Sagan af Squirmy

Gamlar fréttir geta verið skemmtilegar, sérstaklega þegar maður les þær sem nýjar í dag. Ég var eitthvað að gauka á netinu í haust í leit að ítarefni fyrir smá greinarstúf sem ég var með í smíðum og þá datt ég niður á frétt um meintan vafasaman sigur Bandaríska unglingalandsliðsins á heimsmeistaramótinu í fluguveiðum. Greinin fjallaði um yfirburðastöðu liðsins sem talin var felast í Squirmy Wormy. Sitt sýndist hverjum um þessa flugu og það hvort leyfa hefði átt liðinu að nota þessa óþekktu jaðar-flugu. Ég staldraði aðeins við þessa athugasemd og fannst hún svolítið einkennileg, hafa ekki allir séð þessa flugu? Var hún ekki afhjúpuð á Íslandi sem leynivopnið árið 2018? Haldið ykkur nú fast; þessi grein sem ég var að lesa var frá árinu 2014 og þá hafði þessi umdeilda fluga þegar verið í fluguboxum veiðimanna í Norður Karólínu í á fjórða ár.

Nú verð ég að játa að ég tengdi ekki alveg strax að ég hef um árabil fylgst með höfundi þessarar flugu án þess að gera mér grein fyrir því sérstaklega. Þessi hnýtari, kastkennari, leiðsögumaður og fyrrum ambassador Orvis heitir Dave Hise, á og rekur Casters Flyshop vestur í Bandaríkjunum og hefur sent frá sér fjölda greina, skrifað í félagi við aðra nokkrar bækur og bæklinga um fluguveiði. Á sínum tíma, upp úr 2010 fór Dave ekkert sérstaklega leynt með tilraunir sínar með gúmmíteygjur og úr varð flugan Squirmito sem sver sig heldur betur í ætt San Juan orma sem Dave hefur útfært á ýmsa vegu. Dave hefur það orð á sér að vera einhver framsæknasti hnýtari vestan Atlantsála og fer gjarnan ótroðnar slóðir í hnýtingum og sjálfur telur hann sig vera ókrýndan konung Trash flies og vísar þar til áráttu sinnar að nota óhefðbundið efni í flugur, eins og t.d. að rekja upp gúmmíbolta og nota teygjurnar úr honum í flugu, þannig varð Squirmito til. Hvenær farið var að nota heitið Squirmy Wormy veit ég ekki, ég veit bara að Dave stendur nákvæmlega á sama um nafn flugunnar og hefur ekki gert minnstu tilraun til að sækja um einkaleyfi á henni, frekar en nokkurri annarri flugu sem hann hefur soðið saman.

Notkun flugunnar sprakk út í Evrópu eftir kæru Tékkneska landsliðið sem fór fram á að flugan yrði bönnuð í veiðikeppnum eftir fárið sem hún olli 2014. Sjálfur varð ég ekki var við þessa flugu hér heima fyrr en árið 2017 hjá nokkrum framúrstefnuhnýturum sem voru til í að prófa allt.

Svona flugur koma reglulega fram, flugur sem sprengja samfélagsmiðla og veiðiblogg. Menn skiptast í andstæðar fylkingar, með og á móti. Sumir beinlínis elska að hata þessa flugu, telja hana ómerkilega gervibeitu sem eigi ekkert skylt við flugur eins og þær eiga að vera. Aðrir benda á að það sé ekki til neinn staðall yfir flugur, allt sé leyfilegt og ef fluga veiðir, þá sé ekkert sem heitir að banna hana eða hægt sé að banna mönnum að kalla kvikindið flugu. Það er svo allt annar handleggur hvort mönnum þykir þessi fluga falleg, veiðileg eða yfir höfuð fiski bjóðandi. Hún er í það minnsta mjög óhefðbundin, en þó ekki. Eins og áður er getið, þá var höfundur hennar að leika sér að San Juan orminum þegar hún varð til og hún sver sig alveg í þá ætt.

Það verður samt ekki af þessari flugu tekið að hún virkar mjög vel undir vissum kringumstæðum, að sögn. Vissar kringumstæður eru reyndar mjög teygjanlegt hugtak (ég bara varð að nota þetta hérna). Flugan er frekar auðhnýtt og afar einföld í uppbyggingu, nokkuð sem fellur fiski yfirleitt vel í geð. Og þegar talað er um fiskinn, þá sverja margir veiðimenn að hún virkar í allan fisk; silung og lax.

