
FOS óskar öllum veiðimönnum gleðilegrar hátíðar og þakkar fyrir samfylgdina á árinu sem er að líða.

Ýmislegt og allskonar um flugur, veiðistaði og stangveiði almennt.

FOS óskar öllum veiðimönnum gleðilegrar hátíðar og þakkar fyrir samfylgdina á árinu sem er að líða.
Höfundur:
Daginn sem þetta kemur fyrir þínar sjónir hér á FOS er hátíðisdagur vatnaveiðinnar á Íslandi: Veiðikort næsta sumar er komið út. Þessi dagur markar þáttaskil hjá mér, nú hætti ég að velta mér upp úr fiskunum sem veiddust síðasta sumar og fer að dreyma um fiskan sem eiga (vonandi) eftir að veiðast næsta sumar.
Í síðasta bæklingi var mér hugleikin sú staðreynd að öll vötn renna til sjávar, sem náttúrulega þýðir að ný vötn bíða okkar næsta sumar. Hvað FOS.IS hefur til málanna að leggja í nýjasta bæklingi Veiðikortsins má finna með því að renna í gegnum hann, á pappír eða rafrænt með því að smella hérna.

Það er sagt að öll vötn renni til sjávar og því geti enginn dottið í sama vatnið tvisvar. Vötnin endurnýja sig í sífellu og þess vegna erum við aldrei að heimsækja sama vatnið, hversu oft sem við mætum á bakka þeirra með kortin okkar.
Þegar við eignumst eftirlætis veiðivatn erum við í raun að taka ástfóstri við umgjörð, umhverfi eða fiskana í vatninu, frekar en vatnið sjálft. Hvað af þessu ræður mestu um ástfóstur okkar er afar misjafnt, jafnvel breytilegt milli veiðiferða.
Sumir veiðimenn taka ástfóstri við ákveðið vatn vegna þess að þar geta þeir verið einir með sjálfum sér í ró og næði. Aðrir veiðimenn sækja í ákveðin vötn á ákveðnum tíma árs eða jafnvel dags vegna þess að þar hitta þeir kunningja og vini, rétt eins og aðrir hittast á kaffihúsi niðri í bæ.
Aldur veiðimanna skiptir líka miklu máli þegar spurt er um skemmtilegasta vatnið. Yngstu veiðimennirnir okkar þurfa stundum eitthvað aðeins meira en bara vatnið og íbúa þess þegar þeir tilnefna besta vatnið. Veiðivon er mikilvæg, en það getur líka verið kostur að geta leikið lausum hala án þess að vera með stöng í hönd. Stundum þarf að skerpa á gleðinni í leik á vatnsbakkanum eða könnunarferð um náttúruna í grennd þegar lítill áhugi er á agninu.
Sjálfur er ég tiltölulega fast heldinn á mín uppáhalds vötn, en það er ekki þar með sagt að ég heimsæki þau sífellt eða ítrekað. Eftir nokkur ár eða ákveðinn fjölda veiðiferða finnst mér gott að hvíla ákveðið vatn. Það þýðir ekki endilega að það falli um sæti á vinsældalistanum, stundum vaknar bara löngun til að prófa eitthvað nýtt vatn, fara nokkrar ferðir og kynnast því, aðstæðum og umhverfi. Oftar en ekki er þetta nýtt vatn á Veiðikortinu eða eitthvert þeirra sem hefur verið gripin óviðráðanlegri heimþrá og er komið aftur á kortið.
Það er nefnilega með þessi vötn sem bregða sér stundum frá Veiðikortinu í stutta stund, renna til sjávar, þau eiga vanda til að koma aftur á kortið og við fáum notið þeirra enn á ný.
Það er því alltaf með smá eftirvæntingu að maður rennir yfir vötnin sem verða innan vébanda Veiðikortsins á komandi sumri. Kom eitthvað nýtt inn þetta árið eða er gamall kunningi sem maður saknaði að dúkka upp aftur?
Beri svo við að gamall kunningi birtist á ný fer ég ósjálfrátt að rifja upp; hvaða fluga gaf aftur þarna í byrjun tímabils, hvernig var morgunveiðin, miðdagurinn eða kvöldið? Var það í þessari vík sem ég setti í stóru bleikjuna, ætli hún sé þarna ennþá?
Fyrir mér er tilhlökkun sumarsins ekki minna um verð heldur en sumarið sjálft og hún á það til að tvöfaldast ef ég beini sjónum að vatni sem ég hef leyft að renna óhindrað til sjávar í einhvern tíma.
Jú, jú, þau renna öll til sjávar með einum eða öðrum hætti, en örvæntið ekki, þá skila sér aftur og við fáum notið þeirra næsta sumar.
Með veiðikveðju, Kristján Friðriksson / FOS.IS
Höfundur:
Vegna fjölda fyrirspurna þá höfum við nú birt flóðatöflu næsta árs (2024) á FOS nokkru fyrr en venjulega. Taflan er með hefðbundnu sniði, í henni má sjá helstu tyllidagar, sólarupprás, sólsetur, dagslengd og tunglstöðu ásamt tímasetningu og hæð árdegis- og síðdegisflóða. Að venju bendum við á að hér er um útreiknaðar tímasetningar að ræða sem geta vikið frá rauntíma um nokkrar mínútur. Allar tímasetningar miðast við Reykjavík (64.1500° N, 21.8500° W) og eru birtar án ábyrgðar.
Flóðatöflu 2023 og 2024 má nálgast á PDF formi til niðurhals á síðunni hérna.

