Ert þú skarpasti hnífurinn í bænum? En hvað með önglana þína? Vonandi þekkja veiðimenn þessar hægu tökur sem koma fyrir á vorin. Það er ekki fyrr en fiskurinn finnur að hann er fastur, ef hann þá festir sig þá á annað borð, að það færist líf í leikinn. Þegar fiskurinn fer sér hægt eins og hann gerir á vorin er um að gera að vera með eins beitta öngla í flugunni og unnt er. Beittir önglar festast fyrr og við verðum fyrr varir við fiskinn. Auðvitað á þetta ekki bara við á vorin, allt sumarið koma þeir tímar sem fiskurinn fer sér hægt og tökurnar geta orðið hægar, allt að því silalegar og þá er um að gera að vera beittur. Þumalputtaregla, beinlínis, er að tylla flugunni á nögl þumals þannig að hún standi á oddinum. Hangi flugan á nöglinni er öngullinn nægjanlega beittur en leki hún niður er eins gott að velja aðra eða taka fram brýnið.

Ummæli

12.05.2013 – Urriði: Mér finnst eins og ég hafi að hluta til verið innblásturinn að þessari færslu! Mér til varnar þá var þetta aumingjalegasta taka sem að ég hef nokkurn tíman fengið og ég hélt í fúlustu alvöru að ég væri bara að draga fluguna eftir botninum! 

Svar: Já, mér fannst þetta koma skemmtilega út, en…… þessi grein var því miður skrifuð fyrir einhverjum vikum síðan og hefur bara beðið síns tíma. Til skemmtunar má benda lesendum á að fylgjast með hvar athygli veiðimannsins er á fimmtu mínútu í þessu myndbandi þegar urriðin lekur á fluguna.

Flott myndband hjá þér Urriði en helv… hefur var hann kaldur þarna.

13.05.2013 – Urriði: Takk. Já, athyglin var ekki alveg á flugunni enda var ég nýbúinn að kvarta upphátt yfir því hvað þetta hafði verið lélegt kast. Ég klippti þá kvörtun út alveg eins og ég klippti út þegar ég var að kvarta yfir því hvað mér var skítkalt á puttunum þegar ég var að merkja fyrsta urriðann. 

Þurrfluguveður er ekki til. Það að veiða þurrflugu aðeins í logni og stillum er heimatilbúinn mýta veiðimanna. Þeir sem reynt hafa, geta veitt nánast í hvaða veðri sem er og oftar en ekki í sudda og dumbungi. Þær eru ótalmargar sögurnar af íslenskum veiðimönnum sem hafa ekki náð andanum af forundran yfir leikni þeirra útlendu við að koma þurrflugunni fyrir silung og lax í öllum mögulegum veðrum og undarlegum kringumstæðum.

Uppitökur eru alls ekki skilyrði þurrfluguveiða, hvorki í vatni né lygnum í ám. Hafir þú minnsta grun um fisk sem lúrir undir bakka eða í skjóli við stein þá er um að gera að leggja fyrir hann þurrflugu. Jafnvel suddinn er ekki óvinur þurrflugunnar því með hækkaðri súrefnismettun yfirborðsins klekst fluga oft út á vatninu sem fiskurinn sækir í. Allt of fáir veiðimenn reyna fyrir sér með þurrflugu undir þessum kringumstæðum, vegna þess að við sjáum ekki uppitökurnar.

Auðvitað er viðbragðið erfiðara ef gára eða dropar trufla einbeitingu veiðimannsins en með góðum gleraugum og góðu deri má greina þessa örfínu bylgjuhreyfingu sem verður á yfirborðinu rétt áður en silungurinn tekur fluguna.

Þar sem innstreymi er í vatn, hvort heldur alvöru á eða bara lítill lækur, þá er fiskjar von á þeim slóðum. Fiskurinn sækir í súrefnisríkt vatnið og þær pöddur sem með því berast og á heitum sumardögum sækir hann í svalann sem berst í vatnið. Veiðimenn áætla gjarnan að straumurinn sem sést á yfirborði vatnsins sé fæðuslóð og skeyta oft miklu minna um að veiða rétt utan hans. Ekki er óalgengt að menn leiti þessa straums með því að kasta upp í árfarveginn og leyfa línunni/flugunni að fljóta frítt út í vatnið og þar sem hún staðnæmist, staðnæmast þeir líka. En það er annar straumur þarna í vatninu. Þannig er að vatnið úr læknum er yfirleitt kaldara heldur en það sem fyrir er í vatninu og sameinast því alls ekki strax. Þegar skriðþunga vatnsins sleppir, sjáanlega strauminum, situr annar straumur eftir sem við sjáum ekki. Sá er á botninum og leitar oftar en ekki annars farvegar en yfirborðsstraumur. Ræður þar mestu landslagið á botninum og mögulegt útstreymi vatnsins.

Þessi straumur er til muna kaldari og næringarríkari heldur en sá sem við sjáum á yfirborðinu. Auk þess sem straumurinn flytur með sér, þá rótar hann upp æti af botninum og þetta veit fiskurinn og heldur sig gjarnan á þessum slóðum í vatninu. Eina vandamálið við þennan straum er að við getum átt mjög erfitt með að finna hann, það er afskaplega fátt sem segir okkur hvar hann liggur nema þá við séum svo heppin að finna hvar fluguna okkur rekur skyndilega ekki lengur í sömu átt og yfirborðsstraumurinn eða vindurinn.