Hexía – þurrfluga

Þær verða nú stundum ekki til svona einn tveir og þrír, en stundum detta þær í kollinn á manni þegar minnst varir. En, þessi er alls ekki þannig. Tilraunir með þekktar flugur, tilraunir sem tókust miður vel, urðu kveikjan að þessari. Ég var sem sagt að reyna mig við flugur til höfuðs ákveðnu skordýri; Galdralöppinni. Málið var að hvorki ég né veiðifélagi minn gátum fyllilega sætt okkur við allar Bibio flugurnar sem til eru og því var sest niður og þessi soðin saman til að friða sjálfið okkar. Hvernig hún reynist, kemur svo í ljós næsta sumar.

Í sjálfu sér afskaplega einföld fluga en með nokkuð áberandi rauðu klofnu skotti og kraga. Annars alveg eins og þúsundir annarra þurrflugna af svipuðu sauðahúsi. Smá orðaleikur í nafngiftinni; Hexía de Trix úr heimi Walt Disney send til höfuðs Galdralöppinni.

Höfundur: Kristján Friðriksson
Öngull: Þurrfluguöngull 10 – 14
Þráður: UTC 70 – svartur
Skott (afturfætur): 2 x rauðar Goose Biots, gjarnan örlítið niðurvísandi
Búkur: svart dub (íslenskt fjallalamb)
Kragi: rautt dub (íslenskt fjallalamb)
Hringvöf: svartar hanafjaðrir
Haus: lítið eða ólakkaður

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
10,12,14 10,12

Ummæli

03.12.2012 – Hilmar: Þessi er afar áhugaverð! Hvar fær maður lamba dub? Spurning hvort maður fái leyfi hjá höfundinum til að hnýta nokkur eintök og taka þátt í tilraunaveiði með Hexíu á komandi sumri.

mbk, Hilmar

SvarLamba-dub er náttúrulega bara snilld. Ég finn alveg ótrúlegustu hluti í prjónakörfu konunnar, t.d. Létt-lopa sem er alveg fyrirtaks dub efni þegar maður hefur tætt hann niður. Hrindir vel frá sér vatni og kemur vel undar snjó (eins og rollurnar fyrir norðan sanna). Engar áhyggjur, hér er ekkert einkaleyfi í gangi á flugum, bara gaman ef menn vilja prófa.

Bibio Hopper

Flestir sem stundað hafa Laxá í Aðaldal og silungavötnin norðan heiða þekkja Bibio og Galdralöpp Jóns Aðalsteins sem fyrirtaks agn þegar Galdralöppina hrekur út á vötnin og silungurinn veður í henni. En flugurnar sem bera Bibio nafnið eru reyndar svo margar að vart verður þverfótað fyrir þeim, í það minnsta erlendis.

Upprunalegu Bibio fluguna má rekja til 6. áratugs síðustu aldar á eyjuna grænu, Írlands og hún er í flokki með Hawtorn og Black Gnat þurrflugunum þegar kemur að því að leggja flugu fyrir silung síðla sumars þegar Bibio pomonae (Galdralöpp) missir flugið og hlussast niður á vatnið.

Höfundur upprunalegu útgáfunnar: Charles Roberts
Öngull: Grubber #10
Þráður: Svartur 8/0
Vöf: med. tinsel
Búkur: svart dub (selur)
Fætur: hnýttar Pheasant Tail fjaðrir
Frambolur: svart og rautt dub
Vængur: Globright garn
Hringvöf: svartar hanafjaðrir

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
10 10

Hér gefur síðan að líta Davie McPhail fara höndum um hráefnið og galdra fram Bibio Hopper eins og honum einum er lagið.

Ummæli

30.11.2012 – Hilmar: Djö lízt mér vel á þessa :) Ertu búinn að prófað að hnýta eintak?

mbk, Hilmar

SvarJá, finnst þér ekki? 🙂 Það er bara eins og allir séu að spá í þessa flugu núna. Ég er svo sem búinn að prófa og þetta er allt alveg að koma hjá mér. Átti í smá basli með hnýttu lappirnar þannig að ég skoðaði vel og vandlega þessa klippu:

Blue Quill – þurrfluga

Eftirlíking dægurflugunnar og með þeim betri ef mér leyfist að segja sem svo. Hefur verið viðloðandi flugubox veiðimanna svo lengi sem elstu menn muna.

