Örstuttur skreppur rétt út fyrir bæjarmörkin í þokkalegu veðri færði konunni auðvitað einn urriða og mér liggur við að segja; auðvitað á Hérann, hann hefur varla farið af stönginni hennar frá því snemma í vor. Sjálfur missti ég einn af orange Nobbler og fékk tvær tökur á rauðan Nobbler. Meira er nú svo sem ekki til frásagnar af ferðinni, það var eins og við hefðum ekkert mikið í samkeppnina við fluguna að segja. Greinilega mikið æti á ferðinni sem magainnihald urriðans staðfesti; troðfullur af mýflugu og ýmsu öðru góðgæti.
Ef ekki væri fyrir Veiðidag fjölskyldunnar hefðum við hjónin örugglega ekki látið verða að því að kanna Vatnsvæði Lýsu eins og við gerðum í dag. Þar sem við höfðum ekki heppnina með okkur á nesinu að norðan (Hraunsfjörður) ákváðum við að renna suður fyrir og athuga með stemninguna við Lýsu. Fyrst af öllu rákumst við á Bjögga Gísla þar sem hann var í félagi við ungann og upprennandi veiðimann að pakka saman eftir veiði í Reyðarvatni. Eins og sannur veiðimaður var Bjöggi ekki spar á ráðleggingar um góða veiðistaði í vötnunum sem við nýttum okkur óspart.
Fyrst reyndum við fyrir okkur í Reyðarvatni þar sem frúin setti í alveg þræl væna bleikju með Héraeyra en með einhverjum ólíkindum tókst bleikjunni að losa sig eftir töluverða viðureign. Sjálfur fékk ég nart þar sem ég reyndi fyrir mér í Miðá/Króká rétt við útfallið, en án árangurs. Annars kom það okkur skemmtilega á óvart hve mikið líf virtist vera í vatninu.
Eftir nokkuð viðburðasnauða stund renndum við inn með Torfavatni og gengum skv. leiðbeiningum Bjögga að ós Engjalækjar í vatnið. Eftir örstutta stund setti frúin í mjög vænan urriða með Peacock en sagan endurtók sig frá Reyðarvatni. Eftir tilkomumikla loftfimleika, snúninga og djúpköfun í gróðurinn tókst urriðanum að spýta út úr sér flugunni og synti snarlega á brott. Það var svo nokkrum köstum síðar að mér tókst að setja í litla bróður þessa urriða með rauðleitum Peacock sem ég hef notað drjúgum síðustu ár þar sem urriða er von. Þokkalegur fiskur, rétt um pundið, en enginn bolti þó.
Þar sem halla tók nú degi, tókum við okkur saman, héldum heim á leið, sammála um að Veiðidagur Fjölskyldunnar er frábær leið fyrir fólk að kynna sér nýja veiðistaði sem annars yrðu aldrei prófaðir. Vona að sem flestir hafi séð sér fært að kynna sér nýjar slóðir í dag. Til veiðirétthafa og Landssambands stangaveiðifélaga, bestu þakkir fyrir okkur og alveg bráð skemmtlega upplifun á Vatnasvæði Lýsu.
Við hjónakornin skelltum okkur í Hraunsfjörðinn á föstudag eftir vinnu og komum okkur fyrir (næstum) inni í botni fjarðarins. Það kom okkur annars á óvart hve fáir voru á staðnum miðað við stórkostlegar lýsingar af aflabrögðum síðustu vikna. Við vorum það seint á ferðinni á föstudaginn að lítið tími varð til veiði, en konan setti þó út flugu og…. náði þeim minnsta jómfrúarfisk sem um getur. Hefði þessi litli kútur ekki kokgleypt Hérann hefði hann örugglega fengið líf. En, fyrsti fiskur frúarinnar í Hraunsfirði var staðreynd. Annars var ekkert sérstaklega mikið líf á vatninu þarna um kvöldið, nema þá rétt um það leiti sem hætta bar veiði. Ég er annars enn að velta því fyrir mér hvers vegna veiðitími í vatni svo langt utan byggðar sér bundin við 7 – 23.
