Fluguveiði – Síða 38

Hítarvatn, 10. – 11. ágúst

14. ágúst 2013

Veiði

Upp

Forsíða

Hún var nú ekkert svo rosaleg veðurspáin að maður yrði að hanga heima við alla helgina þannig að eftir snögga yfirferð spásvæða ákváðum við hjónin að renna vestur í Hítardal á laugardagsmorgun. Það var svo sem engin asi á okkur vestur og þá ekki heldur þegar við vorum komin á staðinn. Lögðum þó hraun undir fót og röltum inn með vatninu að austan. Á þessum tveimur mánuðum frá því við vorum síðast við Hítarvatn, hefur verið hleypt ansi duglega úr vatninu. Ætli við höfum ekki horft á allt að 1 metra lækkun á þessum tveimur mánuðum, það munar um minna. Mikil ósköp þarf laxinn í Hítará að drekka.

Það var nú ekki mikið um að vera hjá okkur þarna í hrauninu, utan smá narts hjá mér, ekkert hjá konunni. Maður er nú orðinn ýmsu vanur í sumar, svo þessi rólegheit voru ekkert til að æsa sig yfir. Á baka leiðinni stoppuðum við aðeins hjá polli, sem fyrir 2 mán. var vík, þar sem nokkrir unglingar voru að fíflast í flugum á yfirborðinu. Frúin gerði nokkrar skemmtilegar tilraunir til að leggja þurrflugu fyrir tittina og skemmti sér ágætlega við mislukkaðar tökur. Ég ákvað því að lengja aðeins í taumi og smella Black Gnat þurrflugu á endann. Eftir 2-3 köst tók þessi líka spræki urriði fluguna og smellti henni örugglega í neðri vörina. Ég gætti allrar varúðar en dró hann ákveðið að landi og hann reyndist þessi ljóngrimmi urriði vera 8 ……. sentímetrar og var vitaskuld sleppt. Þessi putti verður ekki einu sinni færður til bókar.

Skömmu áður en við gengum til náða þurfti ég, svona eins og gengur, að bregða mér niður að vatni og varð litið inn með ströndinni. Eitthvað vafðist steinn í flæðarmálinu fyrir mér og datt mér fyrst í hug að hópur fólks sem hafði verið í víkinni um daginn hefði tapað flíspeysu eða einhverju álíka þannig að ég rölti af stað til að kanna málið betur. Flíspeysan reyndist vera himbrimi sem lagst hafði fyrir í flæðarmálinu. Vitandi að himbrimi gengur sárasjaldan á land, fannst mér rétt að athuga þetta betur og kom þá í ljós að greyið var með girni vafið um og í gegnum gogginn þannig að hann gat nánast ekkert opnað hann og var heldur af fuglinum dregið.

Himmi frá Hítarvatni

Ég sótti háf og taumaklippur í snarhasti og í sameiningu tókst okkur hjónum að klippa girnisflækjurnar úr og utan af fuglinum. Himmi varð síðan frelsinu feginn og brölti út á vatnið, þar sem hann hélt sig skammt undan það sem eftir lifði kvölds við töluverðar fjaðrasnyrtingar og snurfuss. Að morgni var hann horfin til félaga sinna, vonandi farnast honum vel það sem eftir lifir sumars, óhultur fyrir sóðaskap veiðimanna. Því er ekki að leyna að þessi upplifun, þrátt fyrir ánægjuna af því að geta orðið varnarlausum fuglinum til bjargar var sár ef ekki beinlínis ömurleg þegar maður hugsar til þess ótrúlega skeytingaleysi sem veiðimenn viðhafa á veiðislóð. Girnisafgangar og taumaefni geta svo hæglega orðið banabiti fugla sé því einfaldlega fleygt hugsanalaust frá sér á bakkanum. Þessi upplifun varð mér umhugsunarefni í nokkra daga og ég mun gera henni betri skil í annarri færslu.

Við tókum sunnudaginn heldur rólega, röltum aðeins vestur með suðurbakkanum en án stórra tíðinda. Að vísu setti ég í tvær bleikjur, heldur grannar tökur þannig að báðir sluppu eftir skamma viðureign. Ég verð að segja að mér hlýnaði svolítið um hjartaræturnar að finna þær þarna því ég hef ekki orðið var við bleikju í Hítarvatninu í síðustu skipti sem við höfum heimsótt það.

