Að skrá afla er eitthvað sem margir veiðimenn gera. Sumir nýta sér Veiðibók.is sem er snilld og alveg í anda veiðimanna; segja frá og deila. Sumir kvitta fyrir sig á bloggsíðum eins og Veiði.is, sami andi; segja frá og deila. Fjölmargir bloggarar segja svo ítarlega frá sínum ferðum og aflabrögðum, sjá t.d. Tenglar.
En svo eru þeir sem færa nákvæmar veiðibækur, minnisbók, Excel skjal eða hvað eina sem kemur að notum og er hendi næst. Að skrá staðsetningu, tíma, aðstæður og afla er allt til þess fallið að mynda gagnabanka sem nýtist mönnum fyrir síðari veiðiferðir. Því ítarlegri sem skráningarnar eru, því betri banki verður til. Nokkur grundvallaratriði sem gott er að skrá eru; Staðsetning, tími, veðurfar og vindátt, gerð flugu, stærð flugu, fiskurinn, stærð hans og kyn. Ítarlegustu skráningar gætu svo innihaldið atriði til viðbótar eins og t.d. hitastig vatns, tunglstaða, gerð botns, gróðurfar, línu #, taumur #, lengd taums og taumaenda.
Þegar svona upplýsingar hafa safnast saman í nokkurn tíma, fara menn oft að sjá ákveðna fylgni á milli atriða sem geta hjálpað til við val á stað og stund til veiða í ákveðnum eða sambærilegum vötnum. Auðvitað kallar þetta á nokkra ögun sem auðveldara er að mæla með en ástunda. Einhver skráning er þó betri en engin.
Ummæli
12.07.2012 Siggi Kr: Ég nota veidibok.is fyrir flest allar ferðir, svo og mitt frekar auðmjúka blogg en er síðan með alveg sérstaka skruddu þar sem ég skrái allt nákvæmlega fyrir Veiðivötn.
Svar: Jæja, eigum við ekki að láta lesendur dæma um ‘hið auðmjúka blogg‘ 🙂 Kíkið á málið og skjótið nú endilega kommenti á Svarta Zulu hvernig ykkur líkar bloggið hans. Ég hef nú alltaf verið frekar hrifinn af því.
Þegar kemur að vötnunum sunnar Tungnár á Landmannaafrétti hafa Ármenn haldið sig við nafngiftina Framvötn. Mér hefur alltaf fundist þessi nafngift vel við hæfi, þau eru jú framan við Tungná á meðan Veiðivötnin eru handan hennar. Við hjónin lögðum af stað á fimmtudaginn upp á afrétt og komum okkur fyrir við Landmannahelli þá um kvöldið. Markmiðið; prófa nokkur hinna margrómuðu vatna sunnan Tungnár á föstudag og laugardag.
Við byrjuðum á því að renna inn að Herbjarnarfellsvatni, rétt vestan Landmannahellis. Við renndum svolítið blint í veiðistaði við vatnið en vindáttin sagði okkur að veiða frá bílastæðinu og til austurs, þ.e. sem næst mót vindi. Fyrsta snerting á flugu konunnar lofaði góðu, svo hressileg að henni var skapi næst að henda frá sér stönginni og leita skjóls, en fiskurinn lét ekki sjá sig. Eftir nokkurt þóf kom þó einn urriðatittuir á land hjá henni á mýflugu, en ég var jafn lánlaus og oft áður í sumar, ekki eitt einasta nart. Þrátt fyrir fögur fyrirheit um 1,5 – 2 punda urriða í vatninu varð ekkert meira úr veiði í þetta skiptið og við héldum inn fyrir Landmannahelli í Löðmundarvatn.
Afli fyrstu tveggja daga
Grisjunaraðgerðir síðustu ára eiga að hafa skilað ‚miklum árangri‘ eins og segir í veiðistaðalýsingu Veiðifélags Landmannaafréttar um Löðmundarvatn. Ekki dettur mér í hug að efast um það, en hvernig voru þá fiskarnir í vatninu fyrir grisjun? Hver titturinn á fætur öðrum óðu við bakkann að vestanverðu og auðvitað varð frúin að taka eina til prufu á mýflugu. Ég… fékk ekki nart. Skv. tilmælum Veiðifélagsins var bleikjunni ekki sleppt þrátt fyrir að tilheyra undirmálsfiski, mjög skiljanlegt þar sem flest vatnanna eru verulega ofsetin bleikju. Áður en við fengum okkur kvöldsnarl kíktum við á Dómadalsvatnið en bleyttum þó ekki færi að þessu sinni. Þess í stað tókum við okkur pásu og fórum síðan aftur í kvöldstillunni inn að Herbjarnarfellsvatni og skiptum aðeins liði. Ég tók mig til og gekk inn með kverkinni að norðvestanverðu, frúin prófaði áfram austan bílastæðisins. Loksins tókst mér að fá eitt nart og skömmu síðar einn rosalega…. lítinn urriða á Kibba sem fékk líf. Frúin setti í einn af svipaðri stærðargráðu með Olive Nobbler.
