Það kenndi sannanlega ýmissa grasa fyrsta daginn í Febrúarflugum þegar 45 flugur rúlluðu þar inn í gær. Flugurnar voru af öllum gerðum; silungapúpur, straumflugur, laxaflugur og svo mætti lengi telja. Virkilega skemmtilegt að sjá allt það sem hnýtarar eru að dunda við. Fyrsti samantektar skammturinn er kominn inn í myndasafn ársins á FOS (sjá: hérna) sem verður uppfært reglulega þar til yfir lýkur.
Vildarvinum Febrúarfluga, þ.e. þeim sem gera extra vel vil hnýtara í febrúar, fjölgar nú óðum og um að gera að fylgjast með tilkynningum í hópinum á Facebook. En það er ekki aðeins vildarvinum sem fjölgar, meðlimum í Febrúarflugum fjölgar einnig og nú eru þeir farnir að narta í 2.000
FOS vill sérstaklega benda á að í kvöld, 2. febrúar er fyrra opna hnýtingakvöldið hjá SVAK í Brekkuskóla á Akureyri. Áhugasömum er bent á þetta frábæra framtak SVAK og hvattir til þess að mæta í kvöld eða þá að viku liðinni, þann 9. febrúar. Allar nánari upplýsingar má nálgast á heimasíðu SVAK (sjá: hérna).
Eins og oft áður, þá hefur FOS fengið til liðs við sig fréttaveitur sem hyggjast fylgjast með og færa landsmönnum fréttir og samantektir þess sem er að gera í Febrúarflugum og eiga aðstandendur þeirra hrós skilið fyrir. Þeir sem ætla að færa okkur fréttir að þessu sinni eru; Flugufréttir (flugur.is) – Ertu að fá’nn (brakandi nýr fréttamiðill Sigga Haugs) og Sporðaköst (mbl.is). Endilega fylgist með þessum veitum, allt sjónarhorn miðla á Febrúarflugur er fluguhnýtingum til framdráttar.
Einhverra hluta vegna finnst mér eins og vinsælasta spurning dagsins sé ekki tengd EM í handbolta, Grænlandi eða verðbólgu á uppleið, heldur „Hvernig verða Febrúarflugur þetta árið?“ Stutta svarið er einfaldlega „Ég veit það ekki, en ég vona að þær verði jafn skemmtilegar og síðustu ár.“ Ef þetta gengur eftir, þá eiga stuðningsaðilar átaksins hrós skilið, en ekki síst rúmlega 1.800 hnýtarar og áhugafólk um flugur og fluguveiði sem fylgjast með á Facebook.
Og núna styttist í fyrsta útspil ykkar. Á miðnætti í kvöld gengur febrúar í garð og í fyrramálið vöknum við upp og virðum kannski fyrir okkur bronslitaðar EM flugur, útblásna appelsínugula Nobblera eða rauðar og hvítar Grænlandsflugur, hver veit? Eitt er víst, ég verð ævarandi þakklátur öllum þeim sem hafa tekið þátt í Febrúarflugum í gegnum árin og ég bíð spenntur eftir því að Flugurnar komist í fyrsta sætið enn einn heilan mánuð.
Stuðningsaðilum Febrúarflugna sem vilja koma sér á framfæri er bent á að skjóta skilaboðum á FOS (t.d. hérna) og láta vita af sínu framlagi þannig að unnt sé að koma því til meðlima Febrúarflugna.
Títaninn Atlas ber himininn uppi samkvæmt grísku goðafræðinni og til þess hefur væntanlega þurft töluverða krafta, Grettistak ef við færum okkur heim í átthaga þessarar flugu. Eins og um margar aðrar þekktar flugur, þá varð hún til fyrir ákveðinn veiðistað, nánar tiltekið Sogið. Á síðasta snúningi, korter í háttatíma settist höfundur flugunnar, Ólafur Hilmar Foss niður kvöldið fyrir veiði og hnýtti þessa flugu vorið 2021. Hann hafði heyrt að eitthvað dökkt, með einhverju pínulitlu rauðu, væri að virka vel í Soginu og vegna tímaskorts varð hún að vera einföld og fljóthnýtt þar sem allt var á síðasta snúningi þetta umrædda kvöld.
Flugan sannaði sig ævintýralega daginn eftir og þegar Ólafur hafði sett í sjöundu bleikjuna á innan við hálftíma, fauk svolítið í makkerinn hans sem hafði ekki fengið eitt einasta högg og hann krafðist þess að fá að sjá þessa nýju flugu sem Ólafur hafði „grautað saman, hálfmeðvitundarlaus af þreytu kvöldið áður“, svo notuð séu hans eigin orð.
