Frábært veður, kannski helst til bjart en af stað fórum við hjónakornin í morgun upp úr kl.9 og stefndum á Helluvatn að austan verðu. Þar sem við vorum greinilega ekki þau fyrstu á staðinn komumst við kannski ekki alveg að þeim stað sem við höfðum í huga en gerðum okkur að mjög góðu nokkurn spotta við norður bakkann. Spegilsléttur vatnsflöturinn og fiskur í uppitökum og alles. En, það var eiginlega alveg saman hvað maður bauð uppá, fiskurinn vildi ekki neitt. Frúin fór í gegnum allar þurrflugur sem fundust í boxum á meðan ég reyndi allt sem ekki sökk alveg eða var alveg við það að fljóta á yfirborðinu. Að vísu varð sú framför þetta vorið að ég fékk nokkuð hressilega töku á Blóðorm þegar ég var kominn aftur í púpurnar, en engin fiskur var dregin að landi í þetta skiptið.

Þrátt fyrir að hafa eytt hátt í 4 klst. við Helluvatn vorum við ekki alveg í þeim vöðlunum að vilja fara beint heim þannig að við skutumst upp fyrir Gunnarshólma til að kíkja aðeins á tvær breiður í Hólmsá sem okkur sýndust gefa góð fyrirheit í gærkvöldi á leiðinni úr Nátthagavatni. Það var nú svo sem ekkert brjálað líf á þessum slóðum, utan þess að við rákumst á Ingimund Bergsson (Hr. Veiðikort sjálfan) þar sem hann og hans hundur voru að spotta veiðistaði. Fljótlega varð ljóst að fleiri kunnugir voru á vappi, karladeild Mosó veiðifélagsins stikaði bakkana án þess að vera meira var við fisk heldur en við. Fínn endir á góðum degi og sjöunda fisklausa veiðin þetta vorið staðreynd.

Veiðitölur ársins

Meira í forvitni og af óstjórnlegri þörf fyrir að komast út í náttúruna lögðum við hjónin í stutt ferðalag eftir kvöldverð. Þar sem við áttum alveg eins von á að bekkurinn yrði þétt setinn við Elliðavatn var stefnan tekin á Nátthagavatn. Tja, hvað getur maður sagt? Jú, það er grunnt, mjög grunnt og ekki mikið líf með fiski að sjá. Samt sem áður var kvöldinu vel varið, dásamlegt veður (loksins) og afskaplega gott að komast út. Aflatölur? Nei, engar aflatölur.

Veiðitölur ársins