Laugardagurinn byrjaði mildur og bjartur, hæg breytileg átt sem hélt því áfram allan daginn, þó mismunandi hægt. Við tókum daginn snemma, vel hvíld enda veiðum hætt samviskusamlega við tímamörk á föstudaginn. Til að gera langa sögu stutta, þá kom ekki kvikindi á land allan laugardaginn og okkur er ekki kunnugt um að neinn fiskur hafi komið á land hjá þeim sem voru við veiðar í firðinum sjálfum. Hvort stíflugengið hafi náð einhverju veit ég ekki, en þeir 6 – 8 sem voru í grennd við okkur riðu nú ekki feitum hesti frá þessum degi. Það er sagt að Hraunsfjörðurinn sé ekki allra og það á greinilega við mig. Oft hefur maður nú núllað, en yfirleitt verður maður þó var við eitthvert líf.
Það sem jafn lítið líf var að sjá á sunnudagsmorgun, pökkuðum við saman og færðum okkur suður á nesið, Veiðidagur fjölskyldunnar lokkaði okkur á ókunnar slóðir.
Opnun Langavatns var á föstudaginn og að sjálfsögðu brugðum við hjónin okkur þangað ásamt Mosó-genginu sem að þessu sinni taldi þrjá aðila, gaman að því. Vatnið tók á móti okkur með brosi á vör ef svo má að orði komast, því veðrið lék við okkur þegar við komum okkur fyrir undir Réttarmúlanum í skjóli fyrir væntanlegri norðanátt. Fljótlega fóru fiskarnir að týnast á land, flestir og stærstir hjá Mosó og þar á meðal jómfrúarfiskur þriðja aðila Mosó sem reyndist stærstur fiska eftir helgina, 1,5 pund. Auðvitað byrjaði frúin fljótlega á því að setja í bleikju á Hérann en töluverð bið varð eftir fyrsta hirðanlega fiski hjá mér sem kom seint og um síðir á Olive Nobbler með gylltu tinsel. Segið svo að bleikjan taki ekki Nobbler. Það sem einkenndi kvöldið hjá mér og raunar helgina alla var ógrynni smárrar bleikju sem gerði lítið annað en rugla talningar á sleppingum.
Langavatn um miðnættið
Laugardagurinn byrjaði alveg þokkalega, nokkur strekkingur og glampandi sól. Við hjónin brugðum fyrir okkur fjórum dekkjum og keyrðum út á Beilárvelli til að reyna okkur við fiskinn á móti vindi. Ég, eins og vanalega, byrjaði á rölti út með suðurbakkanum og varð ekki var við fisk. Frúin aftur á móti krækti í fína bleikju undan völlunum. Og hér væri hægt að gera langa sögu stutta, því hvorugt okkar tók einn einasta fisk það sem eftir lifði dags. Já, trúið því bara. Strekkingur að norðan með tilheyrandi kulda og öldugangi sem jókst stöðugt yfir daginn gerði úti um alla frekari veiði.
Þar sem við tókum á okkur náðir með fyrra fallinu á laugardag var ég með frískasta móti á sunnudagsmorgun og var kominn í gallann rétt um kl.6 og lagður af stað fótgangandi undan Réttarmúlanum að Beilárósum. Veðrið lék við mig, stilla og kyrrð sem ég naut til hins ítrasta á meðan ég þræddi hvern veiðilegan staðinn á fætur öðrum á leiðinni til baka. Þegar ég var svo kominn aftur undir Réttarmúlann um kl.10 var afraksturinn, núll. Ekki einn einasti fiskur, ekki ein einasta taka, ekkert líf. Það var eins og allur fiskur hefði hrökklast út í dýpið undan kuldanum um nóttina, kannski ekki furða þar sem gránað hafði í fjöll. Það var svo ekki fyrr en eftir hádegið að frúin bætti einni bleikju við í safnið, annar fiskur var svo lítill að hann var losaður af í snatri og sleppt. Rétt um það bil sem við byrjuðum að taka okkur saman skall síðan á okkur þessi líka fína demba með trompi upp í erminni, hagléli. Ekki í fyrsta skiptið sem við upplifum slíkt við Langavatn, sjá hér.