Höfundur:
Þannig að allrar sanngirni sé gætt, þá ætti þessi pistill að vera einstaklega stuttur, sem hann trúlega verður. Þetta árið hef ég verið að myndast við að fylla á þann flokk hér á síðunni sem heitir Veiðisögur og hef einsett mér að gefa lítið fyrir gagnrýni og aðdróttanir ef einn og einn kvöldmat ber fyrir augu lesenda.
Að öllum líkindum hef ég nú lagt árar í bát þetta sumarið og mér fannst við hæfi að ljúka því á sömu slóðum og ég (næstum) hóf veiðisumarið, í Veiðivötnum.

Það er náttúrulega komið haust og allra veðra von uppi á hálendi en fegurð Veiðivatna er alltaf söm við sig og ekkert síðri á haustinn. Þessi unaðs reitur hefur sveiflað mér á milli fögnuðar og fágætis í sumar, einhverjar ferðir hafa verið stórkostlegar í fiskum talið, aðrar hafa verðið heldur tíðindalitlar og svo allt þar á milli. Þær eiga það þó allar sameiginlegt að félagsskapurinn hefur verið frábær og fyrir það er ég óendanlega þakklátur og félagsskapurinn þessa helgi gaf öðrum veiðifélögum mínum þetta sumarið eftir, nema síður sé. Gamalkunnur veiðifélagi minn stóðst ekki mátið og slóst með í för og svo auðvitað var aðal Veiðivatnafélagi minn með og … frábærir nýir félagar sem ég hef ekki notið veiðisamveru við áður. Takk, öll fjögur fyrir frábæra samveru yfir helgina.
Ha? Var einhver að spyrjast fyrir um aflabrögð? Einmitt, þetta átti að vera stuttur pistill og hann verður það. Ég var sem sagt lánlausasti veiðimaður hópsins, náði einum stubb á föstudagskvöldið og svo einum vænum á sunnudaginn. Nú má geta sér til um að ég hafi ekki veitt einn einasta fisk í rokinu á laugardaginn og það er bara alveg rétt. Á meðan félagar mínir á flugunni fóru hamförum í fiskum sem voru á bilinu þrjú til tæp átta pund (16 stk.) á laugardaginn, þá baðaði ég sömu flugur á sömu slóðum (vart 5 metrar á milli okkar) og fékk ekki eitt einasta högg. Svona getur nú dagsformið verið misjafnt á milli veiðimanna og þennan dag dró ég stutta stráið. Sár? Nei, heldur betur ekki því það var beinlínis ævintýri líkast að sjá þau tvö draga hvern stórfiskinn að landi.

Til allrar lukku (fyrir mig) þá veiddum við þrjú í púkk og skiptum með okkur aflanum á aðgerðarborðinu á sunnudaginn áður en við kvöddum veiðifélaga okkar og góða vini, héldum heim á leið enda er nú búið að skella í lás í Veiðivötnum. Sjáumst aftur næsta sumar!
Af einhverri fávisku, þá tók ég fáar myndir í Vötnunum að þessu sinni og því leyfi ég þessari mynd að fljóta með, kvöldmatur dagsins á meðan ég sauð þessa frásögn saman. Pönnusteiktur Veiðivatnaurriði með pestó, kartöflu- og hrásalati, einn kaldur, meira þarf ekki til að gæla við bragðlaukana.
Höfundur:
Ég skaust í Hólmsá síðdegis í gær, sem er eiginlega ekki í frásögu færandi því ég hef verið að skjótast þangað af og til í sumar, bara rétt sisvona til að komast út undir bert loft. Kosturinn við Hólmsá, fyrir höfuðborgarbúa, er náttúrulega sá að það stutt að fara og veiði innifalin í Veiðikortinu og þegar síðdegis- og kvöldstillur eru allt of freystandi til að láta þær framhjá sér fara, þá er Hólmsá góður kostur.