Einhverra hluta vegna hafa not hennar hér á Íslandi verið takmörkuð í gegnum tíðina en hin síðari ár hefur hún sótt í sig veðrið, e.t.v. með auknum áhuga innlendra veiðimanna á fluguboxum þeirra erlendu sem heimsækja Ísland og gera góða veiði.

Höfundur: ókunnur
Öngull: Þurrfluguöngull 12 – 16
Þráður: Grár eða brúnn 6/0
Skott: Móbrúnar fjaðrir Nokkrar gráar fjaðrir
Vöf: fínn silfurvír Nei
Búkur: Móbrúnt dub Strípaður páfugls fjaðrastafur
Kragi: Móbrúnar fjaðrir Gráar hackle fjaðrir
Vængur: hænufjaðrir, aðskildar Stokkönd
Haus: Lítið eða ekkert lakkaður

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
10,12,14,16 10,12,14

Ummæli

22.11.2012 – Hilmar: Sæll félagi. Glæsilegt framtak með fluguuppskriftar updatið þitt um daginn.

En þar sem ég hef nú soldið verið að stúdera þurrfluguhnýtingar, verð ég aðeins að mótmæla uppskriftinni hér á blue quill. Ég mundi telja að þetta væri nærri lagi:

Þráður: brúnn eða grár
Skott: nokkrar gráar fjaðrir
Vöf: nei
Búkur: Strípaður páfugls fjaðrastafur (striped peacock quill). Menn nota ýmis trix til að ná þessu,t.d. strokleður, skurðhníf en sumir vilja meina að neglur okkar dugi. Mér líst best á þetta: 

Kragi: gráar hackle fjaðrir
Vængur: Stokkönd
Haus: sammála þér.

mbk
Hilmar

Svar: Loksins, loksins, loksins, takk Hilmar. Svona getur farið fyrir manni þegar maður lepur uppskriftir upp af netinu án þess að sannreyna þær að einhverju viti. Eftir að hafa skoðað þína útfærslu get ég ekki annað en verið sammála og þakklátur þér fyrir þessa athugasemd. Kærar þakkir fyrir, ég leyfi mér að leiðrétta fyrri skrif með þínum.

Bestu kveðjur,

Kristján

Black Gnat – þurrfluga

Eins ensk eins og þær geta orðið og trúlega einhver elsta fluga sem einhverjar áræðanlegar heimildir eru fyrir, kom fram á sjónarsviðið rétt fyrir 1800 og hefur verið ofarlega í boxum veiðimanna síðan.

Jafnvel þótt sú fluga sem hún átti upphaflega að líkja eftir, Bibio Johannes, finnist ekki á Íslandi, þá stendur þessi fluga uppi sem ein útbreiddasta þurrfluga í silungs- og laxveiði á Íslandi.

Eins og um svo margar þurrflugur hefur upprunalega hráefnið vikið fyrir nýrri efnum, en alltaf stendur flugan sjálf fyrir sínu.

Og þessi er einnig til sem votfluga. Ef eitthvað er, þá hefur mér fundist hún ekkert síðri heldur en þurrflugan. Hér að neðan er samt sem áður efnislisti þurrflugunnar.

Höfundur: ókunnur
Öngull: Þurrfluguöngull 12 – 20
Þráður: Svartur 6/0
Skott: svartar fjaðrir
Búkur: Fíngert antron búkefni eða svart poly-dub
Kragi: hringvafðar svartar fjaðrir
Vængur: Gráar andafjaðrir, vel aðskildar og uppréttar
Haus: létt lakkaður

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
10,12,14,16,20 10,12,14,16

Blogginu barst bréf

Eins og sagt var í gamla daga á Gufunni; Þættinum hefur borist bréf. Ekki alls fyrir löngu birti ég játningu mína á gæftaleysi í Þingvallavatni sem hefur hrjáð mig frá upphafi veiða. Stuttu síðar barst mér bréf frá lesanda bloggsins sem kveikti enn frekar hjá mér vangaveltur um þau áhrif sem leiðbeiningar um veiði og veiðiaðferðir hafa haft á mig, jafnvel leiðbeiningar sem ganga þvert meginregluna mína; Regla nr. eitt, það er engin regla. Því er einfaldlega þannig farið að aðferð eins virkar ekki endilega hjá öðrum.

