Rækjur og vatnaflær fylgja stíft hlutföllunum 2/3 + 1/3. Þeir sem eru að huga að veiðum á sjógöngufiski ættu að huga að kvikindum sem þessum, nýgenginn fiskur er vanur fæðu sem þessari og lætur oft glepjast þótt genginn sé upp í ár. Ágætt að vera með nokkrar svona til mótvægis við Hvítan Nobbler eða Sílið.
E.S. Geir Birgir Guðmundsson benti mér á að álíka flugu hefði hann notað töluvert á Þingvöllum, sjá nánar á gbg.is Takk fyrir innleggið Geir.
Þegar kemur að hlutföllum í buzzer þá erum við að tala um 50/50 á milli fram- og afturbols, hausinn nánast enginn og ekkert skott. Eftir að hafa prófað nokkrar svartar mjónur síðasta haust sem gáfu vel gaf ég buzzerum aðeins meiri gaum heldur en áður, þeir eru tilbúnir í boxinu fyrir komandi vertíð.
Fullkomin púpa lítur ákveðnum lögmálum. Hlutföllin eru nokkuð ákveðin frá náttúrunnar hendi. Takist okkur í besta falli að apa eftir náttúrunni þá erum við í góðum málum eins og Frank Sawyer með Pheasant Tail. Hlutföllin eru nánast 2/3 búkur, 1/3 thorax, hausinn nettur og skottið jafn langt búkinum. Ef við bregðum langt frá þessu, þá er nánast öruggt að við endum með óraunverulega púpu í höndunum.
Prince Nymph, Héraeyra, Zug Bug, Copper John, Pheasant Tail
Púpur eru væntanlega besta agn sem veiðimaður getur notað þegar fiskurinn er ekki að leita fæðu við yfirborðið. Bestu púpurnar eru einfaldar og líkja eftir fæðu silungsins hverju sinni, hér er engin sýndarmennska í gangi.
Margir telja The Prince Nymph einhverja bestu púpu sem fram hefur komið í silunginn. Nú geta lesendur verið alveg rólegir, ég á eftir að nefna uppáhaldið mitt, Pheasant Tail. Prince á að líkja eftir gyðlu dægurflugunnar og tekst það alveg ágætlega. Eins má nota Prinsinn þar sem steinflugan gerir vart við sig snemma vors. Kúluhaus á Prinsinn kemur sér vel þar sem veitt er í straum eða á miklu dýpi. Uppskriftina má sjá hér.
Héraeyrað er ótvírætt ein af klassísku silungapúpunum. Líkir eftir púpu vorflugunnar og má einnig nota þar sem dægurflugur göslast í vatninu eða krabbadýr eru á ferðinni. Úfið yfirborð Héraeyrans gerir hana einhvern veginn eðlilega í útliti og sumir vilja meina að því úfnari, því betri. Þessi fluga er hnýtt á langan öngul, alveg frá 8 og niður í 22. Uppskriftina má nálgast hér.
Zug Bug er enn ein klassísk silungapúpa, ekki ólík Prince, enda á hún að einnig að líkja eftir dægurflugunni. Líkt og með Prince er hún tilvalin í dautt rek eða með kúluhaus á meira dýpi. Auðvitað fylgir svo uppskriftin hérna.
Copper John, sem heitir í höfuðið á höfundi sínum, John Barr verður einnig að teljast til klassískra silungapúpa. Þyngd hennar gerir það að verkum að hana er tilvalið að nota þar sem gyðlur dægurflugunnar liggja við botninn eða sem afleggjara aftan við stóra þurrflugu. Því minni, því betri. Sumir segja að hún virki best á öngli 14 eða 16. Skemmtileg fluga að hnýta eins og sjá má hérna.
Engin fluga hefur komist í hálfkvisti við uppáhaldið mitt; Pheasant Tail. Hún er fyrst allra þyngdra flugna og best þeirra allra í einfaldleik sínum. Hún líkir nánast fullkomlega eftir grönnum gyðlum dægurflugunnar sem eru ein vinsælasta fæða silungsins. Þessa flugu má einfaldlega aldrei vanta í boxið hjá neinum veiðimanni og allir verða að prófa að hnýta nokkur eintök. Kíktu á uppskriftina hérna.
Það kemur stundum fyrir að maður hefur verið svolítið grófur á fremstu fjöðrunum á flugu og lendir því í vandræðum með að koma loka hnútinum fyrir, t.d. half hitch. Þá getur verið gott að hafa fremsta hluta venjulegs kúlupenna við hendina, bregða hnút yfir hann, renna honum upp á augað og herða hnútinn niður á öngulinn. Með þessu móti er maður ekkert að flækja puttum, þræði og fjöðrum í eina bendu.
Það getur skipt verulegu máli hvernig öngull er festur í klemmuna (vise) þegar við byrjum á nýrri flugu. Rangt festur öngull getur skemmst ef við erum of tæp á festingunni, hann marist eða jafnvel brotnað. Eins er önnur hætta því samfara að festa hann of tæpt í gripið, hann getur skotist upp og jafnvel í andlit þess sem hnýtir.