Við þekkjum það ágætlega að velja okkur flugu fyrir silunginn eftir því sem hann er að éta hverju sinni. En stundum er líka ágætt að hafa það í huga mismunandi árstíðir eiga sér sína liti. Snemma vors og síðla hausts gefa dökkar, jafnvel svartar flugur betur en þær skæru sem frekar eru orðaðar við bjart veður og ekki síst gróskuna í vötnunum á sumrin.
Allt vill lagið hafa, en sama lagið getur alveg virkað allt árið um kring ef við eigum það í mismunandi litbrigðum. Pheasant Tail, Héraeyra og t.d. Nobbler í mismunandi litbrigðum geta komið okkur töluvert langt árið um kring. Kannski eigum við að hnýta færri afbrigði, en í fleiri litum?
Þegar kemur að því að velja flugulínu eru margir sem halda fast í litinn ‚sinn‘ og þá helst þegar um er að ræða flotlínur. Sjálfur var ég til að byrja með á því að línan ætti að vera græn eða grágræn, falla inn í litbrigði vatnsins. Með aukinni reynslu hef ég leyft mér að skipta um skoðun og vel núna lit sem ég sjálfur sé vel því fiskurinn verður alveg eins var við línu í felulit og þá sem er skærlit og áberandi. Viljandi skrifaði ég verður var við línuna því fiskurinn sér hana yfirleitt ekki heldur aðeins skugga hennar í vatninu eða á botninum. Snögg hreyfing línu á yfirborðinu hefur mun meiri áhrif til fælingar vegna skuggans heldur en gáruarnar sem hún framkallar.
Nú fer hver að verða síðastur að tryggja sé sæti á RISE 2012 sem verður í Bíó Paradís þann 10.mars. nk. Útlit er fyrir að aðsóknin verði ekki síðri heldur en í fyrra og því ekki seinna vænna fyrir þá örfáu sem eiga eftir að tryggja sér miða að renna við í Veiðivon í Mörkinni 6 og ganga frá málunum.
Spyrðu leiðsögumanninn „Hvað eru þeir að éta?“ og hann svarar líklega „Dautt rek“. Ef flugurnar þínar eru dregnar áfram af línunni mun silungurinn ekki aðeins fúlsa við þeim heldur beinlínis synda burt. Við horfðum aftur og aftur á það þegar við veiddum púpur í gegnum lyngur og grynningar. Viljandi breyttum við rekinu þannig að stundum var flugan eins og hundur í bandi, togandi í tauminn eða í dautt rek þar sem púpan flaut eðlilega í vatninu. Við hefðum ekki getað samið betra handrit; silungurinn sneiddi hjá og synti frá óeðlilegu reki en var jafn skjótur til að gaumgæfa eðlilegt rek. Kastið sjálft nær ekki nema einum tíunda af mikilvægi góðs reks. Lærðu að vippa línunni og stjórna rekinu og hálf baráttan er unnin.
Loka hnykkurinn, þetta var síðasti pósturinn sem ég vann upp úr greinum Kirk Deeter. Ég vona að gestir bloggsins hafi haft jafn mikla ánægju af þessum hnitmiðuðu greinum hans og ég hef haft. Ef svo ólíklega vildi til að Kirk leggði leið sína á bloggið, þá færi ég honum bestu þakkir fyrir leyfið að birta þessar greinar hans.
Fleiri bæjarfélög mættu taka Skagaströnd sér til fyrirmyndar og þá er ég ekki bara að tala um Kántríbæ. Nú hefur verið gefin út bæklingur um Veiði á Skagaheiði.
