Okkur tókst frábærlega að viðhalda stofni Þingvallaurriðans í dag. Við hjónin skruppum í blíðunni á Þingvöll og urðum ekki vör við einn einasta fisk en því meira af mýpúpuhylkjum á vatninu. Greinilegt að náttúran er að vakna til lífsins og fuglar á þönum með greinar og strá í gogginum svo vart var flugu út komandi fyrir flugumferð.
Perla okkar Íslendinga skartaði svo sannanlega sínu fegursta og gladdi eflaust þá veiðimenn sem lögðu leið sína að vatninu. Ekki er alveg eins víst að þeir sem lögðu leið sína í opnun Úlfljótsvatns hafi verið jafn hamingjusamir með veðrið. Við fórum sem sagt lengri leiðina heim og keyrðum austur fyrir Úlfljótsvatn inn í frekar kuldaleg gjólu þar sem nokkrir veiðimenn reyndu fyrir sér við vatnið. Hvort eitthvað hafi hlaupið á snærið hjá þeim þennan fyrsta dag í veiði þori ég ekki að fullyrða, en litlum fréttum fór af veiði laust upp úr hádeginu þegar við hittum á einn sem hafði reynt fyrir sér í morgun.
Það verður nú samt að viðurkennast að eftirspurn eftir fiski er farin að aukast örlítið. Sex veiðiferðir og fiskur aðeins fengist í tveimur þeirra. Sjáum til hvað morgundagurinn ber í skauti sér, kannski maður sleppi bara ræktinni í fyrramálið og skjótist í veiði.
Hann er oft vandrataður vegur hófsemdarinnar og það á við um ýmislegt veiðitengt þessa dagana. Það hefur tíðkast löngu fyrir tíð Jesús Kr. Jósepssonar að fórnað sé saklausum lömbum um páskana og væntanlega hafa þau ekki öll verið sátt við það sbr. þessa frétt á Vísi. Húsfreyjur ríkisjarða ausa úr viskubrunni sínum um urriðasleppingar í Þingvallavatni og krydda lýsingar sínar á veiðimönnum með nokkuð hressilegum athugasemdum og gífuryrðum, örfáar alhæfingar hér á ferð. Veiðimenn og náttúruunnendur svara síðan fullum hálsi og láta vanþóknun sína í ljós á samfélagsmiðlum, sumir hressilegar en aðrir. Svo eru þeir sem hafa til þess burði að víkja tilfinningum til hliðar og nálgast málið út frá rannsóknum og eigin reynslu eins og Jóhannes Sturlaugsson í grein sinni á Laxfiskar.is
Því er nú sjaldnast þannig farið að allir hafi 100% rétt fyrir sér og finna má sannleikskorn í öllu, sama hversu ótrúlegt sumt virðist vera. Sjálfur hef ég ekki trú á að margir, ef þá nokkrir 35 punda urriðar liggir dauðir á botni Þingvallavatns, nema þá þeir sem hafa til þess aldur og hafa drepist í hárri elli. Eins finnst mér ólíklegt að margir liggir þeir dauðir með svöðusár eftir fluguveiði frístundaveiðimanna. En hitt er svo annað mál að sumir geta drepist eftir sleppingar sé óvarlega á þeim tekið við VMS (veiða – mynda – sleppa) og sjálfsagt mál að menn athugi hvernig þeir taka á fiskinum og hve lengi. Það eru til margar, ágætar og vel studdar rökum, greinarnar á netinu um meðhöndlun fisks, þar á meðal þessi frá Bish & Fish sem vert er að lesa.
Tökum okkur tak, en höfum það laust, og leyfum urriðanum á Þingvöllum að njóta vafans í öllu vatninu eins og Halldór Gunnarsson gerir á þessari mynd í frétt á vef Veiðikortsins, fagmennska hér á ferðinni.
05.05.2014 – Halldór Gunnarsson: Flott grein og takk fyrir fögur orð um kallinn 🙂
Svar: Takk fyrir og sömuleiðis Halldór. Þeir eiga hrós skilið sem veiða eins og menn og bera virðingu fyrir fiskinum. Ég hvet alla til að fylgjast með bloggi Halldórs, http://veidiflugan.wordpress.com/ þar sem kennir ýmissa grasa og skemmtilegra frásagna.
Smá skreppur suður að Kleifarvatni í morgun. Glampandi sól, vestan stinningskaldi og ekki einn einasti fiskur í augsýn. Hvað um það, þetta var hressileg byrjun á deginum sem ég hefði ekki viljað missa af. Kleifarvatnið vel statt hvað varðar vatn, að vísu svolítið í kaldari kantinum, en það hefur nú svo sem aldrei verið neitt sérlega hlýtt.
Við reyndum stuttlega fyrir okkur við Lambatanga en færðum okkur fljótlega að Lambhaga án þess að verða vör við fisk þannig að heim fórum við með ferskt loft í lungum og ég er ekki frá því að smá roði undan sól hafi gert vart við sig.
