Upptaka línunnar hefur mikið að segja þegar við leggjum af stað í langt kast. Nú kann einhver að segja að þetta sé nú bara enn eitt bullið, skröksagan. En, ef við viljum ekki styggja fiskinn með óþarfa falsköstum þá ættum við að huga að lengd línunnar sem við tökum upp við upphaf kastsins. Stutt lína kallar á fleiri falsköst með lengingum til að ná löngu kasti, alveg sama hversu góðir kastarar við erum. Þetta er augljóst því við þurfum á þyngd línunnar að halda til að koma henni lengra út, löng lína = meiri þyngd.
Ef við bætum nú mótstöðu vatnsins við þá gefur það auga leið að við þurfum ekki eins mörg falsköst til að ná lengd í kastið. Því lengri lína sem liggur í vatninu þegar við tökum upp, því betur hlöðum við stöngina í upptöku og eigum þannig inni afl sem nýtist í fyrsta framkast og við þurfum alls ekki eins mörg falsköst til að ná út til þeirra stóru.
Þetta leiðir svo hugann að því hvar við stöndum í og við vatnið þegar við tökum upp. Ég ætla að velta vöngum yfir því í næsta pósti.
Á meðan sumir veiðimenn og kastkennarar mæla með Þumal ofaná, þá mæla aðrir með V-gripinu. Hér ræður ekki aðeins smekkur manna. Nokkrir aðrir þættir koma hér við sögu. Kaststíll manna er misjafn þó við byggjum allir á sömu reglunni; hlaða stöngina og stoppa ákveðið í fram og aftur kastinu. Sumum hentar betur að halda um stöngina líkt og tennisspaða, V-gripið. Kannski eru það helst þeir sem finnst þeir þurfa að nota langan kastferil, jafnvel víðan og ávalan sem kjósa V-gripið. Öðrum hentar betur að notast við þumalinn ofaná því þeir kjósa stuttan kastferil, snöggar og ákveðnar hreyfingar, beina línu fram og aftur, mjög ákveðin stopp. Mér hefur virst þeir sem tekst að halda olnboganum þétt að síðunni kjósa frekar þumalinn ofaná.
En það eru fleiri þættir sem hafa áhrif á val manna á gripi. Þegar við þenjum okkur og viljum ná lengri köstum er oft tilhneiging til að úlnliðurinn ‚brotni‘ í bakkastinu ef við notum þumalinn ofaná. Þá getur verið hentugra að skipta yfir í V-gripið, það brotnar síður í löngum kastferli og lengri stoppum á meðan við bíðum eftir að lína réttir úr sér.
Svo er það auðvitað stærð og þyngd stangar sem hefur áhrif á val manna, mér hefur virst að meira segja hörðustu þumlarnir leiti til hliðar á þungri stöng og verði að V-gripi. Létt stöng, stutt köst, kalla aftur á móti á þumalinn.
Ummæli
15.05.2012 Siggi Kr. – Ég verð að viðurkenna að ég gerði mér ekki grein fyrir hversu gríðarlega mikilvægt gripið er í fluguköstum fyrr en ég las þessa grein: http://www.sexyloops.com/articles/gripsandholds.shtml og fór að fara eftir því sem í henni stendur varðandi hvaða grip henta hvaða græjum, sérstaklega varðandi stærð/þyngd stangar og hvernig handfangið er í laginu og hvernig mismunandi grip geta orsakað villur í köstunum hjá manni. Mæli með því að allir flugukastarar lesi þetta. Þar sem ég nota bæði stangir með full og half-Wells handfangi skipti ég gjarnan á milli gripa og svo ruglar maður þessu stundum öllu saman og allt fer í klessu
Hefur þú einhvern tímann vanmetið tímann sem þú hefur til að egna fyrir silunginn? Ég er ekki þolinmóðasti veiðimaður landsins og hef örugglega misst af nokkrum fiskum vegna þessa. Væntanlega höfum við mun meiri tíma til að undirbúa framsetningu flugunnar heldur en við nokkurn tímann gefum okkur. Tíma er alltaf betur varið í undirbúning heldur en groddaralegra framkvæmda. Silungurinn er ekkert á óþarfa flandri ef ætið er til staðar og ekkert ógnar honum. Dæmi um það sem hann telur vera ógn eru skuggar flugulínu sem þeytist fram og til baka yfir hausnum á honum, hroðvirknislegar flugulendingar með tilheyrandi línukös eða flóðbylgjur og skrap í botngrjóti sem gjarnan fylgir óvarkárum vaðfuglum af tegundinni homo sapiens.
Að fylgjast með hegðun silungsins, hvernig hann bregst við æti sem syndir hjá eða hvernig hann týnir pöddurnar upp af botninum getur sparað okkur fjöldan allan af köstum og tilraunum með framsetningu.
Gefum okkur þann tíma sem þarf til að koma fram af hógværð og rósemi, okkur verður umbunað.
