Þar sem innstreymi er í vatn, hvort heldur alvöru á eða bara lítill lækur, þá er fiskjar von á þeim slóðum. Fiskurinn sækir í súrefnisríkt vatnið og þær pöddur sem með því berast og á heitum sumardögum sækir hann í svalann sem berst í vatnið. Veiðimenn áætla gjarnan að straumurinn sem sést á yfirborði vatnsins sé fæðuslóð og skeyta oft miklu minna um að veiða rétt utan hans. Ekki er óalgengt að menn leiti þessa straums með því að kasta upp í árfarveginn og leyfa línunni/flugunni að fljóta frítt út í vatnið og þar sem hún staðnæmist, staðnæmast þeir líka. En það er annar straumur þarna í vatninu. Þannig er að vatnið úr læknum er yfirleitt kaldara heldur en það sem fyrir er í vatninu og sameinast því alls ekki strax. Þegar skriðþunga vatnsins sleppir, sjáanlega strauminum, situr annar straumur eftir sem við sjáum ekki. Sá er á botninum og leitar oftar en ekki annars farvegar en yfirborðsstraumur. Ræður þar mestu landslagið á botninum og mögulegt útstreymi vatnsins.
Þessi straumur er til muna kaldari og næringarríkari heldur en sá sem við sjáum á yfirborðinu. Auk þess sem straumurinn flytur með sér, þá rótar hann upp æti af botninum og þetta veit fiskurinn og heldur sig gjarnan á þessum slóðum í vatninu. Eina vandamálið við þennan straum er að við getum átt mjög erfitt með að finna hann, það er afskaplega fátt sem segir okkur hvar hann liggur nema þá við séum svo heppin að finna hvar fluguna okkur rekur skyndilega ekki lengur í sömu átt og yfirborðsstraumurinn eða vindurinn.
Það var nú alls ekki ætlunin að renna fyrir fisk um þessa helgi, nóg annað á verkefnalistanum. En ýmislegt varð til þess að á fætur var ég komin fyrir allar aldir í morgun og það var eins og veðrið léki sér að því að kitla veiðibakteríuna í mér. Áður en ég yrði algjörlega óhæfur til allra verka, gafst ég upp og renndi upp með Langavatni að vestan. Smá gola, hálfskýjað og afskaplega fallegt veður, létt bára úr norðri.
Á meðan ég sýndi tilburði til fluguveiði var mun fallegri veiðisýning í gangi í grennd við mig. Smyrill nokkur lék listir sínar í lofthernaði og ekki laust við að maður fylltist auðmýkt fyrir náttúrunni við að horfa á annan eins snilling á ferð. Samt sem áður varð ég fyrri til að ná bráð, þokkaleg bleikja stóðst ekki rauðan Nobbler og fór því heim með mér eftir þennan frábæra dag.
Í bloggheimum er þvílíkur urmull greina um stangveiði að það gæti verið full vinna, bara að fylgjast með öllu sem mönnum dettur í hug að setja þar fram. Eins og gengur er ýmislegt misjafnt á ferðinni; sumt gott, annað frábært. Smátt og smátt eignast maður ákveðin goð og tekur meira mark á þeim en öðrum. Margir þessara aðila eru staðsettir vestanhafs, aðrir sunnan miðbaugs eða á meginlandi Evrópu. En einmitt þetta getur grafið ákveðin hund sem lætur síðan á sér kræla þegar minnst varir.
Við, vegna staðsetningu okkar á kúlunni eru svolítið utan umræðunnar á netinu þegar kemur að umhverfinu, hvort heldur veðri eða náttúru. Úthafsloftslagið okkar er afskaplega frábrugðið loftslagi Mið-Evrópu eða Ameríku. Hér er vindafar allt nokkuð ýktara og snaggaralegra heldur en á fyrrgreindum slóðum og við getum því lítið nýtt okkur lýsingar á áhrifum mismunandi árstíða á hegðun fiskjar í vötnum. Hér verður yfirborð vatna oftar fyrir áhrifum vinds heldur en á meginlöndunum og í flestum tilfellum eru áhrifin hér stórækari heldur en þar. Þetta verðum við að hafa í huga þegar við lesum náttúrutengd blogg sem ættuð eru frá Ameríku eða Mið-Evrópu. Helst getum við leitað samsvörunar við Íra og Skota þegar kemur að slíkum greinum, þar er veðurfar ekki ósvipað okkar, sérstaklega þá vesturstrandar Írlands.
