Veiði – FOS

Hlíðarvatn í Hnappadal – 9. júní 2024

9. júní 2024

Veiði

Upp

Forsíða

Stundum þarf maður smá spark í rassinn til að ná honum upp úr stólnum. Ég fékk svona spark í dag, lagði frá mér verkefnin og brá mér vestur í Hlíðarvatn í Hnappadal með góðum vini mínum úr Borgarnesi. Sumir halda því fram að mannskepnan þjáist af H – vítamínskorti, en það á ekki við um þennan félaga minn eftir daginn í dag. Hér með fær hann stóran skammt af H – vítamíni frá mér, takk fyrir að draga mig með í Hnappadalinn, frábært að komast aðeins frá og takk fyrir samveruna.

Byrjum á föstum liðum eins og venjulega þegar Hlíðarvatn í Hnappadal ber á góma; vatnið. Það er slatti af því, eiginlega töluvert mikið eins og sjá má á þessari mynd. Dásamlegt veður, þokkalegur hiti og glampandi sól. Hvað er hægt að biðja um meira? Jú, kannski einn fisk.

Eftir nokkrar tilraunir með nýjan taum á nýrri línu, sannfærðist ég um að uppsetningin væri ekki alveg við hæfi og skipti um taum. Allt annað líf og ég andaði léttar, það var ekki ég sem var að klikka í köstunum, það var óviðeigandi taumurinn sem drap alla hleðslu í kastinu. Hvað um það, eftir nokkur köst við Rifið (kem nánar að staðarvalinu síðar), kom þessi líka spræki og skemmtilegi fíngerði urriði á svartan Nobbler.

Þessi krúttmoli fékk þann heiður að vera fyrsti fiskurinn þetta sumarið úr Hlíðarvatni í Hnappadal og var vitaskuld sleppt aftur að myndatöku lokinni. Fleiri urðu fiskarnir að vísu ekki í þessari fyrstu ferð sumarsins í Hnappadalinn, en ferðirnar verða örugglega fleiri.

Svo vikið sé að veiðistaðnum, Rifinu. Það var engin tilviljun að Rifið varð fyrir valinu í þessari fyrstu heimsókn sumarsins. Á þessum veiðistað hefur oft verið rifið í flugu hjá mér og margir fiskar rifist um að að komast að, en að þessu sinni tileinka ég staðarvalið góðum kunningja mínum sem enn hefur ekki auðnast að fá fisk í Hlíðarvatni í Hnappadal, þrátt fyrir nokkrar heimsóknir í vatnið. Allar hafa þessar ferðir verið snautlega viðburðalitlar, nema kannski sú síðasta. Þá varð honum fótaskortur svo hrikalegur við vatnið að hann féll við. Eins og sönnum veiðimanni sæmir, þá hugsaði hann um það eitt að bjarga veiðistönginni og fórnaði því nokkrum af rifjum sínum í hennar stað. Án þess að nefna nokkur nöfn, þá rifjaðist þessi hrakfalla saga upp fyrir mér í dag á meðan ég tók þennan fyrsta fisk sumarsins í Hnappadalnum, einmitt við Rifið. Næst þegar þú verður á ferðinni, ónafngreindi kunningi minn, þá er þér velkomið að renna við hjá mér vestur á Mýrum og í sameiningu getum við rifjað upp góða veiðistaði og jafnvel haft einhver ráð undir einhverju rifi með að útvega þér leiðsögn í Hlíðarvatnið þannig að þú fáir nú fisk.

Þeim sem áhuga hafa á að kynna sér Hlíðarvatni í Hnappadal er bent á upptöku af veiðistaðakynningu minni um vatnið sem finna má hérna.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Veiðivötn – 15. til 17. sept. 2023

18. september 2023

Veiði

Upp

Forsíða

Þannig að allrar sanngirni sé gætt, þá ætti þessi pistill að vera einstaklega stuttur, sem hann trúlega verður. Þetta árið hef ég verið að myndast við að fylla á þann flokk hér á síðunni sem heitir Veiðisögur og hef einsett mér að gefa lítið fyrir gagnrýni og aðdróttanir ef einn og einn kvöldmat ber fyrir augu lesenda.

