Ekki þurfa allar veiðiferðir að vera viðburðaríkar til að vera ánægjulegar. Þegar grannt er skoðað má alltaf finna einhvern lærdóm úr hverri einustu ferð og það var sko pottþétt tilfellið í ferð okkar veiðifélaganna í Hraunsfjörð á föstudag og laugardag.

Eigum við eitthvað að ræða veðrið? Sumir flengjast til útlanda til að finna sól og hita streyma inn í kroppinn, aðrir fara bara vestur á Snæfellsnes á mun skemmri tíma og fyrir minni pening. Í stuttu máli má segja að það hafi verið stanslaus blíða alveg frá því að við lögðum af stað vestur á nes, að vísu smá strekkingur frá Borgarnesi og vestur að Hafursfelli, en þaðan í frá var logn og blíða allan þann tíma sem við eyddum á nesinu. Raunar var óbærilegur hiti á köflun, 24°C í forsælu við vagninn í botni Hraunsfjarðar.

Af fiskum er fátt að frétta, veiðifélagi minn fékk einn titt í botni Hraunsfjarðar á föstudagskvöldið, nokkrar tökur til viðbótar og síðan smá eltingarleik við flugurnar á laugardeginum við „eyjuna“ undir hrauninu á laugardaginn. Ég setti eyjuna í gæsalappir vegna þess að hún er í raun tangi um þessar mundir vegna lágrar vatnsstöðu í firðinum, skortur á rigningu hefur nefnilega ekki bara áhrif á laxveiði, flest vötn á vestanverðu vatninu eru í lágmarki eftir þurra mánuði.

Það verður alveg að játast að maður var svolítið að vonast eftir því að sjá meira líf heldur en raunin varð. Sögur undanfarinna vikna af kraumandi firði voru annað hvort úr sér gengnar eða bara smásögur sem vörðu stutt því það var einstaklega lítið líf að sjá. Að vísu er fullt af fiski í firðinum, því komumst við að þegar við óðum langt út í miðjan fjörð fyrir hádegið á laugardag. Í stillunni og sólinni sást vel til flundru af öllum stærðum á botninum. Flestar styggar og færðu sig undan fótum okkar með róti á botninum, en svo kynntist maður líka flundrum sem fóru með þvílíkum hamförum að þær tókust á loft og bægsluðust á yfirborðinu með miklum látum.

Það hefur borið við að maður hefur agnúast út í flundruna þegar hún tekur fluguna algjörlega óumbeðið, en í þessari ferð upplifði ég gagnkvæma andúð flundru á veiðimönnum. Ég varð sem sagt fyrir því að flundra gerði sér lítið fyrir og réðst á lappirnar á mér í Búðavoginum, eitthvað sem ég vissi ekki til að þær gerðu. Svona getur maður nú alltaf lært eitthvað nýtt.

Við félagarnir sátum fyrir síðdegisflóði laugardagsins í glampandi sól og hita við eyjuna og inn að Búðavogi, böðuðum ýmsar flugur með mismunandi hætti, oft og ítrekað í nærri 4 klst. án þess að það kæmi fiskur á land. Það var ekki fyrr en sólin fór á bak við Hádegisbrekkur og skuggi féll á vatnið að fiskur lét sjá sig og þvílík sýning. Veiðifélagi minn hafði staðið við enda eyjunnar og prófað hverja fluguna á fætur annarri án þess að sjá nokkurn einasta fisk svo klukkustundum skipti, dró inn og festi flugu á stöng, snéri sér undan og tók tvö skref … þegar einn snéri sér við með skvampi miklu þar sem hún hafði staðið. Orðrétt með sársauka- og hneykslistón ; Ertu ekki að kidda mig! hraut af vörum hennar og ég er ekki frá því að það hafi sprottið fram tár í öðru auga hennar í það minnsta. Þarna var sem sagt fiskur, raunar tveir frekar en einn, sem sendu veiðimanni diss aldarinnar á fluguval, inndrátt og veiðiaðferðir sem búið var að reyna svo klukkustundum skipti. Eftir smá fortölur og hvatningu, þurrkaði hún tárin og gerði nokkrar tilraunir til viðbótar að ná athygli þessara fiska. Þeir héldu uppteknum hætti og létu flugur algjörlega afskiptalausar, ánægðir með sig að vera búnir að dissa einn þaulsetnasta veiðimann sem ég þekki og mig grunar að dissið hafi grafið svo um sig í huga hennar að tilraunirnar urðu heldur færri en ég átti von á. Svona getur nú veiðin verið.

Eftir þetta diss aldarinnar, töltum við fljótlega til baka yfir hraunið, héldum í vagninn og nutum kyrrláts kvöldsins við fjörðinn í einmuna blíðu og fylgdumst með veiðimönnum koma og fara án þess að verða varir við fisk eftir því sem við best fengum séð. Almennt var töluverð umferð við vatnið, fáir stoppuðu lengi en nutu þó greinilega verunnar á þessum fallega stað.

Lærdómur ferðarinnar: flundrur fljúga og ráðast á lappirnar á manni og fiskar taka því illa þegar dótið þeirra er fjarlægt fyrir framan nefið á þeim og geta dissað veiðimenn með einni skvettu.