Á laugardagsmorgun fórum við síðan í Frostastaðavatnið sem er nokkuð góð ávísun á veiði, mig var farið að þyrsta í að taka fisk. Við ákváðum að prófa fyrir okkur undan og austan við bílastæðið að norðan, gætum alltaf fært okkur annað síðar. En, við eyddum öllum deginum á þessum slóðum og tókum samtals 27 bleikjur í stærð frá undirmáli og upp í pundið. Ríflega helmingur þess sem kom á land var nýtanlegur til átu, öðru hefði verið sleppt undir eðlilegum kringumstæðum en minnug tilmæla Veiðifélagsins var allur afli hirtur. Ég tók minn hluta, 7 bleikjur á Higa‘s SOS, flestar við skerin undan hrauninu og svo eina mjög góða á Bleik og blá undan bílastæðinu síðdegis. Frúin tók sín 19 stk. á Peacock með orange skotti, alla utan eina framundan bílastæðinu.
Frostastaðavatn
Og þá var nú tímanum sem við höfðum gert ráð fyrir að eyða við Framvötnin lokið því veðurspáin lofaði okkur 8 m/sek. með rigningu á sunnudeginum. En, þar sem ekkert bólaði á þessu veðri um kvöldið framlengdum við dvölinni og renndum aftur inn að Frostastaðavatni á sunnudagsmorguninn í stað þess að halda heim á leið. Nú varð hraunið að suðaustan fyrir valinu. Við gengum inn með ströndinni og urðum vör við frekar litla fiska á leiðinni en þegar við komum að fyrstu víkinni í hrauninu dró veiðigyðjan svolítið stórkostlegt upp úr hattinum. Stórar og pattaralegar bleikjur í tugatali höfðu komið sér þarna fyrir í bunkum, leitandi í ferska vatnið sem seytlaði undan hrauninu. Að vísu höfum við séð svona bunka af bleikjum áður, en aldrei af þessari stærð og í þessu magni. Ég lét vaða á þvöguna með þungum Kopar Mola til að koma henni örugglega niður í dýpið og viti menn, þessi líka fallega bleikja tók með miklum látum.
Við klöngruðumst áfram inn í hraunið að næstu vík og þar var sama sagan. Feitar og fallegar bleikjur í bunkum innarlega í víkinni. Þar sem þetta var öllu aðgengilegri veiðistaður komum við okkur fyrir og byrjuðum að tína þessar fallegu bleikjur upp, hverja á fætur annarri. Svo rólegar voru þær þarna í heitu og björtu veðrinu að fátt fékk þeim haggað og við þurftum að hafa okkur við að fanga athygli þeirra með flugum sem sukku vel og æstu þær til töku. Flestar tóku Higa‘s SOS, Mýflugu og Blóðorm úr rauðum vír, samtals 11 stk., konan átta, ég þrjár. Þó við fegin hefðum viljað eyða lengri tíma við vatnið var okkur ekki til setunnar boðið, heimferð fyrir höndum og vinnudagur að morgni.
Framvötnin hafa alltaf skipað ákveðin sess í huga mínum sem einhver eftirsóknarverðustu veiðivötn á Íslandi, jafnvel verið mér ofar í sinni heldur en Veiðivötnin eða Arnarvatnsheiði. Ég hef ekki hugmynd um það hvers vegna þessu er svona farið, en ég er ekki frá því að konan hafi smitast af þessu áliti mínu. Hvenær förum við næst varð henni að orði á leiðinni heim. Vonandi sem fyrst, því umhverfi vatnanna er stórbrotið og aðgengið ágætt. Eini ljóðurinn sem e.t.v. má finna á vötnunum er að flest þeirra eru orðin ofsetin og grisjunar virkilega þörf. Kannski verður ráðin bót á því innan tíðar, hver veit.
