Hlíðarvatn í Selvogi 19. & 20. júlí 2019

Það hefur verið rólegt yfir veiðiferðum síðustu vikur vegna anna í öðrum störfum, en til tilbreytingar þá smelltum við veiðifélagarnir okkur á laugardaginn í Hlíðarvatn í Selvogi. Farsíminn var skilinn eftir inni í veiðihúsi og þar með var 80% af áreitinu útilokað. Þau 20% sem útaf stóðu voru af mjög náttúrulegum uppruna og það var meira en nóg af því í loftinu í Selvoginum. Ef marka má það sem sloppið hefur upp úr vatninu af mýflugu þá er ætið yfirdrifið og bleikjan hefur haft úr nógu að moða síðustu daga.

Við mættum á föstudaginn í fyrirtaks veðri og það var rólegt yfir bleikjunni í vatninu, hún var ekkert að sýna sig og fáum sögum fór af veiði þeirra sem við hittum við vatnið. Eitthvað hafði Kári verið að sperra sig í hitanum í Selvoginum og það var eins og bleikjan hefði bara komið sér fyrir í svalanum niðri í vatninu, södd og sæl á meltunni.

Við fórum hring um vatnið, kíktum við á Brúarbreiðunni en köstuðum ekkert, bleyttum færi frá Urðarvík og út að Kaldós en urðum ekki vör við fisk. Við enduðum kvöldið á því að tölta út með Botnavík þar sem mér tókst að plata eina bleikju undir 30 sm. á Krókinn #14. Fiskurinn fékk frelsi og flugan fékk frí því fljótlega eftir þetta röltum við í hús og tókum á nokkur náðir.

Þessi vakti yfir okkur aðfaranótt laugardags

Ég byrjaði laugardaginn á því að kíkja niður í Guðrúnarvík og á Gunnutanga þar sem ég er nú ekki frá því að eitthvert líf hafi verið með bleikjunni en því miður náði ég engri sönnun á land. Við fórum síðan út á Réttarnes og prófuðum þar í nokkur tíma áður en ég tók mér göngutúr inn að Gömluvör. Á leiðinni varð ég var við bleikju að veltast í æti beint suður af húsi Stakkavíkur, en náði ekki til hennar. Annað líf varð ég ekki var við fyrr en í Stakkavíkinni sjálfri þar sem sund- og veiðikennsla himbrimahjóna var í gangi.

Úr Stakkavík

Síðustu þurru mínútum dagsins eyddu við félagarnir síðan í Guðrúnarvík og þar í grennd en þegar hitaskúrir síðdegisins skullu hressilega á okkur, þá héldum við í hús, tók saman okkar hafurtask, þrifum og kvittuðum í veiði- og gestabók Hlíðarsels. Þrátt fyrir lítil aflabrögð var þetta kærkomin tilbreyting frá öðru stússi síðustu vikna.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
0 / 1 55 / 71 0 / 0 7 / 14 15 / 15

Hlíðarvatn í Selvogi 12. júní 2019

Harmkvælasaga mín af samskiptum við veiðigyðjuna hélt áfram í vikunni. Nú var komið að gyðju Hlíðarvatns í Selvogi að kenna mér lexíu í auðmýkt og hógværð. Forsaga þess tímabils sem stendur yfir um þessar mundir má rekja til einfalds hrekks sem ég lét út úr með við Hlíðarvatn í Hnappadal fyrir nokkrum vikum, sjá þessa færslu. Veiðigyðjan túlkaði gáleysislega upptalningu mína á fjölda fiska sem rembing og mont og nú er ég látinn gjalda þess í algjöru fiskleysi.

Við Kaldós

Eftir að hafa eitt s.l. Hvítasunnudegi við móttöku gesta við Hlíðarvatn í Selvogi var komið að því að veiða svolítið í vatninu, nokkuð sem mér gafst ekki tími til á sunnudaginn. Vel að merkja, veiðifélagi minn eyddi lunganu úr sunnudeginum við veiðar í Hlíðarvatni þannig að fjöldi veiðiferða hefur þar með verið jafnaður og aflatölur því fullkomlega samanburðarhæfar. Af fullkominni tillitssemi ætla ég ekki að minnast einu orði á afleysi hennar á sunnudaginn.