Þar sem nokkuð var liðið á daginn, ákváðum við að taka okkur saman og renna heim á leið, vera komin heim á sómasamlegum tíma svona einu sinni.

Himmi – frelsinu feginn

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða

0 / 0 19 / 24 0 / 0 7 / 24 34

Ummæli

14.08.2013 – Sigurgeir Sigurpálsson: Vel gert, sorglegt þegar menn geta ekki stungið fisléttu girninu í vasa og komið svo í ruslatunnu.

15.08.2013 – Siggi Kr.: Mér finnst þetta hafa verið að aukast mikið undanfarin ár að maður gangi fram á girnisflækjur á bakkanum sem virðast jafnvel vera af hálfu hjólunum. Og ekki getur maður klínt þessu á blessað veiðikortið, eins og svo oft er reynt að gera því ég hef líka orðið var við aukinn veiðisóðaskap á svæðum sem eru ekki í kortinu og jafnvel langt inni á hálendi. Ég vil gjarnan benda fólki á græjur sem eru gagngert til að geyma svona girinstubba og hvet menn til að splæsa í svoleiðis. Og ég tek undir með Sigurgeiri að þetta var vel gert að frelsa Himma!

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Brúará í Biskupstungum, 4. ágúst

5. ágúst 2013

Veiði

Upp

Forsíða

Það er hverjum manni holt að kíkja annað slagið lagið út fyrir þægindahringinn sinn og athuga hvað leynist þarna úti. Þar sem ekkert ákveðið var á döfinni þessa helgi sló ég til og festi mér fjórar stangir í Brúará fyrir landi Spóastaða á sunnudaginn og bauð Mosó-genginu með. Já, karlinn dró upp um sig vöðlurnar, steig frá vatnsbakkanum og smakkaði á einhverju aðeins stærra en lækjarsprænu eða smá-á. Væntingar? Jú, týna sem fæstum flugum og prófa nokkrar veiðiaðferðir sem maður hefur í raun bara lesið um í gegnum tíðina en ekki prófað sjálfur að neinu ráði. Ég átti nú ekki von á að maður gæti notað gamla Ölfusárós-trikkið; pungsökku og maðk lengst út í á, en maðkur var nú samt tekinn með en hann kom óhreyfður aftur í bæinn. Til að fyrirbyggja allan misskilning og útkljá það mál strax þá sá ég ekki einn fisk, varð ég ekki varð, fékk ég ekki einu sinni högg og kom því með öngulinn í rassinum heim úr þessari ferð. En, rosalega sáttur og ánægður með daginn.

Fyrst örlítið um staðsetningu og aðbúnað. Heiman frá mér í höfuðborginni er ferðalagið austur í Tungur rétt um klst. og þá er maður lentur á bakkanum. Aðstaða öll til fyrirmyndar, kofi með salernisaðstöðu til afnota fyrir veiðimenn og sjálfsagt að slá upp tjaldi eða ferðavagni í grennd við kofan vilji menn veiða fleiri en einn dag í senn.

En aftur að ferðinni. Við skiptum liði 2×2 stangir og við hjónin byrjuðum uppi við Dynjanda, hún fyrir ofan foss en ég fyrir neðan. Í sem fæstum orðum þá eyddi ég nokkrum tíma í að finna mig og réttu fluguna til að geta veitt þessa djúpu hylji og ála í öllum þessum straum. Það tókst (svona að mestu) á endanum því þegar maður er farinn að festa í botni, þetta 8-9 metra niðri í iðunni er maður væntanlega farinn að veiða nógu djúpt. Ég rölti síðan upp fyrir foss og tók aðeins í að veiða bollana fyrir ofan fossbrún sem frúin hafði barið án árangurs. Rosalega skemmtilegt svæði og ég verð að játa að ég fékk svolítið kikk út úr því að veiða flúðirnar og þennan straum.

Næst skutumst við niður á Breiðabakka, en stoppuðum stutt þar, lognið hreyfðist aðeins of mikið þarna niðri á breiðunni. Kíktum því inn að brúnni og könnuðum svæðið á milli Ferjumýrar og Ferjunefs. Flottir staðir og bjóða pottþétt upp á fisk undir réttum kringumstæðum, en við hittum engan þeirra. Á meðan við skoðuðum þessa staði tókst bróður mínum að næla í flotta bleikju rétt neðan Klapparinnar á flugu sem gæti verið óskilgreint afkvæmi orange- og svarts- nobblers.