Veiðitölur ársins
Bleikjur
Sleppt
Urriðar
Sleppt
Fj.ferða
Núllað
75
10
35
3
24
11
Ummæli
21.08.2012 Pétur Bjarki: Ég var á þessum slóðum í síðustu viku. Frostastaðavatn varð fyrir valinu fyrsta kvöldið og við fórum í þessar áðurnefndar víkur. Það kvöldið sá ég talsvert af bleikju og var mikið reynt við hana en við fengum hana ekki til að taka. Helmingur okkar fór svo aftur þangað daginn eftir ég gerði mér ferð í Ljótapoll (úff .. þvílíkt rangnefni það) ). Þar fékkst vel, aðallega á hvítan nobbler. Þeir fyrrnefndu lentu í ævintýralegri veiði í Frostastaðavatni og þrátt fyrir smælkið (sem á víst að hirða) komu nokkrar vænar á land. Það skipti í raun engu hvað henni var boðið en mest virtist þó koma á krókinn. Pollarnir sem með voru í för gleyma þessu seint. Alveg ótrúlega fallegur staður og ekki skemmdi veiðin fyrir.
Mig langaði að þakka þér fyrir góðar frásagnir af veiðistöðum – Þetta er sérstaklega fræðandi og skemmtilegt.
PBP.
12.08.2012 Pétur Bjarki: Sæll og takk fyrir góða veiðisögu. Ég var að velta fyrir mér hvort hraunið sem þú nefnir sé Námshraunið og beint fram af því?
Svar: Já, einmitt Námshraun heitir það. Alveg stór skemmtilegar víkur inn í það og við eigum örugglega eftir að fara þangað aftur.
10.07.2012 Börkur SmáriFlugukastnámskeið: Hefur greinilega verið mjög skemmtilegur túr. Aldrei að vita nema maður reyni að komast þangað einhverntímann í sumar
09.07.2012 Siggi Kr.: Flottur túr þetta – Ætla sjálfur að reyna að komast þangað helgina 21-22. júlí.
Svar: Já, við erum bara nokkuð sátt, þrátt fyrir alla tittina sem fylgdu með þeim ætu. M.a.o. ég á eftir að uppfæra lýsinguna á Frostastaðavatni sem ég geri vonandi á næstu dögum, breyti lýsingunni kannski í Framvötn og tilgreini þá hin vötnin sem eru á svæðinu, sjáum til. Góða skemmtun í Framvötnunum Siggi, hjálpaðu nú svolítið til við grisjunina 🙂
Loksins, loksins. Mér er engin launung á því að upplýsa að ég hef aldrei náð fiski úr Þingvallavatni fyrr en í dag. Þrátt fyrir heldur dökka veðurspá í morgun, ákvað ég að hella upp á brúsann minn, lauma kexi í bakbokann og leggja land undir fót. Hafði í huga að renna á Þingvöll og prófa enn eitt svæðið, Lambhaga og þá e.t.v. Presthólmann, en þegar ég var kominn á staðinn var greinilega mjög margt um manninn í Haganum þannig að ég hélt bara áfram inn í Vatnsvik. Og hér má taka eftir; Vatnsvik (með i’i, ekki í’i) Sá leiði misskilningur hefur orðið á síðari tímum að víkin austan við Nautatanga heiti Vatnsvík, en það er ekki rétt, hún heitir Vatnsvik. En nóg um það, ég byrjaði að skyggnast í vatnið við Gjáarenda og brölti inn með Davíðsgjá, alveg inn að Hólmunum án þess að verða var við fisk. Veiddi samt alveg eftir kúnstarinnar reglum í dýpinu; langur taumur, þungar flugur, sökkva og draga lötur hægt.
Kibbi
Þegar inn að Hólmunum var komið skipti ég aðeins um takt, létti fluguna og þá varð ég fyrst var við fisk, murtu, sem tók Kibba á beinum krók. Ég get nú ekki sagt að ég hafi verið sérstaklega upprifinn af þessum afla, en fiskur er fiskur og áralangt fiskleysi mitt í Þingvallavatni var loksins rofið. Eftir að ég hafið fært mig aðeins til og skipt yfir í Higa’s SOS fór fjör að færast í leikinn. Samtals lágu þarna 6 murtur, sem öllum var sleppt þangað til að fyrsta kuðungableikjan tók fluguna með nokkrum látum. Hjartað tók auðvitað kipp og aulaglottið á mér hefur væntanlega ljómað í gegnum regndropana þegar ég landaði henni í nýja háfinn minn. Örlítið fleiri murtur til viðbótar, og svo ein bleikja til. Sem sagt; 12 murtur og 2 þokkalegar kuðungableikjur, stútfullar af mý- og steinflugum.
Higa’s SOS
Það er ein regla í vatnaveiði og hún er sú að það er engin regla. Oftast er talað um að sökkva flugunum vel á Þingvöllum og draga lötur hægt inn, ég veiddi ekki þannig.
