Fluguveiði – Síða 57

Langavatn í Borgarbyggð, 15.-17.júní

17. júní 2012

Veiði

Upp

Forsíða

Opnun Langavatns var á föstudaginn og að sjálfsögðu brugðum við hjónin okkur þangað ásamt Mosó-genginu sem að þessu sinni taldi þrjá aðila, gaman að því. Vatnið tók á móti okkur með brosi á vör ef svo má að orði komast, því veðrið lék við okkur þegar við komum okkur fyrir undir Réttarmúlanum í skjóli fyrir væntanlegri norðanátt. Fljótlega fóru fiskarnir að týnast á land, flestir og stærstir hjá Mosó og þar á meðal jómfrúarfiskur þriðja aðila Mosó sem reyndist stærstur fiska eftir helgina, 1,5 pund. Auðvitað byrjaði frúin fljótlega á því að setja í bleikju á Hérann en töluverð bið varð eftir fyrsta hirðanlega fiski hjá mér sem kom seint og um síðir á Olive Nobbler með gylltu tinsel. Segið svo að bleikjan taki ekki Nobbler. Það sem einkenndi kvöldið hjá mér og raunar helgina alla var ógrynni smárrar bleikju sem gerði lítið annað en rugla talningar á sleppingum.

Langavatn um miðnættið

Laugardagurinn byrjaði alveg þokkalega, nokkur strekkingur og glampandi sól. Við hjónin brugðum fyrir okkur fjórum dekkjum og keyrðum út á Beilárvelli til að reyna okkur við fiskinn á móti vindi. Ég, eins og vanalega, byrjaði á rölti út með suðurbakkanum og varð ekki var við fisk. Frúin aftur á móti krækti í fína bleikju undan völlunum. Og hér væri hægt að gera langa sögu stutta, því hvorugt okkar tók einn einasta fisk það sem eftir lifði dags. Já, trúið því bara. Strekkingur að norðan með tilheyrandi kulda og öldugangi sem jókst stöðugt yfir daginn gerði úti um alla frekari veiði.

Þar sem við tókum á okkur náðir með fyrra fallinu á laugardag var ég með frískasta móti á sunnudagsmorgun og var kominn í gallann rétt um kl.6 og lagður af stað fótgangandi undan Réttarmúlanum að Beilárósum. Veðrið lék við mig, stilla og kyrrð sem ég naut til hins ítrasta á meðan ég þræddi hvern veiðilegan staðinn á fætur öðrum á leiðinni til baka. Þegar ég var svo kominn aftur undir Réttarmúlann um kl.10 var afraksturinn, núll. Ekki einn einasti fiskur, ekki ein einasta taka, ekkert líf. Það var eins og allur fiskur hefði hrökklast út í dýpið undan kuldanum um nóttina, kannski ekki furða þar sem gránað hafði í fjöll. Það var svo ekki fyrr en eftir hádegið að frúin bætti einni bleikju við í safnið, annar fiskur var svo lítill að hann var losaður af í snatri og sleppt. Rétt um það bil sem við byrjuðum að taka okkur saman skall síðan á okkur þessi líka fína demba með trompi upp í erminni, hagléli. Ekki í fyrsta skiptið sem við upplifum slíkt við Langavatn, sjá hér.

Veiðitölur ársins

Bleikjur Sleppt Urriðar Sleppt Fj.ferða Núllað

34 10 30 2 19 11

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Einkavatn, 10.júní

10. júní 2012

Veiði

Upp

Forsíða

Það fór nú aldrei svo að maður sleppti úr helgi. Heimilið og garðurinn fengu sinn skerf í gær en sunnudagurinn var ætlaður einhverri veiði, ekki langt, aðeins rétt út fyrir bæjarmörkinn. Dásamlegt veður þrátt fyrir nokkurn vind, hitastigið frá 9°C og upp í 11. Með hliðsjón af fyrri reynslu byrjaði ég með Pólskan PT og hann brást ekki og á innan við hálftíma lágu þrír urriðar í netinu. Mjög fallegir fiskar frá tæpu pundi og vel yfir. Eitthvað lét fyrsti fiskur frúarinnar bíða eftir sér, en á endanum fékk hún þokkalegan urriða á uppáhaldið sitt, Black Ghost.