Einhverra hluta vegna byrjuðu íslenskir veiðimenn helst á að nota þessa flugur í straumvatni en reyndu hana lítið í vatnaveiði. Kannski eru veiðimenn í straumvatni einfaldlega nýjungagjarnari heldur en íhaldssamir vatnaveiðimenn, en upphaflega var hún nú meira notuð í vötnum Norður Karólínu heldur en straumvatni. Þrátt fyrir allar deilur sem þessi fluga hefur valdið, þá eru nú mestar líkur á að hún teljist orðið til flugna og veiðimenn eru væntanlega hættir að pukrast með hana, meira að segja innan um hreintrúarmenn í fluguhnýtingum.

Hnýtingarkvöld á American Bar

Fræðslunefnd SVFR, Flugucastið og Haugur blása til hnýtingakvölds á American Bar, mánudaginn 10. febrúar í tengslum við Febrúarflugur.

Fjöldi landsþekktra hnýtara verða á staðnum, þ.á.m. Sigurberg Guðbrandsson, Hilmar Hansson, Reiða Öndin, Hrafn H. Hauksson, Sigurður Héðinn og Sigþór Steinn.

Veiðimyndir á öllum skjám, tilboð á barnum og gríðarleg stemming í salnum. Hnýtarar hvattir til að taka með sér græjur og smella í nokkrar Febrúarflugur. Græjur á staðnum fyrir þá sem langar að grípa í nokkrar flugur.

Takið kvöldið frá og munið að það eru viðburðir í tengslum við Febrúarflugur í hverri viku mánaðarins.

Fishpartner styrkir Febrúarflugur

Nýr styrktaraðili Febrúarflugna að þessu sinni er Fish Partner. Auk þess að standa fyrir Íslensku fluguveiðiakademíunni selja Fish Partner veiðileyfi um land allt í lax- og silungsveiði af ýmsum toga. Fish Partner leggja til þrjár viðurkenningar að þessu sinni; tvær stangir í Tungnaá, fjórar stangir í Geldingatjörn og tvær stangir í tvo daga í Blöndukvíslar.


Á heimasíðu Fish Partner má finna ýmsan fróðleik um veiðisvæði þeirra ásamt ýmsum gagnlegum upplýsingum og ábendingum um stangveiði á Íslandi.

Veiðiflugur styrkja Febrúarflugur

Veiðiflugur á Langholtsvegi styrkja Febrúarflugur myndarlega að þessu sinni með því að leggja til gjafabréf fyrir einn heppinn hnýtara og Stonfo Transformer hnýtingaþvingu fyrir annan.

Vöruúrval Veiðiflugna byggir á traustum grunni þar sem er í fararbroddi eru vörur frá Griffin, Kamasan, Loon, Mustad, Partridge, Semperfli og Stonfo. Á heimasíðu Veiðiflugna má finna umfjöllum um þeirra helstu vörur, sjá hér og síðast en ekki síst allar hnýtingarvörurnar í vefversluninni hérna.

 

Flugubúllan styrkir Febrúarflugur

Líkt og undanfarin ár styrkir Flugubúllan Febrúarflugur. Að þessu sinni ætlar verslunin að leggja til úrval hnýtingaefnis fyrir einn heppinn hnýtara og gjafabréf fyrir annan. Jafnframt veitir Flugubúllan 15% afslátt af öllu hnýtingarefni í febrúar, bæði í verslun og í vefverslun ef notaður er afsláttarkóðinn: FEBRUARFLUGUR

Í Flugubúllunni má finna mikið úrval hnýtaefnis, tóla og tækja sem gleðja fluguhnýtara. Meðal vara í Flugubúllunni má finna vörur frá: Turall, Frödin Flies, Hareline og Fullingmill, svo eitthvað sé nefnt. Úrval hnýtingaefnis má skoða á vef verslunarinnar með því að smella hérna.