Miðað við allt lífið sem var í gangi á og yfir vatnsyfirborðinu valdi ég mér flugu sem var ekkert oft þung, lítill kúluhaus og ég dró hana nokkuð snaggaralega inn með rykkjum. Að vísu var ég með nokkuð langann taum, ríflega 12 fet,en þar með var nú allri samsvörun við Þingvallaregluna lokið, flotlína WF7.
Veiðitölur ársins
Bleikjur
Sleppt
Urriðar
Sleppt
Fj.ferða
Núllað
37
10
32
2
23
11
Ummæli
09.07.2012 Davíð: Hvar er hægt að nálgast þessa Higa’s SOS flugu? Ég hef ekki séð hana í þeim verslunum sem ég hef heimsótt undanfarið. Annars hefur Alma Rún verið að gera góða hluti fyrir mig síðustu daga í Þingvallavatni .. var mjög skæð í morgun á Snáðapallinum og landaði ég 9 bleikum með henni.
Svar: Þessi fluga hefur ekki ratað í verslanir hér heima, enn sem komið er. Henni skaut fyrst upp kollinum í vefverslun Orvis fyrir einhverjum mánuðum síðan eftir að hafa verið kynnt á nokkrum bloggsíðum í US og svo hér heima á þessu bloggi. Ég féll alveg fyrir henni og hef ekki orðið fyrir vonbrigðum með hana og mér sýnist að fleiri séu að kynnast því hve öflug hún er, sjá hér að neðan. Nú er bara lag fyrir veiðimenn að taka fram hnýtingarsettið eða hrista sparigrísinn og fjárfesta í slíku og hnýta nokkrar í stærðum #14 – #10, þær hafa reynst mér best.
05.07.2012 Ingólfur Örn Björgvinsson: Sæll Kristján og takk fyrir þitt ágæta blogg. Fyrir tilviljun las ég í gærkveldi um þessa ferð þína á Þingvelli og þar sem ég ætlaði að kíkja í vatnið í dag hnýtti ég nokkrar Higa’s SOS í boxið. Og þessi fluga gaf vel í kringu hádegið í dag þegar ég reyndi í Vatnsvikinu. Ég fékk samtals 12 bleikjur 1-3 pund, allt á þessa flugu. Hún er komin með fastan sess í mínu Þingvallaboxi. Takk fyrir mig!
Það er líka ein aðferð sem vert er að reyna á Þingvöllum en það er að veiða með tökuvara og hafa aðeins um 80-100cm af taum þar niðuraf með lítilli mýpúpu undir, t.d Zebra Midge #14-18 . Bregða svo við við minstu hreyfingu. Þetta hefur virkað fyrir mig við Vatnskotið og þar í kring þegar ekkert annað gefur.
Kveðja Ingó
04.07.2012 Þorkell: Já, vötnin eiga það til að koma manni á óvart. Ég fór í lærdómsríka ferð í Þingvallavatn í júní. Hafði áður fengið þau ráð að það væri gott að veiða þar með hægsökkvandi glærri flugulínu til að vera viss um að flugan væri að veiða við botninn. Félagi minn var hins vegar með flotlínu og ekkert sérstaklega langan taum og hann veiddi vel en ég ekki neitt. Hér segi ég frá þessum hremmingum mínum. http://vefurkela.com/is/veieimal/veieisoegur/65-mistoek-til-ae-laera-af Kveðja Þorkell
Örstuttur skreppur rétt út fyrir bæjarmörkin í þokkalegu veðri færði konunni auðvitað einn urriða og mér liggur við að segja; auðvitað á Hérann, hann hefur varla farið af stönginni hennar frá því snemma í vor. Sjálfur missti ég einn af orange Nobbler og fékk tvær tökur á rauðan Nobbler. Meira er nú svo sem ekki til frásagnar af ferðinni, það var eins og við hefðum ekkert mikið í samkeppnina við fluguna að segja. Greinilega mikið æti á ferðinni sem magainnihald urriðans staðfesti; troðfullur af mýflugu og ýmsu öðru góðgæti.
Ef ekki væri fyrir Veiðidag fjölskyldunnar hefðum við hjónin örugglega ekki látið verða að því að kanna Vatnsvæði Lýsu eins og við gerðum í dag. Þar sem við höfðum ekki heppnina með okkur á nesinu að norðan (Hraunsfjörður) ákváðum við að renna suður fyrir og athuga með stemninguna við Lýsu. Fyrst af öllu rákumst við á Bjögga Gísla þar sem hann var í félagi við ungann og upprennandi veiðimann að pakka saman eftir veiði í Reyðarvatni. Eins og sannur veiðimaður var Bjöggi ekki spar á ráðleggingar um góða veiðistaði í vötnunum sem við nýttum okkur óspart.
