Grúsk – Síða 121

Mýflugan

27. maí 2012

Ætið

Upp

Forsíða

Rykmý

Það hefur komið mörgum veiðimanninum á óvart að sjá hve stórir urriðar nærast á mýflugu og virðast bara braggast vel. Mýflugan er hreinn og klár bunki að próteini, almennt auðveld bráð, hvort heldur á lirfu eða púpustigi og þetta veit fiskurinn.

Þegar við leitum að silungi er sjálfsagt að hafa augun hjá sér og skima eftir mýflugunni á öllum þroskastigum. En mýflugan finnst nú ekki hvar sem er. Helst er að finna hana í vatni þar sem það er ekki mikið dýpra en 4m, við jaðar dýpis eða jafnvel grynningum. Botninn hefur mikið að segja, kjörlendið er mjúkur leirkenndur botn eða stöðugur malarbotn og við bestu skilyrði getum við fundið allt að 20.000 einstaklinga á hverjum fermetra. Já, fiskurinn þarf ekki að leita langt yfir skammt að sínum prótein skammti. Að vísu þarf marga einstaklinga í góðan skammt, en þarna getum við blandað okkur í málið og lagt til áberandi heimasmíðar.

Við vatnshita undir 2°C þekkjum við mýlirfurnar sem þessa litlu rauðu sprota sem standa upp á endann í vatninu, Blóðormur, og silungurinn sogar þær upp af botninum. Þegar vatnshitinn hækkar í 5 – 10°C fer mýið að klekjast, losar sig og syndir upp að yfirborðinu, Buzzer. Þegar nær yfirborðinu dregur hefur púpan safnað súrefni í bólu undir búkinn sem hjálpar henni að komast upp að yfirborðinu (Chromie). Þegar þessi gállinn grípur fluguna, margfaldast umferð silungsins á þessum slóðum og allt þetta æti virðist glepja eftirtekt hans þannig að við eigum stundum auðveldara að nálgast hann heldur en ella.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Að veiða mjónur

24. maí 2012

Veiðitækni

Upp

Forsíða

Mjóna

Mjónurnar (Buzzer) eiga að líkja eftir síðasta þroskastigi rykmýs sem púpu, þegar hún losar sig upp af botninum og syndir upp að yfirborðinu til að klekjast út. Einfalt, ekki satt? Við vitum að við eigum að beita þessum flugum fyrir okkur þegar yfirborð vatnsins er krökkt af tómum púpuhylkjum og við sjáum til flugnanna stíga upp af yfirborðinu. Þetta er einfalt líka, ekki satt? En hvernig eigum við svo að bera okkur að?

Á kyrrum dögum þegar vatnið gárar lítið sem ekkert notum við flotlínuna, lengjum í tauminum upp í allt að 20‘ og veiðum þær mjóu. Framsetningin er nokkuð einföld og einkennist af þolinmæði. Eftir að við höfum lagt línuna út tökum við allan slaka úr henni og tauminum. Leyfum svo mjónunni að sökkva. Undir bestu kringumstæðum ræðst silungurinn á þær á meðan þær sökkva því þá líkjast þær púpunum sem örmagnast á leiðinni upp og eru auðveld bráð. Ef og þá þegar botninum er náð, lyftum við þeim aftur upp með löngum ákveðnum inndrögum. Ekki síður möguleiki á að verða var við fisk á þessum tímapunkti, ef ekki þá leyfum við henni að sökkva aftur og endurtökum þannig leikinn þangað til við tökum hana alveg upp og köstum aftur.

Ef logið ferðast eitthvað hraðar og gáran liggur á vatninu styttum við í tauminum, kannski niður í 14‘. Undir svona kringumstæðum getum við notað okkur vindinn til að færa mjónuna til í vatninu. Köstum lítillega upp í vindinn, réttum úr línu og taum og leyfum flugunni að sökkva eins og leyfist. Hér gildir að vera ekkert að draga inn að óþörfu, flotlínan sér um að færa mjónuna, veifa henni fyrir framan silunginn. Eitt þó í lokinn, rétt fyrir upptöku er rétt að lyfta stönginni rólega um nokkur fet líkt og við gerum í púpuveiðinni. Það er ótrúlegt hve silungurinn verður oft snöggur til þegar honum finnst eins og hann sé að missa af bráðinni, jafnvel þó hann hafi verið að hnusa af henni í langan tíma en aldrei lagt til atlögu.

