Fyrst við vorum í Borgarfirðinum í gær og ekki með neitt sérstakt fyrir stafni, þá lá auðvitað beinast við að kíkja í eitthvert vatnanna á svæðinu og fyrir valinu varð Langavatn. Það er ekki oft sem ég viðurkenni að ég keyri aðeins með annað augað á veginum, en í þetta skiptið var það nú svo að ég stóð mig ansi oft að því að gjóa á hitamælinn í bílnum. Hitastigið rokkaði reglulega um eina til tvær gráður á leiðinni, en fór aldrei neðan er svo að fiskur ætti að vera á stjái.
Vert er að geta þess að vegurinn upp frá Gljúfurá var hreint og beint frábær, nýlega búið að hefla ofan af honum stærsta grjótið og bera í hann þannig að það er fólksbílafært alveg inn að Torfhvalastöðum við Langavatn og ég er ekki frá því að spottinn inn að Barónskletti hafi eitthvað verið lagfærður líka. Slóðinn þar fyrir norðan var bara eins og venjulega, seinfær en fær 4×4 bílum.
Horft inn að botni frá Stórusteinum
Þegar inn að vatni var komið var ljóst að það hefur verið hleypt vel úr vatninu til að vökva laxinn í Langá þetta sumarið. Fljótt á skotið hefur vatnshæðin verið lækkuð um einn metra og því var vel fært inn að botni og við lögðum leið okkar langleiðina þangað, inn að Stórusteinum.
Veðurblíða við Stórusteina
Veðrið kom þægilega á óvart, stillt og fallegt en mikið rosalega var vatnið kalt eftir næturfrost undangenginnar nætur. Það var því e.t.v. engin furða að við yrðum ekkert vör við fisk þar sem við renndum öllum mögulegum flugum út í dýpið og drógum hratt, hægt og allt þar á milli. Eftir dágóða stund færðum við okkur til baka og renndum niður að Beilárvöllum, nánar tiltekið undir hlíðina austan við Galtarholtsvík, gengt tanganum.
Við Beilárvelli
Heldur var tekið að þykkna í lofti en við gerðum okkur vonir um að vatnið væri eitthvað hlýrra þarna í vari fyrir norðanáttinni. Ekki munaði nú miklu á vatnshitanum, en þarna tókst okkur að særa upp tvær bleikjur sem úðuðu í sig hornsílum í víkinni austan við tangann og þegar þær voru komnar á land létum við gott heita og héldum heim á leið.
Helmingur aflans
Þar sem Langavatn lokar núna 20. sept. á ég ekki von á að við förum þangað aftur þetta sumarið, en það er greinilega fiskur enn á ferðinni og hann er bara þokkalega vænn og vel haldinn ef marka má þessa tvo sem við tókum.
Þar sem við veiðifélagarnir áttum leið í Skorradalinn í gærkvöldi þá þótti okkur ekki úr vegi, sem það reyndar þó var, að fara um Hvalfjörðinn og Svínadal í stað þess að fara fyrir Hafnarfjall. Við vorum nokkuð seint á ferðinni, en síðustu skímu dagsins langaði okkur að njóta við norðanvert Geitabergsvatn og sjá til hvort einhver kulsækinn urriði væri þar á sveimi.
Útsýnið þegar við komum
Ekki var nú hitastigið upp á tvær tölur, reyndar rétt slefaði það í 6°C þegar við drógum á okkur veiðigallann og úr norðri gustaði heldur nöprum vindi. Ekkert líf var sjáanlegt á grynningunum í Innri-Vatnsvík þannig að við fetuðum okkur smá spotta út undir Klifi án þess að verða vör við fisk.
Útsýnið þegar við fórum
Þegar svo tunglið var orðið bjartasti punkturinn á himninum fetuðum við okkur til baka og létum gott heita. Það er nú svo merkilegt að ekki þarf alltaf fisk til að njóta þess að baða flugur og þessi kvöldstund, þótt stutt væri, sannaði það svo um munaði.
Hér hefur göngu sína vikulegur pistill á FOS.IS sem ég hef kosið að kalla Vatn vikunnar. Fram til vors mun fjöldi vatna bætast hér við á síðuna með helstu upplýsingum, kortum og þeim flugum sem gefið hafa. Flest þessara vatna hef ég prófað sjálfur og þekktir veiðistaðir merktir inn skv. eigin reynslu og annarra sem miðlað hafa til mín.
Fyrsta vatnið í þessari röð er Hóp í Húnaþingi. Vatnið liggur á mörkum Vestur- og Austur Húnavatnssýslna og er fimmta stærsta náttúrulega stöðuvatn á Íslandi.
Smellið á myndina fyrir upplýsingar um Hópið
Í næstu viku mun síðan birtast eitt vatn enn og þannig koll af kolli, vikulega fram til vors.
Svo lengi sem jörðin hallar undir flatt og heldur hringferð sinni kringum sólina áfram, þá verða hér árstíðaskipti. Á uppvaxtarárum mínum var það raunar allt annað sem réði árstíðaskiptunum og þær voru aðeins þrjár. Sumarið var þegar frí var í skólanum, haustið þegar ég var sendur út í Kaupfélag til að kaupa stílabækur fyrir skólann og veturinn stóð þar til skólanum lauk.
