Hin árlega kynning og fræðsluerindi Jóhannesar Sturlaugssonar um Þingvallaurriðann verður um næstu helgi, nánar tiltekið laugardaginn 13. október kl.14:00. Þetta er 18. árið í röð sem Jóhannes leiðir gesti Þjóðgarðsins um leyndardóma urriðans í Öxará og sagnir herma að Jóhannes sé með einhver tromp uppi í erminni, spennandi upplýsingar um göngur urriðanna og atferli þeirra í vatninu.

Gangan hefst að venju við bílastæði P5, þar sem Valhöll stóð áður og gengið verður upp með ánni að Prestakrók undir Fangbrekku, rétt neðan Drekkingarhyls. Gert er ráð fyrir að dagskráin taki um eina og hálfa klukkustund og spáð er þokkalegasta veðri, hita yfir frostmarki með sólarglennum og hægum vindi þannig að það ætti að vera tilvalið að skunda á Þingvöll og njóta dagsins, urriðanna og haustlitanna sem skarta sínu fegursta þar um þessar mundir.

Vatn vikunnar er Eskivatn í Veiðivötnum. Allar upplýsingar um vatnið má nálgast með því að smella á myndina hér að neðan.

Að viku liðinni bætist síðan enn eitt vatnið við hér á síðuna.

Vatn vikunnar er Breiðavatn í Veiðivötnum. Allar upplýsingar um vatnið má nálgast með því að smella á myndina hér að neðan.

Að viku liðinni bætíst síðan enn eitt vatnið við hér á síðuna.

Í síðustu viku hófst hér fastur liður fram til vors, Vatn vikunnar. Þá var það Hópið í Húnaþingi, en núna færum við okkur suður fyrir heiðar og kynnum eitt af mínum uppáhalds.

Hér er það Arnarpollur í Veiðivötnum sem kemur fram á sjónarsviðið. Hingað til hef ég látið það nægja að vísa til þeirra korta sem hægt er að finna á heimasíðu Veiðivatna, en nú munu mín eigin kort koma hér fram með þeim upplýsingum og tenglum sem ég hef viðað að mér. Kortin eru teiknuð upp úr loftmyndum frá árunum 2015 og 2016. Örnefnum hef ég safnað úr ýmsum áttum og reynt að merkja þau samviskusamlega inn á kortin. Þar sem vafi hefur leikið á hef ég kosið að styðjast við bækur Gunnars Guðmundssonar frá Heiðarbrún, Veiðivötn á Landmannaafrétti.

Hér hefur göngu sína vikulegur pistill á FOS.IS sem ég hef kosið að kalla Vatn vikunnar. Fram til vors mun fjöldi vatna bætast hér við á síðuna með helstu upplýsingum, kortum og þeim flugum sem gefið hafa. Flest þessara vatna hef ég prófað sjálfur og þekktir veiðistaðir merktir inn skv. eigin reynslu og annarra sem miðlað hafa til mín.

Fyrsta vatnið í þessari röð er Hóp í Húnaþingi. Vatnið liggur á mörkum Vestur- og Austur Húnavatnssýslna og er fimmta stærsta náttúrulega stöðuvatn á Íslandi.

Í næstu viku mun síðan birtast eitt vatn enn og þannig koll af kolli, vikulega fram til vors.

Svo lengi sem jörðin hallar undir flatt og heldur hringferð sinni kringum sólina áfram, þá verða hér árstíðaskipti. Á uppvaxtarárum mínum var það raunar allt annað sem réði árstíðaskiptunum og þær voru aðeins þrjár. Sumarið var þegar frí var í skólanum, haustið þegar ég var sendur út í Kaupfélag til að kaupa stílabækur fyrir skólann og veturinn stóð þar til skólanum lauk.

Í dag upplifi ég allt aðrar árstíðir. Veturinn er þegar ég hnýti flugur, grúska í veiðitengdu efni og læt mig dreyma um sólríka daga í faðmi fjalla og vatna. Að vetri loknum tekur for-vorið við þegar ég get ekki lengur beðið og legg af stað eins og asni út í síðustu vetrarveðrin á síðum nærbrókum innanundir öðrum síðum nærbrókum og helst í Neoprene vöðlum í leit að örvita fiski sem hefur ruglast eitthvað í ríminu.

Þegar svo vorið kemur loksins, þá bíð ég milli vonar og ótta að þrír dagar í röð nái 8°C yfir miðjan daginn og næturfrostið sé ekkert rosalegt. Þegar þetta gengur eftir, þá legg ég af stað í fyrstu alvöru veiðiferðina.

Sumarið er síðan einfaldlega allt of stutt, ef það þá kemur á annað borð. Annars bíð ég alltaf svolítið spenntur eftir því að sumri halli. Þá gengur síð-sumarið í garð og ég tek til við að eltast við feitar og fallegar bleikjur sem hafa náð að bæta á sig nokkrum kvartpundum og örfáum sentímetrum og urriða sem hafa ekki kunnað sér magamál og étið á sig gat.

Næsta árstíð er heldur óræð. Stundum gerir hún vart við sig lítillega, bankar uppá en kemur aldrei alveg inn en þess í stað kemur önnur gusa af síð-sumri með kyrrum og fallegum dögum. Kannski viku síðar kemur þessi óræðna aftur, bankar, rekur nefið kannski örlítið inn en stoppar stutt og eitt skiptið enn tekur síð-sumarið við. Svona getur þetta gengið í töluverðan tíma þar til haustið gerir sig endanlega heimakomið. Þetta er árstíminn sem ég elska því góðu dagarnir inni á milli eru fyllilega á pari við undangengna sumardaga.

Þegar svo haustið nær endanlega að gera sig heimakomið, þá taka undursamar rökkurstundirnar við og maður kastar oft og mörgum sinnum út í myrkrið og veit satt best að segja ekkert hvar flugan lendir. Nú er árstíðin mín, bónusinn á annars rysjótt sumar.

FOS.IS vaknar á haustin og ég reyni að koma upplifun og hugleiðingum mínum í orð og setja hér á vefinn. Ég lofa engu um fjölda greina, stefni á hefðbundnar þrjár á viku vegna þess að ég finn á mér að þetta verði gott haust og enn betri vetur.