Ummæli

24.05.2012 – Kristinn hjá veida.is: Skemmtileg lesning hér að ofan. Það er spurning hvort búið sé að prófa þetta í Hlíðarvatni að undanförnu þegar Bleikjan hefur engu sýnt áhuga nema Rykmýinu.

24.05.2012 – Kristján: Já, ég prófaði þetta aðeins 11.maí en þá ferðaðist lognið kannski aðeins of hratt yfir til að þetta virkaði, en vel að merkja það var afskaplega lítill munur á mýpúpunni sem krækti í bleikjuna fyrir mig og alvöru mjónu, svo lítilmótleg var flugan.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Er ég of nálægt fiskinum?

21. maí 2012

Veiðitækni

Upp

Forsíða

Flugulínur

Eins og glöggir lesendur hafa e.t.v. orðið varir við, svona innan um annað á blogginu, þá er ég að fikra mig áfram með nýja línu, s.k. Switch línu. Þessi lína er töluvert frábrugðin öðrum línum sem ég hef notað hingað til, hún er til að mynda með mun lengri skothaus heldur en aðrar línur sem ég hef notað. Ástæða þess að ég er að reyna mig við þessa línu er einföld, sumargolan á Íslandi ferðast stundum svo hratt yfir að mér hefur reynst erfitt að eiga við hana með hefðbundnu WF línunum mínum. Að skjóta Switch línu undir eða beint upp í vindinn er bara snilld. En, þetta er ekki aðal inntak þessarar greinar.

Til að ná góðri hleðslu í stöngina með svona línu, þarf að leyfa öllum skothaus hennar að liggja úti, hér er ekkert um það að ræða að draga inn alveg upp að stangarenda. Reikningsdæmið er einfalt; ég er með 12‘ taum + 12-14‘ skothaus þannig að frá stangartoppi eru minnst 24‘ út í fluguna. Hingað til hef ég leyft mér að vaða út að dýpinu og egna fyrir fiskinn þar sem hann liggur við kantinum. Ef ég ætla að halda áfram að eiga við þennan fisk verð ég að færa mig nær landi, svo einfalt er það. Annars er ég alltaf að kasta yfir fiskinn án þess að koma flugunni nokkru sinni fyrir hann, aðeins hrekja hann undan línunni til næsta manns við vatnið.

Ummæli

22.05.2012 – Árni Jónsson: Ég hef einmitt verið að fikta með 40+ línu (reyndar WF) og hefur gefið fína raun. Reyndar mætti með sanni kalla hana Lots-of-weight-forward, þar sem að hún rýkur út eins kona á leið á skó-útsölu.

23.05.2012 – Þórunn: Hvar er þessi skóútsala?

23.05.2012 – Kristján: Nei, Þórunn mín. Hann Árni tók bara svona til orða 🙂

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Upphaf að löngu kasti

18. maí 2012

Kast

Upp

Forsíða

Upptaka

Upptaka línunnar hefur mikið að segja þegar við leggjum af stað í langt kast. Nú kann einhver að segja að þetta sé nú bara enn eitt bullið, skröksagan. En, ef við viljum ekki styggja fiskinn með óþarfa falsköstum þá ættum við að huga að lengd línunnar sem við tökum upp við upphaf kastsins. Stutt lína kallar á fleiri falsköst með lengingum til að ná löngu kasti, alveg sama hversu góðir kastarar við erum. Þetta er augljóst því við þurfum á þyngd línunnar að halda til að koma henni lengra út, löng lína = meiri þyngd.

Ef við bætum nú mótstöðu vatnsins við þá gefur það auga leið að við þurfum ekki eins mörg falsköst til að ná lengd í kastið. Því lengri lína sem liggur í vatninu þegar við tökum upp, því betur hlöðum við stöngina í upptöku og eigum þannig inni afl sem nýtist í fyrsta framkast og við þurfum alls ekki eins mörg falsköst til að ná út til þeirra stóru.

