Það er bara svo gott að komast aðeins út fyrir malbikið og þá er náttúrulega frábært að hafa nokkur af bestu veiðivötnunum innan klst. frá heimilinu. Smá skreppur í blíðunni upp að Úlfljótsvatni. Jú, veðrið var alveg ágætt en mikið rosalega munar miklu á hitastigi vatnanna okkar hér við bæjardyrnar. Eins hlý og Meðalfells-og Elliðavatn eru að verða þessa dagana og allt lífríkið að komast á skrið, þá munar örugglega tveimur vikum á þeim og Úlfljótsvatni. Fín byrjun á afsökun? Nei, bara staðreynd, en það er alltaf jafn gaman að koma inn fyrir Steingrímsstöð og að Veiðitanga þó maður fái ekki einu sinni töku.
Reyndu á sjá fyrir þér vatnsborðið eins kyrrt og það mögulega getur orðið. Ekki sakar að skreyta hugarsmíðina með mynd af uppáhalds fjallinu þínu eða endalausum sjóndeildarhringnum. Umfram allt, það er kyrrð yfir myndinni. Þú ert með örsmáa púpu á þokkalega löngum taumi og svo….. flugulínan fer að haga sér einkennilega. Í stað þess að vísa beint áfram, með þessari litlu bungu rétt við endann þar sem hún sker yfirborðið, er allt í einu komin lauflétt sveigja á línuna. Ef maður hefur nú ekki orðið var við neitt nart, ekki einu sinni haft grunsemdir um slíkt, þá fer maður ósjálfrátt að velta vöngum; Er einhver straumur í vatninu þarna? Þú færð aldrei svar við þessu nema þú gerir eitthvað í málinu. Minnsta afbrigðilega hegðun línunnar á að kalla á viðbragð eins og t.d. að taka ákveðið í línu og draga u.þ.b. 4“ inn eða reisa stöngina eilítið. Ef ekkert gerist, þá er málið dautt og þú getur hugsað hvað hafi verið á ferðinni. Kannski er einmitt straumur í vatninu þarna og þá má nýta sér hann, kasta yfir hann og leyfa honum að bera fluguna þína sömu leið og hann ber annað æti. Nú, ef þú færð aftur á móti einhver viðbrögð þá er náttúrulega einhver á ferðinni þarna úti sem er ekki alveg áhugalaus um agnið þitt og þú þarft að hugsa næsta leik. Á ég að láta liggja eða á ég að draga meira inn. Umfram allt, merktu þér staðinn, taktu mið af fjallinu þínu eða steini við gagnstæðan bakka. Ef þér tekst ekki að góma fiskin í fyrstu atrennu, þá er um að gera að vita hvar hann nartaði og geta reynt við þann stað aftur.
Þegar ég var að fletta í gegnum nokkrar greinar þar sem menn lýstu mýfluguveiðum, þá fannst mér eitt alveg gegnum gangandi; varlega sögðu menn. En hvað er varlega? Eiga menn að skríða á maganum fram á bakkann, fela sig á bak við stein og kasta ofur-rólega með agnar smáum þurrflugum út á vatnið, helst án þess að hreyfa stöngina nokkurn skapaðan hlut? Ég þori alveg að viðurkenna að mér brá bara svolítið yfir allri þessari leynd sem átti að hvíla yfir mýfluguveiðum. Er þá ekki alveg eins gott að koma sér fyrir, móti sól, vera ekkert mikið á ferðinni og reyna að ná silunginum áður en mýflugurnar klekjast fyllilega út?
Blóðormur
Á meðan mýflugan heldur sig á botninum sem blóðormur er aðferðin einföld; kasta, leyfa að sökkva og bíða bara rosalega rólegur. Blóðormar eru nánast ekkert á ferðinni þannig að þetta er aldrei spurning um hraðan eða hægan inndrátt, ef þú vilt endilega draga inn (með öðrum orðum; ef þér fer að leiðast) þá ætti langur og rólegur inndráttur að vinna með þér, jafnvel góðar pásur á milli.
