Skip to content
FOS
  • Febrúarflugur
  • Færslur
  • Flugur
  • Grúsk
    • FiskurinnNokkrir punktar um hegðun fisksins sem við erum að eltast við.
    • GreinaskrifGreinar og fréttir sem komið hafa fram á hinum og þessum miðlum á liðnum árum.
    • GræjurNokkrar greinar um veiðistangir, hönnun þeirra og eiginleika.
    • HnútarNokkrir góðir hnútar
    • HnýtingarÝmislegt sem tengist veiðiflugum, hnýtingu þeirra og hönnun.
    • Hnýtingarefni
    • KannanirÝmsar kannanir sem FOS.IS hefur gert meðal lesenda sinna, niðurstöður þeirra og hugleiðingar út frá þeim.
    • KasttækniAlltaf gott að rifja upp kasttæknina.
    • Lífríkið
    • Línur og taumarÝmislegt gagnlegt sem lýtur að flugulínum og taumum.
    • MaturNokkrar uppskriftir og umfjöllun um þann mat sem má gera sér úr aflanum.
    • Veiðiferðir
    • Veiðitækni
    • ÞankarÝmsir þankar og hugleiðingar
    • ÆtiðAllt sem fiskurinn leggur sér til munns.
  • Vötnin
  • Myndir
  • Töflur
    • AFTM
    • Alfræði
    • Byrjendur
    • Festingar
    • Fiskurinn
    • Flóðatafla
    • Hlutföll
    • Krókar
    • Kúlur & keilur
    • Lög og reglur
    • Taumar og flugur
    • Þráður
  • Tenglar

  • Stanley

    15. nóvember 2011
    Hnýtingar

    Upp

    Forsíða

    Þegar uppáhalds skrúfbútajárnið deyr, maður snýr það í sundur eða klýfur handfangið, er engin ástæða til að henda því í heilu lagi. Oftar en ekki er falinn fjársjóður fluguhnýtarans inni í þessum skrúfujárnum, örlítið segulstál fremst í járninu, stundum meira að segja fest á loftnetslíki. Að vera með svona áhald á hnýtingarborðinu getur oftar en ekki bjargað manni þegar öngull eða áhald dettur á gólfið í miðjum klíðum. Maður sleppir nú ekki svo glatt fingrum af flottustu flugu allra tíma til að fálma eftir fjaðurtöng niður á gólfi. Sjálfur útbjó ég mér svona telescopic segulstál úr skrúfujárni og smokraði bút af gúmmíslöngu upp á breiðari endann til að ná betra taki, snilldar verkfæri.

    Höfundur:

    Kristján Friðriksson
  • Að halda þræði

    31. október 2011
    Hnýtingar

    Upp

    Forsíða

    Það getur reynst erfiðara en ætla mætti að halda þræði í svona bloggi með minnst þrjú innlegg á viku. En það eru líka fleiri þræðir sem koma við sögu þegar kemur að flugum og fluguhnýtingum. Í upphafi notuðust menn við hnýtingarþráð úr silki og valið var ekki erfitt, fáir litir og sverleiki þeirra í algjöru lágmarki. Nú á dögum er úrval hnýtingarþráða orðið slíkt að hægt er að fara algjörlega út yfir öll velsæmismörk í vali, eða hvað?

    Eins og eflaust fleiri hnýtarar þá hef ég reynt að halda tegundum í lágmarki, prófað nokkrar en reynt að einskorða mig við þær sem ég hef strax fundið mig í að nota. Tvær gerðir standa upp úr hjá mér; UNI og Danville. Stærsti munurinn á þessum tveimur merkjum er að UNI þráðurinn, þessi venjulegi er úr polyester á meðan að Danville er úr nylon. Og hvaða máli skipti það svo sem, kann einhver að spyrja. Mín reynsla er að Danville þráðurinn á það frekar til að særa fjaðrir við hnýtingu, þ.e. skera á meðan UNI er aðeins mýkri en á það frekar til að hnökra og rakna upp nema maður gæti þess vel að túpan í keflishaldaranum sé hrein og vel við haldið. Hér er ég aðeins að bera saman spunninn þráð frá þessum framleiðendum, ekki flatan þráð eins og raunar flestar gerðir Danville er. Þegar kemur að flötum þræði sem á, almennt talið, að leggjast betur en spunninn og bíður upp á það að kljúfa hann fyrir döbbið, þá hef ég bara ekki komist upp á lagið með hann, ekki frekar en GSP (gel spun polyethylene) þráð eða vaxborinn. Já, æfingin skapar meistarann, ég veit.