Að öllum líkindum hef ég nú lagt árar í bát þetta sumarið og mér fannst við hæfi að ljúka því á sömu slóðum og ég (næstum) hóf veiðisumarið, í Veiðivötnum.

Haustið í Veiðivötnum

Það er náttúrulega komið haust og allra veðra von uppi á hálendi en fegurð Veiðivatna er alltaf söm við sig og ekkert síðri á haustinn. Þessi unaðs reitur hefur sveiflað mér á milli fögnuðar og fágætis í sumar, einhverjar ferðir hafa verið stórkostlegar í fiskum talið, aðrar hafa verðið heldur tíðindalitlar og svo allt þar á milli. Þær eiga það þó allar sameiginlegt að félagsskapurinn hefur verið frábær og fyrir það er ég óendanlega þakklátur og félagsskapurinn þessa helgi gaf öðrum veiðifélögum mínum þetta sumarið eftir, nema síður sé. Gamalkunnur veiðifélagi minn stóðst ekki mátið og slóst með í för og svo auðvitað var aðal Veiðivatnafélagi minn með og … frábærir nýir félagar sem ég hef ekki notið veiðisamveru við áður. Takk, öll fjögur fyrir frábæra samveru yfir helgina.

Ha? Var einhver að spyrjast fyrir um aflabrögð? Einmitt, þetta átti að vera stuttur pistill og hann verður það. Ég var sem sagt lánlausasti veiðimaður hópsins, náði einum stubb á föstudagskvöldið og svo einum vænum á sunnudaginn. Nú má geta sér til um að ég hafi ekki veitt einn einasta fisk í rokinu á laugardaginn og það er bara alveg rétt. Á meðan félagar mínir á flugunni fóru hamförum í fiskum sem voru á bilinu þrjú til tæp átta pund (16 stk.) á laugardaginn, þá baðaði ég sömu flugur á sömu slóðum (vart 5 metrar á milli okkar) og fékk ekki eitt einasta högg. Svona getur nú dagsformið verið misjafnt á milli veiðimanna og þennan dag dró ég stutta stráið. Sár? Nei, heldur betur ekki því það var beinlínis ævintýri líkast að sjá þau tvö draga hvern stórfiskinn að landi.

Nammið

Til allrar lukku (fyrir mig) þá veiddum við þrjú í púkk og skiptum með okkur aflanum á aðgerðarborðinu á sunnudaginn áður en við kvöddum veiðifélaga okkar og góða vini, héldum heim á leið enda er nú búið að skella í lás í Veiðivötnum. Sjáumst aftur næsta sumar!

Af einhverri fávisku, þá tók ég fáar myndir í Vötnunum að þessu sinni og því leyfi ég þessari mynd að fljóta með, kvöldmatur dagsins á meðan ég sauð þessa frásögn saman. Pönnusteiktur Veiðivatnaurriði með pestó, kartöflu- og hrásalati, einn kaldur, meira þarf ekki til að gæla við bragðlaukana.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Hólmsá – 24. ágúst 2023

25. ágúst 2023

Veiði

Upp

Forsíða

Ég skaust í Hólmsá síðdegis í gær, sem er eiginlega ekki í frásögu færandi því ég hef verið að skjótast þangað af og til í sumar, bara rétt sisvona til að komast út undir bert loft. Kosturinn við Hólmsá, fyrir höfuðborgarbúa, er náttúrulega sá að það stutt að fara og veiði innifalin í Veiðikortinu og þegar síðdegis- og kvöldstillur eru allt of freystandi til að láta þær framhjá sér fara, þá er Hólmsá góður kostur.

