Nú er að hefjast póstleikur veida.is þar sem heppnir þátttakendur geta unnið sér inn glæsilegt flugubox úr smiðju Júlla í Flugukofanum. Til að komast í pottinn þarf, eins og kemur fram á vef veida.is, aðeins að gera eitthvað eitt af eftirfarandi:
Þú gerir allt rétt; flugnavalið, bakkastið og framkastið en flugan bara kemst ekki eðlilega til skila. Auðvitað getur þú farið í stórkostlega naflaskoðun á eigin ágæti, krufið kastið frá byrjun til enda eða kennt stönginni um. En vandamálið gæti legið í eins einföldum hlut og tauminum og þá er ekki verra að hafa í huga eftirfarandi atriði áður en gripið er til traktískra aðgerða:
Ef taumurinn leggst þokkalega fram að 2/3 en taumaendinn druslast bara eitthvert út í loftið er ekki ólíklegt að þú hefur valið of grannan taumaenda m.v. fluguna. Prófaðu að færa þig upp um eina stærð (sverari taumaenda) eða notaðu stífara efni.
Ef þú situr uppi með eina stóra hrúgu af taum á vatninu í lok kastsins er taumurinn að öllum líkindum í heild sinni of grannur. Notaðu sverari eða stífari taum til að tryggja að orkan úr línunni skili sér alla leið fram í flugu.
Ef flugan skellur á vatninu, er eins og fest á endann á svipu, þá er mál til komið að slaka aðeins á, taumurinn er væntanlega allt of stífur. Prófaðu grennri taum eða úr mýkra efni.
Fyrir utan þessi einföldu vandamál varðandi þurrflugurnar eins og til dæmis að þær verða alltaf rennandi blautar hjá mér og drukkna eða mér bara tekst ekki að koma þeim út á vatnið þannig að þær líkjast alvöru flugu, þá gengur mér bara mjög vel að veiða á þurrflugu, eða ekki.
Í þau skipti sem mér hefur enst þolinmæðin til að veiða á þurrflugu hef ég kynnst nokkrum sérlunduðum silungum. Ég hef kynnst gæjum, þessum sem gægjast upp að yfirborðinu en leggja aldrei til atlögu við fluguna mína. Mér skilst á fróðum mönnum að þá hef ég verið að egna með rangri flugu. Ég? Nei, ekki veit ég hvaðan silungar og menn hafa fengið þá flugu í höfuðið.
Svo hef ég hitt þessa óhittnu sem koma upp í fluguna mína en það er eins og þeir hitti ekki á hana. Þeir súpa bara af yfirborðinu rétt handan hennar. Mér skilst á þessum sömu spekingum að það sé í raun ég sem klikki, ekki silungurinn. Þeir segja að ég sé of bráður á mér, reisi stöngina eitthvað of snemma þannig að flugan skauti úr færi fisksins. Bíddu, er fiskurinn ekki með sporð? Getur hann ekki borið sig almennilega eftir bráðinni?
Af ofangreindu gæti einhver ráðið að mér gangi bara alls ekkert að veiða á þurrflugu og þurfi aðeins að kynna mér málið betur. Ég ætla í það minnsta að skoða þetta eitthvað í vetur og leyfa ykkur að fylgjast með hérna á blogginu. Svo sjáum við til næsta sumar hvort ég hitti ekki einhverja viðmótsþýðari silunga sem skilja hvað ég er að meina þegar ég legg gómsæta þurrflugu fyrir þá.
Ummæli
25.10.2012 – Hilmar: Ha ha ha, góður pistill. Velkominn í þurrflugu dæmið. Svo áttu eftir að kynnast að veiða á þurrflugur í algjöru logni í stöðuvatni, þar sem taumurinn ákveður að sökkva alls ekki og er eins og kaðall tengdur í fluguna og allt vaðandi í uppítökum allt í kring. Það er mjög hressandi og virkar ekki alltaf að bera mold á tauminn.