Þær voru ófáar lýsingarnar á veiðiaðferðum við Þingvallavatn sem beindu mér inn á þá átt að koma flugunni niður; þyngdar púpur og straumflugur, hægsökkvandi lína, sökk taumur og hægur inndráttur. Kannski klikkaði eitthvað eitt hjá mér í þessari ‚bestu‘ samsetningu og þess vegna varð ég ekki var við fisk, hver veit? Ekki ég í það minnsta. Samhliða gæftaleysinu minnkaði áhugi minn á vatninu, en eins og komist er að orði hér á eftir; En allt í einu þá small allt og nú hefur ferðunum fjölgað aftur í vatnið og enn hef ég ekki komið fisklaus heim úr því.

En að bréfinu sem mér barst. Ég fór þess á leit við sendandann, Jóhann Gunnlaugsson að fá að birta úrdrátt úr því á blogginu með innskotum frá mér og auðvitað var það auðsótt mál.

Sæll Kristján og takk fyrir skemmtilegt blogg

Las grein frá þér um veiðiferð á Þingvelli og langaði að deila minni reynslu. Ætla alls ekki að tala sjálfan mig upp en mér hefur gengið mjög vel á Þingvöllum. Hef stundað veiði þar í einungis 4 ár og má segja að ég hafi varla veitt fisk fyrstu 2 árinn þó svo að farnar væru margar ferðir. Murtur voru reyndar alltaf til í fluguna en það kom mjög sjaldan fyrir að ég næði Kuðunga eða Sílableikju. En eins og við erum þá þróast með okkur aðferðir og við lærum með tímanum og reynslan er það dýrmætasta við veiðar á Þingvöllum.  Það hafa margar veiðihetjur komið að máli við mig og sagt mér hvað virkar best á Þingvöllum og hlustar maður og reynir að nýta sér það síðar. Í dag er hetjurnar reyndar orðnar ansi margar og segja manni misvísandi til. Ég las marga greinar og reyndi að fara eftir öllum ráðum sem mér voru gefin en allt kom fyrir ekki. En allt í einu þá small allt. Mín reynsla er að tími skipti miklu máli, ekki árstími heldur tími dags. Sá tími sem reynst hefur mér best er snemma morguns. Kominn á veiðistað kl 06. Veiði sjálfur til c.a hádegis og hætti þá oftast. Þetta er tíminn sem mér finnst að takan detti niður.

Hver kannast ekki við lýsingarnar af ‚brjálaðri‘ síðdegis og kvöldveiði í Þingvallavatni? Hér heyrum við af allt öðrum prime time hjá Jóhanni, mun líkara mínum uppáhalds tíma. Ég hef náð fiski í síðari hluta þessa tíma, rétt fyrir hádegið og rúmlega það. Raunar hefur tímabilið frá seinna kaffi og framyfir kvöldmat gefið mér á meðan aðrir forma það ekki einu sinni að mæta fyrir kl.21

Veiði eingöngu á flotlínu og langan taum. Lengi taum eftir dýpt á veiðistað og veiði stundum með 3 stangar lengdir (20-22) fet. Það er mjög leiðinlegt að kasta þessu og það verður varla gert með réttum kaststíl 🙂 Taumur finnst mér ekki skipta máli, veiddi nú síðast á þriðjudag, 3 júlí á 10 punda Maxima Ultagreen, því hann var í vasanum… …oftast er hann um 8 pund, þá get ég oftast nær rétt úr króknum þegar ég lendi í festu.

Taumfælni silungs er að mínu viti ofgert stórlega. Sjálfur fór ég eftir leiðbeiningum um 4 – 5 punda taum (c.a. 3X – 4X) vegna meintrar taumfælni bleikjunnar og auðvitað urðu flugurnar mínar þá fórnarlamb Þingvallaheilkennisins, urðu eftir á botninum þegar ég festi. Í seinni tíð hef ég, þar sem von er á festu leyft mér að nota tauma í stærðum 1X og 2X. Ég viðurkenni að svona langan taum nota ég ekki, ræð bara hreint ekki við hann svo vel sé en almennt séð fór fiskum að fjölga verulega þegar taumurinn lengdist hjá mér, ekki bara í Þingvallavatni.