Þetta leiðir svo hugann að því hvar við stöndum í og við vatnið þegar við tökum upp. Ég ætla að velta vöngum yfir því í næsta pósti.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Hvort gripið?

15. maí 2012

Kast

Upp

Forsíða

Hvort gripið?

Á meðan sumir veiðimenn og kastkennarar mæla með Þumal ofaná, þá mæla aðrir með V-gripinu. Hér ræður ekki aðeins smekkur manna. Nokkrir aðrir þættir koma hér við sögu. Kaststíll manna er misjafn þó við byggjum allir á sömu reglunni; hlaða stöngina og stoppa ákveðið í fram og aftur kastinu. Sumum hentar betur að halda um stöngina líkt og tennisspaða, V-gripið. Kannski eru það helst þeir sem finnst þeir þurfa að nota langan kastferil, jafnvel víðan og ávalan sem kjósa V-gripið. Öðrum hentar betur að notast við þumalinn ofaná því þeir kjósa stuttan kastferil, snöggar og ákveðnar hreyfingar, beina línu fram og aftur, mjög ákveðin stopp. Mér hefur virst þeir sem tekst að halda olnboganum þétt að síðunni kjósa frekar þumalinn ofaná.

En það eru fleiri þættir sem hafa áhrif á val manna á gripi. Þegar við þenjum okkur og viljum ná lengri köstum er oft tilhneiging til að úlnliðurinn ‚brotni‘ í bakkastinu ef við notum þumalinn ofaná. Þá getur verið hentugra að skipta yfir í V-gripið, það brotnar síður í löngum kastferli og lengri stoppum á meðan við bíðum eftir að lína réttir úr sér.

Svo er það auðvitað stærð og þyngd stangar sem hefur áhrif á val manna, mér hefur virst að meira segja hörðustu þumlarnir leiti til hliðar á þungri stöng og verði að V-gripi. Létt stöng, stutt köst, kalla aftur á móti á þumalinn.

Ummæli

15.05.2012 Siggi Kr. – Ég verð að viðurkenna að ég gerði mér ekki grein fyrir hversu gríðarlega mikilvægt gripið er í fluguköstum fyrr en ég las þessa grein: http://www.sexyloops.com/articles/gripsandholds.shtml og fór að fara eftir því sem í henni stendur varðandi hvaða grip henta hvaða græjum, sérstaklega varðandi stærð/þyngd stangar og hvernig handfangið er í laginu og hvernig mismunandi grip geta orsakað villur í köstunum hjá manni. Mæli með því að allir flugukastarar lesi þetta. Þar sem ég nota bæði stangir með full og half-Wells handfangi skipti ég gjarnan á milli gripa og svo ruglar maður þessu stundum öllu saman og allt fer í klessu

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Allt hefur sinn tíma

12. maí 2012

Veiðitækni

Upp

Forsíða

Allt hefur sinn tíma

Hefur þú einhvern tímann vanmetið tímann sem þú hefur til að egna fyrir silunginn? Ég er ekki þolinmóðasti veiðimaður landsins og hef örugglega misst af nokkrum fiskum vegna þessa. Væntanlega höfum við mun meiri tíma til að undirbúa framsetningu flugunnar heldur en við nokkurn tímann gefum okkur. Tíma er alltaf betur varið í undirbúning heldur en groddaralegra framkvæmda. Silungurinn er ekkert á óþarfa flandri ef ætið er til staðar og ekkert ógnar honum. Dæmi um það sem hann telur vera ógn eru skuggar flugulínu sem þeytist fram og til baka yfir hausnum á honum, hroðvirknislegar flugulendingar með tilheyrandi línukös eða flóðbylgjur og skrap í botngrjóti sem gjarnan fylgir óvarkárum vaðfuglum af tegundinni homo sapiens.

Að fylgjast með hegðun silungsins, hvernig hann bregst við æti sem syndir hjá eða hvernig hann týnir pöddurnar upp af botninum getur sparað okkur fjöldan allan af köstum og tilraunum með framsetningu.

Gefum okkur þann tíma sem þarf til að koma fram af hógværð og rósemi, okkur verður umbunað.

Höfundur:

Kristján Friðriksson