Undirritaður hefur fylgst með höfundi flugunnar allt frá árinu 2021 þegar hann setti sínar fyrstu flugur inn í Febrúarflugur og til gamans þá gefur hér að neðan að líta allar Febrúarflugurnar hans frá upphafi, 79 talsins.
Ólafur var svo vinsamlegur að hnýta nokkur eintök af Atlas fyrir FOS og upplýsa um efnistökin þannig að (loksins) er Atlas kominn hérna inn á FOS.
Í tilefni af Febrúarflugum ætlar Stangaveiðifélag Akureyrar að bjóða gestum og gangandi upp á tvö hnýtingakvöld í Brekkuskóla 2. febrúar og 9. febrúar kl 19:30-21:30.
Kennarar verða þeir Jón Bragi Gunnarsson og Guðmundur Ármann Sigurjónsson. Áhugasamir eru hvattir til að taka með sér græjur en vitaskuld verða áhöld og efni til staðar fyrir þá sem enn hafa ekki fjárfest í slíku. Aðgangur er ókeypis en óskað er eftir að þátttakendur staðfesti mætingu með því að senda póst á svak@svak.is og nýta þá tækifærið til að láta vita hvort þeir óski eftir áhöldum og efni.
FOS mælir sterklega með því að áhugasamir bregðist fljótt og vel við og nýti sér þetta kostaboð SVAK.
Ef þú ert enn að velta fyrir þér Febrúarflugum eða hvernig þú getur lagt þitt að mörkum, þá er eins líklegt að svarið sé að finna hérna á FOS.
Ef ég gæti bara haldið mig við örfá ráð sem ég hef lesið eða fengið frá kunningjum mínum varðandi hnýtingar, þá væri lífið við þvinguna trúlega miklu auðveldara. Auðvitað hefur eitthvað af þessu síast inn í gegnum árin, en enn þann dag í dag stend ég mig að því að gleyma nokkrum þeirra.
Varðandi skipulagið, þá stend ég mig reyndar mjög vel í að skipuleggja hnýtingarefnið mitt. Dett reyndar oft og iðulega niður í sjálfsvitundardund og raða efninu í skúffunum, sem er undarlegt því það er alveg sama hve oft ég raða, alltaf hefur einhver komist í dótið mitt og ruglað öllu. Hef húsálfinn grunaðan um að vera áhugamann um fjaðrir, þræði, kúlur og þess háttar. En, þegar kemur að því að setjast niður og hnýta, þá vantar oft og iðulega uppá skipulagninguna. Ég er kannski hálfnaður með einhverja flugu þegar ég uppgötva að mig vantar eitthvað í hana og þarf að leggja allt frá mér, opna skúffu eða box og þá er tempóið farið út um þúfur. Mikið vildi ég að ég gæti raðað öllu efninu skipulega á borðið áður en ég byrja að hnýta.
Þó ótrúlegt megi virðast, þá hugsa ég stundum. Bara ekki alltaf áður en ég byrja að framkvæma og það getur komið mér í koll. Eins og til dæmis þegar ég í miðju kafi þarf að fara einhverja fjallabaksleið til því að koma efninu á réttan stað á fluguna. Ég hef svo sem verið að temja mér að hnýta eina flugu og telja sjálfum mér trú um að hún sé tilraunaflugan, þurfi ekki að vera upp á punkt og prik en oftar en ekki gæti ég ekki alveg nógu vel að því að leggja bestu aðferðina á minnið. Það er nefnilega þannig að hver vill sitt lagið hafa við að hnýta og jafnvel þó maður hafi einhvern snilling fyrir framan sig (í raunheimum eða á skjánum) þá er ekkert víst að manni sé tamt að hnýta alveg eins og viðkomandi og þá er oft betra að leyfa snillingnum að taka fram úr manni og hugsa síðan hvernig manni sjálfum þætt hentugast að gera hlutina.
Ég er ekki handstór maður, bara svona í meðallagi og því eru feitir fingur ekki nein fyrirstaða fyrir því að hafa hnýtingarskærin föst í hendi, en því er nú öðru nær. Enn er ég að þverskallast við og leggja þau frá mér um leið og ég hef klippt eitthvað, þarf svo að fálma eftir þeim næst þegar ég ætla að klippa, jafnvel að taka augun af flugunni til að finna þau á bak við eitthvað dót á borðinu. Það bregst reyndar ekki að í hvert skipti sem ég þarf að sækja skærin, þá man ég eftir því hvað Eddi Klippikrumla var flinkur að klippa, enda þurfti hann aldrei að taka upp skærin. Verst er að á meðan ég hugsa þetta, legg ég skærin frá mér og endurtek því vitleysuna í sífellu.