Það fór nú aldrei svo að maður sleppti úr helgi. Heimilið og garðurinn fengu sinn skerf í gær en sunnudagurinn var ætlaður einhverri veiði, ekki langt, aðeins rétt út fyrir bæjarmörkinn. Dásamlegt veður þrátt fyrir nokkurn vind, hitastigið frá 9°C og upp í 11. Með hliðsjón af fyrri reynslu byrjaði ég með Pólskan PT og hann brást ekki og á innan við hálftíma lágu þrír urriðar í netinu. Mjög fallegir fiskar frá tæpu pundi og vel yfir. Eitthvað lét fyrsti fiskur frúarinnar bíða eftir sér, en á endanum fékk hún þokkalegan urriða á uppáhaldið sitt, Black Ghost.
Á leið í ofninn
Eitthvað létu næstu fiskar bíða eftir sér, en loks tókst mér að rjúfa ládeyðuna með því að skipta yfir í Orange Nobbler enda skein sól í heiði og bjart yfir. Frúin bætti við og tók einn á Héraeyra með kúluhaus og rétt um það bil sem vindur fór að blása fyrir alvöru setti ég í einn enn og frúin í tvo. Að vísu missti ég einn svo stóran að það dró fyrir sólu þegar hann stökk og losaði sig af flugunni, rosalegur fiskur. Allir fiskarnir sem á land komu voru á bilinu 33 – 39 sm. langir, 8 hryggnur, 1 hængur, minnsti tæpt pund, stærsti rúmt pund. Ég var að vísu búinn að lofa að taka kvarnir aflans til hliðar, en eitthvað brást þekkingin þegar til átti að taka. Best að gúgla aðgerðina aðeins betur.
Það verður ekki af fiskinum í þessu vatni tekið að hann er einstaklega skemmtilegur viðfangs, öflugur og í góðum holdum og því engin furða að hluti aflans fór beint í ofnskúffuna með hvítlauk og ólívuolíu, ekki amaleg sunnudagssteik þetta.
Veiðitölur ársins
Bleikjur
Sleppt
Urriðar
Sleppt
Fj.ferða
Núllað
30
10
30
2
18
11
Ummæli
11.06.2012 Ási: Heill og sæll Kristján.
Í upphafi er vert að biðjast afsökunar á því hve oft ég vitja um Netið hér án þess að þakka fyrir aflann, sem er afbragðsgóður. Veiðiskrif þín ýta oft við mér á þann háttinn að ég fer að ígrunda frekar hvað ég er að gera og mátti nú klárlega við því. Takk, takk. Í þessari færslu nefnir þú Orange Nobbler og langar mig að spyrja þig út í þá ágætu straumflugu. Ég er ekki margreyndur í fluguveiðum en hélt einhverra hluta vegna að bleikjan væri ekki mikið á eftir slíkum skapnaði. Í gærkvöld fékk einmitt eina tveggja punda í Langavatni þegar ég hélt að urriðinn myndi kannski ráðast á kykvendið. Hver er þín reynsla af þessu?
Kveðja, Ási (Ásmundur K. Örnólfsson)
ES: Svakalega er bleikjan góð úr þessu vatni ef þið hjónin þurfið fulla ofnskúffu í matinn
11.06.2012 Kristján: Sæll Ási og takk fyrir ummælin. Jú, mín reynsla er að meira að segja bleikjan lætur það eftir sér að ráðast á Nobbler, Black Ghost og t.d. Dentis þegar síli er á ferðinni. Það ætlar að verða lífsseigur misskingur að aðeins urriðinn, staðbundinn eða birtingur ráðist á straumflugur. Bleikjan og ekki þá bara ránbleikjan, leggur sér síli til munns og þá eru straumflugurnar okkar alveg tilvaldar agn. Skrautlegar í björtu veðri, koma þeim út í dýpið og draga þær nokkuð hratt upp á grynningarnar, dekkri að kvöldi til og láta þær eigra um grynningarnar eins og þreytt síli að loknum annasömum degi. Þá er alveg eins bleikju von.