Þegar svo mýflugan nær næsta þroskastigi skiptum við yfir í Toppfluguna, Mýflugu eða grannann Mobuto með hvítum kraga, bara svona sem dæmi. Aðferðin er svipuð, nema nú má alveg prófa rykkjóttan inndrátt eða langan með pásu eða stutta kippi þegar flugan er alveg alveg komin upp að yfirborðinu. Annars hef ég örugglega líka heyrt að menn dragi ekkert, láti liggja eða djöflist eins og sá í neðra sé á hælum flugunnar. Kannski hreyfir mýpúpan sig þannig líka? Nei, annars, ég held ekki.
Draumafluga hvers veiðimanns er væntanlega sú sem hann getur alltaf tekið upp úr boxinu, hnýtt á tauminn, kastað og fengið viðbrögð við innan stundar. Að finna draumafluguna er fjarlægt markmið sem fæstum hefur nokkurn tímann tekist. Það næsta því sem flestir komast er að geta farið nokkrum sinnum í sama eða svipuð vötn, valið sömu fluguna og fengið fisk. En um leið og eitthvað bregður út frá norminu er dæmið ónýtt. Breyturnar í vatnaveiðinni eru svo margar og ef veiðimaðurinn bregst ekki við breyttum aðstæðum þá eru litlar líkur á að sama flugan gefi alltaf. Ein mikilvægasta breytan er vitaskuld tíminn. Tími dags, tími árs og síðast en ekki síst sá tími sem veiðimaðurinn hefur boðið fiskinum sömu fluguna í veiðiferðinni. Sumir veiðimenn veiða aðeins frá rökkri og fram í dagrenningu. „Fiskurinn tekur ekkert á daginn“ segja þeir e.t.v. Fiskur étur hvenær sem er, svo lengi sem eitthvað er að éta. Veiði maðurinn ekkert utan náttmála eru miklu meiri líkur á að hann viti ekki hvar fiskurinn heldur sig á daginn eða hann hefur einfaldlega aldrei ratað á réttu fluguna. Er sem sagt, að bjóða eitthvað sem er bara alls ekki á matseðlinum einmitt þá stundina. Næstum það sama má segja um tíma ársins, þ.e. svo lengi sem fiskurinn sé ekki lagstur í dvala vegna kulda eða fæðuskorts. Á vorin er lífið rétt að kvikna, skordýr vatnsins með stærsta móti (þau éta jú allt árið) og þá þýðir ekkert að bjóða einhver peð í stærðum #24 eða minni. Um leið og stóru feitu pöddurnar hafa klakist út byrjar nýtt tímabil, tímabil ungviðisins og þá fara flugurnar að minnka.
Ekki alltaf eins
Veðrið ræður líka miklu um veiðni manna. Sumir veiðimenn einfaldlega draga allt í land þegar byrjar að rigna eða vindur að blása. Aðrir láta sig hafa það, klæða sig eftir veðri og halda áfram. Rigning, svo fremi hún berji ekki vatnið endalaust og deyfi fiskinn niður á botn, kemur með aukið súrefni í vatnið. Með auknu súrefni fara pöddurnar á stjá og fiskurinn líka. Fyrstu tímarnir eftir stórkostlega rigningu eru oft frábært veiðiveður, allt lífríkið á fullu og fiskurinn í stuði.
Birtan hefur einnig töluvert um veiðimöguleika okkar að segja. Glampandi sól er sjaldan fyrirboði mikillar veiði í grunnu vatni. Enn og aftur; silungurinn hefur engin augnlok og fær einfaldlega ofbirtu í augun af því að glápa upp í sólina. En, ef veiðimaðurinn skiptir um flugu og veiðir nær botninum er alveg eins líklegt að þar leynist silungur sem hatar sólbað. Takið eftir; skiptir um flugu er e.t.v. lykillinn í þessari setningu því oft er því þannig farið að sama skordýrið lítur alls ekki eins út þegar það heldur til á botninum eða uppi við yfirborðið.
Draumaflugan mín er flugan sem ég á í nokkrum útgáfum, jafnvel litbrigðum og í nokkrum stærðum. Ég get byrjað á henni í stærri stærð á vorin og veitt hana við botninn í upphafi vertíðar og þegar mjög bjart er yfir. Þegar líður á sumarið tek ég fram minni afbrigðin, veiði ofar í vatnsborðinu og leik mér gjarnan með litina. Stundum verð ég að leyfa henni að eiga sviðið, nota litsterka glepju þegar lítið er að gerast þannig að hún virki svolítið eins og auglýsingaskilti á silunginn. Hann er ekkert skárri en við, ef sama áreitið dynur á honum í svolítinn tíma, þá lætur hann loks undan og kaupir það sem maður hefur að selja.
