Nú eru Febrúarflugur á sínum ellefta degi þetta árið og 412 flugur hafa þegar komið fram frá 82 hnýturum. Meðlimir Febrúarflugna eru nú 2009 þegar allt er talið og hefur fjölgar hratt undanfarna daga. Þó nokkrir nýir meðlimir hafa sett inn sínar fyrstu flugur við góðar undirtektir í hópinum og síðustu daga hafa gamlir og rótgrónir meðlimir tekið við sér og heldur betur spýtt í lófana.
Velunnarar átaksins hafa heldur ekki látið sitt eftir liggja, boðið hnýturum afslátt af hnýtingavörum og, svo gripið sé til handboltalíkingar, gripið boltann sem FOS sendi út í kosmósið og staðið fyrir uppákomum sem hafa verið vel sóttar. Hafi sendinginn verið eitthvað léleg hjá FOS, þá skal það ítrekað að hverjum sem hug hefur á að koma á framfæri opnu húsi eða viðburði sem hnýturum og áhugafólki um flugur og fluguhnýtingar stendur til boða í febrúar, er velkomið að senda FOS skilaboð og við komum því á framfæri í hópinum á Facebook. Allt sem kemur flugunum í fyrsta sætið í mánuðinum er uppleggið með Febrúarflugum.
Sumarið 2024 sýndi ég erlendum veiðimanni í boxin mín af silungaflugum og rak hann þá augun í votflugur sem ég hafði týnt saman í stakt box til að hafa í vasanum. Það gladdi mitt litla hjarta sem alltaf hefur verið svolítið veikt fyrir klassískum votflugum að hann þekkti þær vel flestar með nafni. Þegar kom að mjög einfaldri svartri flugu sem ég nota gjarnan, þá kvað við; Nei, sko. Þarna ertu með Black Palmer eins og á að hnýta hana. Ég varð eitt spurningamerki í framan, því ég hafði nú bara hnýtt þessa flugu þegar mig langaði í einlita, palmeraða votflugu og hafði ekki hugmynd um að hún héti eitthvað. Líklegast hef ég einhvern tímann rekið augu í mynd af þessari flugu, þótt hún álitleg og hnýtt hana eftir minni þegar þannig stóð á, án þess að muna eftir nafni eða mynd.
Um síðustu áramót lagðist ég í smá grúsk, fann myndina sem væntanlega gróf um sig í kollinum á mér á síðunni hans Håvard Eide, flyfisher.org þar sem hann getur þess að fluguna megi finna í bók William Blacker, Art of Angling.
Ég leitaði í safninu mínu og viti menn, ég átti þessa bók og þar var flugunni lýst og teiknuð. Mig rak eiginlega í rogastans þegar ég sá uppskriftina í bókinni:
No. 9. The Black Palmer, or Hackle.—The body is made of yellow floss silk, ribbed with silver tinsel, and two short fibred black hackles struck on from the tail to the shoulder. Hook No. 8.—Vary the body of this fly with peacock harl without the silver, and it will be a capital one for light clear water on No. 12 hook. Use the cow-dung fly on windy days, with the above-named one.
Þar sem þessi uppskrift kom engan veginn heim og saman við fluguna eins og Håvard Eide hafði hnýtt hana, fletti ég í ofboði upp á teikningu flugunnar. Flugan er nr. 9 á myndinni hægra megin hér að neðan og ég þóttist vera nokkuð viss um að búkur flugunnar væri ekki gulur og ekki vafinn með silfur tinsel.
Sú bók sem ég átti rafrænt í mínum fórum var gefin út litprentuð árið 1855 og ég fór því á stúfana og leitaði að eldri útgáfum hennar. Það er nefnilega reynsla mín af þessum gömlu bókum að ef þær voru endurútgefnar, þá var oft aukið við uppskriftir en sömu prentplötur notaðar af teikningum þannig að númer flugna stemmdu ekki endilega við númerin á myndunum.