Fiskafóður undir Hlíð

En að veiðiferð okkar hjóna á þriðjudagskvöldið og fram á miðvikudag. Síðla þriðjudags héldum við af stað í Selvoginn, bíll pakkaður af græjum og gómsætu nesti sem hæfði tilefni. Selvogurinn tók á móti okkur með ágætis veðri, örlítlu kuli og hitastigi með ágætum. Eftir að hafa komið dóti fyrir í Hlíðarseli, veiðihúsi Ármanna, tókum við stefnuna á suðurströnd vatnsins með fyrsta stoppi á Brúarbreiðunni. Lítið var að frétta þar fyrir utan eina töku hjá veiðifélaganum þannig að við færðum okkur í Guðrúnarvíkina og á Flathólma. Enn færri fréttir þaðan þannig að við renndum í gegnum flugnagerið undir Hlíð en snérum við og fórum í Botnavík og Skollapolla þar sem veiðifélaginn opnaði reikning sumarsins í Hlíðarvatni með mjög fallegri bleikju sem tók Hatara útgáfu af mýpúpu. Þegar sólin gekk til viðar og máninn að spegla sig í Botnavíkinni, héldum við í hús, fengum okkur bita og fórum í koju.

Máninn á lofti og í Botnavík

Miðvikudagurinn rann upp, heiðskír og fagur með örlítið meira kuli úr því sem veiðifélaginn kallaði allar mögulegar vestlægar áttir sem raunar spönnuðu 360° og stundum úr öllum þessum áttum í einu. Þriðja stöngin sem mætti á slaginu kl. 8 fékk laufléttar leiðbeiningar um að fiskur hefði látið sjá sig í og við Urðarvíkina kvöldið áður og þangað fór hún í öruggum höndum. Við félagarnir fórum aftur á móti út á Mosatanga þar sem vestanáttin var einmitt af vestri um þær mundir og því ágætt að byrja þar.

Við Mosatanga

Sjaldan hefur Mosatanginn brugðist, en svo bregðast krosstré sem aðrir raftar og við færðum okkur yfir í Stakkavík sem skartaði sínu fegursta í glampandi sólinni. Ég óð víkina endilega frá vestri til austurs, alveg út að dýpinu utan við Gömluvör þar sem ég fékk jákvæðasta viðbragð ferðarinnar, örlítið nart. Þar sem lítið líf var að sjá í víkinni tókum við hádegishlé og skeggræddum næstu skref. Ákveðið var að leggja land undir fót, fara um Botnavík og Skollapolla út á Austurnes þar sem vestanáttin lék sér að því að vera úr áðurnefndum öllum áttum og af miklum eða ofsafengnum vindstyrk. Það er skemmst frá því að segja að auðvitað setti veiðifélagi minn í eina væna bleikju austur af nesinu á meðan ég sættist við örlög mín og þá lexíu sem veiðigyðjan var að kenna mér. Sannast sagna vissi ég upp á hár að ég mundi ekki fá fisk í þessari ferð. Í mér var sú tilfinning að svona mundi fara og ég var tilbúinn að sættast við það löngu áður en kom að hættumálum.

Á Austurnesi

Þær þrjár stangir sem voru á leyfum Ármanna þennan sólarhring náðu 10 fiskum sem verður að teljast harla gott, sérstaklega þegar þriðjungur stanganna náði ekki einni einustu bröndu. Smá skilaboð til veiðigyðjunnar; ég hef lært mína lexíu og skal passa mig betur í orði og athöfnum í næstu ferð.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
2 / 0 4 / 12 0 / 0 3 / 7 11 / 11

Hlíðarvatn 1. maí 2019

1.maí er hátíðisdagur og fólk heldur upp á hann með nokkuð misjöfnum hætti. Ég t.d. held upp á daginn með því að fara með sérstaklega góðum félögum í opnun Hlíðarvatns í Selvogi. Veðrið í Selvoginum á undanförnum vikum hefur verið með eindæmum, hlýtt og nokkuð stöðugt, hæfilega mikill raki í lofti og þó nokkrir sólardagar. Mér skilst að þessi mánuður hafi slegið met, sé hlýjasti mánuður frá því mælingar hófust og slái meira að segja 1974 og 2003 við sem þóttu nokkuð góðir.