Eftir smá pásu og tilheyrandi í veiðikofanum skoðuðum við og reyndum fyrir okkur ofan við Kerlingavíkina og niður að Ferjunefi. Flottir staðir og veiðilegir, í það minnsta eins og mitt vit nær til og ég hefði gjarnan viljað láta reyna betur á andstreymisveiði þarna en vindátt og styrkur bauð bara alls ekki upp á slíkt. Náði í skásta falli 45° upp í straum en svo kom að línustjórnun, úff. Það er greinilega eitthvað sem ég verð að vinna í ef ég ætla aftur í jafn straumharða á.

Eftir nokkuð góða síðdegispásu kíktum við öll í sameiningu á staðina undir veiðikofanum þar sem frúin varð heldur betur vör við fisk. Sá tók nú samt ekki Krókinn en var mikið að snuddast í honum og sýndi sig í loftköstum þess á milli. Við lukum síðan deginum á Breiðabakka þar sem Mosó-flot með maðki undir fékk loks að njóta sín og maður fékk smá heima-tilfinningu því þessi staður minnir um margt á vatnaveiði. Á heildina litið er ég mjög sáttur við þessa ferð og þessi á er skemmtileg blanda veiðistaða fyrir byrjanda eins og mig og ég væri alveg til í að kíkja á hana síðar, e.t.v. síðla ágúst eða í september sem mér skilst að gefi oft ágætlega á þessum slóðum. Ekki fælir verðlagningin mann frá því að huga að þessum árstíma; 3.300 – 4.300 fyrir stangardaginn sem er náttúrulega bara með því besta sem gerist.

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða

0 / 0 19 / 24 0 / 0 7 / 24 33

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Þingvallavatn, 3. ágúst

3. ágúst 2013

Veiði

Upp

Forsíða

Veðurspáin sveik ekki í morgun frekar en fyrri daginn. Hann spáði töluverðum blæstri og það stóðs. Það eina sem kannski klikkaði var að við vorum ekki eins snemma á ferðinni eins og við hefðum þurft til hefðum við viljað njóta kyrrðarinnar á Þingvöllum. Þegar við mættum á staðinn u.þ.b. mitt á milli kl. 7 og 8 var þegar maður við mann á Snáðanum, töluverður reitingur inni í Vatnsvik og eitthvað dreifðara á öðrum veiðistöðum.

Það vildi okkur e.t.v. til happs að einn þeirra sem var á Nautatanga var tímabundinn og var rétt við það að renna af hólmi þegar við komum. Sá hafði verið við frá um kl. 5 og séð mikið af bleikju alveg uppi í harðalandi en átt mjög erfitt með að finna réttu fluguna á hana. Með þessa vitneskju í farteskinu lögðum við leið okkar út á tangann og drógum út línur og það stóð á endum, hann tók líka við að draga í vind hann Kári. En, eftir nokkur köst með klassískum Peacock festi ég í einhverjum gróðri að því er mér fannst og var því ekkert að hafa fyrir því að reisa stöngina heldur dróg bara inn með nokkuð ákveðnum togum. Er þá ekki gróðurinn bara þessi fína bleikja sem ég auðvitað missti af þar sem ég lagði slaka í línuna á milli toga. Fyrst þessi vildi Peacock var ég ekkert að breyta um, hélt áfram og setti í eina alveg þokkalega skömmu síðar. Og enn hélt bleikjan áfram að sýna Peacock áhuga og eftir nokkrar naumar tökur setti ég í eina alveg þræl fína en tókst með einhverjum bölvuðum aulaskap að missa hana rétt í þann mund sem ég tók háfinn fram til að landa henni.

Svekktur og sár, mest á sjálfum mér, setti ég Watson’s Fancy púpu á og varð ekki var, reyndi svo með Pheasant og varð ekki heldur var þannig að aftur fór klassískur Peacock á og ég fékk tvær mjög naumar tökur fram til að verða kl.10 þegar vindur hafði tekið sig verulega upp og hálendi Íslands geystist fram yfir Hrafnabjörg og skellti sér niður á vatnið sem þétt mistur. Eftir kaffi og með því ákváðum við að láta gott heita enda skemmtilegur veiðidagur á morgun fram undan og engin ástæða til að slíta sér út í baráttu við Kára.

