Það er eiginlega þrennt sem getur dregið mann að vatni með stöng í hönd. Veðrið, forvitni og sögur af veiði. Þegar allt þetta smellur saman, þá getur maður ekki annað en lagt af stað. Veðrið s.l. miðvikudagskvöld var algjör toppur, mig hefur lengi langað að rölta út á Engjarnar gengt Elliðavatnsbænum og svo voru samfélagsmiðlar að veifa framan í mann myndum af fallegum fiskum úr Elliðavatni.

Við gleyptum í okkur kvöldmat, klæddum okkur í galla og renndum upp að Elliðavatni rétt um kl.19. Vatnið skartaði sínu fegursta og það voru nokkrir veiðimenn á staðnum og í það minnsta einn fiskur sem lét sjá sig. Við hertum upp hugann og röltum út á engjarnar. Reyndar varla hægt að segja að við röltum svo varlega fórum við þar sem engjarnar létu víða undan fótum okkar.

Við komumst óhult fram á bakkann svo til gengt Elliðavatnsbænum og tókum til við að baða hinar ýmsu flugur, án árangurs. Einn fisk sáum við u.þ.b. í gamla farveginum, en það var nú allt og sumt og þessi veiðiferð varð heldur styttri þegar örlítið fór að kólna og skordýr hættu að klekjast.

Við vorum samt sem áður ekki södd útiverunnar þannig að við ákváðum að renna upp fyrir Gunnarshólma og kíkja á stöðuna við brúnna yfir Hólmsá.

Það er skemmst frá því að segja að óvenju mikið vatn er í ánni, í það minnsta að mínu mati og breiðan neðan við brúnna var því stór og mikil. Kyrrt veðrið laðaði þurrflugudrauma fram úr boxum okkar og við gerum ýmsar tilraunir til að glepja þá fiska sem voru greinilega á ferðinni.

Þegar þurrfluguæfingar okkar þóttu fullreyndar, létum við gott heita og fórum heim. Tittirnir sem voru að gantast í okkur þarna, voru því ósærðir eftir okkar heimsókn.

Krúttlegur skreppitúr í Helluvatn í Heiðmörk, það var eiginlega inntakið í þessari skyndilegu hugdettu sem við veiðifélagarnir fengum eftir kvöldmat í gær. Hitastigið hafið að vísu fallið um nokkrar gráður frá því fyrir kvöldmat og lífríkið var eftir því fallið í hálfgerðan dróma. Aðeins stöku fluga lét sig hafa það að klekjast út og aðrir fiskar en þeir smágerðu voru ekkert mikið á ferðinni.

Róleg tíð þarf alls ekki að vera af hinu slæma og við vorum hreint ekki einu veiðimennirnir sem nutu þess að eyða kvöldinu á þessum slóðum, fisklaus. Kvöldið var einstaklega fallegt og þótt stöku kul hefði gárað vatnið og hitastigið fallið á skömmum tíma niður undir 5°C.

Rétt um það bil sem við hættum náttúruskoðun okkar, hittum við tvo veiðimenn sem höfðu einnig ákveðið að leggja árar í bát. Annar þeirra hafði verið við vatnið rétt fyrir kvöldmat og þá var klak enn í gangi og hann sagði að t.d. Helluvatnið við brúnna hefði beinlínis kraumað af flugu og fiski. Við hefðum e.t.v. betur sleppt kvöldmatnum og smellt okkur í vatnið á meðan sólin yljaði ennþá. Hvað um það, þetta var kærkomin stund eftir daglegt amstur hversdagslífsins og fiskarnir sem ekki sýndu sig, eru bara í vatninu áfram og stækka og stækka, óáreittir.

Með Veiðikortið upp á vasann, græjurnar í skottinu og starandi á hitamælinn rokka á milli 7 og 8°C renndi ég upp að Elliðavatni laust fyrir hádegið, sumardaginn fyrsta. Auðvitað höfðu fréttir af fiski freistað mín, en heldur var nú fátt um veiðimenn þegar ég renndi í hlað við Elliðavatns bæinn. Síðar heyrði ég að einhverjir höfðu safnast saman í landi Kópavogs, rétt við stífluna og þar var víst veitt.

Eitthvað sagði mér að láta það eftir mér að renna upp fyrir Gunnarshólma og kíkja í Hólmsána. Þegar ég mætti á staðinn voru þar tveir bílar en ekki nokkurn veiðimann að sjá. Jæja, ég hefði þá frítt spil í beygjunni neðan við brú, þannig að ég klæddi mig og setti saman. Svona rétt mátulega var ég kominn í regnhelt þegar austanáttin hellti úr sér ísköldum hraglanda svo skoppaði á ánni.