Númer 1,2 og 3 er línan, hún þarf alltaf að vera strekkt og í beinni línu útfrá þér. Ef mikið rek er þá er um að gera að kasta styttra og þegar bugt er komið á línuna þá ertu hættur að veiða. Það þarf að vera bein tenging frá fingrinum sem línan dregst eftir og til flugunnar. Línan þarf alltaf að vera í beinni línu útfrá stangartoppnum. Ef að bugt er á línunni og bleikjan tekur þá finnur maður aldrei tökuna. Tökurnar eru ofur grannar og ef ekki er brugðist við strax þá er fiskurinn búin að spýta flugunni útúr sér. Sjálfur nota ég silkiteip á fingurinn sem flugulínan dregst eftir vegna þess að oft er fingurinn stamur og maður heldur að það sé taka en svo er ekki. Þú finnur muninn þegar þú prófar… … Inndráttur þarf einnig að vera mjög hægur.

Já, mikil ósköp hef ég reynt hæga inndráttinn. Ég þekki minn þröskuld í almennri þolinmæði og veit að ég missi mig aðeins upp á stökkið eins og gæðingur á spretti. Hægi inndrátturinn minn verður oft nokkuð rykkjóttur, brokkgengur í besta falli og e.t.v. aflabrögðin eftir því.

Það þarf ekki að kasta langt. Þegar stilla er á vatninu áttar þú þig fyrst á því hversu stutt fiskurinn er frá landi. Oft hægt að háfa hann upp… …mikilvægt að vaða ekkert meira en maður þarf. Þegar ég veiði Leirutá þá veð ég ekkert í fyrstu. Fiskurinn er mjög nálægt landi þarna og ótrúlegt hvað menn eru oft að veiða fyrir framan fiskinn. Ein ‘hetjan’ tjáði mér um daginn að ég væri að veiða allt of stutt frá landi, þyrfti að vaða út þar sem ég var vegna þess að fiskurinn væri á dýpra vatni. Þennan morguninn var mikið um fisk c.a 2-3 metra frá landi og hefði verðið fásinna að vaða útá hann.

Ég sem hélt á tímabili að fiskurinn í Þingvallavatni væri eitthvað öðruvísi heldur en annar silungur. Ófáar leiðbeiningarnar um það hvar væri best að vaða til að ná nógu langt út í rötuðu inn á leslistann minn og ég göslaðist auðvitað eftir þeim. En, þegar upp var staðið þá var kannski rúmlega stangarlengd eftir af línu + taumurinn langi eftir í vatninu þegar bleikjan tók, rétt áður en ég tók upp.

Nú í sumar finnst mér Krókurinn í smáum stærðum gefa mér langbest og litlir Peacockar 12-14. Nota mest Svartan Killer, Peacock, Krókinn, Watson fancy púpu eða bara eitthvað svart latex, þá er maður í fiski. Ég nota óþyngdar flugur á grunnu vatni c.a 1 metra djúpu og þyngri annar staðar. Hnýti nær eingöngu á beina öngla fyrir Þingvelli. Veiði oftast á stærð 10 snemma í júní og svo smækka ég. En þetta er allt tilfinning. Horfa á línuna og vera viðbúin töku.

Það er alltaf gaman að heyra frásagnir manna sem maður getur samsvarað sig með hvað varðar veiði og aðferðir. Það var kannski helsta ástæða þess að mig langaði að koma þessu bréfi Jóhanns á framfæri við lesendur, ég fann mig mjög sterkt með aðferðum og nálgun hans við Þingvallavatnið. Kannski er það þessi þörf manns til að fá staðfestingu þess að maður var e.t.v. ekki að gera allt vitlaust á sínum tíma þótt illa gengi. Hæfilega mikil fylgni við allar leiðbeiningarnar, smávægilegar breytingar og fínpússning varð til þess að þetta small saman.

Kærar þakkir Jóhann fyrir þitt frábæra innlegg.

Ummæli

24.07.2012 – Árni JónssonDásamlegt að fá fleiri og fleiri til að deila visku sinni. Oft er talað um að Elliðavatn sé háskóli fluguveiðimanna, en persónulega finnst mér Þingvallavatn slungnara, svo ég tali nú ekki um fallegra og skemmtilegra. Afskaplega mikið sem að maður getur lært þarna og án þess að vera mikill sérfræðingur, þá held ég að Þingvellir séu með albestu veiðivötnum í heiminum.