Á leið í ofninn

Eitthvað létu næstu fiskar bíða eftir sér, en loks tókst mér að rjúfa ládeyðuna með því að skipta yfir í Orange Nobbler enda skein sól í heiði og bjart yfir. Frúin bætti við og tók einn á Héraeyra með kúluhaus og rétt um það bil sem vindur fór að blása fyrir alvöru setti ég í einn enn og frúin í tvo. Að vísu missti ég einn svo stóran að það dró fyrir sólu þegar hann stökk og losaði sig af flugunni, rosalegur fiskur. Allir fiskarnir sem á land komu voru á bilinu 33 – 39 sm. langir, 8 hryggnur, 1 hængur, minnsti tæpt pund, stærsti rúmt pund. Ég var að vísu búinn að lofa að taka kvarnir aflans til hliðar, en eitthvað brást þekkingin þegar til átti að taka. Best að gúgla aðgerðina aðeins betur.

Það verður ekki af fiskinum í þessu vatni tekið að hann er einstaklega skemmtilegur viðfangs, öflugur og í góðum holdum og því engin furða að hluti aflans fór beint í ofnskúffuna með hvítlauk og ólívuolíu, ekki amaleg sunnudagssteik þetta.

Veiðitölur ársins

Bleikjur Sleppt Urriðar Sleppt Fj.ferða Núllað

30 10 30 2 18 11

Ummæli

11.06.2012 Ási: Heill og sæll Kristján.

Í upphafi er vert að biðjast afsökunar á því hve oft ég vitja um Netið hér án þess að þakka fyrir aflann, sem er afbragðsgóður. Veiðiskrif þín ýta oft við mér á þann háttinn að ég fer að ígrunda frekar hvað ég er að gera og mátti nú klárlega við því. Takk, takk. Í þessari færslu nefnir þú Orange Nobbler og langar mig að spyrja þig út í þá ágætu straumflugu. Ég er ekki margreyndur í fluguveiðum en hélt einhverra hluta vegna að bleikjan væri ekki mikið á eftir slíkum skapnaði. Í gærkvöld fékk einmitt eina tveggja punda í Langavatni þegar ég hélt að urriðinn myndi kannski ráðast á kykvendið. Hver er þín reynsla af þessu?

Kveðja, Ási (Ásmundur K. Örnólfsson)

ES: Svakalega er bleikjan góð úr þessu vatni ef þið hjónin þurfið fulla ofnskúffu í matinn

11.06.2012 Kristján: Sæll Ási og takk fyrir ummælin. Jú, mín reynsla er að meira að segja bleikjan lætur það eftir sér að ráðast á Nobbler, Black Ghost og t.d. Dentis þegar síli er á ferðinni. Það ætlar að verða lífsseigur misskingur að aðeins urriðinn, staðbundinn eða birtingur ráðist á straumflugur. Bleikjan og ekki þá bara ránbleikjan, leggur sér síli til munns og þá eru straumflugurnar okkar alveg tilvaldar agn. Skrautlegar í björtu veðri, koma þeim út í dýpið og draga þær nokkuð hratt upp á grynningarnar, dekkri að kvöldi til og láta þær eigra um grynningarnar eins og þreytt síli að loknum annasömum degi. Þá er alveg eins bleikju von.

11.06.2012 Gústaf Ingvi: Til að nálgast kvarnir er best að skera rétt fyrir ofan augun og niður í 1/3 -1/2 haus þar ættirðu að finna kvarninar, en í svona smáum fisk eru þær mjög smáar og skemmast auðveldlega ef ekki er farið varlega. (vona að þetta hjálpi þér við krufningar í framtíðinni)

11.06.2012 Kristján: Glæsilegt, hljómar nógu auðvelt. Nú er bara að taka hausana úr frysti, dúkahnífinn af hnýtingarborðinu og setja á sig skurðlæknahanskana. Takk fyrir Gústaf Ingvi.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Hvenær púpur?

6. júní 2012

Veiðitækni

Upp

Forsíða

Púpa og þurrfluga

Það vefst sjaldan fyrir fjölhæfum veiðimönnum hvenær á að notast við púpur og hvenær straumflugur. En, svo eru þeir sem eru ekki alveg með þetta á hreinu og enn aðrir sem velta sér bara ekkert upp úr þessu. Ég tilheyri að mestu þeim síðast nefndu, ég byrja alltaf á púpu og færi mig ekki í straumfluguna fyrr en komið er í fulla hnefana. Reynum nú að æsa menn aðeins upp; Púpur eru einfaldlega fjölhæfasta, besta og skemmtilegasta agn fyrir fisk sem um getur.

