Þingvallavatn 19. maí 2019

Að vera vakinn rétt um kl. 7 með skilaboðum um að allt sé klárt, kaffið komið á brúsa og græjurnar klárar, er ekki það versta sem getur komið fyrir á sunnudagsmorgni. Auðvitað dreif ég mig á fætur, svalg í mig fyrsta kaffibolla dagsins og lagði af stað út í blíðuna sem beið á Þingvöllum.

Við byrjuðum að kíkja við í Vatnskotinu, en eitthvað sagði okkur að færa okkur örlítið austar þannig að við slepptum Tóftum og fórum í Vörðuvík. Það var ekki um að villast að það var fiskur á ferðinni í morgunstillunni, en þegar við vorum loks komin fram á bakkann, þá var eins og allt væri búið.

Þegar síðan túristarnir voru vaknaðir og mættu syngjandi glaðir fram á bakkann, í orðsins fyllstu merkingu, þá töltum við yfir á Öfugsnáðann og böðuðum ýmsar tegundir flugna þar án árangurs. Og við vorum ekki ein um þetta áhugaleysi fiskanna. Félagi í veiðifélaginu okkar sem kom á staðinn rétt um það bil sem við settumst niður í árbít, varð ekki heldur var við fisk.

Eitthvað lagðist hitastigið í vatninu illa í okkur og eftir smá tíma ákváðum við hjónin að breyta alveg til, færa okkur austur fyrir Steingrímsstöð og prófa Úlfljótsvatnið. Það er annars merkilegt hve veður getur skipst á milli vatnanna. Þessi rjóma blíða, sem þó skorti aðeins hitastigið, var hvergi nærri við Úlfljótsvatnið að norðan og við entumst því ekki lengi þar og héldum aftur á vit Þjóðgarðsins.

Nú var ákveðið að fara í Vatnskotið, þar sem heldur hafði þynnst í hópinum. Fáar sögur af fiski, en veiðiverðir Þjóðgarðsins nokkuð brattir og tékkuðu einarðlega á veiðileyfum viðstaddra. Við hjónin prófuðum ýmsar tegundir flugna, kannski meira til að njóta umhverfisins og blíðunnar heldur en með von um fisk í brjósti.

Þegar svo tveir aðrir félagar okkar mættu fisklausir á staðinn, var einfaldlega sest niður, skeggrætt um allt milli himins og jarðar, þó mest um veiði og ótrúlega umferð stórra fólksflutningabíla á Vallavegi, þessum mjóa og heldur slappa spotta sem tæplega rúmar fólksbílamætingar, hvað þá tuga tonna ferðamannadrossíur sem þurftu að mætast þarna.

Þetta var hin ágætasti dagur, þótt enginn hafi verið fiskurinn og viðmælendur okkar sammála um að bæði skordýr og bleikjur fara heldur betur á stjá þegar það hefur hitnað örlítið betur.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
0 / 0 0 / 9 / 0 0 / 2 4 / 5

Úlfljótsvatn, 21. sept.

Þau eru nú ekki mörg vötnin sem eru opin ennþá í nágrenni Reykjavíkur þannig að maður var ekki með neinn rosalegan valkvíða seinni partinn hvert maður ætti að fara í blíðunni. Og þvílík blíða sem fiskarnir í Úlfljótsvatni fóru á mis við. Fluga á ferð við bakka og úti á vatni, spegill á yfirborðinu og hreint út sagt frábært veður, en ekki einn einasti fiskur lét sjá sig.

Ég verð að játa að ég þekki lítið til hegðunar bleikjunnar í vatninu að hausti til og get því ekkert sagt til um hvort við höfum verið eitthvað úti á þekju að reyna fyrir okkur á Veiðitanganum, en eitt er víst; haustið er komið í Grímsnesinu og allir jarðarlitirnir farnir að skarta sínu fegursta.

Úlfljótsvatn
Úlfljótsvatn

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 0 19 / 25 / 0 9 / 25 38

 

Úlfljótsvatn, 6.júní

Það er bara svo gott að komast aðeins út fyrir malbikið og þá er náttúrulega frábært að hafa nokkur af bestu veiðivötnunum innan klst. frá heimilinu. Smá skreppur í blíðunni upp að Úlfljótsvatni. Jú, veðrið var alveg ágætt en mikið rosalega munar miklu á hitastigi vatnanna okkar hér við bæjardyrnar. Eins hlý og Meðalfells-og Elliðavatn eru að verða þessa dagana og allt lífríkið að komast á skrið, þá munar örugglega tveimur vikum á þeim og Úlfljótsvatni. Fín byrjun á afsökun? Nei, bara staðreynd, en það er alltaf jafn gaman að koma inn fyrir Steingrímsstöð og að Veiðitanga þó maður fái ekki einu sinni töku.