Ég fann eldri útgáfu þessarar bókar frá árinu 1842 og þar er sama prentplatan notuð fyrir myndirnar, sjá hægra megin á myndinni hér að ofan. Í þeirri bók var uppskrift Black Palmer eftirfarandi og athugið að númer flugunnar er hið sama og í bókinni frá 1855:
Nr. 9. The Black Palmer (May.)
Hook flf. —Body, Black mohair or silk, gold tip. Legs, Two black hackles, rolled on from the tail.
Það er greinilegt að William Blacker hefur skipt um skoðun á flugunni, því hér er alls ekki sama flugan á ferðinni og vitaskuld hnýtti Håvard Eide hana eftir frumútgáfunni. Þetta vakti samt forvitni mína og ég leitaði því að Black Palmer í öllum þeim 100 gömlu hnýtinga- og veiðibókum sem ég á í fórum mínum. Flugu með þessu heiti fann ég í nokkrum bókum:
John Turton Angler’s Manual (1836)
58. HACKLE. Black Palmer Fly. July to September : made with dark orange silk ; wing, black hen’s hackle feather ; body, copper-coloured peacock’s feather ; after rains, ribbed with silver twist.
Alfred Ronalds The Fly-Fisher’s Entomology (1836)
No. 47. BLACK PALMER. This is tlie caterpillar of the Laciocampa ruloi,or Fox Moth.
It is used at the same times as the BrownPalmer. IMITATION.
Black ostrich herl ribbed with gold twist, anda red cock’s hackle wrapped over it.
Edward Fitzgibbon Handbook of Angling (1847)
Black palmer-hackle. Body, black ostrich harl, ribbed with gold twist. Black cock’s hackle wound over the whole. Hook, No. 4, 5, 6, or 7. When palmers are dressed large they may betied on two hooks whipped lengthways on the gut.
John Jackson The Practical Fly Fisher (1853)
NO. 64. BLACK PALMER
Body. Dark Peacock’s, or Ostrich’s herl, ribbed with gold tinsel, green silk.
Black, brown, or dark red Cock’s hackle over all.
This is an excellent bait when the water is clearing off after a flood; especially in warm weather.
It may be made on a large hook, but two smaller ones as in the pattern are preferable.
A good Palmer for Spring is made-body, green herl of Peacock, gold tinsel, green silk, with a greenish stained or grizzled Cook’s hackle over all. It may be made about the size of No. 68.
A good general fly is a mottled hackle, from a Hen Grouse’s neck, wrapped on a body of brown Peacock’s herl and yellow silk.
N.B. Our local Anglers use a Golden Plover’s hackle, and Tom Tit’s tail for the same purpose.
Ef einhver hefur áhuga á að sjá hvernig mín útgáfa er og hefur verið í gegnum árin, lengst af nafnlaus, þá má skoða uppskriftina að henni hér á síðunni eða smella á myndina hér að neðan.
Það eru örugglega til milljón tegundir af Blóðormi, þ.e.a.s. veiðiflugunni, kannski þeim náttúrulega líka. Í gegnum tíðina hef ég hnýtt nokkrar flugur sem ég hef neytt heitið Blóðormur upp á. Sumar hafa gefið, aðrar ekki, sumar eru flóknar, aðrar ekki, en það sem mér hefur virst standa upp úr af þeim sem ég hef prófað er að það eru þær einföldu sem virka og oftast þær sem fljótlegastar eru í hnýtingu.
Mynd: Mike Wilkinson
Fyrir rúmum áratug síðan var ég eitthvað að grúska eins og svo oft áður og rakst þá þennan blóðorm frá Nýsjálendingnum Mike Wilkinson frá Cromwell á bökkum Dunstanvatns. Mike þessi er glettilega skemmtilegur hnýtari og fer ekki alltaf troðnar slóðir í efnisvali. Í þessa útgáfu af blóðormunum þræðir hann svartan vír í gegnum rautt Veniard Ultra Lace Tubing, setur lykkju á vírinn og festir CDC fjaðrir í lykkjuna. Þetta festir hann síðan á grupper krók með svörtum tvinna og bætir CDC fjöður í haus flugunnar.