Við Stakkavík – Ath. linsan var ekki óhrein, þetta er sveimandi bleikjufæði

Það var ekki stressið á mér í gærmorgun, fór ekki á fætur fyrr en 9:30 en var mættur út á Mosatanga kl.10, maður er ekki lengi að smeygja sér í brækurnar þegar veðrið leikur við hvern sinn fingur úti við. Það var mikið líf við, á og í vatninu við Mosatanga. Það sem ég hélt að væri bara bleikja var að veltast í ætinu sem greinilega var nóg af. Svo mikið framboð ætis var til staðar að mér tókst heldur illa að koma mínum flugum á framfæri innan um allt úrvalið sem fiskurinn hafði úr að moða. Eftir smá stund fékk ég þó mjög einkennilega töku, af bleikjutöku að vera, enda kom fljótlega í ljós að þarna var eldhress sjóbirtingur á ferðinni sem tók loftköst af andstöðu við þessa blekkingu. Greinilega ekki jafn matvandur og bleikjurnar sem litu nánast ekkert við því sem ég hafði fram að færa.

Birtingur á Mosatanga

Við félagarnir renndum við á nokkrum stöðum og víðast var sama sagan, allt fullt af fiski að úða í sig í blíðunni og greinilegt að vatnið er að koma vel undan vorinu. Af afspurn má ráða að hver einasti þekkti veiðistaður við vatnið, sem eru nokkuð margir eins og sjá má á þessu korti, er kominn í gírinn. Fiskur að vaka og velta sér í lirfum og flugu á öllum veiðistöðum.

Bleikja úr Stakkavík

Þeir veiðistaðir sem vinsælastir voru hjá mínum hópi voru; Gamlavör, Stakkavík, Mosatangi og Guðrúnarvík sem einmitt kom skemmtilega á óvart og færði okkur eina 16 fiska rétt fyrir seinna kaffi. Sannkallað ævintýri og það var haft á orði að tökurnar væru ekkert hálfkák, hressilegar og ákveðnar hjá flestum.

Ármenn við Guðrúnarvík

Það fór svo að ég var með samtals 10 fiska og þar af meirihlutinn vel yfir 42 sm. þannig að það verður veisla á pönnunni hjá mér á næstunni. Þegar ég leit yfir veiðibók Ármanna í lok þessa fyrsta dags í Hlíðarvatni, þá taldi ég 60 fiska og þar af var ánægjulegur fjöldi (meirihluti) mjög vænir fiskar og vel haldnir. Flottur dagur í opnun og það bíður greinilega ævintýri þeirra sem eiga bókaða daga í Hlíðarvatni á næstunni.

Þær flugur sem ég veit að bleikjurnar voru sólgnar í voru: Black Pennell, Buzzer, Copper John, Black GnatKrókurinn, Mýpúpa, Peacock og Teal and Black.  Eflaust hafa fleiri flugur gefið í gær, en þessum man ég helst eftir úr veiðibókinni.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
0 / 9 0 / 9 / 1 0 / 2 2 / 3

 

Hlíðarvatn í Selvogi 15. – 17. júní

Það er varla að maður þori að játa að ég tók veiðiferð og afmælisveislu fram yfir landsleik í fótbolta um helgina, en það var nú samt svo. Við veiðifélagarnir áttum sitt hvorn daginn í Hlíðarvatni í Selvogi og buðum með okkur afmælisbarni helgarinnar sem varð sextugur á laugardaginn.

Við vorum mætt í Selvoginn rétt upp úr skiptitíma á föstudagskvöldið, fengum okkur í gogginn og tókum lauflétta hringferð um vatnið. Þar sem vindátt var norðanstæð ákváðum við að byrja á Brúarbreiðunni í þeirri von að æti hefði safnast þar saman undan vindi og fiskurinn léti öllum illum látum þar. Það hefur yfirleitt ekki tekið veiðimenn langan tíma að sjá hvort fiskurinn sé til staðar á breiðunni, þannig að eftir árangurslaus köst þriggja veiðimanna með ýmsum tegundum flugna í að verða 1 klst. þá ákváðum við að færa okkur um set og þá ekki síst koma okkur í skjól við töluverðan strekking sem tók sig upp um kvöldið. Stakkavík varð fyrir valinu og þar leyndist líf í öðrum hverjum hólma og í vatni; álftir, himbrimi og bleikja.

