Dunkeld

Ensk að uppruna, kennd við bæ á austurströnd Skotlands. Afburða fluga í allan silung, staðbundin og sjógöngufisk. Eitt afbrigði þessarar flugu er það þegar stélið er hnýtt úr teal fjöðrum í stað gullfasana, ekki síðri þannig, og þá er hún komin í hóp þekktra Teal-flugna.

Höfundur: óþekktur
Öngull: Hefðbundin 10-14
Þráður: Svartur 6/0
Stél: Hausfjöður af gullfasana / teal
Vöf: Gullvír
Búkur:Flatt tinsel, gull
Kragi: Orange hanafjöður
Vængur: Bronzlituð síðufjöður stokkandar
Kinnar: Frumskógarhani
Haus: Svartur

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
10,12,14 10,12,14 10,12,14 10,12,14

Blóðormur

Oftast er þessi fluga hnýtt úr flosi eða rauðu vinyl rip og þá þyngd með blýi, en það má alveg prófa sig áfram með annað efni, t.d. fíngerðan rauðan vír eins og ég hef gert hérna:

Til að tryggja undirlag og frágang nota ég rauðan hnýtingarþráð og lakka vel yfir hausinn. Flugan á myndinni er mögulega með of stóran haus, best væri að hafa hana jafn svera eða öllu heldur, granna endanna á milli því þannig líkist hún helst  raunverulegri mýlirfu, sjá hér til hliðar.

Svo má einnig leika sér með hugmyndina eins og sýnt er hér að neðan.

Höfundur: óþekktur
Öngull: Hefðbundin, langur, grubber 12 – 16
Þráður: Rauður 8/0
Búkur: Fínn rauður vír
Haus: Rauður

fos_blodormur_kulu_big

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
12 & 14 12 & 14

Púpur og dautt rek

Þegar púpurnar fara á kreik í vatninu er um að gera að taka vel eftir hegðun þeirra, litbrigðum og því hvar í vatnsbolnum þær halda sig. Svo má prófa sig áfram með veiðiaðferð.

Smellið fyrir stærri mynd

Dautt rek Þessi tækni er tilvalinn ef púpurnar halda sig á u.þ.b. 1,5 metrum eða grynnra. Best er að nota flotlínu með 8 – 12 feta taum, grönnum taumenda (5x eða 6x) og óþyngdar púpur. Kastið upp í eða þvert á vindinn og leyfið línunni einfaldlega að reka með vindi, gætið þess aðeins að taka inn allan slaka á línunni því tökurnar eru afskaplega nettar og því er um að gera að geta bugðist hratt við. Ágætt tilefni til að nota tökuvara.

 

Mýflugur – lirfur og púpur

Mýflugur eru mikilvæg fæða silungs á öllum stigum, þ.e. sem lirfur, púpur og flugur. Sem lirfur halda þær sig mest á botni vatnsins, en leita gjarnan frá botninum þegar þær komast á púpustigið. Þegar þær síðan komast á klakstigið og umbreytast í flugur gerist það í og við vatnsborðið.

Mýlirfur – Flugur sem líkja eiga eftir þessu stigi mýflugunnar eru m.a.:

San Juan Worm
Blóðormur
Super Floss Bloodw.

Allar eru þessar flugur áberandi rauðar til að líkja eftir blóðrauð- anum sem lirfurnar safna til að halda lífi í köldu vatninu. Bestu skilyrðin til að veiða á þessa tegund flugna er í lítilli eða dvínandi birtu, á eða sem næst botninu með eins litlum inndrætti og unnt er.

Púpur – Flugur sem líkja eiga eftir mýpúpum eru m.a.:

Chromie
Gyllt Héraeyra
Zug Bug

Veiðiaðferðin með þessum flugum er fyrst og fremst; hægt. Inndrátturinn helst með rólegum fingurvafningum og góðum hléum á milli. Fyrirmyndirnar eru frekar hægfara og því um að gera að apa sem mest eftir þeim.

Það er kannski ekki úr vegi að hafa þessar í huga þegar maður situr við hnýtingarnar þessa dagana.

Misbrestur – Asi á flugunni?

Það er einkennileg árátta hjá manni að leyfa flugunni ekki að vera í vatninu. Asi á flugunni þýðir að hún eyðir skemmri tíma í vatninu og meiri í loftinu, hvað þá þegar maður notar fleiri en 1-2 falsköst til að koma henni á sinn stað. Þá er tvennt í stöðunni; hægja á inndrættinum og fækka falsköstum.

  • Einhver algengustu mistök veiðimanna er of mikill hraði í inndrætti. Hægðu á þér, það er sjaldnast að við séum að veiða með eftirlíkingu af sprettfiski, lirfur og bobbingar hreyfa sig merkilega lítið.
  • Fluga þarf að vera á eða í vatninu til að veiða. Fækkaðu falsköstum, þá eyðir flugan meiri tíma í að veiða.

