Stutt, langt, lengra?

Flýtileiðir

Stutt, langt, lengra?

18. nóvember 2011

Veiðitækni

Upp

Forsíða

Nú er það svo að ég hef ekki mikla reynslu af silungsveiði í ám eða lækjum, hef haldið mig að mestu við vötnin. En það kveikir auðvitað aðeins í manni þegar maður les um mismunandi aðferðir og nálgun veiðimanna þegar kemur að ám og lækjum.

Ég hef minnst á kosti þess að ráða við 20-30m köst með þokkalegri nákvæmi í vatnaveiði og einmitt þessi köst geta ráðið miklu um aflabrögð í ám. Það liggur í hlutarins eðli að andstreymisveiði hlýtur að stytta veiðitíma flugunnar verulega, þ.e. þann tíma sem flugan er virk í eða á vatninu. Straumurinn í ám ber fluguna aftur til okkar, oft á tíðum með meiri hraða en við högum inndrættinum í stöðuvatni, og því er það ótvíræður kostur að ráða við lengri köst og lengja þannig veiðitíma flugunnar í ánni.

Ég hef lesið þó nokkrar greinar þar sem fiskifræðingar útlista í smáatriðum hegðun silungsins gagnvart fæðunni. Það er ekki óalgengt að þessir fræðingar haldi því fram að silungurinn eigi það til að elta fæðuna töluverða vegalengd áður en hann lætur til skarar skríða. Reynsla mín úr vatnaveiði styður þetta í stórum dráttum því oftar en ekki hef ég frekar orðið var þegar ég dreg mig aðeins til baka inn á grynningar, frá dýpinu þar sem sá stóri heldur sig í öryggi þess. Þegar ég hef náð út í dýpið, dregið fluguna upp úr því og töluvert langt inn á grynningarnar, þá tekur fiskurinn. Með öðrum orðum; þegar ég hef lengt veiðitíma flugunnar.

En aftur að andstreymisveiðinni. Til að lengja veiðitíma flugunnar er ekki verra að ráða við örlítið lengri köst til að vera viss um að kasta upp fyrir silunginn (hann er nefnilega ekki með augu í hnakkanum) og gefa flugunni og fiskinum góðan tíma til að kynnast, því þá aukast líkurnar á því að silungurinn snúi sér undan straumi, fylgi flugunni og negli hana áður en við verðum að taka upp og kasta aftur.

Höfundur:

Kristján Friðriksson

5 responses to “Stutt, langt, lengra?”

Einar Guð

23. nóvember 2011

Sæll Kristján.

Það er rosalega gaman fyrir skorpulesara eins og mig (skorpulesarar eru þeir sem lesa ekki mánuðum saman og klára svo allt á einu kvöldi) hvað þú hefuru verið duglegur að skrifa. Ég er ekki frá því að það mætti taka mikinn fróðleik hjá þér og skella í lítið bindi.

En varðandi silunginn í ánum. Þar sem ég bý vel að því að hafa eitt sumarhýrunni í all nokkur ár í þessi blessuðu veiðileyfi þá er ýmislegt sem maður tekur eftir. Mér finnst silungurinn eiga sitt óðal. Ef þetta er lítil á þá nær óðalið bakkanna á milli og svona 3-4 m niður með ánni. Maður sér þetta hvað best þegar fiskurinn er í uppítökum. Ég ætla að gera heiðarlega tilraun til að útskýra þetta án teikninga.
Allt í einu sér maður fisk í uppítöku, svo meter frá staðnum í annarri uppítöku og aðeins upp og svo aftur aðeins ofar og svo til hliðar og svo aftur á samastað og maður sá hann fyrst.
Þetta virðist vera sami rúnturinn aftur og aftur og aftur.
Ég veiði mikið með makker, og þá er sá sem er ekki að veiða „spottari“ og svo fylgjust við með fiskunum í uppítökum, þegar við sjáum fyrstu uppítökuna þá segjum við 1, næsti staður er svo 2 og svo koll af kolli. Þegar fiskurinn er kominn á ásinn aftur þá byrjum við að reyna að leggja fluguna fyrir hann og spottarinn kallar númerin ef hann færir sig til. Þannig má vera skrefi á undan fiskinum. Oft skoðar hann fluguna, en hann virðist ekki vilja elta neitt rosalega langt ef það er nó af fæðuframboði.

