Skv. orðabók er kvenkynsorðið branda; 1. lítill silungur, 2. fiskur, 3. glíma, 4. raftur yfir dyrum. Ekkert af þessu kom við sögu í veiðiferð helgarinnar hjá okkur hjónum, þ.e. ef undan er skilin ein flundra sem í ótuktarskap sínum tók Peacock með orange skotti hjá mér rétt við Búðanes.

Eins og stundum hefur komið fyrir, gekk veðurspá helgarinnar ekki alveg eftir og við vorum því ekki í þeirri blíðu í dag sem spáð var og hitastigið var heldur ekki það sem kom fram í auglýsingu Veðurstofunnar. Raunar vil ég einmitt kenna hitastiginu um þetta gæftaleysi í firðinum sem raun varð á. Mér skilst að á aðfaranótt laugardags hafi hitastigið rétt marið að vera yfir frostmarki og það var frekar kalt, langt fram eftir laugardagsmorgni og það gránaði heldur í fjöllum. Maður má víst eiga von á svona dögum inn á milli úr því sem komið er fram í árið.

Ekki vantaði veiðimennina í firðinum en afskaplega fáum sögum fór af aflabrögðum. Tveir veiðimenn eru þó líklegir til að hafa komið fiski á land, en ég náði ekki fréttum frá þeim áður en við tókum okkur saman í dag og héldum heim á leið. Þar voru á ferðinni gallharðir lesendur FOS sem við hittum á Búðanesi í gærkvöldi, klárir í slaginn með tjald, varðeldivið og vel útbúnir veiðigræjum. Sjáum til hvort við fáum ekki komment inn á þessa færslu með fréttum af aflabrögðum. Takk annars fyrir skemmtilegt spjall, strákar.

Veiðitölur ársins

Ef maður tæki alltaf mark á veðurspánni, þá færi maður trúlega aldrei neitt. Ef það er ekki spáð brjáluðu veðri á áfangastað, þá er næsta víst að það er spáð klikkuðu veðri á leiðinni. En, það er líka hægt að skella skollaeyrum við öllum spám og taka stefnuna bara eitthvert út í bláinn eins og við hjónin gerðum á föstudaginn; Hraunsfjörður þrátt fyrir hundleiðinlega spá.

Við vorum mætt tímanlega í Berserkjahraunið til að fá okkur bita, draga á okkur vöðlur og rölta niður að vatni til að ná síðdegisflóðinu. Fyrir valinu varð að fara út með víkinni við Búðanes til suðurs. Vatnið skartaði sínu fegursta í blíðunni og fiskur um allt vatn, sjóreiður og lax að stökkva og ólmast í kvöldkyrrðinni. Eitthvað gekk okkur samt illa að ná athygli bleikjunnar, ýmsar flugur prófaðar þangað til mér tókst að setja í eina feita á Watson’s Fancy púpu með kúluhaus.

Eftir að veðurguðirnir höfðu haft sig örlítið í frammi á laugardagsmorguninn renndum við niður að stíflu og áttum mjög áhugavert spjall við innfæddan veiðimann sem fræddi okkur um ýmsa leyndardóma Hraunsfjarðar og göngur laxa og manna. Takk fyrir gott spjall, Rafn Ólafsson. Við röltum síðan eftir gömlu reiðgötunni inn að Búðanesi þar sem við reyndum fyrir okkur án árangurs í öllum tegundum veðurs; sól og blíðu (sjá mynd að ofan) ásamt rigningu og töluvert meiri rigningu fram eftir degi. Þegar fór að draga að háflóði síðdegis, héldum við til baka, fengum okkur bita og fórum aftur út með Búðavíkinni að sunnan. Áfram hélt laxinn að sýna loftfimleika og stöku sjóbleikja tók undir með léttum skvettum. Og sagan frá því kvöldið áður endurtók sig með þeirri undantekningu að frúin setti í tvo smálaxa sem hún sleppti og ég í einn sem einnig fékk líf. Bleikjan hélt áfram að reynast okkur erfið og það var ekki fyrr en frúin hafði náð sýnishorni af marfló sem ég paraði saman við minnsta Héraeyrað sem ég fann í boxinu mínu að mér tókst að setja í eina feita og fallega rétt áður en fór að falla út. Frábært kvöld, fallegt og rólegt.

Sunnudagurinn vakti okkur með töluverðri vætu og heldur þungbúnum himni, þannig að við tókum lífinu bara með ró og héldum heim á leið upp úr miðjum degi, meira en sátt við þessa krossferð okkar gegn veðurspánni. Þess ber að geta að þegar við héldum heim á leið úr Berserkjahrauninu í logni og hlýju veðri (sjá mynd að ofan) sagði Vegagerðin 7 m/sek. og 7°C hita vera á Vatnaleið. Svona getur nú veðrið verið dásamlegt í og við Hraunsfjörðinn þótt veðurstöðvar í grennd séu á yfirsnúningi.

Veiðitölur ársins