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 0 / 0 0 / 0 0 / 0 0 / 2 16

Úlfljótsvatn 18.maí

Ég get bara ekki ímyndað mér að nokkur taki oftar mark á heilræðum og veiðipistlum hér á þessari síðu. Auðvitað væri það skemmtilegra hefði ég getað byrjað þessa frásögn á douze points (svona í tilefni dagsins) en það er nú öðru nær, zéro point á víst betur við og tíunda veiðiferðin án fisks er staðreynd.

Úlfljótsvatn varð ofan á eftir að við hjónin renndum í gegnum þjóðgarðinn en leyst ekki á íslenska lognið sem var eitthvað að flýta sér norður, þannig að við komum okkur fyrir í eins miklu rólyndis logni og unnt var að finna við Grjótnesið í Úlfljótsvatni. Það er ekki of sögum sagt að stutt er í dýpið á þeim slóðum. Allt var reynt; straumflugur, púpur og meira að segja lét ég mig hafa það að setja dúndrandi sökkenda á línuna, en ekkert hjálpaði til. Að vísu var alveg hreint ágætt að komast út og viðra sig svona í upphafi langrar helgar.

Nú verður lagst í tölfræði og kannað hvernig okkur hjónum hefur yfir höfuð gengið í vorveiðinni undanfarin ár.

fos_os_ulfljotsvatn
© Orkustofnun – Dýptarkort Úlfljótsvatns

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 0 / 0 0 / 0 0 / 0 0 / 0 10

Ummæli

19.05.2013 – Axel Freyr: Dyntótt er veiðigyðjan Kristján eins og Björn Blöndal skrifaði svo fallega um. Ég er líka búin að núlla í mínum 5 veiðiferðum og er búinn að fá glósur um að maður sé fiskifæla og veiði aldrei neitt! svo að þú situr ekki einn að þjáningarborðinu.
En alltaf þegar ég er búinn að núlla og er á leiðinni heim þá er ég að skipuleggja næstu ferð í huganum. Alltaf fylgir þeim hugarórum að næsta skipti skal verða mok hehe.

Svar: Já, þar rataðist Birni svo sannanlega rétt orð í munn. Mér finnst nú eiginlega eins og gyðjan sú arna hafi alveg yfirgefið mig. Samt var ég búinn að heita á hana fyrsta fiski ársins eins og venjulega.

19.05.2013 – Svarti ZuluErtu nokkuð að gleyma að hnýta fluguna á enda taumsins þetta árið? ;)

Svar: Nú get ég ekkert annað en roðnað, því í fullri einlægni þá hef ég í það minnsta tvisvar verið 100% viss um að ég hefði tapað flugunni fyrst ekkert beit á hjá mér, kastandi á fisk, en…. hún hefur alltaf verið þarna greyið, bara ekki sú rétta. Hratt, hægt, djúpt, grunnt, stutt, langt, það er alveg sama hvernig ég hreyfi flugurnar þetta árið, þeir hlægja bara að þeim.

19.05.2013 – UrriðiEru ekki margir kvensjúkdómalæknar karlar? Þú þarft ekkert að hafa gengið í gegnum hlutina sjálfur til að geta sagt öðrum til ;) Þannig að fróðleikurinn á síðunni stendur alveg fyrir sínu :)

Svar: Æ, takk fyrir þetta Urriði. Mér veitir ekki af  öllu peppi núna, geng orðið undir nafninu Kristján X (tíundi) og það væri skelfilegt að verða Kristján XI.

Úlfljótsvatn 22. september

Meira að segja jafn orðvar maður og ég nú er (hóst, hóst) getur varla komið orðum öðruvísi að skreppitúr okkar hjóna upp að Úlfljótsvatni í dag heldur en með orðunum; Við runnum á rassgatið með þennan veiðitúr og þá er ég ekki að tala um óeiginlega merkingu. Fyrst rann frúin fram af bakkanum með töluverðu skvampi en varð ekki meint af og ekki gat ég verið minni maður og fann mér skemmtilega flata, hallandi og hála hellu til að skella óæðri endanum niður á og renna mér þannig út í vatnið á bak- og afturendanum. Það var ekki laust við að mér yrði hugsað til filtsólanna á gömlu vöðlunum mínum á meðan vatnið seytlaði inn í ermarnar hjá mér þar sem ég lá þarna flatur í vatninu.