Ekki leið á löngu þar til afmælisbarnið fékk ágæta töku á Peacock og fyrsti fiskur hans í Hlíðarvatni var staðreynd. Fljótlega kom þó í ljós að þarna var á ferðinni fiskur sem hefði mátt eyða í að minnsta tveimur árum til viðbótar í vatninu, þannig að tekið var heldur mildum höndum á honum. Skyndilega kom þó sterklegur goggur í ljós sem vildi gera sér bleikjuna að góðu og small utan um fiskinn. Var þar kominn sjálfskipaður óðalsherra Stakkavíkur, háttvirtur Himbrimi. Fyrir snarræði veiðimanns var fiskurinn endurheimtur í goggi fuglsins, en ekki vildi þó betur til að hin tví-veidda bleikja hafði andast í öllum látunum og varð ekki sleppt. Af himbrimanum er það aftur á móti að segja að hann lónaði fyrir framan okkur þrjú það sem eftir lifði og ekkert okkar fékk högg þaðan í frá.

Stangirnar hvíla við Hlíðarsel á föstud.kvöldið

Laugardagurinn var tekin heldur rólega fram undir hádegi, fyrir utan að ég fór niður í Botnavík í austanáttinni og gerði heiðarlega tilraun frá því um 9 – 11 að líkja eftir ætinu sem bleikjurnar veltust í rétt utan Fóellutjarnar. Þær tilraunir báru engan árangur þannig að ég var heldur framlágur þegar ég tölti til baka í Hlíðarsel. Á leiðinni fékk ég fréttir í Árbliki þess efnis að himbriminn í skerjunum við Skollapolla hefði tekið illa í heimsókn veiðimanns kvöldið áður og beinlínis lagt til hans bæði ofan vatnsborðs og neðan. Einhverjum sögum fór af hlátrarsköllum veiðifélaga viðkomandi þegar hann átti fótum fjör að launa undan reiði himbrimans. Ég sel söguna ekki dýrar en ég keypti hana, en eitt er víst, himbriminn í Botnavík er ekkert að gefa sitt svæði eftir.

Eftir hádegið á laugardag skiptum veiðifélagarnir liði og völdum okkur veiðistaði eins og okkur sýndist við vatnið, því fækkað hafði verulega á staðnum þegar nær einhverjum fótboltaleik dró. Veiðifélagi minn stundaði ýmsa hrekki við Fóellutjörn, m.a. að kenna ungum bleikjum að fljúga eftir að hafa tekið þurrflugu. Ef einhver rekst á c.a. 5 sm. langa bleikju í kjarri við Fóellutjörn þá er það eitt slíkt ungviði sem óvart var kippt heldur harkalega á land og fannst síðan ekki þegar átti að sleppa. Hvort sem sagan er sönn eða ekki, þá var íturvaxin móðir þessa fisks eitthvað óhress með þessar aðfarir og tók púpu félaga míns mjög harkalega og gerði ítarlegar tilraunir til að hefna fyrir ungviðið og draga veiðimanninn út í vatnið. Eftir að hafa glímt lengi og vel við hvort annað, ákvað bleikjan að gefa eftir og sleppti púpunni og lét sig hverfa.

Við bræðurnir byrjuðum aftur á móti innarlega í Botnavíkinni en færðum okkur síðan út á Réttarnes þar sem mér tókst að setja í væna, klassíska Hlíðarvatnsbleikju af alþekktri punds stærð. Var þá farið að blása af suðri og eitthvert æti lagði upp að Réttarnesinu sem bleikjan sótti í. Að vísu varð ég frá að hverfa um seinna kaffi til að taka á móti gestum sem bar að garði í Hlíðarseli og fyrir kvöldmat voru allir hættir veiði og sestir að kræsingum í húsi.

Sunnudagurinn var heldur þungbúinn, gekk á með skúrum og hitastigið hefði alveg mátt vera hærra. Samt sem áður voru bleikjur í æti í Botnavík og þangað skunduðum við félagarnir um hádegið. Í Fóellustjörninni tók veiðifélagi minn væna bleikju undir vökulu auga himbrimans, aðra í algjörum friði við Kaldóshólma og síðan tvær mjög fallegar á leiðinni í til baka við Fóellutjörnina. Sjálfur reyndi ég allt mögulegt við Skollapolla og út af Fóellutjörninni, en varð ekki var við neinn fisk sem var kominn í matfiskastærð. Man í svipinn ekki fjölda þeirra sem ég setti í sem voru á bilinu 4 – 10 sm. sem vitaskuld var öllum sleppt eða sluppu sjálfir.

