Ef það hefur farið framhjá einhverjum, þá eru Febrúarflugur í gangi einmitt núna. Ein þeirra flugna sem brá fyrir í Febrúarflugum fyrir nokkrum árum var Þessi rauða frá Helgu Gísladóttur. Það var kannski eins gott að undirritaður var ekkert að æsa sig að krefja Helgu um uppskrift að flugunni, því sú sem birtist hér fyrst var hálfgerður unglingur, ekki búin að taka út fullan þroska eins og hún virðist hafa gert núna. Feikilega vinsæl fluga í Veiðivötnum og víðar, hef meira að segja heyrt af henni lítið dressaða á votflugukrók #12 fyrir lækjarsprænur þar sem hún gerði góða hluti. Þessi Rauða er fluga nr. 147 sem birtist hér á FOS. Þú getur skoðað uppskriftina að flugunni með því að smella á myndina hér að neðan.
Febrúarflugur fóru ljómandi vel af stað þetta árið, 139 flugur komu inn og hafa þegar verið settar inn á myndasafn ársins á FOS. Spjallþráður hópsins (Vildarvinir Febrúarflugna) var líflegur og margir nýttu sér að skjóta inn upplýsingum um afslætti og sérkjör sem meðlimum hópsins standa til boða, auk þess að spyrjast fyrir um hitt og þetta sem aðrir í hópnum svöruðu greiðlega.
Þannig að það tekið örstutt saman; þá bíður Flugubúllan 25% afslátt, Veiðibúð Suðurlands 25% afslátt, RÖD bíður sérverð á hnýtingastandi og Valdimarsson fly fishing 30% afslátt. Vonandi hefur ekkert farið framhjá FOS af því sem stendur til boða, en það skal ítrekað að besta leiðin til að koma velvild (viðburði, afslætti eða sérkjörum) á framfæri er að senda FOS tölvupóst á fos@fos.is sem sér um að birtia tilkynningar, í stað þess að kaffæra spjallþráðinn 🙂
Rétt aðeins að minna á Fluguhnýtingakvöld á Akranesi sem verður eftir viku, það er greinilegur áhugi á þessu kvöldi og þegar hafa 12 manns boðað sig og 14 að hugsa málið.
Hverjum dettur í hug að fara í Veiðivötn án þessarar flugu? Eflaust einhverjum sem ekki þekkja til hennar, en þeir veiðimenn eru væntanlega fáir. Í hart nær 30 ár hefur Gullið hans Kára Ölverssonar verið að finna í boxum þeirra sem heimsækja Veiðivötn og raunar miklu fleiri vötn á Íslandi, og jafnvel víðar.
Til gamans má geta þess að í sumar sem leið fékk danskur veiðimaður að kíkja í box undirritaðs og þótti mikið til Gullsins koma, skiljanlega. Ég setti nokkur eintök í poka og gaf þessum veiðimanni áður en hann hélt af landi brott og það liðu ekki nema nokkrar vikur þar til ég fékk svohljóðandi skilaboð frá honum „This amazing fly gave me 6 seatrout in just 2 hours today, thanks for the flies.“ Já, takk Kári Ölversson fyrir að setja þessa saman fyrir okkur.
Gullið er fluga númer 146 sem birtist hér á síðunni og þú getur smellt á myndina hér að neðan til að skoða uppskriftina að þessari einföldu og gjöfulu flugu.
Nú er aðeins einn dagur í að Febrúarflugur 2025 hefjist og stuðningsaðilar keppast við að finna upp á skemmtilegum viðburðum til að gera febrúar að skemmtilegasta mánuði ársins fyrir hnýtara og áhugafólk um flugur. Meira, miklu meira um það þegar Febrúarflugur hefjast, við þraukum þennan eina dag í sameiningu …
Það virðist endalaust vera hægt að útfæra nýjar flugur eins og hnýtarar hafa sýnt og sannað í Febrúarflugum í gegnum árin. Fyrir utan þessar nýju, þá er það engin ný bóla að taka þekktar flugur og útfæra þær samkvæmt sínu eigin nefni, eins og þessi fluga Mr. Griffiths frá árinu 1993 sýnir. Þarna tekur Griffiths alþekkta flugu og útfærir hana að eigin geðþótta og sendir Bob nokkrum Church með nokkrum vel völdum orðum og kveðju. Viltu vita eitthvað meira? Smelltu þá á myndina hér að neðan og lestu það sem FOS gróf upp um þessa flugu nr. 145 sem birtist hér á síðunni.
