„Match the Hatch“ er enskur frasi sem hefur öðlast nokkuð víðtæka merkingu hjá veiðimönnum með tíð og tíma. Upphaflega var átt við þegar veiðimaður samsvaraði flugnaval sitt við yfirstandandi klak skordýra. Í seinni tíð hefur þessi frasi einnig og þá jafnvel heldur verið notaður yfir úttekt á allri mögulegri fæðu fisksins á hverjum tíma, alveg óháð því hvort eitthvert klak er í gangi eða ekki.
Í dag gefa menn gaum að lífríkinu, hitastigi vatnsins, árstíð og jafnvel tíma dags þegar flugan er valin. En oft dugir ekkert af þessu til, því fiskurinn getur skipt um æti eins snögglega og hendi er veifað. Í miðju klaki getur silungurinn skyndilega tekið upp á því að hætta að eltast við æti á yfirborðinu, leitað til botns og úðað í sig lirfum. Þá reynir á eftirtekt og úrræði veiðimannsins.
Lögun skordýra er auðvitað mismunandi á lirfu-, púpu- og fullvaxtastigi, en með því að velja flugu sem kemst nógu nálægt lögun þess skordýrs sem fiskurinn er að éta í það og það skiptið, getum við stórlega aukið möguleika okkar á töku.
Lögunin er eitt, stærðin er annað. Þegar löguninni er náð getur stærðin beinlínis þvælst fyrir fiskinum. Ef við yfirskjótum stærðina þá eru minni vonir til að fiskurinn taki heldur en ef við undirskjótum. Hjá silunginum er ekkert til sem heitir Stækkaðu skammtinn þinn eins og hjá okkur. Hann álítur sig ekkert sérstaklega heppinn þegar Pheasant Tail nr.8 skoppar framhjá honum þegar allar hinar sem hann var að enda við að éta voru í stærð 12 eða 14, hann einfaldlega lítur ekki við henni.
Litur flugunnar er síðan enn eitt atriðið sem getur, takið eftir getur skipt máli. Að mínu mati þurfum við ekki að ná nákvæmlega sama lit. Svipaður tónn, jafnvel aðeins líkindi duga oft til. Ég hengi mig svolítið á það að silungur skynjar sömu grunnlitina og við, en aðeins 1/8 af þeim litatónum sem við greinum. Þessu til viðbótar hefur birtustig í vatni mikil áhrif á litaskyn fiskjar, litir dofna í minni birtu, verða nánast brún- eða grátónar.
Og til að byggja valið okkar á flugu á einhverju áþreyfanlegu getum við velt við steinum, gaumgæft vatnsflötinn eða jafnvel rótað í botninum og veitt smádýr í flugnanetið okkar. En öruggasta leiðin til að sjá hvað fiskurinn er að éta er auðvitað að ná einum og skoða í kok hans og maga. Munið bara að bíða ekki of lengi með að ná sýnishorni, meltingarvökvi og súrefni geta verið mjög fljót að breyta ásýnd fæðunnar. Það er frægt kommentið Mývetningsins; Silungur étur ekki blóðorm, en mikið af svartri kássu. Því er nú þannig farið að skordýr sem innihalda hátt hlutfall blóðrauða til að lifa af kaldan veturinn eru mjög fljót að dökkna fyrir áhrif súrefnis og því finnum við sjaldnar rauðan blóðorm í koki eða maga silungs.
Í grunninn erum við alltaf að tala um fjórar tegundir flugna; púpur, votflugur, þurrflugur og straumflugur þó skilin á milli þeirra séu nokkuð föl á köflum. Þegar ég var að byrja fluguveiðar vöfðust svolítið fyrir mér allir frasarnir og týpurnar sem var að finna í bókum, á netinu og manna í millum. Til að einfalda mér málið tók ég þann pól í hæðina að horfa á flóruna í fjórum flokkum eftir því hvernig við veiðum fluguna. Svei mér ef ég heyri ekki strax einhver fussa og sveia mér fyrir einfeldnina, en svona lít ég á dæmið:
Karladeild veiðifélagsins, þ.e. við bræðurnir skruppum í Meðalfellsvatnið rétt fyrir hádegið í rjómablíðu. Komum okkur fyrir austan Hljóðasteina og teygðum úr taumum. Brósi átti vinninginn að öllu leiti í dag, varð fyrstur var, tók fyrsta fiskinn og flesta, samtals 8, þar af þrjá mjög þokkalega. Sjálfur vígði ég nýju Joakim’s stöngina með því að taka 3 í minni kantinum sem fengu líf. Þær flugur sem gáfu voru; Buzzer svartur/silfraður, Buzzer svartur/rauður og auðvitað Vinstri græn – wired. Frábær ferð í alla staði.
Þegar heim var komið beið skemmtilegur póstur eftir mér, haldiði að karlinn hafi ekki bara verið dreginn út af póstlista 
JOAKIM´S verður með kastæfingu og stangakynningu á Klambratúninu sunnudaginn 8.maí kl.13:00 í samvinnu við Stefán Hjaltested og fleiri góða veiðimenn. Hægt verður að prófa JOAKIM´S flugustangir af öllum stærðum.Við hvetjum alla sem eiga JOAKIM´S stöng að mæta með hana á svæðið og gera nokkrar léttar kastæfingar með okkur. Gott er að yfirfara búnaðinn sinn í leiðinni og hafa allt klárt fyrir næstu veiðiferð.
Í smærri vötnum og þar sem vindur hefur umtalsverð áhrif á umhverfingu yfirborðsins á móti þyngra vatni á botninum, þá getur veiði undan vindi verið alveg eins spennandi. Þegar vindurinn hefur náð að mynda hringstreymi á milli yfirborðs og botns, nær dýpri straumurinn að róta upp æti við bakkann hlé megin, ekki ósvipað og gerist á yfirborðinu áveðurs. Botnstraumurinn er að öllu jöfnu þyngri heldur en aldan á yfirborðinu. Hans gætir því ekki eins fljótt og öldunnar, en varir þeim mun lengur eftir að lægir. Þannig er það að bakkinn undan vindi gefur oft ágætlega eftir goluþytinn þar sem gruggið (ætið) er lengur að setjast þeim megin í vatninu og veiði því oft með ágætum á þeim slóðum.
FOS 