Kvöldstilla við Hólmsá

Ég hef ekki farið dult með þá trú mína að fiskarnir í Hólmsá séu búnir einhverju því skilningarviti sem varar þá sérstaklega við því að ég sé á leiðinni eða mættur á svæðið. Sérstaklega á þetta við þá fiska sem halda til neðan við Gunnarshólma og niður að Þjóðvegi 1. Fiskarnir ofan við Gunnarshólma virðast ekki hafa frétt af mér og þar hefur mér gengið snöggt um betur að lokka þá til að taka flugurnar mínar.

Oft hef ég séð fisk neðan Gunnarshólma, oftast aftan frá þegar þeir synda burt með sporðaköstum og látum. En, já ég er þver og hef í sumar lagt fiskana á þessu svæði í einelti og í gær kom að því að þolmörkum þeirra var náð, þeir nenntu ekki lengur að skjótast undan mér.

Urriði í Hólmsá

Þegar ég segi þeir, þá á ég við urriða sem hafa fasta búsetu í ánni, ekki stórvaxnari frændur þeirra sem eiga aðeins leið um Hólmsá upp í Nátthagavatn um þessar mundir og einhverjir veiðimenn virðast vera að eltast við, alveg frá Elliðavatni og upp í Nátthagavatn.

Snubbóttur um trýnið

Fyrsti fiskurinn sem var endanlega búinn að gefast upp á mér tók Krókinn #16 á ógnarlöngum Euro Nymphing taum á 11 feta þrist þannig að hann lét alveg finna vel fyrir sér. En, þegar upp á bakkann var komið þá fannst mér greyið heldur slappur og einkennilegur í útliti og sá grunur laumaðist að mér að þessi fiskur væri magn fiskur, þ.e. hefði verið veittur og sleppt aðeins of oft í sumar og jafnvel lengur.

Aðra fiska, sem allir voru töluvert minni, tók ég á þurrflugu eða hefðbunda votflugu sem ég smurði með þurrflugukremi þannig að þær létu gróðurinn í ánni í friði og stuðluðu þannig að jafnaðargeði mínu. Þegar sól fór að setjast, tölti ég til baka og það var ekki laust við að það hlakkaði í mér; mér tókst að þreyta þá. Nú er bara að finna sér nýtt svæði í Hólmsá til að sigra.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Hítarvatn – 13. ágúst 2023

16. ágúst 2023

Veiði

Upp

Forsíða

Einn af mörgum kostum Veiðikortsins er að það er hægt að skjótast í vötnin þegar manni hentar og víða er ekki lengra á milli vatna en svo að maður getur slegið saman einum bíltúr í veiðiferð í tvö eða fleiri vötn. Þetta gerðum við veiðifélagarnir til dæmis á heimleið okkar úr Hraunsfirðinum á sunnudaginn, við skutumst inn í Hítardal og freistuðum þess að ná einhverjum fiskum áður en Hítarvatn hverfur enn meira en orðið er. Það er óhætt að segja að það hefur lækkað verulega í vatninu í yfirstandandi þurrkatíð, það vantar á að giska 1.5 metra í vatnið frá því ég kíkti á það í byrjun júlí.

Hítarvatnið eins og það leggur sig

Eftir glampandi sól og hita í Hraunsfirðinum var bara hressandi að fá smá golu í andlitið í Hítardal og þræða ströndina austan Hólms þar sem nokkrir fiskar gerðu sér dælt við flugurnar okkar. En bæði bleikjur og urriðar voru í smærri kantinum og fengu því tækifæri til að stækka aðeins meira.

Lítið í fyrstu vík hraunsins

Við kíktum rétt aðeins inn í fyrstu víkina í hrauninu, en fiskurinn virtist hafa yfirgefið þá vík, trúlega leitað lengra inn í hraunið enda ekki mikið við að vera á grynningunum fram undan víkinni. Grynningarnar teygja sig lengst, lengst út í vatnið þannig að það má vaða töluvert út í vatnið þangað til dýpra vatni er náð þar sem fiskurinn gæti leynst í sólskininu og hitanum.