Í dag upplifi ég allt aðrar árstíðir. Veturinn er þegar ég hnýti flugur, grúska í veiðitengdu efni og læt mig dreyma um sólríka daga í faðmi fjalla og vatna. Að vetri loknum tekur for-vorið við þegar ég get ekki lengur beðið og legg af stað eins og asni út í síðustu vetrarveðrin á síðum nærbrókum innanundir öðrum síðum nærbrókum og helst í Neoprene vöðlum í leit að örvita fiski sem hefur ruglast eitthvað í ríminu.
Þegar svo vorið kemur loksins, þá bíð ég milli vonar og ótta að þrír dagar í röð nái 8°C yfir miðjan daginn og næturfrostið sé ekkert rosalegt. Þegar þetta gengur eftir, þá legg ég af stað í fyrstu alvöru veiðiferðina.
Sumarið er síðan einfaldlega allt of stutt, ef það þá kemur á annað borð. Annars bíð ég alltaf svolítið spenntur eftir því að sumri halli. Þá gengur síð-sumarið í garð og ég tek til við að eltast við feitar og fallegar bleikjur sem hafa náð að bæta á sig nokkrum kvartpundum og örfáum sentímetrum og urriða sem hafa ekki kunnað sér magamál og étið á sig gat.
Næsta árstíð er heldur óræð. Stundum gerir hún vart við sig lítillega, bankar uppá en kemur aldrei alveg inn en þess í stað kemur önnur gusa af síð-sumri með kyrrum og fallegum dögum. Kannski viku síðar kemur þessi óræðna aftur, bankar, rekur nefið kannski örlítið inn en stoppar stutt og eitt skiptið enn tekur síð-sumarið við. Svona getur þetta gengið í töluverðan tíma þar til haustið gerir sig endanlega heimakomið. Þetta er árstíminn sem ég elska því góðu dagarnir inni á milli eru fyllilega á pari við undangengna sumardaga.
Þegar svo haustið nær endanlega að gera sig heimakomið, þá taka undursamar rökkurstundirnar við og maður kastar oft og mörgum sinnum út í myrkrið og veit satt best að segja ekkert hvar flugan lendir. Nú er árstíðin mín, bónusinn á annars rysjótt sumar.
FOS.IS vaknar á haustin og ég reyni að koma upplifun og hugleiðingum mínum í orð og setja hér á vefinn. Ég lofa engu um fjölda greina, stefni á hefðbundnar þrjár á viku vegna þess að ég finn á mér að þetta verði gott haust og enn betri vetur.
Fyrsti í sumarauka 2018 var að þessu sinni norðan heiða. Eftir heldur ótuktarlegt sumar hér sunnan heiða höfðum við veiðifélagarnir ekki alveg fengið nægju okkar af veiði og því var fylgst vel með veðurspá helgarinnar. Spá fyrir hálendið var ekki upp á marga fiska, Vesturlandið virtist ætla að bjóða upp á rigningu og rok, Suðurlandið var svona í og úr eins og maður segir, en Norðurlandið kom sterkt inn með hitatölum vel á annan tuginn. Úr varð að pakka í snarhasti í veiðihúsið á föstudag eftir vinnu og renna norður í Húnaþing, nánar tiltekið að Hópi á mörkum vestra og eystra.
Hópið á laugardagsmorgninum
Það var nú ekki sprengurinn á okkur norður, þannig að við rétt mörðum það að kaupa veiðileyfi í Víðigerði og svo skröltum við framhjá Borgarvirki í átt að Ásbjarnarnesi og inn í Nesvík. Þangað höfðum við áður komið á miðju sumri fyrir einhverjum árum en orðið frá að hverfa vegna mývargs sem blessunarlega var víðsfjarri á föstudagskvöldið. Það verður nú að segjast eins og er að við vorum hreint ekki alveg viss hvar við nákvæmlega settum vagninn niður undir stjörnubjörtum himninum því það var komið svarta myrkur þegar við loksins komum á staðinn. Ég taldi okkur vera töluvert frá bakkanum þannig að það var e.t.v. eins gott að frúin gekk hægum skrefum út í móa því það hafa tæplega verið fleiri skref en 20 – 30 í vatnið frá þeim stað sem vagninn stóð.
Ætli það sér fiskur hér, gæti höfundur verið að velta fyrir sér við Vaðhvamm
Laugardagsmorguninn vakti okkur með stilltu og dásamlegu veðri og eftir morgunverð héldum við troðninginn frá Nesvík og upp á Bjargás með stefnuna á Myrkurbjörg. Við sem sagt skröltum þennan troðning eins langt og okkur þótti hæfilegt og fikruðum okkur niður að vatninu þar sem heitir Vaðhvammur. Strax í fyrsta kasti varð ég heldur betur var við fisk þar sem tekið var harkalega í hjá mér og í loftköstum kom þessi líka drjóli upp úr vatninu og hristi fluguna úr sér. Einmitt, það var þá fiskur á þessum slóðum og nú hófst leitin að réttu flugunni sem hann tæki án þess að hrækja henni umsvifalaust út úr sér. Veiðifélagi minn varð fyrri til og setti í alveg einstaklega fallegan sjóbirting sem losaði rúm 3 pund og bætti síðan tveimur þokkalegum sjóbleikjum við. Ef mig misminnir ekki þá tóku þessir fiskar ólívu litaðan Nobbler og það var ekki fyrr en ég hafði þrætt mig í gegnum nokkrar flugur að ég setti loksins í fisk sem ég var sáttur við að hirða. Sá var nú samt ekki nema tittur í samanburði við birting konunnar, en ég er nú ekkert óvanur því að veiða færri og smærri fiska en hún, þannig að ég var ágætlega sáttur.
