Einhverra hluta vegna var ég eiginlega nokkuð viss um að sólin hefði náð að kveikja aðeins meira líf á Þingvöllum í dag heldur raunin varð á. Við reyndum fyrir okkur í Hallvik og Öfugsnáða án þess að verða svo mikið sem vör við fisk. Einhver fluga var á vatninu, ekki margar en þó einhverjar og nokkrar endur í kafarabúningi gerðu sér lirfur að góðu.
Það var blíða á Þingvöllum í dag
Undir hættumál kíktum við á mannskapinn í og við Vatnskot þar sem menn voru greinilega að gera sig klára í veiði langt fram í nóttina. Vonum að þeim hafi auðnast að aflanda nokkrum urriðum.
Englendingar eru allra manna duglegastir að veiða á þurrflugu, þ.e. ef eitthvað er að marka allar frásagnir þeirra á veraldarvefnum. Það hefur vakið athygli Íslendinga hve þaulsæknir Englendingar eru við veiðar hér með þurrflugurnar einar að vopni. Ekkert veður virðist vera þurrflugum þeirra ofviða, það er næstum því sama á hverju gengur, alltaf er þurrflugan undir og þeir veiða ekkert minna en aðrir.
Sjálfur hef ég farið í veiðiferð með þurrflugur einar að vopni og þá kom berlega í ljós vanmáttur minn með þessu veiðitæki. Eins og ég hef rakið í einhverjum pistlum hér, þá hafa mér stundum verið mislagðar hendur þegar ég rýk af stað í veiði með stuttum fyrirvara. Eitt sinn hafði ég verið að fylla á púpu- og straumfluguboxin mín og hafði alveg steingleymt að setja þau aftur í veiðivestið mitt. Þegar svo dásamleg veiðigyðjan bankaði upp á næsta dag með sólskin og stillu í farteskinu greip ég veiðivestið og allan annan búnað, tróð í skottið á bílnum og brenndi í nefnt vatn í grennd við borgina. Eitthvað hafði gyðjan platað mig því þegar á bakkann var komið var heldur meiri vindur í kortunum heldur en heima hjá mér. Nú, það er ekkert mál; hugsaði ég og setti saman sjöuna og seildist eftir púpuboxinu sem var auðvitað stútfullt af glæsilegum púpum, heima. Eftir að hafa reynt að koma þurrflugu út á vatnið, sem vel að merkja enginn fiskur sýndi nokkurn áhuga á, valdi ég mér púpulegustu þurrfluguna, makaði hana í drullu og jurtaleifum til að þyngja hana og barði hana niður í vatnið. Ég held svei mér þá að þetta sé í eina skiptið á ævinni sem mér hefur tekist að halda þurrflugu upp á yfirborðinu, sama hvað ég reyndi að koma henni niður í vatnið og halda henni þar. Lærdómur (ítrekað): yfirfara veiðivestið fyrir hverja ferð.
Það var ljóst að það yrði ekki auðvelt fyrir okkur veiðifélagana að feta í fótspor fyrsta dags sumarsins í Hlíðarvatni í Selvogi. Engu að síður renndum við glaðbeitt úr bænum upp úr kl.16 á sunnudag og stefndum á Selvoginn. Á leiðinni renndum við í gegnum ýmis sýnishorn af veðri og ekki leyst okkur á blikuna þegar við komum á Suðurstrandaveginn. Ausandi rigning, hitastigið lækkaði og lækkaði og á köflum bætti hressilega í vind. En þegar í Selvoginn var komið, skein sú gula í heiði, hitastigið vel ásættanlegt og á móti okkur tóku stór bros þeirra sem voru að klára fyrsta daginn. Nálega 60 fiskar höfðu komið á land á einum sólarhring.
Við biðum ekki boðanna, smelltum okkur í gallana og tókum stefnuna á Stakkavík. Ef einhver hefur efast um að Hlíðarvatn geymi fisk, þá hefði útsýnið sem mætti okkur í Stakkavík tekið af allan vafa um það. Uppitökur bleikju um alla vík, þær beinlínis veltu sér um í toppflugunni sem klaktist út eins og enginn væri morgundagurinn.
Afrakstur síðdegisins voru 5 bleikjur á bilinu 35 – 42 sm. auk einnar 25 sm. sem auðvitað fékk líf. Það voru því sáttir veiðifélagar sem stungu sér inn í nýmálað Hlíðarsel í síðbúinn kvöldverð og svo beint í bólið. Morguninn skyldi tekinn með stæl.