Þessa flugu spreytti ég mig á að hnýta en átti því miður ekki rautt Ultra Lace, þannig að ég notaði glært og þræddi rauðan vír í gegn. Eftir töluvert bölv og ragn við að festa CDC fjöður í lykkjuna gafst ég upp og notaði þess í stað UV Ice garn sem ég reytti aðeins í sundur og þynnti. Síðan þá hef ég hnýtt þessa flugu bæði úr glæru Ultra Lace með rauðum vír og rauðu með svörtum vír, en alltaf haldið mig við að nota UV Ice garn og þannig hefur hún fært mér nokkra fiska. Ég mæli alveg með þessari útfærslu flugunnar, hún er fljótleg í hnýtingu og endist alveg ótrúlega vel. Annars biður Mike að heilsa til Íslands, hann er um þessar mundir að þyngja flugurnar sínar þarna hinum megin á hnettinum, hitinn hefur rokið upp í vötnunum og urriðinn hefur sökkt sér niður í kaldara vatn.
Ef þú vilt skoða örlítið breytta útfærslu af flugunni og lýsingu hennar, þá er hana vitaskuld að finna hér á FOS.
Það er ekki ný saga að fluguhnýtarar eru margir hverjir miklir föndrar, þeir föndra við hverja flugu sem þeir hnýta, taka allt út úr núvitundinni að sitja við þvinguna og raða alls konar hnýtingarefni upp á rör eða króka. Þó flestir hnýtarar sæki efni í veiðivöruverslanir hér heima. þá eru það ekki einu verslanirnar sem bjóða upp á hráefni sem nýta má í flugur. Sumir kíkja reglulega í garnbúðir og athuga hvort eitthvað skemmtilegt garn hafi komið í hillurnar, aðrir kíkja eftir frauði í föndurbúðum til að lyfta flugunum aðeins upp eða jafnvel glerperlum af ýmsum stærðum og gerðum sem hægt er að nota í hnýtingar.
Fyrir margt löngu síðan eignaðist ég box með einum 12 hólfum, fullum af glerperlum í þremur litum frá gulu yfir í brúnan í fjórum stærðum. Ég þori ekki að skjóta á hve margar perlur eru í þessu boxi, einfaldast að segja að þær eru óendanlega margar. Þessar perlur hef ég notað í ýmsar flugur í gegnum árin, flestar til að auka sýnileika þeirra eða þyngja hóflega. Þannig að því sé haldið til haga, þá munar reyndar ekki miklu á þyngd glers og kopars eða brass, en það klampar óneitanlega meira á glerið heldur en málminn.
Ýmsir hnýtarar hafa spreytt sig á að nota glerperlur, skemmst er að minnast Kavíar, Helgu Gísladóttur og sjálfur hef ég hnýtt Hrognið að erlendri fyrirmynd (einhver aulalega einfaldasta flugu sem til er). Blóðorm úr litlum rauðum glerperlum og ýmsar aðrar með glærri perlu í haus til að líkja eftir loftbólu rísandi klekju (e. emerger).
Ekki alls fyrir löngu settist ég síðan niður og hnýtti afar einfalda flugu eftir að hafa lesið mér til um kviðpokaseiði laxfiska, stærð þeirra og hvenær helst er að rekast á þau í ám, vötnum og lækjum hér á landi. Flugur þessar ganga, með einum eða öðrum samtengingum, undir heitinu Beaded Alevin upp á enska tungu, sem ég leyfði mér að einfaldlega að kalla Kviður upp á íslensku. Þegar ég hafði föndrað nokkur eintök af þessari flugu eftir ýmsum mismunandi uppskriftum, þá slökkti ég á skjánum og hnýtti þessa flugu eftir eigin höfði. Uppskrift að flugunni má nálgast hérna.