Hnattræn staða okkar virðist því miður ekki hafa nein áhrif á það að við færumst alltaf nær og nær þörfinni á umhverfisvakningu meðal veiðimanna, líkt og þeirri sem orðið hefur á meginlöndunum. Á meðan ábyrgir veiðimenn beggja vegna okkar ganga fram í broddi fylkinga sem berjast fyrir niðurrifi alls þess sem heftir eðlilega framrás vatns og þar með fiskjar, höldum við áfram að leggja steina í götu silunga- og laxastofna okkar. Við stíflum ár, eyðum náttúrulegum búsetusvæðum þeirra með leðjufullum uppistöðulónum og leikum okkur með vatnshæð stöðuvatna til að skammta eða ausa vatni í uppræktaðar veiðiár. Já, það þýðir lítið að setja fram gagnrýni á aðra og vera sjálfur hálf blindaður af bjálka umhverfissóðans sem fastur er í öðru auga manns. Það er synd og skömm að við virðumst þurfa að ganga sömu leið og þjóðirnar vestan- og austanmegin okkar áður en við vöknum til meðvitundar um að sumar framkvæmdir okkar eru óafturkræfar. Við erum ein fárra þjóða sem enn eru í þeirri einstöku aðstöðu að geta forðast mistök í stað þess að vera í þeim ömurlegu sporum að reyna í sífellu að leiðrétta þau. Þessi staða og sú sem við erum í á kúlunni er dýrmæt, nýtum hana.
Ríkjandi vindáttir á Íslandi eru norð- og norðaustlægar áttir. Þetta þýðir auðvitað ekki að aðrar vindáttir séu ekki inni í myndinni enda þekkja veiðimenn það afskaplega vel að vindurinn blæs stundum úr öllum áttum og í einum veiðitúr er ekki óalgengt að verða fyrir gusti úr öllum áttum. Það sem hefur afgerandi áhrif á vindáttir og viðsnúning þeirra er auðvitað sú staðreynd að við erum eyland, lengst úti í Atlantshafi og flest allt undirlendi okkar er í svo mikilli nánd við sjóinn að viðsnúnings hafgolu í landátt gætir víðast.
Á flestum stöðum er mestur meðalvindur á milli kl.16 og 18 dag hvern. Tímabilið á milli 20 og 22 er hve mestur munur á vindi og logni, þ.e. vind lægir mest á þessu tímabili sólarhringsins. Undir kringumstæðum getur vindur síðan aukist aftur upp úr kl.22 eða lægt enn frekar en þá mun rólegar. Kyrrast er á milli kl.4 og 6 að sumarlagi, nánast alltaf logn.
Á þeim tíma sem við erum flestir á stjái, þ.e. veiðimenn að sumri til, hitnar yfirborð landsins meira heldur en sjávar og því skellur á okkur hafgola þegar heitt loftið stígur upp yfir landinu og kalt loftið leitar inn utan af sjó. Þegar þessi mishitun lands og sjávar snýst síðan við að nóttu til snýr hann sér í landátt eins og við þekkjum. Þessi viðsnúningur á sér einmitt gjarnan stað snemma morguns (4 – 6) og við upplyfum þessa dásamlegu kyrrð í náttúrunni. Hafgolan nær að sama skapi hámarki rétt um kl.17 (16-18).