Gleðilegt sumar, veiðimenn um land allt. Í tilefni dagsins skrapp ég seinni part dags í Elliðavatnið, meira til að sýna mig og sjá aðra heldur en með stórar væntingar um afla í huga. Eins og vera ber voru nokkrir veiðimenn á staðnum, tveir, þrír úti á Engjum og svo nokkrir sunnan bæjar og í Helluvatni.
Jú, eitthvað höfðu menn orðið varir við fisk og þó nokkrir komið á land, en það sama verður ekki sagt um mig. Var mest á róli við Helluvatnið að sunnan og í Elliðavatni frá brú og að bæ. Ekki voru nú köstin eitthvað til að hrópa húrra fyrir, en þokkaleg miðað við þann vind sem stóð nokkuð stífur að austan.
Eina lífið sem ég varð var við var frekar áhugalaust nart rétt norðan brúar. Mér var hugsað til þess sem ég sá í Hellluvatni 22. mars. Það skildi þó aldrei vera að hann hefði heilsað upp á blóðorminn minn í dag?
Loksins, loksins. Ég sem var farinn að halda að það væri eitthvað að hjá mér. Við hjónin ákváðum að treysta veðurspánni og renndum upp í Kjós rétt fyrir hádegið í dag. Hitastigið rokkaði þetta frá 9 og upp í 11°C og vindurinn rokkaði frá nokkrum metrum og upp í töluvert fleiri.
Við reyndum fyrir okkur við Grjótá og framundan bænum Meðalfell, en án árangurs. Ekki eitt einasta högg hjá hvorugu okkar og þungu fargi af mér létt, loksins veiðiferð án afla. Á morgun kemur nýr dagur með nýrri árstíð, vetrarveiðinni er þar með lokið í bili.
Það hefur blundað svolítið í mér síðustu árin að komast í birting að vori, svona til að prófa. Nú um helgina var svo komið að stóru stundinni, Eldvatn í Meðallandi frá hádegi laugardags til hádegis á sunnudag. Að vísu gerðum við hjónin aðeins meira úr reisunni og lögðum af stað austur á föstudaginn með næturdvöl á sveitahóteli rétt vestan Skóga.
Ekki var veðurspá laugardagsins neitt til að hrópa húrra fyrir og það virtist sem mörgum veiðimanninum yxi sú spá í augum, því við hjónin vorum ein með veiðihúsið við Eldvatn svo það var vel rúmt um okkur í þessu glæsilega húsi. Hvað um það, við mættum skömmu fyrir hádegi á laugardag að Eldvatni, 7-8 °C hiti, norðlægur stinningskaldi, en þokkalega bjart yfir. Eftir smá snarl tókum við okkur til og byrjuðum að kanna svæðið, hvorugt okkar þekkti nokkuð til þannig að þetta var svolítið eins og að renna blint í sjóinn. Fljótlega varð þó ljóst að norðurbakkinn yrði fyrir valinu þar sem hann bauð skjól fyrir norlægum vindinum. Við renndum upp fyrir veiðistað 15 og fikruðum okkur hægt og rólega niður eftir ánni.
Blendingurinn
Það er skemmst frá að segja að rétt við veiðistað 15 setti ég í þokkalegan fisk sem frá fyrstu stundu var ekkert að gefa eftir. Sá tók Blendinginn frá Svarta Zulu sem mér áskotnaðist ekki alls fyrir löngu. Glæsileg fluga sem ég hafði strax mikla trú á og það sannaði sig heldur betur þarna.
Eftir nokkuð góða viðureign náði ég loks að þreyta fiskinn upp að bakkanum en þá tók hann svo snarpan kipp að toppurinn á stönginni fór í sundur. Þar kom að því að ég bryti stöng. Ég náði samt að koma fiskinum að landi, taka úr honum fluguna og smella eins og einni mynd af honum með GPS tækinu (veiðifélaginn víðs fjarri að færa bílinn).
~65 sm. úr Eldvatni
Á meðan ég fálmaði eftir GPS tækinu og smellti af, varð mér hugsað til málbandsins sem var fest við veiðitöskuna í bílnum, víðs fjarri. Nú voru góð ráð dýr, þannig að lengdin var einfaldlega mæld á handlegg; frá fingurgómum og upp að handarkrika sem síðari mælingar staðfestu að séu réttir 65 sm.
Sæll og ánægður með þann fyrsta úr Eldvatni rölti ég í humátt á eftir konunni (og bílnum) eftir að hafa sleppt þessu glæsilega fiski. Eftir að hafa smellti auka toppnum á stöngina og hélt ég síðan áfram að kanna svæðið. Já, það getur borgað sig að vera með JOAKIM’S þar sem auka toppur fylgir.
Ekki varð meiri afli hjá okkur hjónum í þessari ferð þrátt fyrir að við færum víða á laugardeginum og héldum áfram að kanna ánna á sunnudag frá um kl.8 og fram undir hádegi. Áin bíður upp á marga fallega veiðistaði og glæsilegt umhverfi eða eins og konan hafði á orði; Það eru landslagsmálverk hérna hvert sem litið er.
FOS 