Því miður átti ég ekki hárauða glerperlu í réttri stærð, annars hefði ég líka hnýtt horsílahæng með sömu aðferð á örlítið stærri krók og nefnt hann Rauðkóng. Ég þarf kannski að kíkja í föndurbúð og verða mér úti um rauðar glerperslur.
Það kenndi sannanlega ýmissa grasa fyrsta daginn í Febrúarflugum þegar 45 flugur rúlluðu þar inn í gær. Flugurnar voru af öllum gerðum; silungapúpur, straumflugur, laxaflugur og svo mætti lengi telja. Virkilega skemmtilegt að sjá allt það sem hnýtarar eru að dunda við. Fyrsti samantektar skammturinn er kominn inn í myndasafn ársins á FOS (sjá: hérna) sem verður uppfært reglulega þar til yfir lýkur.
Vildarvinum Febrúarfluga, þ.e. þeim sem gera extra vel vil hnýtara í febrúar, fjölgar nú óðum og um að gera að fylgjast með tilkynningum í hópinum á Facebook. En það er ekki aðeins vildarvinum sem fjölgar, meðlimum í Febrúarflugum fjölgar einnig og nú eru þeir farnir að narta í 2.000
FOS vill sérstaklega benda á að í kvöld, 2. febrúar er fyrra opna hnýtingakvöldið hjá SVAK í Brekkuskóla á Akureyri. Áhugasömum er bent á þetta frábæra framtak SVAK og hvattir til þess að mæta í kvöld eða þá að viku liðinni, þann 9. febrúar. Allar nánari upplýsingar má nálgast á heimasíðu SVAK (sjá: hérna).
Eins og oft áður, þá hefur FOS fengið til liðs við sig fréttaveitur sem hyggjast fylgjast með og færa landsmönnum fréttir og samantektir þess sem er að gera í Febrúarflugum og eiga aðstandendur þeirra hrós skilið fyrir. Þeir sem ætla að færa okkur fréttir að þessu sinni eru; Flugufréttir (flugur.is) – Ertu að fá’nn (brakandi nýr fréttamiðill Sigga Haugs) og Sporðaköst (mbl.is). Endilega fylgist með þessum veitum, allt sjónarhorn miðla á Febrúarflugur er fluguhnýtingum til framdráttar.
Einhverra hluta vegna finnst mér eins og vinsælasta spurning dagsins sé ekki tengd EM í handbolta, Grænlandi eða verðbólgu á uppleið, heldur „Hvernig verða Febrúarflugur þetta árið?“ Stutta svarið er einfaldlega „Ég veit það ekki, en ég vona að þær verði jafn skemmtilegar og síðustu ár.“ Ef þetta gengur eftir, þá eiga stuðningsaðilar átaksins hrós skilið, en ekki síst rúmlega 1.800 hnýtarar og áhugafólk um flugur og fluguveiði sem fylgjast með á Facebook.
Og núna styttist í fyrsta útspil ykkar. Á miðnætti í kvöld gengur febrúar í garð og í fyrramálið vöknum við upp og virðum kannski fyrir okkur bronslitaðar EM flugur, útblásna appelsínugula Nobblera eða rauðar og hvítar Grænlandsflugur, hver veit? Eitt er víst, ég verð ævarandi þakklátur öllum þeim sem hafa tekið þátt í Febrúarflugum í gegnum árin og ég bíð spenntur eftir því að Flugurnar komist í fyrsta sætið enn einn heilan mánuð.
Stuðningsaðilum Febrúarflugna sem vilja koma sér á framfæri er bent á að skjóta skilaboðum á FOS (t.d. hérna) og láta vita af sínu framlagi þannig að unnt sé að koma því til meðlima Febrúarflugna.
FOS 