000 – Blíðviðrið í dag dró okkur hjónin í smá hringferð með stangirnar. En, það var eins og þetta skilti sem varð á vegi okkar hefði sett regluna í ferðinni. Við sem sagt núlluðum á Nautatanga við Þingvallavatn, núlluðum í Einkavatni (sem við höfum lítið heimsótt í sumar) og svo fullkomnuðum við þrennuna með því að núlla við Meðalfellsvatnið.
Eini staðurinn sem við urðum vör við eitthvert líf var í Meðalfelli þar sem ég fékk eitt nart, en ekki söguna meir.
Tapað og fundið
Á rambi mínu við Nautatanga fann ég útidyralykil (ASSA) í miklu bláu bandi. Lykillinn sjálfur er afar skrautlegur og er eigandi hans beðinn að lýsa honum ef hann vill vitja hans. Væntanlega einfaldast að senda mér tölvupóst með því að smella hér.
Veiðitölur ársins
Bleikjur
Sleppt
Urriðar
Sleppt
Fj.ferða
Núllað
73 / 34
14
28 / 33
4
34
14
Ummæli
03.09.2012 – Árni Jónsson: Tók einmitt tvö sjálfur og núllaði líka. Þingvelli & Úlfljóts. Sá einn fisk á Þingvöllum og hann leit á mig með svip sem að sagði “Farðu, tímabilið er að verða búið”. En gullfallegt veður og spegill í langan tíma.
03.09.2012 – Urriði: Tja, það sem ykkur skorti í þolinmæði bættuð þið upp með yfirferð. Þrjú vötn á einum degi er alveg ágætt. Og ég var svosem heldur ekki var við uppítökur, sá einu sinni breskan veiðiþátt þar sem kom fram að silungur(og lax) gætu ekki lokað augunum því það vantaði á þá augnlok. þáttarstjórnandinn vildi því meina að silungur héldi sig dýpra þegar það er sól(enn dýpra ef það er logn) en í yfirborðinu þegar það er skýjað(og helst gárað). Sem stangast algjörlega á við veiðimenninguna á Íslandi, hérna taka menn ekki fram þurrflugur nema vatnið sé spegilslétt og veðrið gott en grýta svo út þungum púpum um leið og vatnið gárast! Fiskurinn er örugglega miklu meira í yfirborðinu þegar það er gárað, þá sjáum við bara ekki uppítökurnar. Enda veiða fáir betur í Laxárdal en bretarnir sem nota þurrflugur/yfirborðsflugur í öllum veðrum.
Svar: Já, þetta er viðtekin skýring (augnlokin) og oft vísað í hana. Við hérna norður á hjara veraldar njótum góðs af því að stóran hluta ársins varpast sólarljósið skáhallt á yfirborðið og brotnar fyrr heldur en nær miðbaug og því fær fiskurinn hér síður glýju í augun. Þurrfluguveiði er stórlega vanmetin á Íslandi, það hef ég séð í sumar þegar konan er að rífa upp hvern fiskinn á fætur öðrum á meðan ég kroppa þetta með púpunum mínum 🙂 Þetta er kannski bara efni í nokkrar greinar.
03.09.2012 – Urriði: Ég fatta ekki alveg hvað menn hafa á móti sól og góðu veðri í vatnaveiði, ég hef gert mína bestu vatnaveiði í góðu veðri(kannski vegna þess að ég nenni ekki að standa lengi við vötn ef veðrið er leiðinlegt). Þessi (http://i.imgur.com/KVa4f.jpg ) tók núna um helgina í 22°C, blankalogni og glampandi sól um miðjan dag. Ég var bara á gönguskóm og kastaði frá landi, svo það er ekki eins og hann hafi verið e-ð lengst úti í dýpinu! Mér finnst veðrið skipta mun meira máli þegar maður er að veiða í straumvatni, en í vatnaveiði skiptir það mig engu máli. Silungurinn hættir ekkert að borða þó það sé gott veður, þeir skora sem þora
Þakka enn og aftur fyrir skemmtilega síðu!