 

Misbrestur – Slök lína

Smellið fyrir stærri mynd

Slakur veiðimaður gerir færri mistök en sá spennti. En því er hreint ekki þannig farið með línuna, slök lína fjölgar mistökunum. Ég hef heyrt margar ágiskanir um fjölda fiska sem við missum af vegna þess að línan er slök og við annað hvort finnum ekki eða erum allt of sein að bregðast við þegar fiskur tekur.

– Ef fluguna rekur, fyrir vindi eða straumi, gættu þess að taka slakann af línunni þannig að þú takir örugglega eftir þegar hann nartar.
– Ef þú sérð illa til, settu tökuvara á áætlaða dýpt og dragðu inn þar til tökuvarinn hreyfist. Þá ertu á tánum.

Misbrestur – Allt rétt nema…

Það getur verið verulega ergjandi þegar maður er búinn að fylgja öllum leiðbeiningum (læðast að vatninu, skoða lífríkið, fylgjast með atferli og velja flugu af kostgæfni) þegar maður sér fluguna beinlínis stífna upp eða druslast í inndrættinum. Engin eðlileg hreyfing og því ekkert aðdráttarafl. Eftir nokkur svona tilfelli þá kviknaði loksins á perunni hjá mér, taumurinn. Er ég örugglega með réttan taum og taumaenda? Taumurinn hefur ekki aðeins áhrif á það hvernig flugan leggst í kastinu, heldur og einnig hvernig hún hagar sér í inndrætti. Þegar ég fór að styðjast við eftirfarandi þumalputtareglu þá fóru flugurnar að haga sér mun betur:

  • Deildu í flugustærðina með fjórum og veldu taum og taumenda m.v. útkomuna. Dæmi: Taumur fyrir flugu á öngli nr. 12 ætti að vera 12 / 4 = 3x. Ef þú ert ekki viss um stærð flugunnar, taktu gott gisk og lækkaðu taumstærðina um 1x.

Misbrestur – Vindhnútur

Smellið fyrir stærri mynd

Ein ástæða vindhnúta er að ferill stangartoppsins heldur ekki beinni línu (180°) frá fremra stoppi til þess aftara. Vegna þess að línan fylgir í raun alltaf toppi stangarinnar getur komið slynkur á hana undir þessum kringumstæðum og flugan fellur niður fyrir línuna og flækist. Lausnin er einföld; haldið kastferlinum í 180° eða reisið stöngina eilítið í bakkastinu.

Misbrestur – Í hnakkann

Smellið fyrir stærri mynd

Eftir að hafa fengið ófáar flugurnar í höfuðið, í orðsins fyllstu merkingu, fékk ég smá tilsögn; Ástæðan fyrir því að þú færð fluguna svona oft í hnakkann er slakur úlnliður og því stoppar þú ekki nógu ákveðið í bakkastinu. Snúðu höfðinu en ekki úlnliðnum og fylgstu með aftara stoppinu. Og viti menn, ég týndi færri flugum eftir þetta og hnakkinn er alveg við það að gróa. Sem sagt; ef hornið á milli stangar og framhandleggjar er meira en 30°og/eða aftara stopp er eftir kl.1, þá opnast kasthjólið í bakkastinu og línan fer sínar eigin leiðir.

Misbrestur – Ekkert kasthjól

Smellið fyrir stærri mynd

Eitt af því sem hrjáði mig lengi vel í fluguköstum, sérstaklega ef ég var búinn að vera lengi að berja vatnið, var að kasthjólið sem línan myndar í framkastinu hvarf. Það bara gufaði upp og bakkastið seig  niður í jörðina. Lengi vel skrifaði ég þetta á hverja aðra þreytu en svo kom orsökin í ljós. Í stað þess að kastferillinn væri tiltölulega stuttur, þ.e. kraft horn á milli fremstu stöðu og þeirrar öftustu, varð hann gleiður, eins og höndin héldi ekki lengur við í fremra og aftara stoppi. Lækningin var einföld; stöðugri úlnliður, öruggara grip og þar með styttri, skarpari kastferill. Sem sagt, ekki þreyta heldur léleg tækni, halda ferli stangarinnar í 180° línu frá aftara til fremra stopps.


Í lok árs

Frá því bloggið fór af stað í byrjun júní hafa ríflega 6200 heimsóknir slæðst inn á það, töluvert fleiri en ég átti von á. Auðvitað voru fyrstu vikurnar rólegar, innan við 100 heimsóknir á viku en svo hefur verið ákveðinn og öruggur stígandi heimsókna, flestar 466 í 50. viku þegar Orðalistinn fór í loftið.