Squirmito

Þessi fluga er þekktust undir nafninu Squirmy Wormy eða einfaldlega Squirmy. Ekki að það skipti höfuð máli, en hvoru tveggja er rangt. Þessi fluga heitir Squirmito og er nokkru eldri heldur en marga grunar. Fluguna hannaði Dave Hise rétt upp úr 2010 þegar hann var að leika sér með silicone efni í San Juan orminn sem er vel þekktur vestan hafs. Dave hefur oft tekið þá flugu til kostanna og útfært á ýmsa vegu í gegnum tíðina.

Þessi fluga er ein þeirra flugna sem veiðimenn elska að hata eða einfaldlega elska. Um hana eru skemmtilega skiptar skoðanir og í raun mun skiptari heldur en margir vilja viðurkenna. Hvort menn hnýta efnið niður fyrir framan kúlu, aðeins fyrir aftan eða hvoru tveggja, virðist ekki skipta höfuð máli.

Efnisvalið í flugna er svo einfalt að það tekur því ekki að setja þar hér upp í lista, látum hnýtingarmyndband einfaldlega nægja:

 

Viðburðir Febrúarflugna

Þeir eru nokkrir viðburðirnir sem eru á dagskrá í febrúar sem tengjast Febrúarflugum. Lesendur eru hvattir til að nýta sér þessa viðburði, allir eru þeir ókeypis, bæði sunnan og norðan heiða.

3. febrúar – Ármenn bjóða upp á ókeypis námskeið í Árósum, Dugguvogi 13 kl.20:00  Ármenn sjá um græjurnar fyrir námskeiðið en aðrir hnýtarar mæta með sitt.

10. febrúar – SVFR, Flugucastið og Haugur efna til hnýtingakvölds á American Bar kl.20:00. Fræðslunefnd SVFR sér um græjurnar.

11. febrúar – SVAK heldur Febrúarflugukvöld í Zontahúsinu, Aðalstræti 54 kl.20:00. Efni og áhöld á staðnum fyrir þá sem vilja prófa og nýta sér leiðsögn félagsmanna.

17. febrúar – Ármenn bjóða aftur upp á ókeypis námskeið í Árósum, Dugguvogi 13 kl.20:00  Ármenn sjá um græjurnar fyrir námskeiðið en aðrir hnýtarar mæta með sitt.

25. febrúar – SVAK heldur annað Febrúarflugukvöld í Zontahúsinu, Aðalstræti 54 kl.20:00. Efni og áhöld á staðnum fyrir þá sem vilja prófa og nýta sér leiðsögn félagsmanna.

Berrassaðir krókar

Það má eflaust misskilja þessa fyrirsögn á ótal vegu, en það breytir því ekki að berrassaðir krókar eru hin mestu ódó þegar kemur að fluguhnýtingum. Það er frekar erfitt að klæða flugurnar í almennileg föt ef krókurinn er ekki kominn í nærbrækurnar.

Það að vefja legg króksins með hnýtingarþræði frá auga, aftur að bug og aftur til baka er eiginlega eins og klæða krókinn í nærfötin áður en maður setur hann í samkvæmisfötin. Gott undirlag úr hnýtingarþræði skapar stamt undirlag fyrir það hnýtingarefni sem síðar kemur. Þetta undirlag auðveldar ekki aðeins hnýtingarnar, það eykur viðloðun efnisins við krókinn, ekki síst ef maður setur eins og einn dropa af lími eða lakki á milli laga. Samspil þéttra vafninga og líms eykur endingu flugunnar til mikilla muna.

Fréttir af Febrúarflugum

Oft hafa Febrúarflugur farið af stað með hvelli, en aldrei eins og núna. Í lok fyrsta dags Febrúarflugna var búið að smella inn 54 myndum á hópinn á Facebook og það sem er sérstaklega ánægjulegt er að á meðal þessara flugna voru frumraunir nokkurra nýrra hnýtara. Allar flugurnar má finna hér á síðunni og svo auðvitað á hópinum á Facebook.

Eins og undanfarin ár, þá njótum við einstakrar velvildar styrktaraðila sem gera okkur kleift að veita nokkrum hnýturum viðurkenningar í lok mánaðarins. Að þessu sinni eru það Fishpartner, VEIDA.IS, Veiðiflugur, Veiðikortið, JOAKIM‘S og Vesturröst sem styrkja Febrúarflugur með sérstaklega veglegum hætti.