Ég vona að þetta hafi komist til skila, því það er fjandi erfitt að nota ekki útskýringa myndir !
Eins í andstreymisveiðinni er gott að vera staðsettur skáhalt fyrir neðan fiskinn (ekki beint fyrir neðan) því þá eru meiri líkur á að hann sjái ekki flugulínuna.
Einnig finnst mér muna miklu að nota clay/mud eða leir á tauminn, til að fá hann undir filmuna.

En varðandi vatnaveiðina, gæti verið að fiskurinn sé í kantinum eða bara upp á grynningunum ?

Líkar viðLíkar við
Kristján

23. nóvember 2011

Snilld, nú erum við sko að tala um skýringar manns með reynslu. Bestu þakkir fyrir innleggið Einar, ég verð bara að fá að vekja sérstaka athygli á þessum pistli frá þér.
Varðandi vatnaveiðina og staðsetningu fisksins, þá gerði ég nokkrar tilraunir í sumar t.d. í Úlfljótsvatni þar sem ég gat á einum og sama staðnum; A. kastað beint út í dýpið og dregið fluguna upp á grynningarnar (töluverðan spotta), B. veitt aðeins á grynningunum, og C. veitt í kantinum töluverðan spotta. Þessa tilraun gerði ég í þremur ferðum og niðurstaðan var alltaf sú sama; ég fékk fisk þegar ég veiddi skv.A, þ.e. stóð vel inn á grynningunum, kastaði út fyrir kantinn og dró fluguna rólega upp á grynningarnar. Þegar ég veiddi skv.C, fékk ég e.t.v. smá nart, en aldrei fisk skv.B. Já, það er erfiðara að skýra þetta í orðum en myndum.
kv.Kristján

Líkar viðLíkar við
Einar Guð

3. desember 2011

Frábært !
Þegar ég fór fyrst að pæla í hvað ég var að gera þá missti ég touchið og karlmennskan kom upp í mér, þ.e. að geta bara gert einn hlut í einu og þá helst ekki að hugsa 🙂
En svo smátt og smátt kom þetta. Mér finnst þetta oft virka þegar maður er í gígvötnum eða t.d. veiðivötnum, ég kasta þá oft út fyrir kant og strippa rétt inn á grynningar, og í vatnaveiðinni veiði ég alltaf 45° til hliðar þannig leita ég allavena að fiski. Stundum kemur svo vík í vatnið þá veiði ég hana og þá oft að landi…
En það er bara aldrei of oft ítrekað að það er engin regla, sem betur fer, enda bíður maður alltaf jafnspenntur eftir neglunni !

Líkar viðLíkar við
Snævarr Örn Georgsson

22. desember 2011

Alveg sammála, ég hef svo oft séð sjóbirting(í ósaveiði) og urriða(bæði í straumvatni og vatnaveiði) elta upp á grynningarnar að ég reyni alltaf að finna kantinn, kasta lengra og draga svo upp á grynningarnar! Svo er það líka einhver besta tilfinning í heimi þegar flugan/spúnninn kemur upp á grynningarnar og þú sérð öldu myndast fyrir aftan! Ein stutt saga frá seinasta sumri:

Ég var við veiðar í ánni minni og labbaði í átt að góðum og djúpum veiðistað, ég var að ösla út í ánni þar sem hún er mjög grunn og nokkrum metrum áður en ég kem að dýpinu rýkur lítið seiði undan löppunum á mér og flýr út í dýpið. Tveim sekúndum síðar kemur það aftur á fleygiferð upp á grynningarnar, stefnir beint á mig og á eftir því kemur flottur urriði sem snýr ekki við fyrr en hann nánast klessir á mig. Ég var með sv. nobbler á línunni og kasta strax á eftir honum út í dýpið og strippa eins og ég get til að líkja eftir seiði á flótta, fljótlega myndast alda fyrir aftan fluguna og ég snarstoppa fluguna, í örfá sekúndubrot var eins og tíminn stæði í stað en um leið og ég kippti flugunni aftur af stað þá réðst hann á fluguna!
Mjög flottur urriði, með stóran kjaft, straumlínulagaður alsettur rauðum blettum og algjör ránfiskur! Ég merkti hann og sleppti og mun vonandi hitta hann aftur næsta sumar 🙂

En annars þá er þetta frábær síða!

Líkar viðLíkar við
Snævarr Örn Georgsson

22. desember 2011

„fræðingar haldi því fram að silungurinn eigi það til að elta fæðuna töluverða vegalengd áður en hann lætur til skarar skríða.“

Ég hef séð urriða elta spún a.m.k. 30 metra án þess að taka og veiðifélagi minn sem var með stöngina varð aldrei var við neitt(Ég fylgdist með ofan af kletti).

Búinn í bili!

Líkar viðLíkar við