Vinsælustu póstarnir frá upphafi hafa verið; Vatnaveiði, Fæðan, Haustverkin, Orðalisti, Uppskriftir og Fiskurinn. Þetta styður við þann grun minn að áhugafólk um stangveiði þyrstir í efni sem er framsett á mannamáli með svolítið meiri áherslu á viðráðanlega silungsveiði heldur en laxveiði í ‘vatnslausum’ ám. Auðvitað setur þessi fjöldi heimsókna þá kröfu á mig að ég fari ekki með eitthvert fleipur og rugl. Þar koma lesendur sterkir inn, senda mér ábendingar um það sem betur má fara eða efni sem þeir hafa áhuga á, bestu þakkir fyrir það. Á næsta ári höldum við síðan ótrauð áfram og aukum við efnið, vonandi jafnt og þétt, af nógu er að taka.

Að verka væng – lokahnykkur

Síðasta hálfa mánuðinn hef ég rakið í nokkrum færslum ganginn í því að verka væng af rjúpu. Í síðustu færslu (á fimmta degi) var svo komið að ég hreinsaði vængina, skipti út grófu salti fyrir fínt og einsetti mér að leyfa þeim að þorna eins vel og mér var unnt. Kannski var ég bara heppinn eða íslenska rjúpan er svona þrifaleg, en ég varð á þessum hálfa mánuði ekki var við neina óværu í fiðrinu en til vonar og vara hef ég nú sett vængina í frystinn, ef ske kynni. Eftir einhverja daga í frystinum kem ég síðan til með að taka einn úr pokanum og hafa hjá mér við hnýtingarnar. Vel að merkja, ég rakst á ágætt ráð til að fyrirbyggja rakamyndun í þurrkuðum vængjum. Laumið eins og einum poka af rakakúlunum sem oft fylgja með raftækjum í pokann með fjöðrunum. Kannski einhver lumi á slíku núna eftir pakkaflóðið?

Niðurstaða: ég þori alveg að mæla með þessu fyrir þá sem tök hafa á. Það sem kom mér mest á óvart var hvað þetta tók stuttan tíma og hve einfalt mál þetta er. Næst væri ég alveg vís með að prófa eitthvað aðeins flóknara, t.d. að þurrka hnakka sem kallar á fláningu og aðeins meiri verkun á skinninu sjálfu.

Orðalisti

Ég hef verið að dunda mér við að setja saman orðalista með alfræðilegu ívafi fyrir stangveiði. Það er langt því frá að þessi listi sé alfarið minn, ég hef safnað saman upplýsingum víða að og náð innleggi frá ýmsum blokkurum héðan og þaðan, m.a. af veidi.is ásamt mjög góðum ábendingum Hilmars Jónssonar FFF flugukastkennara.

Nú er ég ekki að mælast til þess að veiðimenn temji sér öll íslensku heitin á aðferðum eða einstaka hlutum við veiðarnar, það gæti beinlínis hljómað hjákátlega. Eða eins og Zulu skaut að mér í svari á veidi.is:

…“Siggi! Tvíhalaðu þarna þvert á strauminn og vippaðu svo upp. Þegar túban kemur niður á breiðuna, strippaðu þá yfir hana svo að þú gárir vatnið.“ Hljómar spes 🙂 …

Orðalistinn er aðgengilegur hérna á síðunni og svo auðvitað úr valmyndinni hér að ofan sem Orðalisti. Miðað við fyrstu viðbrögð þessa lista geri ég mér vonir um að hann verði svolítið lifandi, í það minnsta á næstunni og menn haldi áfram að senda ábendingar um ný orð og/eða um það sem betur mætti fara í listanum.

Að verka væng – dagur fimm

Smellið á myndina fyrir stærri útgáfu

Á fimmta degi fannst mér tími til kominn að skoða aðeins betur undir saltið á vængjunum. Og viti menn, allir vöðvar voru svo þurrir að þau bein sem eftir voru stóðu vel út úr og auðvelt að fjarlægja þau. Eftir að þau voru farinn skóf ég afganginn af kjötinu burt og saltaði aftur í húðina með fínu salti í þetta skiptið. Þetta lofar virkilega góðu. Ætli ég láti þetta ekki vera svona í eina 4-5 daga í viðbót til að vera alveg öruggur um að fullri þurrkun sé náð.

Að verka væng – dagur tvö

Fyrst af öllu; mér urðu á mistök í gær þegar ég stakk vængjunum í rennilásapoka í stað þess að nota bréfpoka eða lítinn pappakassa. Þegar ég vitjaði vængjanna í morgun tók ég eftir því að töluverður raki hafði safnast innan í pokanum sem betur hefði sloppið út. Auðvitað fór ég á netið og fann þá einmitt svona tilfelli sem annar grúskari hafði lent í, hann skipti all snarlega um og setti vængina í bréfpoka þannig að betur loftaði um þá. Annars hefur þetta bara farið vel af stað, kjötið hefur nú þegar skroppið verulega saman. Spennan magnast…