Styrktaraðilar Febrúarflugna 2020

Langþráður draumur okkar að fá fleiri í lið með okkur að boða fagnaðarerindi fluguhnýtinga er að verða að veruleika þetta árið. Líkt og undanfarin ár, hafa Ármenn stutt dyggilega við átakið og það gera þeir einnig þetta árið. Í hópinn hafa nú bæst Stangaveiðifélag Akureyrar, Flugucastið, Stangaveiðifélag Reykjavíkur og Haugur. Þessir aðilar hafa boðað til hnýtingarviðburði í febrúar og bjóða öllum að slást í hópinn. Þessir viðburðir verða auglýstir reglulega hér á síðunni, á Facebook og Instagram.

Boðberar fluguhnýtinga 2020

Fyrsti viðburðurinn er á vegum Ármanna, mánudagskvöldið 3. febrúar kl.20:00 í Árósum, félagsheimili þeirra að Dugguvogi 13. Að venju hittast Ármenn á mánudagskvöldum til hnýtinga undir heitinu Skegg og skott, en að þessu sinni munu þeir félagarnir, Hjörleifur Steinarsson og Hjörtur Oddsson leiða föngulegan hóp Ármanna sem standa fyrir ókeypis námskeiði í fluguhnýtingum. Allar græjur verða á staðnum og efni til hnýtinga þannig að þeir sem vilja prófa þurfa bara að mæta og njóta. Að sjálfsögðu verður aðstaða til hnýtinga fyrir þá sem vilja koma með sínar eigin græjur og eigið efni.

Á næstu dögum munum við kynna sérstaklega þá aðila styrkja Febrúarflugur og bæta myndum af meistarastykkjum hnýtara hér inn á síðuna.

Ókeypis hnýtingarnámskeið

Fyrsta félagið sem setur viðburð á sína dagskrá í tilefni Febrúarflugna er Stangaveiðifélagið Ármenn, en þeir bjóða gestum og gangandi upp á ókeypis hnýtingarnámskeið, mánudaginn 3. febrúar kl.20:00 í félagsheimili sínu, Árósum sem er í Dugguvogi 13 í Reykjavík.

Ármenn hafa um árabil lagt Febrúarflugum lið sitt með ýmsu móti og þeir bregðast ekki þetta árið með þessu skemmtilega kvöldi. Það eru þeir Hjörleifur Steinarsson og Hjörtur Oddsson sem leiða hóp vaskra Ármanna sem leiðbeina byrjendum sem lengra komnum í að hnýta nokkrar vel valdar flugur í tilefni Febrúarflugna. Ármenn hafa tryggt sér #armenn til að merkja sín innlegg í átakið þetta árið og það verður spennandi að sjá hve margar flugur Ármenn og gestir þeirra leggja til átaksins sem hefst n.k. laugardag, 1. febrúar.

Allar nánari upplýsingar um Ármenn og þetta ókeypist hnýtingarnámskeið má finna á heimasíðu félagsins armenn.is , Fésbókarsíðu félagsins og auðvitað á Febrúarflugur.

Örstutt um dádýr

Dádýrshali (e: bucktail) er ekki óalgengt efni í straumflugur. Sjálfur lenti ég ítrekað í því í árdaga minna hnýtinga að hárin úr halanum vildu vefjast óþarflega mikið utan um krókinn þegar ég hnýtti þau niður. Það var alveg saman hve mikið ég vandaði mig, alltaf vildi vængurinn breytast í hringvaf. Það var ekki fyrr en ég las það í einhverju spjalli að  neðsti partur halahársins er holur og því vill hann vefjast svona í hring.

Ef þú lendir í svipuðum vandræðum, prófaðu þá að klippa 1/3 neðan af hárunum, það sem eftir stendur eru massíf hár og henta betur í væng og skott á straumflugu og eru til friðs þegar þau eru hnýtt niður.

Að skauta

Það rifjaðist upp fyrir mér í sumar þegar ég fékk skilaboð frá samlokufélögum sem ég á í veiðinni að ég ætlaði alltaf að hnýta svona skautaflugur. Fyrir þá sem ekki þekkja samlokufélaga, þá eru það félagar sem eiga sameiginlegt áhugamál í matargerð sem fær útrás í veiði- og gúrmeferðum sem slá næstum allt út, næstum.