Fyrst reyndum við fyrir okkur í Reyðarvatni þar sem frúin setti í alveg þræl væna bleikju með Héraeyra en með einhverjum ólíkindum tókst bleikjunni að losa sig eftir töluverða viðureign. Sjálfur fékk ég nart þar sem ég reyndi fyrir mér í Miðá/Króká rétt við útfallið, en án árangurs. Annars kom það okkur skemmtilega á óvart hve mikið líf virtist vera í vatninu.
Eftir nokkuð viðburðasnauða stund renndum við inn með Torfavatni og gengum skv. leiðbeiningum Bjögga að ós Engjalækjar í vatnið. Eftir örstutta stund setti frúin í mjög vænan urriða með Peacock en sagan endurtók sig frá Reyðarvatni. Eftir tilkomumikla loftfimleika, snúninga og djúpköfun í gróðurinn tókst urriðanum að spýta út úr sér flugunni og synti snarlega á brott. Það var svo nokkrum köstum síðar að mér tókst að setja í litla bróður þessa urriða með rauðleitum Peacock sem ég hef notað drjúgum síðustu ár þar sem urriða er von. Þokkalegur fiskur, rétt um pundið, en enginn bolti þó.
Þar sem halla tók nú degi, tókum við okkur saman, héldum heim á leið, sammála um að Veiðidagur Fjölskyldunnar er frábær leið fyrir fólk að kynna sér nýja veiðistaði sem annars yrðu aldrei prófaðir. Vona að sem flestir hafi séð sér fært að kynna sér nýjar slóðir í dag. Til veiðirétthafa og Landssambands stangaveiðifélaga, bestu þakkir fyrir okkur og alveg bráð skemmtlega upplifun á Vatnasvæði Lýsu.
Við hjónakornin skelltum okkur í Hraunsfjörðinn á föstudag eftir vinnu og komum okkur fyrir (næstum) inni í botni fjarðarins. Það kom okkur annars á óvart hve fáir voru á staðnum miðað við stórkostlegar lýsingar af aflabrögðum síðustu vikna. Við vorum það seint á ferðinni á föstudaginn að lítið tími varð til veiði, en konan setti þó út flugu og…. náði þeim minnsta jómfrúarfisk sem um getur. Hefði þessi litli kútur ekki kokgleypt Hérann hefði hann örugglega fengið líf. En, fyrsti fiskur frúarinnar í Hraunsfirði var staðreynd. Annars var ekkert sérstaklega mikið líf á vatninu þarna um kvöldið, nema þá rétt um það leiti sem hætta bar veiði. Ég er annars enn að velta því fyrir mér hvers vegna veiðitími í vatni svo langt utan byggðar sér bundin við 7 – 23.
Laugardagurinn byrjaði mildur og bjartur, hæg breytileg átt sem hélt því áfram allan daginn, þó mismunandi hægt. Við tókum daginn snemma, vel hvíld enda veiðum hætt samviskusamlega við tímamörk á föstudaginn. Til að gera langa sögu stutta, þá kom ekki kvikindi á land allan laugardaginn og okkur er ekki kunnugt um að neinn fiskur hafi komið á land hjá þeim sem voru við veiðar í firðinum sjálfum. Hvort stíflugengið hafi náð einhverju veit ég ekki, en þeir 6 – 8 sem voru í grennd við okkur riðu nú ekki feitum hesti frá þessum degi. Það er sagt að Hraunsfjörðurinn sé ekki allra og það á greinilega við mig. Oft hefur maður nú núllað, en yfirleitt verður maður þó var við eitthvert líf.
Það sem jafn lítið líf var að sjá á sunnudagsmorgun, pökkuðum við saman og færðum okkur suður á nesið, Veiðidagur fjölskyldunnar lokkaði okkur á ókunnar slóðir.
Þegar kemur að vötnunum sunnar Tungnár á Landmannaafrétti hafa Ármenn haldið sig við nafngiftina Framvötn. Mér hefur alltaf fundist þessi nafngift vel við hæfi, þau eru jú framan við Tungná á meðan Veiðivötnin eru handan hennar. Við hjónin lögðum af stað á fimmtudaginn upp á afrétt og komum okkur fyrir við Landmannahelli þá um kvöldið. Markmiðið; prófa nokkur hinna margrómuðu vatna sunnan Tungnár á föstudag og laugardag.
FOS 