Það er stundum talað um ‘Hlíðarvatns pundið’ og tvö þannig komu á land hjá okkur hjónunum í Selvoginum. Fyrirtaks aðstæður framan af degi, þungbúið en hlýtt og stillt veður upp úr kl.7 þannig að morgunverðurinn var afgreiddur í snatri og við renndum úr hlaði Árbliks og héldum út að Hlíðarey. Ég hef sjaldan séð jafn mikið af flugu eins og á leiðinni undir hlíðinni, hvað þá úti í Hlíðarey og það sem meira er um vert; fiskur að vaka út af eynni. Ég valdi litla mýpúpu og eftir örfá köst lét 1 pt. bleikja glepjast, mánaðar langri bið eftir fiski var loks lokið. Þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir með mismunandi flugur, aðferðir og staði út frá eynni komu ekki fleiri fiskar á land og fljótlega hættu uppitökur þannig að við renndum aftur inn með hlíðinni.
Fljótlega upp úr hádeginu fór að draga upp í golu+ og gekk á með skúrum. Við reyndum fyrir okkur í Urðarvíkinni og inn að Kaldós og út af Austurnesinu en það var ekki fyrr en í Skollapollunum að frúin setti í 1 pt. bleikju á hauslausan Peacock #14 og þar með var hennar aflabresti þetta vorið lokið líka. Nokkuð sátt við vatnið miðað við aðstæður fórum við inn í veiðihús og ég gekk frá aflanum í plastpoka í fötu með vatni.
Sönnunargagnið
Eftir stutt stopp og hressingu lögðum við leið okkar út að Réttarnesi og frúin átti í snoturri baráttu við bleikju vestan við nesið sem endaði með svo naumri töku að fiskurinn slapp. Ég hélt mig svolítið afsíðis, prófaði nokkrar flugur en ekkert gekk. Við einhver fluguskiptin verður mér litið upp að veiðihúsinu Árbliki og sé hvar krummi er að skoppa á pallinum framan við húsið. Andsk…. nú stelur hann netinu mínu hugsaði ég með mér og varð hugsað til silungaskjóðunnar minnar með gylltu spennunni sem ég hafði skilið eftir á pallinum. En, þegar mál var komið til að taka saman fyrir næstu veiðimenn í húsið var netið á sínum stað, óhreyft. Þess í stað hafði krummi kafað eftir plastpokanum í fötuna, náð honum upp og opnað. Báðir fiskarnir á bak og burt og væntanlega komnir á hlaðborð krumma og fjölskyldu. Verði þeim að góðu.
Almennt virtust veiðimenn ekki vera að taka mikið af fiski og einkennilega lítið um uppitökur miðað við þann urmul af flugu sem var til staðar. Lofthiti var á bilinu 6 – 10 °C en vatnið er ennþá frekar kalt og fiskurinn væntanlega nokkuð botnlægur ennþá. Engu að síður, Selvogurinn er alltaf jafn fallegur og dásamlegt að eyða deginum á staðnum.
Veiðitölur ársins
Bleikjur
Sleppt
Urriðar
Sleppt
Fj.ferða
Núllað
2
–
2
1
11
8
Ummæli
12.05.2012 – Urriði: Krummi alltaf jafn flottur, ég held að ég sé einn af fáum vinum hans hér á landi, örugglega uppáhaldsfuglinn minn Þú vonandi erfir þetta ekki við hann En gott að aflabresti sé lokið, fall er fararheill og vonandi veit þetta á gott sumar!
12.05.2012: Nei, ekki dettur mér í hug að erfa þetta við Krumma, pjakkinn þann arna. Hann á örugglega eftir að launa mér þetta einhvern tíman ef hann hefur tök á. Við hjónin skemmtum okkur mjög yfir þessu og hefðum helst viljað sjá til hans góma pokann upp úr fötunni og eiga við að opna hann.
Menn beita mörgum mismunandi aðferðum við inndrátt, fingrasetningin er alls ekki sú sama hjá öllum. Við hægan, stöðugan inndrátt hafa sumir náð þeirri leikni að þurfa aldrei að endurnýja gripið með vinstri hendinni og ná þannig að halda jöfnum, hægum inndrætti allt til upptöku. Helsta aðferðin við þetta er að velta línunni í vinstri hendi á milli þumals og vísifingurs ásamt því að snúa hendinni sitt á hvað. Á ensku hefur þessi aðferð verið kölluð The figure of eight sem ég leyfi mér hér að kalla áttuna.
Flestir sem komast upp á lagið með þessa aðferð fella u.þ.b. þriðja, fjórða hvern snúning úr lófanum þannig að þessi aðferð getur verið ákveðin ókostur ef línan liggur lengi í sandi, óhreinkast.
Já, merkið við greinina segir að ég hafi núllað (eitt skiptið enn), en ég er samt mjög sáttur. Brá mér rétt út fyrir bæjarmörkin í dag og varð vitni að ótrúlega skemmtilegum aðförum urriða sem fór um í hópum, örugglega 10 stk. sem úðuðu í sig steinflugum sem voru nýbúnar að klekjast út og leituðu aftur út á vatnið að verpa. Ég hef aldrei orðið vitni að þessu áður, urriðarnir minntu helst á höfrunga; snjáldrið upp úr, bakugginn og svo sporðurinn, og svona endurtóku þeir leikinn fram og til baka þar til þeir höfðu hreinsað yfirborðið af flugum.
Það er stundum talað um ‘Hlíðarvatns pundið’ og tvö þannig komu á land hjá okkur hjónunum í Selvoginum. Fyrirtaks aðstæður framan af degi, þungbúið en hlýtt og stillt veður upp úr kl.7 þannig að morgunverðurinn var afgreiddur í snatri og við renndum úr hlaði 
Þú vonandi erfir þetta ekki við hann 
FOS 