    En hvað er ég með margar tegundir á borðinu hjá mér? Jú, eins fáar og ég kemst af með og þar spilar ekki inní nein nýska. Á borðinu hjá mér er ég með brúnan (camel), ryðrauðan (rust brown), svartan, tan, ólífugrænan (olive dun) og rauðan. Ég passa uppá að eiga þessa liti í 8/0 en tek það síður nærri mér ef 6/0 klárast. Já, ég vil helst að mælieiningin sé X/0 (naught scale) í stað denier, sem er auðvitað bara sérviska hjá mér sem kemur ekki að sök því ég held mig mikið til við ofangreindar tegundir. Því er nefnilega þannig farið að X/0 merking á milli framleiðenda er nokkuð mismunandi og því getur 8/0 þráður frá UNI verið af allt öðrum sverleika heldur en þráður frá Gudebrod eða Wisp frá Gordon Griffith‘s. Þessu til viðbótar luma ég síðan auðvitað á nokkrum gerðum floss og einu og einu kefli af gerfisilki sem ágætt getur verið að grípa í þegar mig vantar áberandi lit eða blæbrigði í fluguna.

    Höfundur:

    Kristján Friðriksson
  • Með rauða kúlu……

    18. október 2011
    Hnýtingar

    Upp

    Forsíða

    Alma Rún

    Og ekki bara á maganum; kragar, broddar og hausar úr fluorescent eða neon efnum hafa verið að ryðja sér til rúms í fluguhnýtingum og þá sér í lagi eftir að Frakkar, Pólverjar og Tékkar urðu meira áberandi en áður. Við Íslendingar eigum líka okkar verðugu fulltrúa í þessum hópi. Peacock með sínum upprunalega neon kraga og Alma Rún með appelsínugula hausnum eru einmitt flugur sem eru lýsandi fyrir Hot Spot flugur.

    Uppruna þessara flugna má rekja til stóru vatnanna í norðurhéruðum Englands og Skotlands þar sem menn byrjuðu á því að bæta áberandi þráðum í stél straumflugna í þeirri von að gera þær meira áberandi í augum silungsins. Til að byrja með reyndu menn nokkra mismunandi liti en þegar á reyndi nutu þeir appelsínugulu og rauðu mestra vinsælda hjá silunginum, kannski vegna þess að þessir fluorescent litir halda upprunalega lit sínum alveg sama hvort þá beri í beint sólarljós, rökkur ljósaskiptanna eða tunglsljós á meðan búk- og vængefni taka litaskiptum í mismunandi birtu.

    Hot Spot PT

    En hvort á að velja; brodd eða kraga? Kannski eru það bara kenjar sem ég hef tekið upp eftir mér reyndari mönnum en mitt val er nokkuð einfalt, litlar púpur fá kraga eða haus úr áberandi lit, t.d. Alma Rún og Peacock í stærðum 12-16. Stærri og bústnari flugur fá brodd. Umfram allt, ég set aldrei áberandi lit á báða enda, hvað þá á miðjuna líka. Síðan má alltaf athuga að nota fluorescent kúluhausa sem hafa verið að stinga upp kollinum í verslunum hin síðari ár. Lítill broddur á hefðbundna flugu s.s. Pheasant Tail gefur vel þar sem urriðinn er hættur að taka undir stöðugu og miklu áreiti hefðbundinna flugna.

    Hot Spot Héri

    En broddurinn má ekki vera of stór, lítill og áberandi kveikir meiri forvitni en stór og groddaralegur, fiskurinn byrjar að taka aftur.