Með sól á milli tánna

Til að vera með í trendi sumarsins, þá bara varð ég að taka eina tásumynd við bakka Hítarvatns áður en við héldum ferð okkar áfram til byggða. Það er alltaf jafn frábært að heimsækja Hítarvatnið, hver veit nema maður taki eins og eina dagsferð inn að vatninu fyrir lok mánaðarins þegar veiðitímanum það lýkur.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Hraunsfjörður – 11. og 12. ágúst 2023

15. ágúst 2023

Veiði

Upp

Forsíða

Ekki þurfa allar veiðiferðir að vera viðburðaríkar til að vera ánægjulegar. Þegar grannt er skoðað má alltaf finna einhvern lærdóm úr hverri einustu ferð og það var sko pottþétt tilfellið í ferð okkar veiðifélaganna í Hraunsfjörð á föstudag og laugardag.

Eigum við eitthvað að ræða veðrið? Sumir flengjast til útlanda til að finna sól og hita streyma inn í kroppinn, aðrir fara bara vestur á Snæfellsnes á mun skemmri tíma og fyrir minni pening. Í stuttu máli má segja að það hafi verið stanslaus blíða alveg frá því að við lögðum af stað vestur á nes, að vísu smá strekkingur frá Borgarnesi og vestur að Hafursfelli, en þaðan í frá var logn og blíða allan þann tíma sem við eyddum á nesinu. Raunar var óbærilegur hiti á köflun, 24°C í forsælu við vagninn í botni Hraunsfjarðar.

Hraunsfjörðurinn eins og hann leggur sig í blíðunni

Af fiskum er fátt að frétta, veiðifélagi minn fékk einn titt í botni Hraunsfjarðar á föstudagskvöldið, nokkrar tökur til viðbótar og síðan smá eltingarleik við flugurnar á laugardeginum við „eyjuna“ undir hrauninu á laugardaginn. Ég setti eyjuna í gæsalappir vegna þess að hún er í raun tangi um þessar mundir vegna lágrar vatnsstöðu í firðinum, skortur á rigningu hefur nefnilega ekki bara áhrif á laxveiði, flest vötn á vestanverðu vatninu eru í lágmarki eftir þurra mánuði.

Það verður alveg að játast að maður var svolítið að vonast eftir því að sjá meira líf heldur en raunin varð. Sögur undanfarinna vikna af kraumandi firði voru annað hvort úr sér gengnar eða bara smásögur sem vörðu stutt því það var einstaklega lítið líf að sjá. Að vísu er fullt af fiski í firðinum, því komumst við að þegar við óðum langt út í miðjan fjörð fyrir hádegið á laugardag. Í stillunni og sólinni sást vel til flundru af öllum stærðum á botninum. Flestar styggar og færðu sig undan fótum okkar með róti á botninum, en svo kynntist maður líka flundrum sem fóru með þvílíkum hamförum að þær tókust á loft og bægsluðust á yfirborðinu með miklum látum.

Það hefur borið við að maður hefur agnúast út í flundruna þegar hún tekur fluguna algjörlega óumbeðið, en í þessari ferð upplifði ég gagnkvæma andúð flundru á veiðimönnum. Ég varð sem sagt fyrir því að flundra gerði sér lítið fyrir og réðst á lappirnar á mér í Búðavoginum, eitthvað sem ég vissi ekki til að þær gerðu. Svona getur maður nú alltaf lært eitthvað nýtt.