Alltaf slæðist ein og ein ný fluga í box okkar veiðifélagana og að þessu sinni prófaði veiðifélagi minn þessa flugu í gárunni á vatninu og hún sló greinilega í gegn hjá bleikjunni.

Black Foam Buzzer – ekki góð mynd, en dugar samt

Ef einhver hefur rekist á fuglahræðu sem virkar á himbrima á hreiðri, þá má hinn sami senda mér línu, því það var áberandi að fiskur hélt ekki til í næsta nágrenni við óðal himbrimans. Meira segja pottþéttir veiðistaðir við Skollapolla voru nánast fisklausir, helst hægt að finna smáfisk sem himbriminn nennti ekki að eltast við. Eins vænt og mér þykir nú almennt um himbrimann, þá finnst mér tvö pör á ekki stærra svæði en frá Botnavík og inn að Mosatanga vera heldur of mikið af því góða. Að vera með 2,5% himbrimastofnsins á þessu svæði er aðeins og mikið.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 1 15 / 13 / 0 / 1 / 7

Hlíðarvatn í Selvogi, 30.4 – 1.5

Það skiptust ekki á skin og skúrir, kannski meira svona sól og slydda þegar Hlíðarvatn í Selvogi var opnað í dag, 1.maí. Veðurspá dagsins var í sem fæstum orðum; kuldi með roki og hún gekk að mestu eftir en inni á milli komu augnablik þar sem bæði fiskar og menn fóru á kostum.

Ég var svo heppinn að ná að ljúka ákveðnum skylduverkum við vatnið í gær, þannig að þá tókst mér og félaga mínum að laumast út á Mosatanga, þaðan sem við tókum með okkur sitt hvora bleikjuna, aðra rétt undir 40 sm. og hina rétt yfir. Í morgun fór ég niður á Brúarbreiðu, en eitthvað var nennan ekki mikil hjá mér þannig að ég eftirlét öðrum að taka vel á þriðja tug fiska upp úr vatninu. Þar á meðal var ein sem náði 57 sm. í mælingu og var einstaklega vel haldin og falleg.

Eftir hádegishlé fórum við félagarnir aftur út á Mosatanga þar sem ég tók tvær hraustlegar bleikjur sem báðar voru yfir 30 sm. þannig að deginum var borgið. Þess má geta í framhjáhlaupi að í loka þessa fyrsta veiðidags míns félags, Ármanna, voru skráðir 91 fiskur í veiðibók félagsins, nokkuð sem gefur fyrirheit um gott sumar í Selvoginum.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 3 / 4 / 0 / 1 / 3

 

Hlíðarvatn í Selvogi, 28. apríl

Þó meginmarkmið ferðar í gær austur í Selvog hafi verið að plokka rusl, þá fór nú svo að flugur voru baðaðar í lok vinnudags.

Hópur Ármanna við Hlíðarsel

Veðrið lék við veiðifélögin við Hlíðarvatn þegar félagar þeirra tóku til hendinni og tíndu rusl, dyttuðu að húsum og húsbúnaði. Þrátt fyrir nokkurn strekking og ekkert of hátt hitastig, þá var veiðilegt við vatnið þannig að við veiðifélagarnir stóðumst ekki mátið og kíktum í Stakkavík. Þar voru fyrir þrír veiðimenn sem höfðu gert misjafnlega gott mót, einhver fékk nart, annar ekki neitt en einn stóð uppúr með bleikjur á land og einhverjum sleppt.

Fljótlega hljóp á snærið hjá veiðifélaga mínum sem fékk 40 sm. einstaklega vel haldna og góða bleikju á blóðorm, en eitthvað þurfti ég að hafa meira fyrir því að ná fyrsta fisk sumarsins í Hlíðarvatni, en það tókst áður en yfir lauk og ég setti í eina 40 sm. á Peacock með rauðum kúluhaus.