Þessir samlokufélagar áttu greinilega notalega kvöldstund og voru að hnýta frauðflugur sem eru eiginlega straumflugur með heljarinnar miklu magni af flotefni á bakinu þannig að hægt er að láta þær skauta á yfirborði vatnsins. Þessar flugur ku virka vel þar sem gráðugur urriði er á ferðinni. Mér vitandi eru aðeins örfáar skortdýrategundir hér á landi sem skauta svona á yfirborðinu og þær eru flestar mjög smávaxnar. Samt hefur mig langað til að prófa svona flugur í ákveðnum litum eftir að ég rakst á þetta myndband á vefnum.

Það er aldrei að vita nema maður láti verða að því að hnýta nokkrar frauðflugur í vetur til að prófa næsta sumar. Ég þykist vita um nokkra urriða sem mundu alveg gefa þeim gaum.

Klekja vorflugunnar

Vorflugur eru skordýr sem taka fullkominni myndbreytingu; egg > lirfa > púpa > fluga. Rétt eins og mörg önnur skordýr nýtir vorflugan sér loftbólur til að lyfta sér upp af botninum eftir að hún hefur breyst úr lirfu í púpu. Þegar loftbólurnar eru orðnar nægar, lyftist púpan upp af botninum og sundfálmararnir taka til við að kippa púpunni upp að yfirborðinu. Ef hitastigið er heppilegt, nægir skriðþungi púpunnar til að rjúfa yfirborðsspennu vatnsins og við tekur síðasta myndbreytingin, púpan verður að fullvaxta flugu. Almennt gengur púpum stórra flugna betur að rjúfa filmuna og ná flugi í orðsins fyllstu merkingu. Afföll vorflugna sem klekja er ekki nema brot af afföllum mýflugna.

Þetta ferli vorflugunnar tekur ekki nema augnablik vegna þess að hún, ólíkt mörgum öðrum flugum, er með vængi sem hrinda frá sér vatni og eru nánast fullskapaðir þegar upp á yfirborðið er komið. Hún þarf því ekki að sitja á vatninu í óákveðinn tíma og þurrka vængina og bíða þess að þeir verði tilbúnir til flugtaks. Það er því púpustigið sem silungurinn einblínir á þegar vorflugur eru á matseðlinum, fullvaxta ná þær ekki einu sinni að vera konfektmolinn með kaffinu eftir matinn.

Það vekur því ákveðna furðu að flugur sem sitja beinlínis á yfirborðinu, eins og t.d. Elk Hair Caddis skuli koma sterklega til greina þegar klekjur vorflugunnar eru á ferðinni, en það er nú samt þannig. En þegar kemur að því að hugs alfarið um púpu vorflugunnar, þá eru nokkur atriði sem vert er að hafa í huga. Klekjupúpur vorflugunnar ættu að vera glansandi, rétt eins og þær séu umvafðar loftbólum, með áberandi haus eða fálmara og umfram allt vera á ferli frá botni og upp að vatnsborði.

Þessi lýsing ætti eins og sér að nægja til að benda á eina ákveðna flugu, Peacock. Lauslega þyngd er þetta tilvalinn fluga til að líkja eftir púpustigi votflugunnar sem klekju. Vitaskuld er hægt að ganga lengra í eftirlíkingum og til eru óteljandi tegundir klekjueftirlíkinga vorflugna, auk þeirra óteljandi afbrigða Peacock sem hafa komið fram.

Sjálfur veiði ég Peacock oft á tíðum eins og hefðbundna votflugu, ekki endilega sem púpu. Inndrátturinn í áttina að miðlungs hraða með tilfallandi rykkjum og skrykkjum, pásur á milli. Kjördýpt vorflugna á lirfustigi er hreint ekki á svo miklu dýpi, þannig að það má næstum fullyrða að intermediate eða sökklína fyrir Peacock er ofrausn, hefðbundin flotlína með 9+ feta taum ætti að vera nóg.