Mikil lifandis skelfingar upplifun var það um daginn að hlusta á sjálfan mig tuða fyrir framan tölvuna um flugu sem ég sá á samfélagsmiðlunum. Í anda er ég ennþá 28 ára, en það virðist vera sem hvorki líkami né heilabú séu á sama máli og ég. Þegar ég opnaði munninn sem jákvæður og umburðarlyndur maður á besta aldri, þá braust einhver úrillur gamall karl fram á varir mínar og sá hafði allt á hornum sér.
Fyrir nokkrum árum síðan, svona um það bil þegar ég var að byrja að fikta við fluguhnýtingar, þá fékk ég tilsögn frá mér miklu eldri manni og mikið óskaplega þótti mér vænt um það þegar hann settist á móti mér. Hann sagði mér ekki til, hann spurði mig spurninga eins og Hvers vegna gerir þú þetta svona? eða Af hverju velur þú þessa fjöður? og þegar ég hafði svarað, í þau fáu skipti sem ég hafði svar á reiðum höndum, þá sagði hann mér hvernig hann mundi gera hlutina og hvers vegna hann veldi allt aðra fjöður en þá sem ég hafði valið.
Þessi góði maður var hreintrúar, bæði á æðri máttarvöld og fluguhnýtingar, jafnvel svo að stundum var ég ekki viss hvort hann gerði nokkurn greinamun á heilagri ritningu eða fluguuppskriftum, hvað þá þekktum fluguhnýturum eða postulunum. Hann sat alltaf fastur við sinn keip ef ég brá út frá upphaflegri uppskrift og var óbilandi í því að benda mér á að svona var flugan ekki upphaflega. Það var hreint ekki þannig að hann væri mótfallinn því að bregða út frá uppskriftinni, hann var miklu frekar að leita eftir því að ég færði rök fyrir breytingunni. Oft nægði mér að segja eitthvað á þá leið að mér þætti hún veiðnari svona eða svona og hann var sáttur. Ég komst jafnvel upp með að velja allt annað efni í fluguna eða hnýta straumflugu sem votflugu, laxaflugu sem silungaflugu. Það eina sem ég varð að passa var að færa rök fyrir breytingunni og geta hennar.
Svo rammt hefur kveðið að þessum fyrstu kynnum okkar að ég hef tamið mér það síðan að taka það fram að umrædd fluga sem ég hef breytt og birt eða skrifað um, sé ekki samkvæmt uppskrift. Geta þess hverju ég hef breytt og jafnvel færa rök fyrir því, þó það sé ekki nema að mér finnist betur fara á þessu frekar en öðru. Ég breyti oft út frá uppskrift, því flugurnar verða jú fyrst og fremst að ganga í augun á veiðimanninum, annars er ekki von á að hann veiði nokkurn skapaðan hlut á hana.
Það varð mér sem sagt umhugsunarefni um daginn að ég tók upp á því að fussa og sveia þegar ég sá flugu á samfélagsmiðlunum þar sem hnýtarinn hafi notað gullkúlu í stað kopars í landsfræga flugu. Gamli úrilli karlinn braust fram á varir mínar og var hreint ekki uppbyggilegur í orðavali. Ég held að best fari á því að biðja sjálfan mig afsökunar á þessu, það sem ég hefði viljað sagt hafa er að þarna hefði hnýtarinn mátt taka það fram að honum þætti eða reynsla hans sé, að viðkomandi fluga veiði eða líti betur út með gulli heldur en kopar. En hvers vegna fór þetta svona í taugarnar á gamla karlinum? Jú, kannski vegna þess að skömmu síðar höfðu fleiri hnýtarar apað eftir þessari mynd, látið glepjast af gullinu og einn þeirra þrætti meira að segja fyrir að flugan hefði upprunalega verið með koparkúlu.
Til að kippa 28 ára gömlum sjálfum mér niður á jörðina sendi ég vinkonu minni, henni Gervi Greind mynd af mér um daginn og bað hana um að stílfæra hana í anda 60 ára gamals pirripúka. Er að spá í að ramma hana inn og hafa við tölvuna mína, en held mig samt við það álit mitt að það fari betur á því að geta breytinga sem menn gera á flugum. Mín vegna má alveg sleppa því að bæta afbrigði eða útfærsla við heiti flugunnar, það segir sig sjálft ef fráviks er getið.
FOS 