Og í sem skemmstum orðum, þá var þetta nú það helsta sem kom fyrir okkur í þessum veiðitúr. Ekki einn fiskur en fallegur haustdagur hefur verið greyptur í minni okkar og verður það fram að næsta vori, ef ekki lengur. Ekki nein vissa fyrir hendi um fleiri ferðir á þessu hausti eftir frábært veiðisumar. Hér eru sko engar barlómssögur um veiði undir meðallagi, vatnsskort eða þurrka. Sumarið búið að vera flott og við hjónin búin að prófa mörg ný vötn.

Veiðitölur ársins

Bleikjur Sleppt Urriðar Sleppt Fj.ferða Núllað
 73 / 35 14 28 / 33 4 36 15

Úlfljótsvatn 20. júlí

Eftir afskaplega stutt stopp í Þingvallavatni undir kvöldmat, tókum við hjónin okkur upp og héldum áfram í Úlfljótsvatnið í fyrsta skiptið í sumar. Ástæðan; bölvuð undiralda í Þingvallavatni sem gerði það að verkum að maður mátti hafa sig allan við að draga línuna inn til að lágmarka slaka.

Rétt í þann mund sem við vorum að renna inn fyrir Steingrímsstöð mættum við, alveg óvart, Mosó-genginu sem hafði verið á yfirreið um Þingvalla- og Úlfljótsvatn um daginn. Litlar sögur af afla, eitthvað nart og töluvert að smárri bleikju og nú voru þau á leiðinni heim, e.t.v. með einhverju stoppi í grennd við Skátamiðstöðina. Við hjónin treystum á að fiskurinn mundi sýna sig með kvöldinu og skröngluðumst inn í Hagavík.

Ekki þurfti frúin mörg köst þar til hún tók þokkalega bleikju á Higa’s SOS en annars var bara nart á ferðinni til að byrja með en með kvöldinu varð allt beinlínis vitlaust í stillunni. Vakað um allt vatn svo langt sem eygði og tittir á í öðru hverju kasti, í það minnsta hjá mér, en frúin bætti fjórum alveg þokkalegum bleikjum við svona inn á milli. Kvöldið var sko ekki mitt, eitt þeirra þar sem ekkert gengur upp; köstin léleg, ekkert rennsli í línunni (þarf að þrífa hana), vindhnútar á vindhnúta ofan o.s.frv. Tókst þó á endanum að krækja í vænsta fisk kvöldsins, hængur rétt yfir pundið þannig að fisklaus fór ég ekki heim. Flugurnar sem gáfu voru;

  

Veiðitölur ársins

Bleikjur Sleppt Urriðar Sleppt Fj.ferða Núllað
 88 14 46 4 28 11
(Sleppi því vísvitandi að skrá slepptum bleikjum í þessari veiðiferð, tómir tittir)

Ummæli

21.07.2012 – Siggi Kr: Nei heyrðu mig nú! Hverslags töfrafluga er þessi Higa´s SOS eiginlega? Er fiskurinn bara alveg vitlaus í þetta? Nokkuð ljóst að nú verður sest við væsinn (fyrst ekki viðraði nógu vel fyrir fyrirhugaða Framvatnaferð) og bleikjunni í Breiðavatni boðið upp á þessa krás næstu helgi. Kannski hún nái að skáka Króknum góða þar. En í hvaða stærðum er hún aðallega að virka hjá ykkur?

Svar: Já, þetta kvikindi er alveg ótrúlegt. Við höfum haft hana með okkur í stærðum 10,12 og 14. Byrja yfirleitt með hana í 12 og á þá hinar stærðirnar til vara. Hef verið óhræddur að nota hana #10 í gruggugu vatni eða ölduróti, minnka hana frekar í björtu veðri. Það skemmtilega við hana er að bæði urriðinn og bleikjan eru alveg til í tuskið með henni.

Úlfljótsvatn, 3.sept.

