörkum; hnýturum, fylgjendum og síðast en ekki síst styrktaraðilum fyrir ánægjulegt samstarf á liðnum vikum. Kærar þakkir fyrir, ég held að ég hafi uppskorið stærstu verðlaunin, ánægjuna af þessu stússi í febrúar og allar kveðjurnar frá þátttakendum og þeim sem fylgdust með.
Beittasta vopnið: Sú fluga sem menn hafa mesta trú á fyrir komandi sumar.
Skúli Thorarensen – Púpur
Robert Nowak – March Brown
Sigurður Kristjánsson – Númer 14
Fallegasta flugan: Sú fluga sem þykir fallegust að lögun, lit og handbragði.
Ingvar Ingvarsson – Wally Wing
Ingvar Ingvarsson – Tvíburar
Robert Nowak – Golden Brown
Nýliði ársins: Sú fluga sem þykir glæsilegust af frumsömdum flugum þátttakenda.
– Nei, eiginlega ekki. Mínar uppáhalds eru; Krókurinn og Rauður Frances en svo er Friggi hrikalega skæður og hefur gefið vel.