Sokkabuxur

Nei, þú ert ekki að misskilja fyrirsögnina. Sokkabuxur, þessar sem þvælast um í þurrkaranum innan um sokkana okkar strákanna, eru alveg tilvaldar til fluguhnýtinga. Þær eru alveg tilvaldar til að halda brjóstunum á Bobbingaflugum á sínum stað og ekki síðra efni í bak á púpum, helst rækjum. Mér skilst að líftími svona buxna sé frekar skammur og það falli alltaf eitthvað til af svona dóti, helst hjá konum. Þeir ykkar hnýtaranna sem ekki nota svona græjur sjálfir, endilega setjið inn pöntun hjá kunnugum fyrir svona græjum, helst í mismunandi litum. Athugið: netsokkabuxur hafa takmarkað notagildi við hnýtingar. Þú getur lesið meira um Bobbingaflugur á blogginu hans Svarta Zulu hérna.

Ummæli

21.07.2012 – Þórunn BjörkAha….þetta útskýrir ýmislegt…..en,…í hvað notaðir þú þá netsokkabuxurnar?

Svar: Við ræðum þetta bara á koddanum, frú mín góð.

Pheasant

Nei, ekki Pheasant Tail, bara Pheasant. Hér er hvorki skott né thorax á ferðinni. Frábær og einföld fluga sem gefur Pheasant Tail nánast ekkert eftir.

Ef fiskurinn liggur djúp, lífríkið svolítið svifaseint þá er um að gera að prófa þessa einföldu flugu, koma henni niður og draga miðlungs- eða hægt.

Hvort hún gangi almennt undir heitinu Pheasant þori ég ekki alveg að fullyrða, en sjálfum mér finnst það ekkert úr vegi að stytta nafnið líkt og menn hafa gert með Héraeyrað sem skottlaus heitir Hérinn. Þetta er ekki gert að virðingarleysi fyrir frummyndinni, þvert á móti.

Höfundur: ókunnur
Öngull:
 10 – 16
Þráður: Brúnn 8/0
Vöf: 
Fínn koparvír
Búkur:
Pheasant fjaðrir, því fleiri því bústnari.

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
10,12,14,16 10,12,14,16

Ummæli

18.07.2012 – Siggi Kr.: Mæli með henni þessari og hún getur verið gríðarlega öflug á grubber krók.

Hérinn

Í þeirri góðu bók, Silungaflugur í íslenskri náttúru eftir þá félaga Stjána Ben. og Lárus Karl er sagt að höfundur Héranns sé ókunnur. Mér dettur nú helst í hug að svo mörgum veiðimanninum hefur dottið í hug að slíta skottið af Héraneyranu að ekki sé hægt að eigna einhverjum einum hugmyndina.

Sjálfur hef ég hnýtt þessa gjöfulu púpu frá því ég byrjaði fluguveiði og mér hefur hún alltaf gefið ágætlega. Sagt er að hún smelli best inn þegar vorflugan yfirgefur púpuhylkið sitt og syndir upp að yfirborðinu. Mér hefur hún fundist virka best; alltaf. Einfaldleiki hennar hefur alltaf höfðað til mín, rétt eins og forfaðir hennar Héraeyrað.

Höfundur: ókunnur
Öngull:
 Grubber 10 – 16
Þráður: Tan 8/0
Vöf: 
Fínn koparvír
Búkur:
Héradubb

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
10,12,14,16 10,12,14,16

Tailor

Lengi vel hef ég verið að eltast við eigin misskilning um þessa flugu, en nú tel ég mig hafa náð botninum í þessa frábæru hönnun Skarphéðins klæðskera.

Flugan sver sig í ætt Pheasant Tail og Grey Goose en er 100% Íslensk frá byrjun til enda. Alla tíð frá því Skarphéðinn prófaði hana í Elliðavatni hefur hún gefið vel þar sem og í ýmsum öðrum vötnum eins og t.d. Hlíðarvatni í Selvogi.

Þessi fluga er klassíker silungsveiðimanna á Íslandi og menn ættu ekki að gleyma henni í boxinu.

Höfundur: Skarphéðinn Bjarnason
Öngull: Hefðbundinn votfluguöngull 12 – 20
Þráður: Brúnn 8/0
Vöf: Gyltur vír
Búkur og vængstæði: Brúnn ullarþráður, árórugarn
Bak: ljósbrún ull, árórugarn
Haus: svartur, lakkaður

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
10,12,14,16 10,12,14

Silungur að vori

Urriði

Það liggur það orð á silunginum næstu vikurnar að hann sé alls ekki eins var um sig eins og þegar líða fer á sumarið, en það þýðir nú samt ekki að hann sé í einhverjum sjálfsmorðshugleiðingum. Við þurfum eftir sem áður að fara varlega að honum og umfram allt rólega. Lífríkið fer rólega af stað, mun rólegar heldur en við veiðimennirnir eftir veturlangan sult í veiði.