Horft yfir til Búðaness

Við félagarnir sátum fyrir síðdegisflóði laugardagsins í glampandi sól og hita við eyjuna og inn að Búðavogi, böðuðum ýmsar flugur með mismunandi hætti, oft og ítrekað í nærri 4 klst. án þess að það kæmi fiskur á land. Það var ekki fyrr en sólin fór á bak við Hádegisbrekkur og skuggi féll á vatnið að fiskur lét sjá sig og þvílík sýning. Veiðifélagi minn hafði staðið við enda eyjunnar og prófað hverja fluguna á fætur annarri án þess að sjá nokkurn einasta fisk svo klukkustundum skipti, dró inn og festi flugu á stöng, snéri sér undan og tók tvö skref … þegar einn snéri sér við með skvampi miklu þar sem hún hafði staðið. Orðrétt með sársauka- og hneykslistón ; Ertu ekki að kidda mig! hraut af vörum hennar og ég er ekki frá því að það hafi sprottið fram tár í öðru auga hennar í það minnsta. Þarna var sem sagt fiskur, raunar tveir frekar en einn, sem sendu veiðimanni diss aldarinnar á fluguval, inndrátt og veiðiaðferðir sem búið var að reyna svo klukkustundum skipti. Eftir smá fortölur og hvatningu, þurrkaði hún tárin og gerði nokkrar tilraunir til viðbótar að ná athygli þessara fiska. Þeir héldu uppteknum hætti og létu flugur algjörlega afskiptalausar, ánægðir með sig að vera búnir að dissa einn þaulsetnasta veiðimann sem ég þekki og mig grunar að dissið hafi grafið svo um sig í huga hennar að tilraunirnar urðu heldur færri en ég átti von á. Svona getur nú veiðin verið.

Tungl á heiðskírum himni yfir Kothraunskúlu

Eftir þetta diss aldarinnar, töltum við fljótlega til baka yfir hraunið, héldum í vagninn og nutum kyrrláts kvöldsins við fjörðinn í einmuna blíðu og fylgdumst með veiðimönnum koma og fara án þess að verða varir við fisk eftir því sem við best fengum séð. Almennt var töluverð umferð við vatnið, fáir stoppuðu lengi en nutu þó greinilega verunnar á þessum fallega stað.

Lærdómur ferðarinnar: flundrur fljúga og ráðast á lappirnar á manni og fiskar taka því illa þegar dótið þeirra er fjarlægt fyrir framan nefið á þeim og geta dissað veiðimenn með einni skvettu.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Langavatn – 8. til 10. ágúst 2023

10. ágúst 2023

Veiði

Upp

Forsíða

Einn af kostum Langavatns á Mýrum er að þar er ekkert farsímasamband og þess tókst mér að njóta í tætlur frá síðdegi þriðjudags og fram á síðdegi fimmtudags. Í annarri viku ágúst má alveg búast við því að laxarnir í Langá (og Gljúfurá) hafi drukkið megnið af Langavatni og þeir eru langt komnir með vatnið eins og það stendur núna eins og það svona rétt rúmlega lekur úr vatninu undir stífluna sem er alveg opin. Ég man ekki eftir því að geta kíkt undir stífluna áður og séð niður í Langá.

Lítið eftir sem runnið getur niður í Langá

Miðað við að vindi var spáð úr ýmsum áttum, þá skipti í raun engu máli hvar ég setti vagninn niður og ég ákvað því að fara inn fyrir Barónsklett og setja vagninn niður í fjöruna undir Múlabrekkum. Það kitlaði vitaskuld að sjá fisk í uppitökum rétt við bakkann og það var því með óðagoti sem ég gerði allt klárt og kom mér í vöðlurnar til að njóta kvöldsins.

Horft til Langavatnsmúla frá bækistöðvunum

Það er víst einfaldlega best að drífa það strax af að segja frá aflabrögðum. Það er nóg af bleikju í vatninu, greinilega. En, hún er frekar smávaxin en þó í góðum holdum. Af þeim tæplega 30 bleikjum sem ég tók víðsvegar í vatninu var aðeins þremur sem féll sá heiður í skaut að fá far með mér suður til Reykjavíkur. 90% bleikjunnar var af þeirri stærð sem myndin hér að neðan gefur til kynna.