Dub-burstar

Nei, nú er ég ekki að meina þessa tilbúnu strimla, heldur alvöru bursta til að ýfa upp búkefni og kraga sem gerðir eru úr dubi. Það setur alltaf af stað ákveðna vellíðan að geta endurnýtt hluti, það er leikurinn í þessari ábendingu. Hér áður benti ég á hagnýt not af tannhreinsiburstum til að þrífa augu á flugu eftir lökkun.

Stærri burstana, þá sem ekki nýtast í þrifin, má nota sem dub-bursta í mýkra dub efni þar sem grófir burstar geta hæglega dregið of mikið efni úr flugunni.

Hvaða fluga virkar best?

Ef einhver er í vafa um mitt álit á fluguveiðimönnum, þá skal þeim vafa útrýmt hér og nú. Fluguveiðimenn eru mjög fyndinn hópur fólks. Það eru ekki aðeins athafnir þeirra á veiðistað sem eru mjög sérstakar, þ.e. að veifa þessu priki fram og til baka með torkennilegum spotta á endanum, áföstu safni af torkennilegu dóti sem glitrar eða ekki. Þetta endalausa takmark þeirra að ná að plata einhverja lífveru sem er aðeins með brot af heila þeirra sjálfra og stæra sig síðan af því, er líka sérstaklega áhugavert.

Að öllu gríni slepptu, þá þekki ég fáa hópa fólks sem eru jafn fastheldnir á skoðanir og athafnir eins og fluguveiðimenn. Á sama tíma eru þeir ótrúlega ginkeyptir fyrir nýjungum eða í það minnsta nýjum hlutum. Auðvitað er þetta alhæfing, en þegar öllu er á botninn hvolft, þá á þetta við um mjög stóran hóp fluguveiðimanna.

Ætli flugur séu ekki ódýrasta birtingarmynd nýjungagirndar fluguveiðimanna. Ég er t.d. þannig að þegar ég sé mynd af nýrri flugu, þá vaknar strax hjá mér spurningin: Hvar ætli þessi virki? Síðan vakna ýmsar aðrar spurningar um efnið, krókinn og fleira. Það er yfirleitt nokkuð langt í að ég velti fyrir mér hvort viðkomandi fluga passi inn í fánuna hér á Íslandi, sé virkilega eins og eitthvað kvikindi sem silungurinn þekkir hér og étur.

Framboð á flugum er óendanlegt og eykst sífellt. Ný efni, nýjar hugmyndir hnýtara og útfærslur virðast ekki eiga sér nein takmörk. Samt sem áður er það nú þannig að flestar flugur eiga sér ákveðna forfeður sem þær líkjast á einn eða annan hátt. Þótt það komi ný fluga fram á sjónarsviðið sem byggir á þekktri formúlu, þá hættir forfaðirinn ekkert að veiða, sú fluga stendur alltaf fyrir sínu. Fyrsti afli nýrrar flugu er auðvitað veiðimaðurinn, hún krækir í mann og lætur mann ekki í friði þar til maður hefur keypt eða hnýtt hana.

Ég er einn þeirra sem tek með mér allt of margar flugur í veiðiferðir. Það er nú betra að hafa vaðið fyrir neðan sig ef fiskurinn vill bara alls ekki þær sem eru í fluguboxinu mínu og þá er gott að geta kíkt í geymsluboxin. Trúlega er því samt þannig farið að mér væri nær að taka með mér gott safn af klassískum flugum sem hafa sannað sig síðustu áratugina, eiga þær í mismunandi stærðum, útfærslum og litbrigðum. Það er trúlega algjör óþarfi að flækja málið svona mikið.

Auðvitað er gaman að prófa sig áfram með nýjar flugur, en þegar öllu er á botninn hvolft þá er það kannski óþarfi að eyða heilu sumri í að prófa eitthvað nýtt þegar það gamla einfaldlega virkar.

Þessi grein var ein af mínum sjálfshjálpar greinum þessa vetrar og er ætlað að hvetja mig til að sýna gömlum flugum meiri athygli og láta þessar nýju aðeins bíða þar til einhver annar hefur prófað þær í þaula. Framundan er febrúar með sýnum Febrúarflugum, þannig að ég lofa alls ekki að fara eftir þessu.