Þær eru ekkert í megrun, bleikjurnar í Hlíðarvatni
Mánudagurinn rann upp bjartur og fagur, en skollanum kaldari. Það hafði heldur betur kólnað um nóttina og hitastigið aðeins tæpar 2°C kl. 7:00 Við ákváðum því að leyfa kvikasilfrinu að lifna aðeins betur við í mælunum áður en við héldum af stað, helltum upp á kaffi og snæddum morgunverð í rólegheitum. Rétt um kl. 9:00 sýndi mælirinn 4°C og við héldum af stað. Höfðum raunar hug á að kíkja á Mosatanga sem hafði gert góða hluti á sunnudaginn, en þar var þegar mættur hópur með allar flugur úti til að fanga bleikjurnar. Stakkavík varð því aftur fyrir valinu, en í þetta skiptið sáum við ekki eina einustu bleikju, ekkert klak og afraksturinn varð eftir því, enginn. Við héldum því í Botnavíkina, heilsuðum upp á einn sem greinilega leiddist við Fóellutjörn, eða ekki. Sá hafði heldur betur dottið niður á bleikjupott sem hann fiskaði hverja bleikjuna á fætur annarri upp úr. Glæsilegur dagur hjá honum, sem ekki verður sagt um okkar tilraunir þótt veiðifélaginn hafi rétt aðeins úr aflatölum með einni bleikju á Austurtanga.
Hlíðarvatn að morgni 2.maí
Eftir heldur snautlega ferð frá Botnavík að Austurtanga héldum við í hús, helltum upp á kaffi og hugsuðum okkar gang. Vindinn, sem hafði aukið jafnt og þétt yfir daginn, virtist vera að lægja og heldur hafði hitastigið togast upp, ekki mikið, en þó örlítið. Ættum við ekki bara að athuga hvort eitthvað væri um að vera á Mosatanga og eyða þessum tveimur tímum sem eftir voru dagsins þar. Þegar til kom var hópurinn frá því um morguninn mættu aftur enda höfðu þeir gert ágæta veiði að sögn, þannig að við fórum með heldur hálfum huga í Stakkavíkina. En viti menn, klak komið á fullt og bleikjur að velta sér í yfirborðinu. Það fór svo að við náðum 5 bleikjum til viðbótar í víkinni, en þurftum að standa af okkur vind úr öllum áttum, sól, rigningu og undir það síðasta, slyddu þannig að um 17:30 létum við gott heita og drifum okkur í hús og heim.
Af flugum sem hafa verið að gefa þessa dagana er þetta helst að frétta; Burton (Stakkavík), Black Zulu (Stakkavík), Teal and Black (Mosatanga), Toppflugan (Stakkavík), Mobuto (Stakkavík), Peacock með orange skotti (Réttarnes), Krókurinn (Fóellutjörn) og svo ýmsar mýflugu eftirlíkingar á flestum stöðum.
11 fiskar á land, allt fallegir fiskar, og við veiðifélagarnir miklu meira en sátt við þessa fyrsti alvöru veiðiferð sumarsins. Þegar við skutumst í Hlíðarsel til að skrá síðustu fiskana og kvitta í gestabókina, töldum við upp úr veiðibókinni; 77 fiskar skráðir hjá Ármönnum og aðeins dagur nr. 2 á tímabilinu að kvöldi kominn.
Þegar þetta er skrifað er fyrsta vakt sumarsins í Hlíðarvatni að ljúka veiði hjá Ármönnum. Það er mál manna að sjaldan, ef þá í nokkurn tíma hefur vatnið farið af stað með öðrum eins hvelli. Útlit er fyrir að dagurinn endi í ríflega 60 fiskum hjá Ármönnum. Næsta vakt var að bókast upp en ótrúlegt en satt; allar þrjár stangirnar sem hefja veiði kl.18 á morgun (mánudag) eru lausar. Fyrstir koma, fyrsti fá á leyfi.is
Aðspurður um veiðina í dag, sagði Árni Þór formaður Ármanna, að þetta hefði verið ævintýri líkast. Fiskur að taka flugu út um allt vatn, feitar og flottar bleikjur sem voru stútfullar af toppflugu og bobbum. Nóg æti í vatninu greinilega og vinsælustu flugurnar; Teal and Black, ýmsar púpur og eiginlega bara allt.
Undirritaður má ekkert vera að þessu lengur, farinn í Selvoginn og verð þar næstu 24 klst. Okey, bæ.
FOS 