Ef ég hefði áhuga á að týna til einhverjar afsakanir þá er svo sem af ýmsu að taka. Leiðinlegt veður á laugardaginn, rosalega kalt leysingavatn sem dældist út í vatnið, allt of mikil sól á sunnudag, fiskurinn ekki kominn inn í botn, nei annars það er ekki hægt að nota þá afsökun. Ef himbriminn finnur fisk þá er fiskur kominn.
Þegar við mættum á staðinn um hádegið á laugardag var heldur óveiðilegt, rigning og rok, en það rættist úr veðrinu þegar leið á daginn. Að vísu hafði öll þessi rigning þau áhrif í för með sér að leysingar ruku aðeins fram úr sér og áin í botninum varð svolítið lituð og mikið rosalega var hún köld. Vatnið inni við botn rétt náði 5°C þegar best lét. Það var töluvert reynt fyrir botninum og að vestan og svo stóðst ég ekki mátið að rölta yfir á eystri bakkann eftir seinna kaffi. Eitthvað var ég of snemma á ferðinni því ég varð ekki var við fisk, sama hvaða flugu ég reyndi þannig að ég rölti aftur í vagninn, fékk mér í gogginn og barðist við að halda meðvitund eftir allt þetta fríska loft yfir daginn. Þegar leið á kvöldið fóru nokkrir veiðimenn sem höfðu byrjað við garðinn að fikra sig inn eftir vatninu, þokkaleg vísbending að ekki væri mikið meira að gerast hjá þeim. Rétt undir hættumál (23:00) vakti himbrimi sem lónaði rétt undan eystri bakkanum athygli okkar. Og viti menn, það er sko víst fiskur kominn inn að botni. Annar eins snillingur að veiðum. Á örstuttum tíma gómaði hann þrjá alveg þokkalega fiska og ég get svarið að að maður heyrði vellíðunar stunurnar í honum þvert yfir vatnið svo klukkustundum skipti á eftir.
Sunnudagurinn rann upp, bjartur og fagur, NOT. Við notuðum tímann á meðan dagurinn hafði sig á fætur og tókum saman og renndum inn í Berserkjahraun, niður með Hraunslæk eins langt og slóðinn leyfði án þess að fara í einhverjar óþarfa torfærur. Það stóð á endum að gömul sól frá fyrra sumri tók sig upp og skein eins og hún hefði aldrei skroppið í vetrarfrí. Frábært veður en því miður varð lítið um aflabrögð, en eitthvað voru menn að rífa upp af fiski gengt Búðanesi. Veit ekki alveg hvað það er, en þegar maður er búinn að taka sig saman og er í raun lagður af stað heim, þá verður mér afskaplega lítið úr veiði í svona stuttu stoppi í leiðinni, en svona er þetta bara stundum. Fisklaus helgi en fyrsta útilega sumarsins staðreynd. Ágætt að vera komin heim með fyrra fallinu, svona miðað við margar aðrar útileguhelgar.
Miðað við höfðatölu þá eigum við Íslendingar trúlega flesta vottaða FFF kennara í heiminum og nú hafa þeir allir tekið höndum saman og boða til kastkeppni á morgun, laugardaginn 1.júní kl.11 á bak við Skautahöllina í Laugardal. Væri nú ekki tilvalið fyrir þá sem eru á ferðinni í bænum að taka þátt.
Þeir Börkur og Hilmar verða með allar græjur á staðnum og öllum sem geta kastað með flugustöng er boðið. Ekkert þátttökugjald, bara mæta í regngallanum og spreyta sig í lengdarköstum, markhittni og í gegnum gjörð. Ekki skemmir fyrir að það eru flottir vinningar í boði frá Veiðivon, Veiðihorninu, Veiðiflugum, Útilíf og Vesturröst. Meira að segja síðasta sætið fær vinning.
Miðað við höfðatölu þá eigum við Íslendingar trúlega flesta vottaða FFF kennara í heiminum og nú hafa þeir allir tekið höndum saman og boða til kastkeppni á morgun, laugardaginn 1.júní kl.11 á bak við Skautahöllina í Laugardal. Væri nú ekki tilvalið fyrir þá sem eru á ferðinni í bænum að taka þátt.
FOS 