Kristján Friðriksson

Áveitan í Vatnadal

30. október 2016

Lífríkið

Upp

Forsíða

Þau eru mörg vötnin á Íslandi sem hafa verið nýtt til annars en fiskinytja. Tilbúna vatnið mitt, Vatn í Vatnadal er eitt þeirra. Hér á landi hefur það tíðkast um áratuga skeið að stífla útrennsli vatna til áveitu, vatnsmiðlunar eða virkjana. Þeir eru ófáir fiskistofnarnir sem hafa þurft að lúta í lægra haldi fyrir þessum mannanna verkum og fá vötn hafa verið endurheimt úr klóm virkjana hér á landi. Við Íslendingar erum miklir eftirbátar nágranna okkar í þessum málum, sérstaklega þeirra í vestri. Á sama tíma og við teljum okkur meðal fremstu þjóða í náttúruvernd, þá gerum við lítið sem ekkert til að endurheimta fiskvegi þar sem þeir hafa verið stíflaðir.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Með morgunkaffinu

29. október 2016

Fréttir

Upp

Forsíða

Með morgunkaffinu í dag fletti ég í gegnum mjög áhugaverðan bækling frá frændum okkar í Noregi. Hér eru taldar til nokkrar áhugaverðar staðreyndir um flesta þá umhverfisþætti og ógnanir sem steðja að laxi og urriða í Noregi. Margir áhugaverðir punktar, þ.á.m. áhrif fiskeldis og virkjana, atriði sem brenna á veiðimönnum hér heima þessa dagana.

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Tilvitnun

28. október 2016

Tilvitnanir

Upp

Forsíða

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Getur einhver átt flugu?

26. október 2016

Hnýtingar

Upp

Forsíða

Við erum eflaust margir sem fylgjumst með veiðifréttum hinu megin af hnettinum, t.d. Nýja Sjálandi. Um daginn hnaut ég um skemmtilega samantekt á mögnuðum flugum í vorveiðina, vorið var einmitt að ganga í garð hjá þeim þarna hinu megin um daginn. Ein flugan þar snart mig sérstaklega, ekki vegna þess að hún kæmi mér á óvart, öðru nær.

Flugunni var lýst nokkurn veginn þannig að hún væri oftast hnýtt í stærð 10 til 18, alltaf með kúluhaus þannig að hún væri meira áberandi í vatninu og ætti auðveldara með að komast til botns, sérstaklega ef hnýtt með tungsten kúlu. Skoppandi eftir botninum, líkti hún m.a. eftir vorflugulirfu og væri ómótstæðileg í augum urriðans. Í greininni var heimavöllur flugunnar sagður Nýja Sjáland þar sem urriðinn væri almennt talinn með fælnustu fiskum sem fyndust í lífríkinu.

Það laumaðist örlítið glott á mig þegar nafngreindum höfundi flugunnar var hrósað fyrir einfaldleik hennar og bráðdrepandi áhrifum á urriðann. Sem sagt, þarna hinu megin á hnettinum gengur þessi nýja fluga undir nafninu Hare and Copper og lítur svona út:

Ef hún kemur einhverjum kunnuglega fyrir sjónir, þá er það trúlega vegna þess að hér heima gengur þessi fluga undir heitinu Hérinn og er hreint ekki ný af nálinni. Á prent komst þessi fluga fyrst árið 2009 í bókinni Silungaflugur í náttúru Íslands þar sem Jón Aðalsteinn Þorgeirsson segir hana alltaf veiða.

Ég hef alltaf staðið í þeirri trú að þetta afbrigði af Héraeyra væri einhver heimatilbúningur okkar á norðurhjara, en vitaskuld þarf það ekki svo að vera. En eitt er víst, þetta er hreint ekki ný fluga af nálinni og tæplega hægt að eigna hana einhverjum einum hnýtara. Þessari flugu, rétt eins og svo mörgum öðrum, hefur skotið niður í kollinn á einhverjum góðum manni og það sem getur skotist í kollinn hjá einum, getur alveg eins skotist í koll annars án þess að nokkur tenging sé þar á milli.