    Áberandi thorax úr fluorescent dub kveikir ekkert síður í silunginum, sígildar flugur eins og Héraeyrað og Pheasant Tail ganga í endurnýjun lífdaga séu þær hóflega skreyttar með áberandi litum og ekki úr vegi að eiga þær original og Hot Spot.

    Höfundur:

    Kristján Friðriksson
  • Gufusoðnar fjaðrir

    6. október 2011
    Hnýtingar

    Upp

    Forsíða

    Söfnunarárátta hefur alltaf fylgt mér og hefur ekkert skánað með árunum. Í mörg ár hef ég fyllt alla mína vasa af grjóti í gönguferðum, glerbrotum í fjöruferðum og nú síðustu ár, fjöðrum í veiðiferðum. Oftar en ekki eru þessar fjaðrir ekki upp á marga fiska þegar heim er komið og vasarnir tæmdir. Í skásta falli hefur þeim verið stungið í svamp á hnýtingarborðinu mínu til minningar um fjöður sem eitt sinn var ætluð í flotta flugu.

    Í sumar sem leið hélt ég uppteknum hætti, fyllti alla mína vasa af fjöðrum; bringu- og stélfjaðrir vatnarjúpu (álft), síðufjaðrir anda og gæsa. Í vetur ætla ég mér að nota þessar fjaðrir, hversu ljótar sem þær komu upp úr vösum mínum. Ég er nefnilega búinn að prófa að endurlífga svona fjaðrir og ná þeim sléttum og felldum eins og daginn sem þær féllu af fugli. Ráðið er einfalt; settu vatn ketilinn og leyfðu suðunni að koma upp. Við það að renna tættri og úfinni fjöður í gegnum gufuna í nokkur skipti réttist úr henni og merkilegt nokk, hún verður sem ný og krókarnir læsast aftur saman. Eitt ráð samt; notaðu flísa- eða frímerkjatöng til að halda á fjöðrinni því gufan er merkilega heit svona fersk úr katlinum.

    Höfundur:

    Kristján Friðriksson
  • Hrognaflugur

    25. ágúst 2011
    Hnýtingar

    Upp

    Forsíða

    Þegar haustið nálgast og silungurinn fer að taka á sig riðbúning opnast alveg nýr heimur fyrir veiðimanninum. Atferli fisksins tekur breytingum, urriðinn verður grimmari og bleikjan hópar sig í vötnunum.  Fram að hrygningu er urriðinn sérstaklega sólginn í hrogn, jafnt eigin tegundar og annarra.

    Hrognafluga úr antron

    Í nýlegri veiðiferð varð ég vitni að þessu atferli svo um munaði og varð hugsað til þess að lítið hefur farið fyrir svo kölluðum hrognaflugum hér á Íslandi. Erlendis hafa menn notað léttar, í það minnsta léttari stangir og flotlínu í þessa veiði og auðvitað flugur. Þær flugur sem ég hef skoðað eru allar nokkuð keimlíkar; appelsínugulur hár/garn bolti á hefðbundnum stuttum öngli, þyngdar eða ekki. Auðvitað eru síðan til listaverk sem menn hafa dundað sér við að útbúa úr plastefnum, fljótandi eða föstum sem ná ótrúlegri líkingu við hrogn.

    Hrognafluga úr plastefni

    Hvort þessar flugur höfði eitthvað til urriðans í líkingu við raunverulegar hrognabrækur þori ég ekki að fullyrða en sjálfsagt er að hnýta nokkrar svona og taka með í veiðina þar sem urriða er von núna í haust. Nú, ef maður nær ekki tökum á svona hárboltum, þá má alltaf taka með sér stuttan orange Nobbler. Kannski er hér einmitt komin skýringin á því að urriðinn tekur það ólíkindatól. Eins og ég gat um áður er nokkuð misjafnt hvort menn þyngja hrognaflugur eða veiða þær við yfirborðið, en það er tiltölulega auðvelt að fela þyngingu undir bústnum búk hennar. Stærðirnar eru, sýnist mér frá #10 og niður í #16.