Snemma að vori eru púpurnar og eðli þeirra á svipuðu róli og fiskurinn; fara sér hægt og halda sig við botninn. Í björtu veðri þegar birtufælinn fiskurinn leitar á botninn er hann í púpum. Hér á Íslandi höfum við úr tveimur, mögulega þremur tegundum smáfiska að velja til að líkja eftir við straumfluguveiðar. Við höfum á 3ja hundrað skordýra hér á landi til að líkja eftir við púpuveiðar. Hér geislar hrokinn og yfirlætið af hverju orði, en það er samt svolítið til í þessu. Þegar fæða fiska er skoðuð eru einfaldlega fleiri fiskar í íslenskum vötnum sem leggja sér skordýr til munns heldur en seiði eða hornsíli.

Einn er sá tími ársins sem ég hef ekki minnst á og það er þessi frjósami tími þegar skordýrin klekjast út í og við vötnin og silungurinn fer beinlínis hamförum. Þetta er ævintýri sem stendur því miður stutt hverju sinni, stundum bara ½ klst. í einu, en er þeim mun skemmtilegri. Að vera til staðar, leggja réttu púpuna fyrir silunginn og vera beinn þátttakandi í þessu undri náttúrunnar líður manni seint úr minni. Á þessum augnablikum renna púpu- og þurrflugumenn saman í eina sæng.

Nóg í bili, best að kíkja aðeins í straumfluguboxið og strjúka fjaðurvængjunum, ég vil hafa þær í standi ef púpurnar mínar bregðast. Auðvitað verða menn að vera opnir fyrir öllum möguleikum.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Djúpavatn Reykjanesi, 4 júní.

5. júní 2012

Veiði

Upp

Forsíða

Eins og þrír dagar í röð dugi ekki, þá þáðum við hjónin boð um kvöldstund í Djúpavatni á Reykjanesi (SVH). Í snarhasti var kvöldverði skellt á borðið fyrir heimalingana og svo brunuðum við suður á nesið. Þokkalegasta veður, nokkur vindur af norðri og skýjað með köflum. Þar sem þetta var fyrsta ferð okkar í vatnið var rennt svolítið blint í sjóinn varðandi veiðistaði en úr varð að við reyndum helst fyrir okkur framan- og austan við veiðihúsið. Eftir stutta stund varð ljóst að nægur fiskur er í vatninu og frúin byrjaði á því að taka tvo smærri urriða á Peacock (original án kúlu) í gróðrinum við austurbugtina. Sjálfur setti ég í skemmtilegan regnbogasilung, rúmlega pundið á Peacock með kúlu. Það kom skemmtilega á óvart hve öflugur fiskurinn var í viðureigninni, minn fyrsti regnbogi enda ekki margir ‘villtir’ á ferðinni á Íslandi. Þegar vindurinn gekk niður og vatnið kyrrðist fóru smábleikjur og urriðar á stjá og beinlínis lögðu konuna í einelti þannig að hún hafði vart við að losa úr þeim fluguna. Sjálfur fékk ég nokkur högg án þess að þurfa að losa einn einasta af. Frúin sá síðan um að ljúka kvöldinu með því að taka mjög þokkalegan urriða um pundið.

Djúpavatn

Vatnið kom okkur skemmtilega á óvart, umhverfið stórbrotið og engin furða að félagsmenn SVH sæki stíft í úthlutanir, aðeins örfáir dagar lausir í ágúst eftir fyrir utanfélagsmenn. Vona að mér hefnist ekki fyrir að mæla með vatninu, við hjónin værum vís með að taka síðbúinn túr í vatnið þegar sumri hallar. Jóa færum við auðvitað bestu þakkir fyrir að hleypa okkur að til prufu, takk fyrir okkur.

Eineltistittir verða ekki taldir til afla, frúin einfaldlega missti töluna á þeim. Regnbogasilungurinn,vegna afls og skemmtilegrar viðureignar telst sem urrðið.

Veiðitölur ársins

Bleikjur Sleppt Urriðar Sleppt Fj.ferða Núllað

30 10 21 2 17 11

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Hlíðarvatn í Hnappadal, 1-3 júní.