Fallegur birtingur úr Hópinu
Upp úr hádeginu fórum við á vísindaveiðar út frá Ásbjarnarnesi til austurs, norðurs og vesturs, en allar áttir reyndust jafn rólegar þannig að við brugðum okkur í smá gönguferð í vatninu norður frá Nesvík og út með björgunum, ríflega 1 km. en áttum þá enn eftir töluverðan spotta að dýpi sem stærri fiskum væri þóknanlegt. Þar sem lítið annað en smáfisk var að finna á þessum kílómetra spotta sem við óðum, héldum við til baka í kvöldhúminu, fengum okkur bita og skriðum undir sæng, bara þokkalega sæl með daginn.
Árla á sunnudagsmorgun
Ekki var nú sunnudagurinn síðri og hreint ekki sem verst að eyða brúðkaupsafmælinu við Hópið. Dagurinn byrjaði stilltur og fagur og svo hlýnaði upp í 12 – 16 °C og aldrei var langt í sólina. Yfir árbítnum ákváðum við að reyna aftur við Myrkurbjörg og því pakkaði ég öllu nauðsynlegasta dóti í bílinn og gerði klárt fyrir daginn, eða það hélt ég að minnsta kosti. Það var ekki fyrr en við vorum næstum komin þessa þrjá kílómetra inn að Myrkurbjörgum að mig rámaði í veiðivestið mitt hangandi inni í vagni. Já, einmitt, ég skildi konuna eftir á veiðistaðnum, skrölti þetta til baka og sótti vestið mitt. Þegar ég hafði loksins klætt mig og var kominn niður að vatni, var þar fyrir nokkuð grobbinn veiðifélagi sem þegar hafði tekið rígvæna fiska og ég sá ekki betur en hún væri bara í flottum málum. Ekki óraði mig, né hana fyrir því sem tók við þar til við urðum að hætta upp úr hádeginu. Í hvert skipti sem sólin náði yfirhöndinni og hellti sér yfir okkur, þá tóku bæði birtingar og sjóbleikjur orange Nobbler eins og enginn væri morgundagurinn. Það var ekki nema rétt á meðan sólin hvíldi sig á bak við ský að tökurnar duttu niður, sem var í sjálfu sér ágæt hvíld því á þessum slóðum er sterkur straumur í vatninu sem tekur í til lengdar.
Afli helgarinnar, hnossgæti næstu vikna
Það er ekki oft sem ég birti hér myndir af afla veiðiferða því það hefur brugðið við að dauðir fiskar fari eitthvað illa í suma. Í þetta skiptið geri ég undantekningu því við tókum með okkur 24 gómsæta fiska á bilinu pund og upp í fjögur úr þessari ferð og það er næsta víst að við eigum eftir að endurnýja kynni okkar af Hópinu næsta sumar. Já, við veiddum okkur til matar og vonum að þeir stuttu sem við slepptum eigi náðuga daga þangað til næst og hafi ekki orðið meint af veiðum og sleppingum okkar yfir helgina.
Þeim sem lítið þekkja til við Hópið skal bent á að fylgjast með síðunni á næstunni því ég hef ákveðið að taka saman gagnlegar upplýsingar um Hópið, þekkta veiðistaði og koma á kort og setja hér inn á síðuna.
Á FOS.IS er að finna tæplega 50 kort af vötnum og veiðisvæðum hringinn í kringum landið. Hingað til hefur hending ráðið því hvernig kortin hafa verið útbúin og sköpulag vatna hefur mestu ráðið um útlit og stærð kortanna. Nú hafa öll kortin verið samhæfð á þann veg að þau eru öll af sömu stærð, sami grunntónn í þeim (grár) og hlutföll í hverju korti fyrir sig tilgreind sérstaklega. Öll kortin má finna í umfjöllun um vötnin sem finna má hér.
Smellið á kort fyrir fulla stærð
Þessi nýju kort eru öll teiknuð eftir loftmyndum sem teknar voru árin 2016 og 2017 og ættu því að gefa sem næst því rétta mynd af útliti vatnanna. Verulega hefur verið aukið við merkingar vegslóða, númer vega lagfærð og þjónustumerki sett inn þar sem við á og vitaskuld hafa fengsælir veiðistaðir verið merktir skilmerkilega inn á kortin.
Á næstu mánuðum munu síðan nokkur ný vötn bætast við á vefnum og kort þeirra verða með sama útliti og hér hefur verið getið.
FOS 