11.06.2012 Gústaf Ingvi: Til að nálgast kvarnir er best að skera rétt fyrir ofan augun og niður í 1/3 -1/2 haus þar ættirðu að finna kvarninar, en í svona smáum fisk eru þær mjög smáar og skemmast auðveldlega ef ekki er farið varlega. (vona að þetta hjálpi þér við krufningar í framtíðinni)
11.06.2012 Kristján: Glæsilegt, hljómar nógu auðvelt. Nú er bara að taka hausana úr frysti, dúkahnífinn af hnýtingarborðinu og setja á sig skurðlæknahanskana. Takk fyrir Gústaf Ingvi.
Eins og þrír dagar í röð dugi ekki, þá þáðum við hjónin boð um kvöldstund í Djúpavatni á Reykjanesi (SVH). Í snarhasti var kvöldverði skellt á borðið fyrir heimalingana og svo brunuðum við suður á nesið. Þokkalegasta veður, nokkur vindur af norðri og skýjað með köflum. Þar sem þetta var fyrsta ferð okkar í vatnið var rennt svolítið blint í sjóinn varðandi veiðistaði en úr varð að við reyndum helst fyrir okkur framan- og austan við veiðihúsið. Eftir stutta stund varð ljóst að nægur fiskur er í vatninu og frúin byrjaði á því að taka tvo smærri urriða á Peacock (original án kúlu) í gróðrinum við austurbugtina. Sjálfur setti ég í skemmtilegan regnbogasilung, rúmlega pundið á Peacock með kúlu. Það kom skemmtilega á óvart hve öflugur fiskurinn var í viðureigninni, minn fyrsti regnbogi enda ekki margir ‘villtir’ á ferðinni á Íslandi. Þegar vindurinn gekk niður og vatnið kyrrðist fóru smábleikjur og urriðar á stjá og beinlínis lögðu konuna í einelti þannig að hún hafði vart við að losa úr þeim fluguna. Sjálfur fékk ég nokkur högg án þess að þurfa að losa einn einasta af. Frúin sá síðan um að ljúka kvöldinu með því að taka mjög þokkalegan urriða um pundið.
Djúpavatn
Vatnið kom okkur skemmtilega á óvart, umhverfið stórbrotið og engin furða að félagsmenn SVH sæki stíft í úthlutanir, aðeins örfáir dagar lausir í ágúst eftir fyrir utanfélagsmenn. Vona að mér hefnist ekki fyrir að mæla með vatninu, við hjónin værum vís með að taka síðbúinn túr í vatnið þegar sumri hallar. Jóa færum við auðvitað bestu þakkir fyrir að hleypa okkur að til prufu, takk fyrir okkur.
Eineltistittir verða ekki taldir til afla, frúin einfaldlega missti töluna á þeim. Regnbogasilungurinn,vegna afls og skemmtilegrar viðureignar telst sem urrðið.
Örstuttur skreppur rétt út fyrir bæjarmörkin í þokkalegu veðri færði konunni auðvitað einn urriða og mér liggur við að segja; auðvitað á Hérann, hann hefur varla farið af stönginni hennar frá því snemma í vor. Sjálfur missti ég einn af orange Nobbler og fékk tvær tökur á rauðan Nobbler. Meira er nú svo sem ekki til frásagnar af ferðinni, það var eins og við hefðum ekkert mikið í samkeppnina við fluguna að segja. Greinilega mikið æti á ferðinni sem magainnihald urriðans staðfesti; troðfullur af mýflugu og ýmsu öðru góðgæti.
FOS 