3. júní 2012

Veiði

Upp

Forsíða

Veiðifélagið (þetta nafnlausa) fór í fyrstu ferð ársins í Hlíðarvatn í Hnappadal um helgina. Alveg hreint glimrandi veðurspá gekk fyllilega eftir, sólbrunir og útiteknir veiðigarpar snéru aftur úr ferðinni. Mér telst til að þetta sé með allra fyrsta móti sem við höfum farið í vatnið, heilum tveimur vikum fyrr en áður. Þótt staðkunnugur hafi sagt okkur að vatnið væri í eðlilegri hæð m.v. árstíð, þá vorum við öll frekar hissa á því hve hátt vatnið stóð. Bakkinn okkar þar sem við höfum oftast slegið upp vögnum var meira eða minna á kafi í vatni.

Straumendur við Hlíðarvatn

Föstudagskvöldið gaf okkur öllum ágætlega þrátt fyrir nokkuð stífa norðaustan átt framan af. Mosfellingar, sem mættu örlítið á undan okkur Reykvíkingunum gerðu fína veiði en við hjónin tókum samtals 7 fiska, 3 bleikjur og 4 urriða. Ég verð að játa að mér brá nokkuð hve urriðinn var helst til rýr eftir veturinn, hefði haldið að hann ætti að vera búinn að ná stinnara holdi eftir veðurblíðuna síðustu vikur, bleikjan virtist vera nokkuð betur haldin. Allir fiskarnir sem við tókum komu á land fyrir miðnættið, en veðurblíðan og stillan sem skall á okkur var slík að við höfðum okkur ekki í bælið fyrr en um kl.4

Þeir eiga það sameiginlegt, laugardagurinn og sunnudagurinn að veðrið lék við okkur frá morgni til kvölds, eins fallegir dagar og þeir geta orðið á Íslandi. Laugardagurinn var merkilegur fyrir frúnna að því leiti til að hún, í blíðunni um morguninn, tók sinn fyrsta fisk á þurrflugu. Af viðbrögðunum að dæma og hrifningunni af tökunni geri ég ráð fyrir að hvert tækifæri verði nýtt í framtíðinni til að veiða þurrfluguna. Eitthvað var aflabrögðum misskipt, eins og svo oft áður, á milli okkar hjóna þessa daga og endaði ferðinn með því að frúin var með 10 fiska á land, en ég 8. Heimalingurinn okkar brá sér síðan út í vatnið síðla sunnudags og sýndi gamla settinu hvernig taka skal fisk án þess að eyða allri helginni í það. Eftir örfá köst lá vænn urriði á bakkanum, sá stærsti í ferðinni. Slatta af fiski var sleppt sem ekki náði mat-hæfni, en flestir fiskanna voru á bilinu 1/2 til 1 pund.

Veiðitölur ársins

Bleikjur Sleppt Urriðar Sleppt Fj.ferða Núllað

30 10 17 2 16 11

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Rush

3. júní 2012

Veiðitækni

Upp

Forsíða

Púpuveiði

Það leyndi sér ekkert í grein minni um daginn að ég er meira fyrir púpuveiði heldur en straumflugu. Kannski er þetta bara gamla sagan um hundinn og þetta með að sitja því þegar ég byrjaði að veiða á flugu þá leið ekki langur tími þar til ég heillaðist af þessari blindu viðureign sem púpuveiðin er. Þetta er svipað og raða púsluspili, blindandi.

Annars hafa fyrstu tilraunir manna til púpuveiði oft ekki orðið upp á marga fiska, í orðsins fyllstu merkingu. Þeim sem stundað hafa straum- og/eða þurrflugu hefur oft reynst erfitt að fóta sig með púpuna, þessi litlu óásjálegu kvikindi sem kúra bara þarna niðri á botninum og hreyfast hægt eða ekki neitt yfir höfuð. Oftar en ekki hef ég verið spurður; Hvernig nennir þú þessu, það er engin action í þessu? Jú, satt, það er ekki oft mikið um að vera á meðan maður skyggnist um, les vatnið og náttúruna, velur að lokum eitthvert krílið og dregur það löturhægt inn. En, þegar svo einhver tekur skyndilega í og við tekur baráttan um yfirráðin, þá fer adrenalínið á fullt. Þetta er auðvitað ákveðin fíkn í ‚rush‘ á milli algjörar slökunar og þess að njóta náttúrunnar, rjúka síðan upp í spenningi og að lokum, þessi frábæra vellíðan sem streymir um mann þegar hann lætur undan og maður fær tekið um hann, losað fluguna og, kannski sleppt. Þetta er stormasamt samband manns og náttúru, æsingur og slökun.

Höfundur:

Kristján Friðriksson