Eitt af því sem við þurfum að glíma við er þetta vandamál með línuna, tauminn og taumendann. Þetta vill allt stífna í köldu vatninu og skilja eftir sig rákir og slóða þar sem við viljum síst sjá þær. Því er ráð að finna til alla mjúku taumana og taumendana til að nota fyrst á vorin.

Í köldu vatninu heldur fiskurinn sig mjög neðarlega í vatninu, kannski þetta fet til tvö frá botninum og bíður þess að eitthvert æti syndi hjá. Það er ekki mikil fart á honum og því þurfum við að gíra okkur aðeins niður til að ofbjóða honum ekki. Hægur inndráttur með þokkalega þyngdum púpum og umfram allt, litlum. Það er ekki mikið um ofvaxnar lirfur á ferðinni svona snemma, það sem er á ferðinni er enn lítið og oft rautt eða svart. Það er sjaldnast ástæða til þess að taka öll fluguboxin með sér fyrstu dagana, fáar en vel valdar flugur sem líkja eftir lirfum í vetrarhýði ættu að duga og svo einn og einn Nobbler ef einhver seiði eða síli eru á stjái.

Tökurnar eru grannar þannig að stutt köst með strektri línu eru líklegri til að leiða nartið upp í fingurgómana á okkur heldur en löng köst og mögulegur slaki. Við getum leyft okkur að veiða stutt að vori því eins og ég nefndi í upphafi, þá er silungurinn ekki eins var um sig og hreyfir sig ekki fyrr en í fulla hnefana, hans fyrsta hugsun er enn orkusparnaður.

Fox Squirrel Nymph

Þær eru ekki allar gamlar þær klassísku og þessi er einmitt ein af þeim. Einhver hefði sagt samsuða nokkurra, sem má alveg vel vera, en hvort Dave Whitlock höfundur hennar hefur haft bræðing í huga veit ég ekki. Eitt er víst, hún er veiðileg.

Flugan kom fyrst fram í bókinni The Masters On The Nymph sem kom upprunalega út árið 1979. Raunar hér flugan þá því þjála nafni Red Fox Squirrel Hair Nymph en höfundur hennar einfaldaði hana nokkuð með tíð og tíma og stytti nafnið all verulega.

Hún er sögð tilvalin valkostur þar sem klassíkerar eins og Pheasant Tail og Héraeyra gefa að öllu jöfnu. Sjálfur hef ég prófað hana undir ýmsum kringumstæðum og fengið bæði bleikju og urriða á hana.

Uppskriftin sem hér fer á eftir er frá meistara Davie McPhail sem og klippan af því hvernig hann fer höndum um kvikindið.

Höfundur: Dave Whitlock
Öngull: Hefðbundin 12 – 16
Þráður: Uni 8/0 Tan
Skott: Refur
Broddur: Gyllt tinsel eða koparvír
Búkur og thorax: Fínn refur
Hringvaf: Brúnn Fasani
Haus: Örlítið refa dub

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
 12 – 16  12 – 16

Grey Goose

Eftir smá tíma í fluguveiðinni fara menn að þekkja flugurnar sem skipta máli, eins og t.d. Pheasant Tail. En færri virðast þekkja ‘hina’ fluguna hans Sawyer, Grey Goose.

Sjálfur sagði Sawyer eitt sinn að hann hefði soðið saman tvær ‘universal’ flugur, Pheasant Tail sem ímynd dökku púpunnar og Grey Goose þeirrar ljósu, fleiri flugur þyrftu menn ekki. Ef hann hafði rétt fyrir sér, þá væri ég ekki með allan þennan fjölda af flugum í boxinu mínu, en þar er nú samt Grey Goose í góðum félagsskap ýmissa útfærslna af Pheasant Tail.

Upprunalega uppskriftin er auðvitað eins einföld og Pheasant Tail, eina sem skilur þær að er að Saywer notaði gráa gæsafjöður í stað fasana í Grey Goose. Þar sem ég hef ekki alveg komist upp á lagið með að nota aðeins koparvírinn til að halda henni saman nota ég tan eða gráan hnýtingarþráð til stuðnings.