Klekja mýflugunnar

Það er mjög misjafnt hve löngum tíma skordýr verja sem lirfur við botninn. Að öllu jöfnu eyðir stærsta rykmýstegundin á Íslandi, stundum kölluð stóra toppflugan 1 – 2 árum á botninum og gengur í gegnum fjögur lirfustig á þeim tíma. Púpustig flugunnar er töluvert skemmra, aðeins talið í sólarhringum og síðasta lífsskeið hennar sem fluga, er enn skemmra.

Púpa stóru toppflugunnar á það til að vera nokkuð mikið á ferðinni þegar hún stefnir upp á við og því er alveg óhætt að vera nokkur duglegur á inndrættinum með pásum. Helst er að verða var við stóru toppfluguna frá því í maí og fram í júní, breytilegt þó eftir tíðarfari.

Slæðumý, sem stundum er kölluð litla toppflugan, á sér að öllu jöfnu skemmra lífsskeið á botninum og er nokkuð síðar á ferðinni, síðla júní mánaðar og í ágúst. Púpa slæðumýs er ekki stór og lætur sig að mestu fljóta áreynslulaust upp á yfirborðið þannig að hægur inndráttur ætti að vera við hæfi.

Hér að ofan eru myndir tveggja flugna sem hafa gefist mér vel þegar klekjur mýflugunnar eru á sveimi, en vitaskuld eru þær miklu fleiri, flugurnar sem passa undir þessum kringumstæðum. Ein fluga er í sérstöku uppáhaldi hjá mér þegar stóra toppflugan er á ferðinni og það er svört mjóna (e: buzzer) með orange eða rauðum kinnum.

Þegar stóra toppflugan er á ferðinni og bleikjan er að úða í sig, þá er hamagangur og það er mín reynsla að það borgar sig að gleyma öllu sem ritað hefur verið um mjónur og hvernig á að veiða þær. Ég hef alveg leyft mér að smitast af hamaganginum og nota frekar hraðan inndrátt, staldra nánast ekkert við, æsi bleikjuna bara meira og meira, þangað til hún tekur með látum.

Þeim sem ekki hugnast þessi æsingur er bent á að prófa klassíska votflugur, eins og t.d. Black Pennell og þá endilega sem soft hackel. Þessi fluga hefur verið óhemju vinsæl t.d. í Hlíðarvatni í Selvogi að vori til, einmitt þegar stóra toppflugan er að fara að klekjast út. Flotlína, 9 feta taumur og hægur inndráttur ætti að vera þokkaleg uppskrift, svo fer það bara eftir kokkinum hvernig útkoman verður.

Skera, ekki klippa

Þegar maður gengur frá þræðinum eftir að hálfbragðið (e: half hitch) eða whip hnút (afsakið að ég man ekki í svipinn hvað þessir hnútur heita á því ylhýra) þá vill stundum smá spotti verða eftir af hnýtingarþræðinum sem stendur út í loftið ef maður klippir.

Þá getur maður notað aðra eggina á skærunum, borið hana þétt upp að hnútinn og slitið þráðinn í stað þess að klippa eða notað svona gluggasköfu- eða rakvélablað. Afraksturinn verður yfirleitt mun hreinni og enginn spotti út í loftið sem þvælist fyrir þegar hausinn er lakkaður.

Kósýheit

Já, ég veit. Jólin eru búin og gott betur en það, en það er bara svona veður í dag að ég tók fram þessar tvær sem lúrðu í jólapakkaflóðinu og mér hefur ekki gefist tími til að lesa vel og vandlega.

Ég byrjaði á því að taka fram At the end of the line eftir hinn velska George Barron. Nú ætla ég að leyfa mér að sletta; My, Oh, My. Þessi bók er alveg hreint frábær lesning, hreint augnayndi og hafsjór fróðleiks fyrir þá sem unna klassískum votflugum í vatnaveiði. Fyrir utan það að George er afskaplega lunkinn hnýtari, þá hefur hann þá gáfu að geta sagt létt og lipurt frá upplifun sinni og reynslu. Ég mæli eindregið með þessari bók, gullmoli.