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða

0 / 1 19 / 24 0 / 0 7 / 24 32

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Langavatn, 28. júlí

29. júlí 2013

Veiði

Upp

Forsíða

Hvort sem maður var nú eitthvað fúll yfir aflabresti í Haukadalsvatni eða bara vegna þess að lognið í Dölunum tók upp á þeim óskunda að vaða áfram með einhverjum æðibunugangi, þá tókum við hjónin okkur upp nokkru fyrir hádegið á sunnudag og héldum heim á leið, eða þannig sko.

Þegar við vorum komin niður af Bröttubrekku var veðrið eiginlega orðið miklu meira en skaplegt svo við ákváðum eftir smá vangaveltur að skjótast upp að Langavatni til að geta sagt að við hefðum komið þangað þetta árið. Frábært veður, mikið vatn og alveg tilvalið að byrja úti á Beilárvöllum. Að vísu fannst mér að fiskurinn sem var að sýna sig væri þessi sem verður því miður að teljast ‚venjulegi‘ fiskurinn á þessum slóðum; murta eða smávaxin bleikja. Ég er reyndar einn af þeim sem telja stærri fisk vera í vatninu, en bara ekki inni við Beilárvelli eða undir Torfhvalastöðum (sæluhúsinu).

Eftir að frúin hafði eitthvað verið að atast í smælkinu með þurrflugu og stöku púpu, ákváðum við að renna inn fyrir sæluhúsið. Að vísu er vegurinn ekki upp á marga fiska, en það þarf nú ekki að fara langt inn með vatninu til að komast í annan fisk. Það fékk ég að reyna þegar tekið var allharkalega í Svartan Zulu en mér tókst því miður ekki að setja hann fastann. Annað bar svo sem ekki til tíðinda í þessu stutta stoppi okkar en mikið væri ég til í að eyða eins og einum degi í rölt inn að botni með stöngina og valdar flugur í boxi. Ég er alveg sannfærður um að leiðin til baka yrði öllu þyngri, því fiskur er svo sannanlega í vatninu, það þarf aðeins að bera sig eftir honum.

Og enn og aftur gaf Langavatn myndavélinni minni færi á flottum skotum í kyrrðinni.

Langavatn, horft til Langár

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða

0 / 0 19 / 23 0 / 0 7 / 24 31

Ummæli

30.07.2013 – Siggi Kr. (Svarti Zulu): Það er ekki að spyrja að því með Svarta Zulu-inn

Svar: Nei, ég vildi bara óska að ‘nafni þinn’ hefði náð að sökkva tönnunum aðeins betur í þennan urriða sem var þarna á ferðinni.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Vatnasvæði Lýsu, 18. & 19.júlí

19. júlí 2013

Veiði

Upp

Forsíða

Landflótta veiðimenn geta alltaf fengið hæli í Vatnasvæði Lýsu ef allt um þrýtur eins og hjá okkur hjónum eftir eins dags stopp í Hlíðarvatni í Hnappadal. Við ákváðum að renna vestar á nesið og sömdum um hálfan & hálfan dag. Byrjuðum sem sagt kl.16 á fimmtudag á því að kanna Lýsuvatnið en gengum fljótlega upp með læknum að Reyðarvatni. Einhver smælki voru á ferli á læknum en hvorugt okkar tók fisk fyrr en komið var að útfallinu í Reyðarvatni þar sem ég setti í tvo urriða með Peacock. Eitthvað þótti okkur vatnið ekki eins spennandi og áður, þannig að við brugðum okkur á milli Reyðarvatns og Torfavatns þar sem frúin setti í urriða í læknum með Prince Nymph og auðvitað varð ég að sníkja eina slíka af henni sem ég notaði í að hrekkja smælkið sem var að atast við ósinn í Reyðarvatni. Sleppti þó öllum, þeir verða klárir til átu eftir svona 2-3 ár.

Þegar þarna var komið færðum við okkur í Torfavatnið og þegar vind stillti með kvöldinu tók klakið við sér í vatninu og fiskurinn líka. Annars kom það okkur á óvart að vatnið var mjög skolað, það var eins og vindur síðustu daga hefði rifið botnsetið all ærlega upp og dreift því um vatnið. En hvað um það, þegar stillti með kvöldinu tókum við nokkra fiska, helst á Black Zulu, Red Tag og Watson’s Fancy púpu. Eitthvað hallaði verulega á aflatölur á milli okkar hjóna þannig að ég fer ekkert nánar út í skiptinguna. Hefði veiðitími okkar ekki verið afmarkaður við kl.22 hefðum við trúlega haldið áfram inn í nóttina, svo frábært var veðrið en þess í stað var haldið í vagninn, snætt og farið að sofa. Næsti morgun skildi tekin snemma; 7:00.