90% bleikjunnar var í þessari stærð

Eftir að hafa hellt uppá morgunkaffið á miðvikudaginn, setið góða stund við vagninn og glápt á hlíð Langavatnsmúla, þá lagði ég sannanlega land undir fót og gekk fyrir og yfir Staðatunguhraun frá Beilárvöllum og inn að útfallinu. Þar sem ég komst fyrir hraunið renndi ég fyrir fisk og það má segja að það hafi verið líf meira eða minna á öllum stöðum sem ég prófaði, allt bleikja sem var heldur í smærri kantinum. Þar sem þessi vegalengd er rétt um 3.5 km á korti, aðra leiðina, þá ákvað ég að sleppa öllum fiski í þessum 5 klst. göngutúr mínum því sökum hita (17°C) hefði fiskurinn einfaldlega skemmst á þessu ferðalagi mínu hefði ég tekið hann með mér.

Horft til Langavatnsmúla, Barónskletts, Torfhvalastaða og Beilárvalla af Staðartunguhrauni

Það verður að viðurkennast að það seig á mig værð eftir göngutúrinn og staðgóðan hádegiverð, en ég hristi letina af mér og ákvað að fara alveg inn að botni Langavatns. Nei, ég fór ekki fótgangandi, ég fór bílandi.

Nú kemur smá útúrdúr frá veiðisögunni, að gefnu tilefni. Samkvæmt ábendingum frá kunningjum mínum og lesendum vefsins, þá hef ég gert mig sekan um að segja hina eða þessa slóða alveg ágæta og færa flestum bílum, ferðatíminn sé ekki nema X mínútur, vegurinn sé alveg ágætur og allt þar fram eftir götunum. Allt það sem ég segi um færð og ferðatíma er miðað við þann fararskjóta sem ég nota (Discovery Sport) og það fellihýsi (létt Coleman 8 feta) sem ég neyði með mér í veiðiferðir. Ég þekki ágætlega bílinn minn, veit veghæð hans, hvað hann er breiður og hve langt er á milli hjóla og hvaða drif- og fjöðrunareiginleikum hann er búinn. Með þetta í farteskinu fer ég e.t.v. hraðar yfir, veð dýpra, tekst að tipla á grjótum, þvera börð og skurði sem væru mögulega farartálmi öðrum. Ef þú treystir þér ekki eitthvað á bílnum þínum, þó ég hafi sagt leiðina þokkalega, slepptu því að fara hana. Það gerði ökumaður Land Cruiser á stærri dekkjum sem hætti við að fara inn að botni og snéri við á móts við vagninn minn þegar fyrsta klettabarðið blasti við á slóðanum. Trúlega hefði hann lent í vandræðum vegna breiddar bílsins á nokkrum stöðum sem mér tókst að smokra mér á milli á mínum slyddujeppa.

Baksvipur í blíðunni

Aftur að miðvikudeginum. Ég fór sem sagt alveg inn að botni og veiddi mig í áföngum til baka að vagninum. Staðir sem áður hafa gefið vænni bleikjur voru undir sömu stærðir fiska settir, með stöku undantekningum, en almennt var mikið af fiski þá 2 km sem ég veiddi.

Miðvikudagskvöldið var í rólegri kantinum hjá mér og ég hélt til í vagninum. Kvöldið var fallegt frá vagninum séð, sólsetur á bak við Langavatnsmúlann varpaði roða á himininn sem tókst að gæjast upp fyrir fjallsbrúnir. Ég er ekki frá því að göngutúrar dagsins hafi eitthvað dregið úr mér orkuna og ég lagðist því snemma til hvílu.

Sólsetur handan við fjöllin

Fimmtudeginum tókst að safna nokkrum vindi í sarpinn sem hann leysti úr læðing fram eftir degi. Ég fór því skemmri göngutúra frá vagninum, gerði tilraunir til að ná einhverjum urriða í öldunni og grugginu sem safnaðist saman við ströndina, án árangurs. Þegar mér þótti fullreynt að urriðinn væri ekki til viðtals, tók ég saman og hélt til byggða. Næsta verkefni; skoða veðurspánna og athuga hvert ég fer næst.

Höfundur:

Kristján Friðriksson