Kannast einhver við að vera staddur á veiðislóð, standa innan seilingar við næsta mann, vera með sömu fluguna, sömu línuna og jafn langan taum og horfa upp á veiðifélagann setja í hvern fiskinn á fætur öðrum á meðan ekkert, sko ekkert er að gerast við fluguna þína? Ég get tékkað í boxið við svona lýsingu. En hvað með það þegar einhver gaukar að þér hinni einu sönnu flugu, þeirri sem virkar og gefur langmest af öllum sem hafa blotnað á ákveðnum veiðistað, en gefur þér ekki eitt einasta nart?
Ég hef þá trú að veiðimaður verður að vera trúaður; trúa á fluguna sem hann beitir og trúa á sjálfan sig ef hann ætlar að veiða. Það sem meira er, veiðimaður verður að standa með sjálfum sér og hafa til að bera vænan skammt af sjálfstrausti. Nú kann eitthvert hörkutólið að spyrja hvað í andsk…… sjálfstraust hafi með veiði að gera og þá gæti ég sagt honum smá sögu frá því í fyrra sumar. Þannig var að ég fékk beiðni um að hnýta nokkrar laxaflugur fyrir erlendan veiðimann sem ætlaði að heimsækja Ísland. Það er afar langt því frá að ég hafi lagt mikla stund á að hnýta laxaflugur og það hvarflaði að mér svíkjast um og einfaldlega kaupa flugur. En, svo kíkti ég á nokkrar af þeim flugum sem helst voru að gefa í viðkomandi á. Sem áhugamanni um silungsveiðar fannst mér lítið til þeirra koma, svo það sé nú bara sagt. Í flestar þeirra vantaði allt glimmer, búkurinn lítill og mjór, allir vængirnir steyptir í sama mót og stærðin var nú ekki til að tala um. Ég lét slag standa, settist niður og hnýtti nokkrar flugur sem ég festi á korttappa. Sumar voru næstum alveg eins og fyrirmyndirnar, aðrar voru eitthvert klastur og … ég var hreint ekki trúaður á að nokkur fiskur liti við þeim. Ég fyllti þó á eitt box fyrir útlendinginn. Sumar flugnanna voru það sem hörkutólinn mundu kalla misþyrmingar þekktra flugna, þeir umburðarlyndustu hefðu sagt þær afbrigði en þeir jákvæðustu hefðu kallað þær nýjar flugur, en glott út í annað. Þegar til kom, þá harðneitaði ég að taka greiðslu fyrir þessar flugur, þetta væri bara eitthvað suðusúkkulaði, ekkert konfekt sem hægt væri að rukka fyrir. Hvort það hafi verið sama kvöld eða hið næsta, hlotnaðist mér sú ánægja að halda ræðu yfir þessum ágæta veiðimanni og næla í hann viðurkenningu fyrir maríulaxinn sem hann tók á eina af flugunum mínum. Hann hafði fulla trú á þessum flugum mínum og var afar sáttur við þær og maríulaxinn sinn.
Þetta var svolítið eins og steraskammtur fyrir sjálfstraustið, það óx um nokkur númer og ég fór að velta því fyrir mér hvernig hægt væri að plata fiskinn til að taka flugu sem væri allt öðruvísi en þessar svörtu + blá/grænu/rauðu. Hvernig var þetta fyrir 30+ árum síðan, var ekki verið að næla í fisk á maðk? Svarið fæddist í þvingunni, frekar óásjálega fluga sem ég faldi í lófa mér og lét ekki nokkurn mann sjá. Hnýtt á tvíkrækju #14, svört, brún og koparlituð.
Þegar færi gafst setti ég þessa flugu undir, renndi henni niður fyrir brot í ánni þar sem mér þótti líklegast að ánamaðkur hægði svo á sér að hann yrði fiski sýnilegur. Tvö rennsli og sjálfstraustið fékk búst af sterum, það voru ekki aðeins þessar nafntoguðu, svörtu og grænu sem gáfu hugsaði ég með mér þegar ég losaði fluguna úr og sleppti vænum hængnum.
Nú er febrúar alveg á næsta leyti, Febrúarflugur að hefjast og þá er um að gera að setja sitt mark á flugnaúrvalið, leyfa sjálfstraustinu að njóta sín og hnýta eitthvað eftir eigin höfði, nýtt eða breytt. Ef engar hefðu nýjungarnar orðið í gegnum aldirnar, þá værum við enn að veiða flugurnar sem Makedónumenn notuðu u.þ.b. árið 200 e.Kr.
„Þeir vefja krókinn skarlatsrauðri ull, áfestri tveimur fjöðrum sem vaxa neðan háls hanans og eru vaxlitar. Stöngin er sex feta löng, sem og línan. Leggja þeir tálbeitu þessa niður sem fiskurinn laðast æstur að lit hennar, kemur til móts og glepst af fegurð ásýndar veislunnar, opnar munninn og festist á króknum, kynnist biturð veislunnar, því hann er veiddur.“
FOS 