Fyrst kast, ekkert. Annað kast, ekkert. Þriðja kast, og flugan var negld með látum. Miðað við aðfarirnar hefði mátt halda að þarna væru einhver pund á ferðinni, en við fyrsta stökk var ljóst að það hefði þurft gríðarlega jákvætt hugarfar til að geta talið heilt pund í því sem beit sig þarna fast í fluguna.

Eftir að hafa myndað þennan fyrsta fisk sumarsins, í fyrstu veiðiferð sumarsins, í fyrstu veiðiferð með nýja stöng, á þessum fyrsta degi sumars, var honum sleppt aftur í ána með þökk fyrir að kynda vel undir bakteríunni í karlinum.

Flugan sem þessi snaggaralegi urriði tók var Higa‘s SOS í viðsnúnum litum, sem sagt rauð og gyllt á krók #14.

Það fór víst ekki framhjá neinum sem var staðsettur í grennd við höfuðborgina að það var sérstakt veðurfar í borginni í dag. Sól með þokuívafi, heitt og stillt veður. Sem sagt; kjöraðstæður fyrir ýmislegt silungafæði að klekjast út og krydda matseðil vatnabúa. Við veiðifélagarnir létum því slag standa og renndum upp að Elliðavatni seinnipart dagsins. Raunar endaði það með því að við fórum í Helluvatn og þar var nú heldur betur sýning í gangi. Fiskurinn velti sér í æti um allt austanvert vatnið þannig að litlu veiðimannahjörtun fóru á yfirsnúning af spenningi.

Til að gera langa sögu stutta þá er eins gott að segja það strax að annar eins fjöldi flugna hefur trúlega aldrei verið prófaður á einni kvöldstund eins og sá fjöldi sem við prófuðum í mjög harðri samkeppni við náttúrulega fæðu silungsins í vatninu. Á endanum var það Royal Coachman þurrfluga sem sannaði sig og mjög falleg bleikja rann á hana og tók með látum, hjá veiðifélaga mínum. Ekki svo löngu síðar, eiginlega þegar við vorum að hætta og taka saman þá rann þessi líka fallegi urriði á sömu flugu og kom veiðifélaga mínum stórkostlega á óvart. Sá fiskur var svo svakalegur að ég varð að aðstoða við að losa fluguna úr honum enda ekki á eins manns færi að losa þurrflugu #12 úr skoltum u.þ.b. 7 sentímetra urriða þannig að hægt væri að sleppa honum. Flott kvöld við Helluvatn, nóg af fiski og fiskamat en ekki ein einasta taka hjá undirrituðum.

Sumardagurinn fyrsti og karlinn er kátur, kann sér vart læti yfir þessum fyrsta degi sumars, bæjarlækurinn opnar og Elliðavatnið með. Þegar óteljandi myndir af sprækum fiskum úr Elliðavatni tóku að dælast inn á veraldarvefinn, tók sig upp gamalkunnur kláði í kasthendinni, pirringur í tánum og óseðjandi löngun til að skella sér út í sumarið.

Úr varð að við hjónin fórum á gönguskónum, engar vöðlur, upp að Hólmsá fyrir ofan Gunnarshólma. Ég hef ekki minnstu hugmynd um það hvers vegna Elliðavatnið sjálft heillaði ekki í dag, en þetta varð í það minnsta ofaná. Bjart verður, 7°C og smávægilegur vindur að vestan, ákjósanlegar aðstæður.

Það eru einmitt þessar skyndihugdettur sem eru alltaf svo skemmtilegar og til að toppa þá fyrri fékk ég þá grillu í höfuðið að nota fimmuna og þurrflugu til að byrja með. Sumir segðu eflaust að þessi uppsetning sé sjálfsögð, en það er nú ekki svo í mínum púpu-smitaða huga. Fyrir valinu varð ein þeirra glæsilegu þurrflugna sem mér áskotnuðust um daginn frá Atlantic Flies og í þriðja kasti, upstream, rétt fyrir neðan brú, tók þessi líka skemmtilegi 48 cm. urriði. Fyrir svona púpugaur eins og mig, þá er nú ekki amaleg hvatning að setja í fyrsta fisk sumarsins á þurrflugu á sumardaginn fyrsta. Kannski er þetta vísbending um þurrflugusumar? Til vonar og vara og samkvæmt venju sleppti ég þessum fyrsta fiski sumarsins og sendi hann aftur til félaga sinna í Hólmsá með kveðjunni; Gleðilegt veiðisumar, kallinn minn.

Veiðitölur ársins