Af öðrum veiðimönnum við vatnið er það helst að frétta að veiði dagsins var þetta á bilinu 6 – 20+ bleikjur. Mosatangi kom sterkur inn að vanda að vori og töluvert var um fisk á Brúarbreiðunni, þótt hann væri nokkuð smærri en þeir sem komu á land í Stakkavík og Mosatanga. Hlíðarvatn ætlar að koma sterkt inn þetta vorið, ef eitthvað er að marka niðurstöðu þessa fyrsta en óformlega veiðidags því vatnið opnar ekki formlega fyrr en 1.maí að vanda.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 1 / 1 / 0 / 1 / 2

 

Hlíðarvatn í Selvogi, 30. sept.

Á fimmtudag fékk ég SMS frá veiðifélaga mínum sem hafði alveg óvart kíkt á veðurspá helgarinnar fyrir Selvoginn og enn meira óvart rambað inn á leyfi.is þar sem við blasti síðasti dagur tímabilsins laus hjá Ármönnum. Það er alveg hreint ótrúlegt hve góðan veiðifélaga ég á, að detta niður á þessar upplýsingar og stinga upp á því að við tækjum þennan dag. Þetta varð nú kveikjan að því að veiðidótinu var hlaðið í bílinn eftir vinnu í gær, komið við í matvöruverslun og brunað austur í Selvog.

Haustlitirnir við Hlíðarsel

Það er svolítið tregablandin ánægja að ljúka tímabilinu í Hlíðarvatni, en kannski við hæfi að vera á staðnum bæði fyrsta og síðasta dag veiðitímabilsins og kannski enn meira við hæfi að þeir enduðu í sömu aflatölu. Annars var einn mjög stór munur á þessum dögum, veðrið í dag var svo margfalt betra og fallegra heldur en 1. maí þegar stjórn Ármanna opnaði vatnið. Sumarið hefur annars verið alveg með ágætum hjá okkur í Hlíðarvatni, þótt auðvitað hafi skipst á skyn og skúrir og afaltölur hafi ekki alltaf verið upp á marga fiska.

Ekki amalegt veðrið við Djúpanef

Við hófum veiði í morgun á nokkuð hefðbundnum slóðum Ármanna, í Botnavík. Stutta yfirlitið; bleikjurnar hafa greinilega lokið sér af í Botnavík og horfið á vit annarra ævintýra á öðrum slóðum í Hlíðarvatni. Sömu sögu er að segja af Skollapollum, Djúpanefni og Mölinni. Á Brúarbreiðu var í það minnsta ein bleikja enn á svæðinu, en hún var frekar viðskotailla og bara rétt glefsaði í flugu frúarinnar. Fleiri fréttir af fiskum í Hlíðarvatni kann ég því miður ekki að segja eftir daginn í dag.

Við Brúarbreiðuna í 12 stiga hita í dag

Það gladdi samt okkar litlu hjörtu að sjá að við vorum ekki einu veiðimennirnir í Selvoginum í dag. Í húsi Selfyssinga voru tveir veiðimenn sem voru á svipuðu róli og við, prófuðu Urðarvíkina, Kaldós, Réttarnes og svo Botnavíkina núna síðdegis. Ég kann því miður ekki að segja neinar veiðisögur af þeim félögum, vonandi hefur þeim gengið eitthvað betur en okkur hjónum.

Uppfært 02.10.2017: Jú, þeir félagar úr húsi Selfyssinga urðu varir og gott betur en það. Hann Þórarinn sendi okkur skilaboð og hér má lesa frásögn hans af ferð þeirra feðga í Hlíðarvatn.

Nú eru aðeins örfáir mánuðir þar til við mætum aftur í Hlíðarvatn, tökum til hendinni í vorhreinsun og fáum e.t.v. að bleyta færi að launum fyrir vel unnið verk. Þangað til ætla ég að ylja mér við endurminningar sumarsins úr Selvoginum og ekki síst þennan síðasta dag okkar þar þetta árið.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 0 115 / 157 / 0 32 / 31 16 / 18

Hlíðarvatn í Selvogi, 13. & 14. ágúst

Allt of langt síðan, en alls ekki langt. Þessu skaut niður í kollinn á mér í gær, sunnudaginn, þegar við veiðifélagarnir renndum suður að Hlíðarvatni í Selvogi. Við áttum fyrir höndum heilan sólarhring í veiði við Hlíðarvatnið og það var ekki laust við að maður gleymdi næstum alveg kvefi og pestarvotti sem var eitthvað að hrjá mig. Þegar suður í Selvog var komið var stillt og fallegt veður, næstum alveg eins og veðurspáin hafði lofað.

