Fyrsti skreppur eftir sumarfrí í veiði var nú ekkert í líkingu við næstu á undan en ánægjulegt þó að komast loksins aðeins frá daglegu amstri. Fyrir valinu varð að skjótast í Kleifarvatn. Eftir nokkur döpur ár og frekar neikvæðar fréttir af þessu annars ágæta veiðivatni, þá virðist eitthvað vera að rofa til. Nokkrir veiðimenn hafa verið að fá fína urriða og þokkalegar bleikjur í vatninu síðustu vikur, þannig að mér fannst ekkert úr vegi að reyna við vatnið einu sinni í sumar.
Við hjónin vorum mætt nokkuð tímanlega fyrir kvöldstilluna og þreyttum sjálf okkur í nokkurn tíma á móti vindinum undir Vatnshlíðinni þar til vindurinn datt niður og stillan tók við. Og það var eins og við manninn mælt, vökurnar byrjuðu …. langt utan kastfæris. Þeir fáu fiskar sem hættu sér nærri bakkanum voru flestir undir matfiskstærð, en okkur tókst að særa upp tvö fiska á þeim skamma tíma sem stillurnar vörðu, 15 og 30 sm. bleikjur. Sú stærri var vel í holdum, fallegast fiskur og án allrar óværu. Kannski er bleikjan bara að ná sér aðeins á strik í vatninu.
Einhver reitingur af veiðimönnum voru á staðnum, en ekki þori ég að segja til um hversu mikill aflinn hafi verið hjá mönnum. Margir létu sig hverfa um leið og kulaði þannig að það er e.t.v. einhver vísbending um að ekki hafi allir verið í fiski.
Veiðitölur ársins
| Bleikjur í ferð | Bleikjur alls | Urriðar í ferð | Urriðar alls | Fj.ferða |
|---|---|---|---|---|
| 1 / 1 | 75 / 72 | 0 / 0 | 15 / 21 | 18 / 24 |
Það eina sem ég krækti mér í, í þessari veiðiferð var heiftarlegt kvef, hausverkur og hiti. Fæ eflaust orð í eyra frá yfirmanninum að flækjast þetta út í skítkalt vatn rétt í upphafi vinnuviku og liggja svo í bælinu á mánudaginn. Við hjónin létum glepjast af fallegu veðrinu og brugðum okkur í kvöldveiðina upp úr kl.21. Ekki leyst okkur nú samt á blikuna þegar við mættum hverjum veiðibílnum á fætur öðrum á Krísuvíkurveginum og fæstir ökumanna glaðlegir að sjá. Enda kom það á daginn að vatnið var mjög kalt þrátt fyrir hlýjan og sólríkan daginn. Við komum okkur fyrir undir Vatnshlíðinni og renndum í snarheitum í gegnum nokkrar flugur án þess að verða vör við einn einasta fisk. Töluvert var samt af rykmýi á vatninu og undir eðlilegum kringumstæðum hefði fiskurinn átt að vaka eitthvað, en það var öðru nær. Enn ein fisklaus ferðin var staðreynd.
FOS 