Svar: Tvö vötn af þremur voru mjög tær, heiðskýrt og glampandi sól og við urðum ekki vör við neinar uppitökur þrátt fyrir að steinflugur væru á vatninu. Þriðja vatnið var örlítið skolað, kannski nóg til þess að sólarglampar náðu takmarkað niður í vatnið og þar urðum við vör við uppitökur. En, mikið rétt, fiskurinn hættir ekkert að borða þótt það sé glampandi sól, okkur tókst bara ekki að koma flugunum niður á rétt dýpi fyrir hann. Kannski var þolinmæðis taumurinn eitthvað stuttur í okkur 🙂
P.S. Prufan þín skilaði sér, en ég samþykkti hana ekki 🙂
02.09.2012 – Ási: Takk fyrir sögur þínar og leiðinlegt að þú skyldir núlla. Veðrið hefur trúlega hvort tveggja lyft degingum og dregið niður. Ég snéri við í huganum í morgun og ákvað að fara heldur seinnipartinn á morgun. -Fannst allt of mikil sól.
Svar: Já, þetta er ekki ólíkt og þrá manna eftir rigningu í þurrki og svo uppstyttu í regntíð, en veðrið var einfaldlega allt of gott til að sitja heima og skrifa greinar fyrir næstu vikur. Góða skemmtun á morgun.
„Nei, nei, þú þarft ekkert að líta til með línunni“ var sagt við mig í sumar þegar ég var að vinna í kaststílnum mínum. Ég er þrjóskari en andsk… þegar því er að skipta og vil meina að viðkomandi hafi talið mig betri kastara heldur en ég er. Auðvitað veit ég og nýti mér það í 90% tilvika að ég get fundið það í þumlinum hvenær línan hefur rétt úr sér að baki mér og óhætt er að hefja framkastið. En, þegar ég hita upp eða æfi mig á flötinni hef ég, og mun trúlega halda áfram að líta aðeins um öxl í bakkastinu. Ég fer ekkert dult með þetta enda augljóst hverjum sem vill sjá. Hitt hef ég aftur á móti farið svolítið leynt með að ég tel mig áfram í framkastinu og ég tel mig til baka í bakkastinu. Það tekur; 1, 2, 3 fyrir línuna að rétta úr sér í framkastinu og það tekur hana 3, 2, 1, 0 að rétta úr sér í bakkastinu vegna þess að ég hef lengt aðeins í henni þegar kemur að bakkastinu. Lengri lína = lengri tími.
Öllu ofangreindu hætti ég síðan að pæla í þegar ég er komin með flugu á tauminn því þá er ég farinn að veiða, þá fær þumallinn að ráða og segja mér til um tímasetningar.
Ummæli
4.9.2012 Börkur Smári: Að líta um öxl í bakkastinu gerir ekkert nema gott, því bæði tímaseturðu framkastið betur og ósjálfrátt verður bakkastið betra því þú sérð hvernig það lítur út. Það eina sem við verðum að passa okkur á er að vinda ekki upp á líkamann í leiðinni. Þá tekur stangartoppurinn góðan sveig til hliðar og línan mun líklega lenda í sveig á vatninu í næsta framkasti.
Persónulega byrja ég alltaf að kasta og lít til baka í bakkastinu þangað til ég er kominn með góðan takt í köstin.
ps. svo er alltaf gott að vita hvað er fyrir aftan mann þegar maður er að veiða
9.12.2012 – Stefán Hjaltested (af Facebook): Litið um öxl. Ef kastarinn stendur rétt að kastinu og hallinn er réttur frá þér átt þú ekki að þurfa að horfa á eftir línunni í bakkastinu Það er ljótt að venja sig á að gera það nema um verulegt lengdarkast er að ræða. Ekki horfir þú á bensín fótinn er þú gefur inn á bílnum? kv. Stefán
12.12.2012 – Börkur Smári – Flugukast: En þú lítur aftur fyrir þig þegar þú bakkar bílnum ekki satt Stefán ?
FOS 