Höfundur: Frank Sawyer
Öngull: Hefðbundin 10 – 16
Þráður / vöf: koparvír
Skott / Búkur / Thorax: Grá gæsafjöður

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
 10 – 16  10 – 16

Viðbót

Brassie

Úr flóru koparflugna kemur Brassie. Eins og svo margar aðrar frænkur hennar er efnisvalið afar einfalt; koparvír og smá dub efni. Íslensk afbrigði, frænkur eða hvað menn vilja kalla þær, eru til í ófáum útfærslum.

Flugan er langt því frá einhver fornaldarskepna, upprunnin í Colorado á árunum eftir 1960.

Afbrigðin eru næstum eins mörg og hnýtararnir eru margir, en í grunninn er þessi fluga alltaf eins, bara spurning hvaða lit menn velja á dubið eða vírinn, mögulega setja menn kúluhaus á kvikindið, aðrir ekki.

fos_brassie_kuluhaus_big

Höfundar: Ken Chandler, Tug Davenport og Gene Lynch
Öngull: Hefðbundin 12 – 16
Þráður: Svartur 8/0
Búkur: Miðlungs koparvír
Vængstæði: Svart dub
Haus: Koparkúla, ef vill

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
10,12,14,16 10,12,14

Hér fer svo hann Ívar í Flugusmiðjunni fimum fingrum um Brassie:

Mallard & Claret

Eflaust finnst einhverjum það skjóta verulega skökku við að hnýta Mallard & Claret og nota eitthvað annað en Bronze Mallard (Mallard = stokkönd) í vænginn, en ég læt slag standa því mér og urriðanum finnst hún einfaldlega fallegri með síðufjöður íslensku stokkandarinnar.

Skarpari litaskil síðufjaðrar (pikkuð upp í veiðiferð í sumar) gera fluguna bara meira áberandi í vatninu, en auðvitað er þetta ekki Mallard & Claret í þessum búningi.

Höfundur: ókunnur
Öngull: Hefðbundin 12 – 16
Þráður: Svartur 8/0
Skott: Pheasant tippets
Vöf: Fínn koparvír
Búkur: Brúnt dub
Vængur: Bronze Mallard / síðufjöður stokkandar
Skegg: Svört hanafjöður

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
 14,16 12,14,16

Skue’s Nymph

Rétt eins og Pheasant Tail Sawyer’s er Skue’s Nymph klassíker. Frábær fluga sem hefur sannað sig í gegnum tíðina og hefur getið af sér ótal mörg afkvæmi, skilgetin og óskilgetin.

Óskilgetin afkvæmi þessarar flugu eru næstum jafn mörg og afkvæmi Pheasant Tail og þarf engan að furða. Báðar eru þessar flugur magnaðar upprunalegar, svo magnaðar að óskilgetin afkvæmi þeirra verða oft hjákátleg í samanburði.

Hér styðst ég við uppskrift sem Skotar og Írar hafa verið duglegir að nota í gegnum tíðina, e.t.v. ekki alveg 100% original, en góð samt.

Höfundur: G.E.M. Skues
Öngull: Hefðbundin 10 – 16
Þráður: Brown / Camel 6/0
Skott: Brown cock hackle
Vöf: Fínn koparvír
Búkur og thorax: Brúnt dub
Vængstæði og kragi: Brown ringneck pheasant fibers

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
 12,14,16 10,12,14,16

Ekki Skues

Síðastliðið sumar rakst ég á eitthvert grænt kvikindi sem skolað hafi upp að bakka Vífilsstaðarvatns og hef enn ekki hugmynd um hvaða fluga/púpa þetta var. Ég hef haft augun hjá mér þegar ég hef verið að fletta flugum í vetur en ekki fundið, fyrr en ég sá nokkuð poppaða útfærslu af Skue‘s Nymph, ekki alveg þó.

Með fullri virðingu fyrir G.E.M. Skues ákvað ég að taka hefðbundna uppskrift hans af þessari ævagömlu púpu og poppa hana allverulega upp, ef mér tækist að líkja eftir Vífó-kvikindinu. Næstum, kannski ekki alveg en ég læt slag standa og set hana hér með á bloggið.