    Höfundur:

    Kristján Friðriksson
  • Peacock og bræður hans

    27. júlí 2011
    Hnýtingar

    Upp

    Forsíða

    Þegar kemur að eftirlíkingum vorflugulirfunnar (Caddis) eru fáar sem standast Peacock Kolbeins Grímssonar snúninginn. Ég ætla ekkert að fara út í fæðingarsögu Peacock, það hefur verið gert oft og víða. Þess í stað langar mig aðeins að skoða fyrirmyndina, vorflugulirfuna og mismunandi birtingarmyndir hennar.

    Caddis on the rock a`la Hlíðarvatn

    Af Peacock Kolbeins hafa með tíð og tíma orðið til ótal afbrigði, öll með það að markmiði að líkja eftir lirfunni á mismunandi vaxtaskeiði. Þannig er að lirfan skiptir mjög um lit eftir vaxtaskeiði og efnisvali í hús sitt. Efnisvalið er jafn fjölbreytt og vötnin eru mörg, helst notar lirfan þó smásteina og jurtaleyfar sem finnast á botninum en einstaka sinnum tekur hún þó til handargagns kuðunga og skeljar í næsta nágrenni.

    Jurtaleyfar

    Það hafa fleiri góðir hnýtarar spreytt sig á Caddis eftirlíkingum. Í þeirri ágætu bók, Silungaflugur í íslenski náttúru má finna frábærar eftirlíkingar Engilberts Jensens (Fellspúpan, Cased Caddis), Sigurbrands Dagbjartssonar (Vorflugulirfa) og Sveins Þórs Arnarssonar (Vorflugulirfan).

    Og hver segir að Héraeyrað eða Pheasant Tail með kúluhaus séu ekki líkar vorflugupúpu ef því er að skipta?

    Skeljar

    Hvort sem menn hnýta ígildi lirfunnar sjálfrar, þ.e. appelsínugula/rauða rönd á hann eða ekki, þá virðist galdurinn oft vera sá að eiga nokkur afbrigði. Sjálfur hef ég veitt á afbrigði sem skorti alla litadýrð, enginn kragi, ekkert skott, aðeins hvítur broddur. Hvítur broddur?

    Jú, á ákveðnu vaxtarstigi er lirfan í húsinu hvít, ekki rauð eða appelsínugul og það veit silungurinn mun betur en við.

    Móberg

    Við getum aðeins leikið okkur að litasamsetningum með því að byggja undir búkinn með litaðri ull og spara þá fjölda Peacock fjaðranna m.v. original Peacock. Litur undirlagsins kemur þá aðeins í gegnum fjaðrirnar og breytir hinum klassíska græn-brúna lit Peacock í léttari eða skærari litatón.

    Ef við svo veljum upp úr fluguboxinu okkar m.v. sandinn á botnum, smásteinana eða jurtaleifarnar, þá erum við e.t.v. nokkru nær því að plata silunginn.

    Líparít

    Þó Peacock sé hér heima þekktasta eftirlíking vorflugupúpunnar, þá hafa menn úti í hinum stóra heimi auðvitað líka hermt eftir henni. Afbrigðin og efnisvalið er svo fjölbreytt að stofna mætti sérstakt blogg um samsetningarnar einar og sér. En allar eiga þær þó sömu fyrirmyndina, eftirhermur mismunandi byggingarefnis og þess hvort lirfan sé að kíkja út úr húsinu eða ekki.

    Og ekki gleyma því að vorflugan verpir ekki aðeins í stöðuvötnum heldur einnig ám og lækjum; Peacock veiðir alls staðar.

    Höfundur:

    Kristján Friðriksson
«Fyrri síða
1 … 23 24 25 26 27 … 30
Næsta síða»

FOS

Allur réttur áskilinn – © 2025 – Kristján Friðriksson

  • Facebook
  • Vimeo
  • Issuu
  • YouTube
  • Instagram
  • Senda skilaboð
  • Áskrift í tölvupósti
 

    • Gerast áskrifandi Subscribed
      • FOS
      • Join 177 other subscribers
      • Already have a WordPress.com account? Log in now.
      • FOS
      • Gerast áskrifandi Subscribed
      • Skrá mig
      • Innskráning
      • Report this content
      • Skoða vef í lesara
      • Manage subscriptions
      • Collapse this bar