Hingað til hef ég haldið mig við eina stöng í silunginn, 9′ 5/6 með WF6-F línu og komið púpunum mínum niður með því að þyngja þær eða bögglast við að nota sökktaum. Hef raunar alltaf átt í basli með köstin og sökktauminn þegar slynkurinn tekur öll völd og flugan slæst í línuna ef hún kemst þá á annað borð eitthvað fram úr 12 fetunum. En nú hef ég verið að fikra mig áfram með nýja stöng, eilítið léttari með flotlínu nr.5 og sökklínu nr.4. Þetta hefur kallað á nokkrar breytingar á kaststílnum, sérstaklega fyrir WF4-F/S3 línunni, víðari bugur og hægari köst. Sökklína nr.4 sem ætti að vera léttari heldur en flotlína nr.6 virkar bara hreint ekki þannig þegar maður kastar henni, en með ofangreindum breytingum á kaststílnum gengur mér samt betur en með WF6-F og sökktaum. Væntanlega hefur þetta eitthvað með samræmi línunnar og sökkendans að gera, nokkuð sem mér hefur reynst erfitt að ná fram með flotlínu og sökktaum. Ef þér hefur gengið illa með flotlínu og sökktaum, prófaðu þá framþunga, hægsökkvandi línu með allt að 12′ sökkenda í vatnaveiðina.
-
Að aðlagast línunni
Höfundur:
-
Kleifarvatn, 12.júní
Báðar deildir veiðifélagsins fóru í Kleifarvatnið í gær. Byrjuðum undir Syðristapa (Indjánanum) í rjómablíðu þar sem konan fékk eitt högg og ég setti í einn titt á stuttan svartan Nobbler, aðrir ekkert. Enn og aftur má kvarta yfir veðrinu, það var allt of bjart. Síðari hluta dags tókum við okkur upp og fórum undir Vatnshlíðina miðja þar sem ég setti í tvo titti, annan á stuttan orange Nobbler en hinn á mjónu með gylltum kúluhaus. Veiðifélagarnir tóku tvo á maðk. Ég gerði mér nokkrar vonir um að fiskurinn gæfi sig þegar sólin fór að setjast á bak við Hellutinda, en það brást. Þegar við tókum okkur saman upp úr kl.22 var töluverður fjöldi veiðimanna mættur undir Vatnshlíðina og alveg inn í botn víkurinnar við Lambhaga þar sem fiskurinn (væntanlega tittir) sýndi listir sínar í yfirborðinu af miklum móð. Við hjónin teljum fullreynt með veiði í Kleifarvatni upp úr hádegi og frameftir degi. Annað mál með kvöld og miðnæturveiði ef eitthvað er að marka allt það líf sem var í vatninu á þessum slóðum rétt fyrir kl.23 í gær. Kannski við laumust eitthvert kvöldið í stillunni? Höfundur:
-
Kartöflukastið
Þegar tíðarfarið er hryssingslegt og lítið um að vera í veiðinni leitar maður aftur að hnýtingarbekknum eða fer í huganum yfir kasttæknina, nokkuð sem maður ætti víst frekar að vera að hugsa um síðla vetrar, rétt fyrir tímabilið. Inniæfingar í fluguköstum eru nokkrum annmörkum háðar eins og gefur að skilja, en þar með er ekki sagt að öll sund séu lokuð. Það eru til nokkrar æfingar sem hægt er að taka í bílskúrnum án þess að hætta á að brjóta toppinn af stönginni. Ein þessara æfinga er ‚kartöflukastið‘. Ef fremra og/eða aftara stopp er ekki alveg nógu ákveðið hjá þér er ágætt að taka venjulega kartöflu (ósoðna) og stinga henni á venjulegan matargaffal. Vertu staðsettur c.a. bíllengd frá bílskúrshurðinni og haltu á gafflinum eins og flugustöng með olnbogann upp að síðunni og reistu framhandlegginn þannig að kartaflan nemi við augnhæð. Færðu höndina í aftara stopp og taktu gott framkast með ákveðnu stoppi. Markmiðið með æfingunni er að reyna að losa kartöfluna af gafflinum með fremra eða aftara stoppinu einu saman. Þegar þér svo tekst það, settu hana aftur á og nú aðeins dýpra og endurtaktu leikinn. Þetta hljómar auðvitað allt frekar sauðslega en merkilegt nokk, virkar ágætlega til að skerpa á köstunum.Höfundur:
-
Hausaveiðar
Hver kannast ekki við eftir nokkur köst með nýrri flugu að hausinn á henni fer að láta á sjá, jafnvel rakna upp? Í verstu tilfellunum var eins og kötturinn hefði gripið fluguna og tætta af henni vængi og kinnar. Þannig var því nokkuð farið með mig í það minnsta þegar ég var að byrja fluguveiði. Fyrst í stað fannst mér líklegast að ég væri að ofbjóða flugunum, sérstaklega þeim ódýrari sem ég keypti, en síðar fór ég aðeins að skoða betur hvernig fráganginum á hausnum á þeim væri háttað.Oftar en ekki var lakkið sparað og jafnvel stóðu endar lélegra hnúta út úr. Þegar ég svo fór að hnýta sjálfur, var kominn upp á lagið með alvöru endahnút, staðsetti hann rétt á hausnum (aftast) og lakkaði gaumgæfilega yfir, þá fóru flugurnar mínar að endast betur. Með tíð og tíma náði ég síðan lagi með fínni hnýtingarþráð og þá smækkuðu hausarnir enn meira og auðveldara var að ná þéttu yfirborði á þá með færri umferðum lakks.Höfundur:
-
Kleifarvatn, 2.júní
Þrír fjórðu veiðifélaganna fóru í Kleifarvatn í dag. Ekki hægt að segja að ákjósanlegustu skilyrði hafi verið fyrir hendi, töluverður vindur og ekkert sérlega hlýtt. Ákváðum að byrja við hverasvæðið við Lambatanga undan vindi en urðum ekki vör við fisk. Færðum okkur síðan undir Innristapa (Stefánshöfða) og þar setti ég í einn urriða (titt) sem sleit sig af við löndun, kannski eins gott. Eftir að hafa barið vatnið í nokkurn tíma ákváðum við að renna norður fyrir vatnið undir Vatnshlíðina. Vorum frekar innarlega í smá tíma án þess að verða frekar vör. Eins og karlinn sagði um árið, það gengur bara betur næst.E.S. ég játa að það vantar nokkrar ferðir á bloggið sem hafa verið farnar á bilinu 7.maí til dagsins í dag; 2 x Vífilsstaðarvatn, Meðalfellsvatn og Kleifarvatn. Kannski vegna þess að aflabrögð voru eins léleg og þau geta orðið, núll.
Höfundur:
-
Veiðifréttir SVFR
Enn bætist við í veftímaritin og nú eru það Veiðifréttir SVFR sem eru aðgengilegar hér. Áhugasvið manna misjafnt, sjálfum finnst mér viðtalið við Atla Bergmann áhugaverðast, enda á ferðinni áhugamaður um vatnaveiði eins og ég sjálfur.Höfundur:
FOS 