Höfundur: bræðingur
Öngull: Hefðbundin 10 – 12
Þráður: Olive Dun 8/0
Skott: Natural yellow/brown cock hackle
Vöf: Fínn koparvír
Búkur: Caddis Green Ice Dub (2/3), Héri (1/3)
Kragi: Natural yellow/brown cock hackle

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur

Teygjur

Gúmmílappir á flugur auka verulega á aðdráttarafl þeirra í vatni og eru fáanlegar í ýmsum útfærslum. En það er ekki sama hvaða teygjur menn nota, þær þurfa að vera hæfilega stífar og umfram allt, rúnaðar. Fyrir þá sem vilja prófa, án þess að þræða allar veiðibúðir bæjarins, þá er ágætur möguleiki á að finna heppilega teygju úti í bílskúr. Kerruteygjur innihalda oft fínar teygjur og ef þú ert heppinn, í ýmsum litum. Kíktu á trosnuðu teygjurnar og athugaður hvort ekki þurfi að stytta þær um eins og 10 sm.

Blue Charm Nymph

Í einhverri veiðiferðinni sumarið 2012 hitti ég ‘eldri’ veiðimann sem varð að orði að hann saknaði bláu flugnanna, eina sem enn þekktist væri Blue Charm og hún væri aðeins notuð í laxinn. Þessu spjalli okkar yfir fluguboxunum hefur oft skotið upp í huga minn yfir væsinum og nú lét ég verða að því að bulla saman púpu sem innihéldi eitthvað blátt.

Nærtækast var að halda sig nokkurn veginn við skiptinguna úr Blue Charm og eftir nokkrar tilraunir varð þessi til. Hvort hún höfði eitthvað til silungsins næsta sumar verður bara að ráðast, litaskiptingarnar eru í það minnsta nógu áberandi sem er nú oftast til þess fallið að kveikja í honum.

Höfundur: lætur fara lítið fyrir sér
Öngull: Hefðbundin 10 – 16
Þráður: Svartur 8/0
Vöf: Silfurvír
Búkur: Gult gerfisilki (1/3), svart gerfisilki (2/3)
Thorax: Blátt gerfisilki
Vængstæði: Svört andarfjöður

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur

Ummæli

Hilmar – 19.janúar 2012

Glæsilegt eintak, bíð spenntur að heyra af aflabrögðum hennar í sumar.

mbk

Hilmar

Guðmundur – 19.janúar 2012

Töff :-) það væri spennandi að prófa þessa

Jón Magnús – 5.febrúar 2012

Þessa verð ég að prófa!

11.02.2012 – Árni Jónsson

Þetta er mjög veiðileg fluga!

Jock

Hér er ein sem er í raun lítið þekkt í þessu upprunalega formi sínu. Oftar en ekki hafa menn ruglað þessari saman við laxa-bróður hans, Jock Scott, en skv. heimamönnum (Skotum) eiga þær víst lítið sameiginlegt, urðu til hjá sitt hvorum aðilanum án vitundar um tilvist hvors annars, sel þetta ekki dýrara en ég las það.

Jock er sagður geysilega öflugur í urriðann þegar kvölda tekur á miðju sumri.

Eitt aðal einkenni þessarar silungaflugu er hvíti broddurinn í vængnum sem má víst alls ekki vanta.

Höfundur: ókunnur
Öngull: Hefðbundin 10 – 12
Þráður: Svartur 8/0
Skott: Gul hænufjöður
Vöf: Fínt ávalt tinsel eða koparvír
Búkur: Gult floss (2:5) / Svart floss (3:5)
Vængur: Mallard með hvítum broddi
Kragi: Guinea fowl

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
10,12

Professor

Klassískur fræðimaður frá Skotlandi, ein af elstu núlifandi flugum og þá á ég við að hylli hennar er enn gríðarleg meðal silungsveiðimanna og þá helst eins og hún var hnýtt upphaflega, með hringvafi úr langri fjöður sem nær ríflega öngullegginn.

Einhvers misskilnings gætti um tíma um uppruna hennar, jafnvel talinn Amerísk, en höfundur hennar er nú samt John Wilson frá Edinborg sem var uppi á árunum 1785-1854.

Tod Stoddart nefnir þessa flugu í bókum sínum og leggur áherslu á hún sé sérstaklega kræf í vatnaurriða á vorin og sjóbirting síðla sumars.

Höfundur: John Wilson
Öngull: Hefðbundin 8 – 12
Þráður: Svartur 8/0
Skott: Rauð gæs
Vöf: Fínt ávalt tinsel eða koparvír
Búkur: Gult floss
Vængur: Dröfnótt önd, samanbrotin
Kragi: Brún hackle

Bleikja Sjóbleikja Urriði Sjóbirtingur
8,10,12 8,10,12