Ég hef ekki farið dult með þá trú mína að fiskarnir í Hólmsá séu búnir einhverju því skilningarviti sem varar þá sérstaklega við því að ég sé á leiðinni eða mættur á svæðið. Sérstaklega á þetta við þá fiska sem halda til neðan við Gunnarshólma og niður að Þjóðvegi 1. Fiskarnir ofan við Gunnarshólma virðast ekki hafa frétt af mér og þar hefur mér gengið snöggt um betur að lokka þá til að taka flugurnar mínar.
Oft hef ég séð fisk neðan Gunnarshólma, oftast aftan frá þegar þeir synda burt með sporðaköstum og látum. En, já ég er þver og hef í sumar lagt fiskana á þessu svæði í einelti og í gær kom að því að þolmörkum þeirra var náð, þeir nenntu ekki lengur að skjótast undan mér.

Þegar ég segi þeir, þá á ég við urriða sem hafa fasta búsetu í ánni, ekki stórvaxnari frændur þeirra sem eiga aðeins leið um Hólmsá upp í Nátthagavatn um þessar mundir og einhverjir veiðimenn virðast vera að eltast við, alveg frá Elliðavatni og upp í Nátthagavatn.

Fyrsti fiskurinn sem var endanlega búinn að gefast upp á mér tók Krókinn #16 á ógnarlöngum Euro Nymphing taum á 11 feta þrist þannig að hann lét alveg finna vel fyrir sér. En, þegar upp á bakkann var komið þá fannst mér greyið heldur slappur og einkennilegur í útliti og sá grunur laumaðist að mér að þessi fiskur væri magn fiskur, þ.e. hefði verið veittur og sleppt aðeins of oft í sumar og jafnvel lengur.
Aðra fiska, sem allir voru töluvert minni, tók ég á þurrflugu eða hefðbunda votflugu sem ég smurði með þurrflugukremi þannig að þær létu gróðurinn í ánni í friði og stuðluðu þannig að jafnaðargeði mínu. Þegar sól fór að setjast, tölti ég til baka og það var ekki laust við að það hlakkaði í mér; mér tókst að þreyta þá. Nú er bara að finna sér nýtt svæði í Hólmsá til að sigra.
Höfundur:
Einn af mörgum kostum Veiðikortsins er að það er hægt að skjótast í vötnin þegar manni hentar og víða er ekki lengra á milli vatna en svo að maður getur slegið saman einum bíltúr í veiðiferð í tvö eða fleiri vötn. Þetta gerðum við veiðifélagarnir til dæmis á heimleið okkar úr Hraunsfirðinum á sunnudaginn, við skutumst inn í Hítardal og freistuðum þess að ná einhverjum fiskum áður en Hítarvatn hverfur enn meira en orðið er. Það er óhætt að segja að það hefur lækkað verulega í vatninu í yfirstandandi þurrkatíð, það vantar á að giska 1.5 metra í vatnið frá því ég kíkti á það í byrjun júlí.

Eftir glampandi sól og hita í Hraunsfirðinum var bara hressandi að fá smá golu í andlitið í Hítardal og þræða ströndina austan Hólms þar sem nokkrir fiskar gerðu sér dælt við flugurnar okkar. En bæði bleikjur og urriðar voru í smærri kantinum og fengu því tækifæri til að stækka aðeins meira.

Við kíktum rétt aðeins inn í fyrstu víkina í hrauninu, en fiskurinn virtist hafa yfirgefið þá vík, trúlega leitað lengra inn í hraunið enda ekki mikið við að vera á grynningunum fram undan víkinni. Grynningarnar teygja sig lengst, lengst út í vatnið þannig að það má vaða töluvert út í vatnið þangað til dýpra vatni er náð þar sem fiskurinn gæti leynst í sólskininu og hitanum.

Til að vera með í trendi sumarsins, þá bara varð ég að taka eina tásumynd við bakka Hítarvatns áður en við héldum ferð okkar áfram til byggða. Það er alltaf jafn frábært að heimsækja Hítarvatnið, hver veit nema maður taki eins og eina dagsferð inn að vatninu fyrir lok mánaðarins þegar veiðitímanum það lýkur.
Höfundur: