Ýmislegt og allskonar um flugur, veiðistaði og stangveiði almennt.
Fyrsta ferð vorsins enda vatnið alveg nýkomið undan ís. Ennþá smá íshröngl við útfallið og ekkert líf að sjá. Gátum samt ekki stillt okkur um að bregða nokkrum flugum á taum en útkoman varð heldur snautleg, enginn fiskur. Nú er heldur farið að halla á veiðimennskuna, höfum núllað í þremur af fimm ferðum.
| Bleikjur | Sleppt | Urriðar | Sleppt | Fj.ferða | Núllað |
|---|---|---|---|---|---|
| – | – | 2 | 1 | 5 | 3 |
Höfundur:
Nú er allur ís loksins farinn af vötnunum og við veiðimennirnir getum farið að skauta, eða öllu heldur látið flugurnar okkar skauta á vatninu. Þessi veiðitækni með þurrflugu hefur einhverra hluta vegna verið mest orðuð við straumvatn; þ.e. láta strauminn toga léttilega í fluguna þannig að hún skilji eftir sig röst í yfirborðinu og veki þannig áhuga fisksins. En þessa aðferð má alveg eins nota á kyrru yfirborði stöðuvatnsins. Tæknin sem beitt er við þetta er að koma þurrflugunni út og enda kastið með stöngina í lægstu mögulegu stöðu; alveg við vatnsborðið. Enginn slaki má vera á línunni og flugan verður að sitja hátt. Við tryggjum línuna, þ.e við höldum við hana með stangarhendinni því við ætlum ekki að draga hana inn heldur lyfta stönginni hægt en ákveðið upp í efstu stöðu. Trikkið við þessa aðferð er að lyfta stönginni hvorki of hægt né of hratt, flugan á að skauta á yfirborðinu og skilja eftir sig áberandi röst, ekki takast á loft. Ef vel tekst til, þá eru fáir fiskar sem standast flugun sem myndar röstina.
Höfundur:
Ósköp lítið um þessa ferð að segja, vatnið ennþá mjög kalt og afkaplega lítið líf komið af stað. Vorum sunnan megin í vatninu, tókum bakkann frá útfalli og næstum inn að læk í nokkrum áföngum. Heldur bjart yfir og tók fljótlega að anda köldu að vestan þannig að veiðimenn stoppuðu stutt.
| Bleikjur | Sleppt | Urriðar | Sleppt | Fj.ferða | Núllað |
|---|---|---|---|---|---|
| – | – | 2 | 1 | 4 | 2 |
Höfundur:
Gleðilegt sumar veiðimenn og konur. Skv. nýlegri venju SVFR hefur verið opnað fyrir veiði í Elliðavatni þennan fyrsta dag sumars og það brást ekki í ár. Veiði mátti hefjast kl.7 í morgun og var mönnum þá gefin kostur á að fara í vatnið án greiðslu gegn því skilyrði að þeir sinntu uppkalli, þ.e. yrðu við beiðni veiðivarða sem mundu mæta síðar á staðinn og krefja menn um greiðslu, 1.200,- fyrir daginn.
Án þess að ég ætli neitt ítarlegar út í tilhögun veiðileyfa í Elliðavatni, þá hef ég lengi verið þeirrar skoðunar í ljósi umgengni og veiði í vatninu síðustu ár að því sé holt að komast í meiri veiði, jafnvel í mikla ásókn þannig að ábyrgir veiðimenn geti haft auga með því og þeim veiðisóðum sem þangað hafa verið að slæðast síðustu ár. Léleg umgengni á sér oft stað í skjóli fámennis, með almennari aðsókn eru meiri líkur á að veiðisóðar sjái að sér og dragi sig í hlé frá vatninu. Eina áhyggjuefnið er, hvert fara þeir þá?
Annars hefur vatnshitinn í Elliðavatni verið að stíga nokkuð rólega síðustu viku og dægursveiflur nokkrar, enda búið að vera næturfrost alla síðustu viku. Eins og sjá má á meðf. mynd nær hitinn lágmarki rétt á milli kl.10 og 11 að morgni, en stígur síðan jafnt og þétt fram til kl.20 – 21 þegar hann nær hámarki. Búast má því við að fleiri veiðimenn leggi leið síðan í vatnið undir kvöldið heldur en snemma morguns. Meðf. upplýsingar eru fengnar úr Vatnshæðarmælum Veðurstofunnar.
Höfundur:
Ég hef stundum orðað það þannig að það sé og eigi að vera valkostur að sleppa fiski, ekki kvöð. Lífvænlegur fiskur sem við kjósum að sleppa getur kennt okkur ýmislegt í vatnaveiði. Þegar þú hefur sleppt honum, réttu þá úr þér og fylgstu með honum og ekki síst skugga hans synda burt.
Oftar en ekki er erfitt að koma auga á sjálfan fiskinn í vatninu, vísbendingarnar um hann eru oft meira áberandi og auðsærri. Notaðu hvert tækifæri sem gefst til að æfa þig í að sjá fylgifisk fisksins í vatninu, skuggann.
Höfundur:
Það getur kostað töluverða æfingu að ná tökum á þungri línu og/eða þungum flugum. Ég eins og margir aðrir hef gengið í gegnum tilraunir með flotlínu og sökktaum sem alltaf hafa viljað flækjast fyrir mér, endalausir vindhnútar og máttlausar framsetningar. Síðar eignaðist ég hægsökkvandi framþunga línu og eitthvað réttist þá úr málum.
Án þess að vita nákvæmlega hvernig og hvers vegna, tók ég síðar upp á því að breyta bakkastinu hjá mér þannig að ég notaði undirhönd frá upptöku eða framkasti í ávölum boga út til hliðar aftur í öftustu stöðu. Þegar ég náði svo tökum að að skeyta hefðbundnu framkasti við þessar tilraunir mínar fóru þungu flugurnar að komast út án þess að vera fastar í perlufesti vindhnúta.
Auðvitað var ég ekki að finna upp neitt nýtt eða byltingarkennt, ég var einfaldlega að læra the hard way að kasta með belgískri aðferð, Belgian Cast eða Oval Cast. Auðvitað hefði ég getað sparað mér allar þessar tilraunir með því að leita til kastkennara, en svona er maður nú einu sinni gerður, þarf alltaf að fara erfiðu leiðina að hlutunum.
Þessi kaststíll nýtist vel við þungar flugur eða þegar við erum með fleiri en eina flugu á taumi. Í bakkkastinu myndum við víðan boga sem hjálpar til að halda flugunum aðskildum þannig að þær flækjast síður. Þrátt fyrir að hamrað sé á þröngu kasthjóli til að ná markvissari köstum þá verðum við að taka til greina að með þungum flugum eða fleiri hefur nýr öflugur kraftur bæst við línuferilinn, þyngdaraflið. Efri línan, þ.e. sú sem flytur fluguna fellur hraðar en ella og því þrengist kasthjólið ósjálfrátt þegar á kastið líður. Kastið sem byrjar í víðum bug með stóru kasthjóli endar þannig í þröngu og mjög hröðu kasthjóli þegar kastið hefur náð fremstu eða öftustu stöðu.
Höfundur:
FOS 