Stundum velti ég því fyrir mér hve margir hnýtarar hafi dundað við nýja, stórkostlega flugu sem raðar inn fiskum en síðar komist að því að einhver Jón eða John hefur þegar útfært sömu fluguna og jafnvel fengið einkaleyfi á henni. Hversu súrt ætli það sé?

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Framvötn 2016

24. október 2016

Fréttir

Upp

Forsíða

Um þessar mundir birtast endanlegar veiðitölur sumarsins á helstu fréttamiðlum og veiðimenn spá og spekúlera í þeim af miklum móð. Fyrir þá sem sakna annarra veiðitalna en þeirra sem birtast af laxveiði, þá má geta þess að nýverið voru birtar lokatölur úr Framvötnum fyrir sumarið 2016.

Veiði í Framvötnum 2016

Eins og við mátti búast þá stóð Frostastaðavatn upp úr hvað varðar fjölda fiska; 1110 fiskar af þeim 1670 sem vötnin gáfu samtals af sér í sumar.

Frostastaðavatn 2010 – 2016

Eins og sjá má er þetta besta árið frá 2010, þótt ekki muni miklu á árunum 2011 og 2016. Þess ber að geta að tölur fyrir 2015 vantar úr Framvötnum, en miðað við tíðarfar það sumar er víst óhætt að áætla að það ár hafi ekki toppað 2016 þó það hefði getað slagað upp í 2010.

Ljótipollur 2010 – 2016

Eitthvað virðist veiði í Ljótapolli hafa dregist saman s.l. sumar eftir nokkuð gott ár 2014. Enn er þó langt í land að hann nái 2010 sem vel að merkja, var mjög gott ár í Framvötnum heilt yfir eins og sjá má af heildartölum Framvatna 2010 – 2016 hér að neðan.

Framvötn 2010 – 2016

Löðmundarvatn 2010 – 2016

Ef við færum okkur aðeins vestar, þá hefur veiðin í Löðmundarvatni verið að rétta aðeins úr sér bæði hvað varðar fjölda fiska og meðalþyngd.

Veiðin í öðrum vötnum á svæðinu er svona upp og ofan, Dómadalsvatn með 39 fiska sem er nokkuð í takt við það sem verið hefur á liðnum árum og Herbjarnarfellsvatn með 45 fiskar sem er reyndar umtalsvert meira en árin á undan. Það vekur athygli að Sauðleysuvatn og Eskihlíðarvatn eru að stimpla sig inn eftir nokkurra ára fjarveru af listanum og þar hafa veiðst vænar bleikjur þótt meðalþyngdin sé reyndar frekar döpur enn sem komið er.

Þess ber að geta að veiðitölur Framvatna eru færðar til bókar skv. 80 skýrslum sem skilað var inn á árinu. Heildarlista má finna á vef Veiðivatna, veidivotn.is

Höfundur:

Kristján Friðriksson
Sögur úr Vatnadal

23. október 2016

Lífríkið

Upp

Forsíða

Það er ýmislegt sem maður finnur sér til dundurs þegar stangveiðitímabilinu lýkur. Hugurinn reikar víða og ósjálfrátt smitast hann af því sem efst er á baugi í fréttum. Nýlega staðfest Alþingi Íslendinga Parísarsamkomulagið svokallaða með hægri hendinni á meðan sú vinstri hélt áfram að skrúfa frá losun gróðurhúsalofttegunda. Lítið sem ekkert fer fyrir mótvægisaðgerðum, s.s. endurheimt votlendis en þeim mun meira fyrir aukinni orkuframleiðslu til stóriðju og úthlutun heimilda til gríðarlegrar aukningar á losun lífrænna úrgangsefna við strendur landsins.

Til að setja einhverjar þessara hugleiðinga minna í samhengi, upphugsaði ég dal einn á Íslandi. Eins og allir dalir í ævintýrum, þá er þessi dalur einstaklega fagur og miklum kostum búinn. Ég kýs að kalla hann Vatnadal, en hann gæti heitið hverju nafni sem er því hann á sér svo ótrúlega marga þjáningarbræður hér á landi í einni eða annarri mynd.

En hvernig dalur er Vatnadalur? Til að kynna hann til leiks er hér smá inngangur að þremur sögum úr Vatnadal.

Höfundur:

Kristján Friðriksson