Ekki var nú veðrið alveg eins gott og kvöldið áður; þoka og heldur svalara sem mátti greinilega merkja á því hve fiskurinn var tregur. Það liðu nokkrir tímar þar til fyrsti fiskur kom á land, ekki stór en fiskur þó. Frúin setti í einn á bleikan Nobbler og þegar leið að lokum, kl.12:30 tók ég mig til og fylgdi útfalli Torfavatns rétt inn að Reyðarvatni og setti í alveg þokkalega bleikju á Black Zulu þar sem hún úðaði flugu í sig rétt innan við veiðikofann.

Við hjónin erum eiginlega sammála um að svæðið stóð ekki undir væntingum okkar hvað varðar afla, hvorki magn né stærð fiskjar. Við höfðum aðeins meiri væntingar t.d. til Torfavatnsins sbr. stærð fiskjar sem við fengum þar í fyrra, en svona getur þetta jú alltaf verið hálfgert lottó. Að vísu fengum við síðbúna ábendingu um að fylgja Hraunánni þaðan sem hún rennur undir veginn inn að Hraunsmúla og í Reyðarvatnið, en því miður gafst okkur ekki kostur á að kanna þann möguleika. E.t.v. verður það gert síðar.

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða

1 / 2 19 / 22 2 / 6 7 / 24 29

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Hlíðarvatn í Selvogi, 15.júlí

16. júlí 2013

Veiði

Upp

Forsíða

Loksins kom að því, við hjónin voru aftur á leið í Hlíðarvatn í Selvogi. Mættum auðvitað á tilsettum tíma á sunnudagskvöldið og drifum okkur út á Mölina til að byrja með. Ég tók stöðuna á tittum út eftir Mölinni og inn undir Hlíðina en Þórunn færði sig fljótlega suður fyrir veiðihús Hafnfirðinga, út á Hjalltanga. Þar í víkinni setti hún í tvær klassískar Hlíðarvatnsbleikjur en mér varð ekkert úr fiski, sleppti öllu sem beit á hjá mér. Vinsælasta fluga kvöldsins; Krókurinn. Heldur þótti mér það dapurt að við vorum þau einu sem sáumst þetta fallega kvöld við vatnið þrátt fyrir að 14 stangir eru skráðar samtals hjá öllum veiðifélögum vatnsins.

Við ákváðum að byrja mánudaginn við Réttina og þar bætti frúin við enn einni bleikjunni án þess að ég yrði var. Rétt fyrir hádegið dóluðum við okkur síðan til baka inn að Botnavík og út á Réttarnesið þar sem frúin bætti enn um betur og tók tvær til viðbótar. Það var ekki fyrr en þarna sem við urðum vör við einn veiðimann til viðbótar og einhverra hluta vegna fannst mér ég kannast við tilburðina, svona úr fjarska. Og mikið rétt, þarna var komin einn af Hlíðarvatnshöfðingjunum, Stefán Hjaltested og var greinilega í fiski sem sannaði sig síðar þegar við kíktum í kæliboxið hjá honum. Úrval af klassískum Hlíðarvatnsbleikjum auk einnar sem var hvorki meira né minna en 67 sm.

Eftir hádegisverð nutum við leiðsagnar Stefáns í Botnavík og útkoman varð að ég setti loksins í eina klassíska á Watson’s Fancy púpu en Stefán sýndi yfirburði og tók eina stærri og svo enn eina sem var yfir 60 sm. Auðvitað bætti frúin við enn einni á rölti sínu með norðurbakka Botnavíkur. Nei, Hlíðarvatnið brást okkur ekki og við héldum mjög sátt heim á leið með okkar sjö bleikjur.

Örlitla skemmtisögu af ferðinni má nálgast á heimasíðu veida.is hérna.

Mér fannst þessi vaka yfir okkur í þokunni við Botnavík og gaf honum nafnið ‘Kjarri’

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða

6 / 1 18 / 18 0 / 0 5 / 18 27

Höfundur:

Kristján Friðriksson