Samt alveg hrikalega gaman þegar þeir taka þurrfluguna, fékk alveg nýtt kick út úr fluguveiðinni þegar ég fór að prófa mig áfram í þurrflugudæminu!
mbk ,Hilmar
Svar: Já, ég varð einmitt vitni af svona kikki sem frúin mín fékk í sumar, ítrekað. Eftir að hún gerði það gott fór ég að gefa þurrflugunum meiri gaum. Lesa, lesa, horfa, horfa… og kannski verður eitthvað úr þessu næsta sumar.
28.10.2012 – Þórunn: Eitt mesta kikk sem ég hef fengið í fluguveiðinni var einmitt í blanka logni í Ölvesvatni í sumar, vökur út um allt og flugan mín bara alveg jafn girnileg og allar hinar. Fæ enn svona “flash back” og upplifi kikkið ítrekað þegar ég rifja upp einn flottann sem synti fyrir framan mig og þóttist ekki sjá fluguna mína, snarsnéri svo við, upp og tók ……baaaaaaara geðveikt. En, ég fæ svo ekkert endilega kikk þegar ég hugsa um þessa sem ég missti í þessum aðstæðum! Maður þarf að vera alveg svakalega vakandi og með augun límd á flugunni, sem NB getur orsakað ofsastöru, og tilbúin að strekkja á réttu augnabliki. Missti nokkra einfaldlega við það að blikka augunum. Spurning hvort störustaurar fáist einhverstaðar?
Fyrir þá sem hnýta sína eigin tauma er ýmislegt að varast og annað sem gott er að hafa í huga bæði áður en lagt er af stað og í meðförum tauma. Á ferðum mínum um veraldarvefinn og um vötnin á Íslandi hafa ýmsir punktar safnast í sarpinn hjá mér sem mögulega geta nýst öðrum.
Hér er ekki um nein geimvísindi að ræða og eflaust hafa margir upplifað og reynt það sama og ég í taumaflækjum, en hérna eru nokkrir punktar:
Þegar talað er um Ritz uppskriftina að taum er átt við taum sem skiptist 60/20/20 hlutföllum frá þykkasta hluta og fram í taumaenda. Þetta hlutfall er fínt til að byrja með og smátt og smátt gerir maður sínar sérviskulegu breytingar og endar vonandi með sinn drauma taum.
Ágætt er að hafa í huga að byrja tauminn á efni sem er 2/3 af þvermáli fremsta hluta línunnar. Það tryggir nokkurn veginn samfellt flæði orku frá línu og fram í taumaenda.
Hlutfallið í þykkt einstaka hluta taumsins má að sama skapi alveg ná 2/3.
Sé þess kostur er ágætt að stífleiki taumsins þar sem hann er þykkastur sé svipaður og línunnar.
Grannir og linir taumar flytja orku verr en sverir og stífir.
Nú hafa Flugur og skröksögur eignast sitt eigið lén: fos.is Gamla slóðin (https://kristjfr.wordpress.com) en enn í fullu gildi en auðvitað mun auðveldara að muna þá nýju. Eins og Bo sagði um árið; Nýr jakki, sama röddin.
Ummæli
22.10.2012 – Guðmundur: Það er allt annað að sjá þig….. kv Guðmundur
Við viljum alls ekki setja nálgunarbann á þennan eltihrelli, þvert á móti. En hvað er til ráða þegar við sjáum kauða þar sem hann fylgir flugunni okkar eftir alveg þar til við tökum hana upp í næsta kast en lætur aldrei til skarar skríða? Hvernig væri að prófa að drepa fluguna? Skjóta hana beinlínis í kaf, hætta öllum inndrætti og leyfa henni einfaldlega að sökkva eins og hún væri steindauð?
Þeir sem prófað hafa segja þetta beri árangur í yfirgnæfandi tilfella, ef ekki strax þá næsta víst þegar hún nálgast botninn. En, hver hefur svo sem lýst hógværum orðum einhverju svona leynitrikki í veiðimennsku? O jæja, þetta rímar nú samt svolítið við þá reynslu manna af töku bleikjunnar í síðasta inndrætti eftir að maður hefur hinkrað örlítið við, leyft flugunni að hvílast áður en maður tekur hana upp í næsta kast. Kannski vel þess virði að prófa?