Eins og ég nefndi, þá er í bókinni að finna hafsjó fróðleiks um vatnaveiði og þá er nú ekki verra að hafa Veiðikortabæklinginn við höndina, fletta upp völdum vötnum og máta í huganum hvar, hver fluga gæti virkað. Enn hef ég ekki fundið það vatn sem þessar flugur ættu ekki samlegð með, hvað þá flugu sem ætti ekki virkar í þessum vötnum. Það verður notalegur laugardagur í kotinu í dag og hugurinn fyllist tilhlökkun fyrir næsta sumri.

Sittu beinn

Þetta er eitthvað sem flestir hafa fengið að heyra í einhvern tíma á ævinni. Þegar sitja skal við hnýtingar í lengri tíma, þá er mikilvægt að koma sér þannig fyrir að þreytuverkir taki ekki löngunina yfir og eyðileggi góðan ásetning um fjölda flugna.

Venjuleg borðhæð til dæmis eldhúsborðs er í fæstum tilfellum heppileg upp á rétta líkamsstöðu að gera, ekki nema maður búi svo vel að eiga hækkanlegan skrifborðsstól. Yfirleitt eru borðhæð of mikil fyrir hnýtingar og þá þarf bæði að hækka stól og setja fætur upp á skemil þannig að ekki komi til óþarfa þreytu í hálsi og hnakka.

Klekjur

Byrjum á því að útskýra þetta orð; klekjur. Orðið varð ofaná þegar ég skaut hjálparbeiðni út á veraldarvefinn yfir smellna þýðingu á enska orðinu emerger. Ég hef afskaplega lítið íslenskubit yfir því að notast við þetta smellna orð, því það er þá jafnt á komið með því og enska orðinu; hvorugt finnst í orðabókum. Merking orðsins vísar til skordýra sem eru alveg við það að klekjast út sem fullvaxta skordýr.

Klekjur eru hvorki ákveðin tegund skordýra né skilgreint lífsstig þeirra í líffræðilegum skilningi. Í þeim skilningi sem mig langar að leggja í orðið nær það yfir þetta stutta skeið og atferli þegar púpur ýmissa skordýra rísa upp að yfirborði vatnsins til að taka á sig síðustu myndbreytinguna, þ.e. að verða að fullvaxta einstaklingi. Veiðiflugur sem líkja eftir þessu atferli geta verið af öllum mögulegum tegundum; straumflugur, votflugur, púpur og þurrflugur. Allar flugur sem hægt er að veiða á eða rétt undir yfirborði vatnsins geta sem sagt talist vera klekjur.

Það að setja hér niður nokkur orð um klekjur eru engin stórkostleg vísindi, þetta fyrirbrigði hafa veiðimenn þekkt frá því fyrstu veiðiflugurnar komu fram. Klassískar votflugur eru t.d. alveg tilvaldar klekjur, ekki síst þegar þær eru s.k. soft hackle þar sem mjúkt hringvafið leggst aftur með búkinum og tifar í vatninu, rétt eins og púpa skordýrs sem er að brjótast upp að yfirborðinu.

Black Pennell – softhackle

Reyndar eru alls ekki allar púpur sem brjótast eitthvað um á leið sinni upp að yfirborðinu. Sumar þeirra eru ósköp rólegar á leiðinni, líða bara áreynslulaust upp að yfirborðinu og reyna að láta sem minnst fyrir sér fara. Þegar þannig ber undir getur verið óhætt að eiga léttar púpur í boxinu, t.d. óþyngt Héraeyra eða Killer Bug.

Héraeyra
Killer Bug

En hvaða skordýr eru það sem haga sér svona? Jú, það má eiginlega segja að öll skordýr sem taka fullkominni myndbreytingu taki sig til á púpustiginu og rísi upp að yfirborðinu til að taka síðustu myndbreytingunni. Þeirra á meðal eru algengasta silungafæðan hér á landi, vorflugur og mýflugur. Fæst skordýr sem taka ófullkominni myndbreytingu staldra svona við á leið sinni upp á yfirborðið því þau breytast beint úr gyðlu í fullvaxta flugu. Þeirra á meðal eru steinflugur og dægurflugur.

Klekjur halda sig mest á innan við 15 sm. dýpi í vatninu og það er því um að gera að veiða þessar flugur með flotlínu, taum í góðu meðallagi ( 9 fet ) og stilla inndráttinn af miðað við þær púpur sem eru á ferðinni. Meira um það síðar.