Eftir erilsama viku í vinnunni er fátt betra heldur en smeygja sér í vöðlurnar, taka nokkur skref útí og baða flugur. Svona getur maður tekið jákvæða pólinn í hæðina þegar enginn fiskur kemur á land, ekki eitt einasta högg, en veðrið leikur við mann og haustlitirnir farnir að gægjast fram í náttúrunni. Annars hef ég grun um að Mosó gengið hafi bara gert nokkuð góða ferð í Hlíðarvatn í Hnappadal þrátt fyrir nokkurn vind og eru þau örugglega komin með tæplega 30 fiska á land þegar þetta er skrifað, og kvöldið eftir.

Uppfært kl.22:30 – Lokatölur Mosó gengisins í Hlíðarvatni urðu 78 stk. mest bleikja, allt tekið á maðk. Já, Hlíðarvatn í Hnappadal lætur ekki að sér hæða.

Úlfljótsvatn, 9.ágúst

Skyndiákvörðun og skreppur í Úlfljótsvatnið rétt fyrir kvöldmat hjá okkur hjónunum. Ákváðum að prófa inn af Steingrímsstöð og ekki sveik staðurinn mig. Tók eina hálfs annars punda bleikju á Knoll og svo tvo titti sem fengu líf. Einn mínus í ferðinni, það gerði nokkuð góðan austan strekking sem eyðilagði aðeins köstin hjá okkur þannig að við færðum okkur í sunnanvert vatnið gengt Brúarey á leiðinni heim. Töluvert líf á þeim slóðum og nokkrir veiðimenn. Frúin setti í einn titt á Pólskan PT, en meira varð nú ekki úr veiðinni.

Úlfljótsvatn, 7.ágúst

Meðan verkefnastjórinn gekk frá lausum endum eftir Sumar á Selfossi skapp ég í Úlfljótsvatnið frá kl.13:30 – 17. Gríðarlega flott veður, sólskin og steikjandi hiti og mér kom í raun ekki til hugar að fiskurinn mundir gefa sig í þessu veðri. En, það var nú öðru nær. Mikið líf með bleikjunni úti í dýpinu inn af Steingrímsstöð, nældi í eina um pundið en gekk erfiðlega að fá fleiri til að bíta fast. Flugan sem gaf er af nokkuð þekktum meiði; svart vínil rib á hefðbundinn öngul, ‘Hot Red’ neon floss skott, fíngerður koparþráður á milli vafninga og svo koparhaus til að setja punktinn yfir i-ið. Einhver lagði til að kvikindið fengi nafnið Knoll og svo sjáum við til hvort Tott komi ekki við sögu seinna. Mjög sáttur eftir daginn.

E.S. í þetta skiptið mundi ég eftir einhverju af húsráðunum og setti væna slummu af Vick’s VapoRup á bak við bæði eyrunn og undir nasirnar. Og viti menn, það dugði, ekki eitt einasta flugnabit.

Úlfljótsvatn, 16.júlí

Loksins, loksins. Úlfljótsvatn hefur verið lagt að velli. Við hjónin fórum í Úlfljótsvatnið í gær ásamt veiðifélögum okkar og tókst að brjóta múr gæftaleysis í vatninu með sjö bleikjum frá tæpu pundi og upp í eitt og hálft. Það var ekki fyrr en vel var liðið á kvöldið að fiskurinn gaf sig að einhverju ráði, allir á Rolluna og Peacock. Frúin skákaði mér með fjóra, ég með þrjá en það hefði getað orðið jafntefli hefði ég ekki asnast við að missa eina væna þegar ég ætlaði að grípa hana úti í vatni. Datt í hug nýr málsháttur; Ekki er bleikja í hendi fyrr en á bakkann er komin. Veiðifélagar okkar voru ekki eins lukkulegir þrátt fyrir lofsamlegar tilraunir með flugur á floti og flugustöng; það gengur bara betur næst.

Uppfærði kortið af álitlegum veiðistöðum í vatninu ásamt því að bæta Rollunni við sem flugu júlí-mánaðar, sjá Úlfljótsvatn.

Úlfljótsvatn 14.ág.

Enn og aftur er það öngull í rassi. Fikruðum okkur niður slóðann að Borgarvík og eyddum 4 klst. í mjög fallegu veðri, súld / þoka en afskaplega stillt og hlýtt. Í það minnsta inni í víkinni. Í sem skemmstu máli urðum við ekki vör, utan þess að konan sá einn ‘lítinn’ eltast aðeins við fluguna sem hún var að baða í það skiptið. Nokkuð var um fólk sem naut veðursins á þessum slóðum, en ég veit ekkert um hvernig þeim gekk.  Það gengur bara betur næst.