Eftir að hafa tekið félaga úr síðasta holli hjá Ármönnum tali, var ekki laust við að tvær grímur rynnu á okkur; var bleikjan bara hætt við eftir allt saman? Það var aðeins eitt til ráða, drífa sig í gallann og renna á einhvern þeirra ótal veiðistaða sem vatnið geymir. Vestasta-Nef varð fyrir valinu og þar setti annað okkar í væna bleikju eftir smá tíma, mér liggur við að segja að segja að það hafi „auðvitað“ verið veiðifélagi minn. Ég er reyndar viss um að bleikjan sú arna hafi verið sú sem slapp frá mér, nokkrum mínútum áður.

Horft yfir Hlíðarvatn til norðurs

Þegar fór að halla í kvöldið, fórum við að Brúarbreiðu þar sem við höfðum séð eitthvert líf þegar við renndum í hlað fyrr um daginn. Það líf var greinilega farið að sofa þegar við mættum með flugurnar, þannig að við héldum áfram inn með vatninu að austan eftir stutt stopp. Mölin varð fyrir valinu og við lá að maður hefði sig varla til að eyðileggja stilluna með flugulínunni, svo fallegt var síðkvöldið og útsýnið eftir því. Eftir tíðindalaus köst ákváðum við að fara tiltölulega snemma í bólið og taka daginn í dag snemma.

Sunnudagskvöld við Hlíðarvatn

Já, einmitt. Blessunarlega getum við þakkað fyrir að vera á Íslandi þegar kemur að veðri. Ef það er leiðinlegt, þá þarf maður í mesta lagi að bíða í eins og klukkutíma, þá hefur það örugglega breyst annað hvort til hins verra eða til hins betra. Þannig var það í morgun, heldur mikil gjóla og eiginlega bölvanlega blautt þegar við fórum á fætur, en eftir smá tíma hafði auðvitað lægt og næstum því stytt upp. Raunar var veðrið meira og minna í því að stytta upp í allan dag á milli þess að það var algjört logn, sól, þoka, rigning, gola og svo ágætis hiti. Þetta var sem sagt alveg týpískt íslenskt sumarveður sem fylgi okkur úr Kaldós út á Djúpanef, Austurnes og inn að Skollapollum. Á þessu ferðalagi okkar setti ég í þrjár mjög góðar bleikjur og veiðifélagi minn í eina áður en við héldum til baka í hús og fengum okkur mjög síðbúinn hádegisverð.

Skyggnst í átt að Mölinni

Deginum lukum við á Réttarnesinu þar sem ég tók grunnnámskeið í almennu skeytingarleysi. Kennarinn var alveg ágætis bleikja sem ég sá vel til, rétt innan við Réttarnes. Ég hugsaði mér gott til glóðarinnar að fylgjast með því hvernig hún brygðist við þeim flugum sem ég setti fyrir hana. Í stuttu máli, ég hef greinilega alls ekki sama smekk á flugur og bleikjurnar. Það sem mér fannst að hefði átt að gera þessa bleikju alveg brjálaða, lét hún bara eins og hún sæi ekki. Í besta falli sýndi hún misheppnuðum köstum mínum einhvern áhuga og þá helst ef línan kipptist til og lenti í einhverri bendu á vatninu. Trúlega varð henni bara svona skemmt yfir þessum aulaskap. Á meðan ég sat á skólabekk bætti veiðifélagi minn einni bleikju við í netið, þannig að við enduðum í 3 + 3 bleikjur á bilinu 30 – 38 sm. Öðrum eins fjölda var trúlega sleppt, þær verða orðnar veiðanlega að ári og þá munu veiðimenn örugglega bítast um þær. Það voru sælir og sáttir veiðimenn sem héldu heim úr Hlíðarvatni í kvöld og nú bíða 6 gómsætar bleikjur eftir því að verða matreiddar í vikunni.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 3 107 / 113 / 0 23 / 16 12 / 12

Hlíðarvatn í Selvogi, 11. júní

Ég og veiðifélagi minn vorum náttúrulega við Hlíðarvatn í Selvogi í gær, sunnudag. Að vísu fór mestur okkar tími í önnur verk heldur en að veiða, en þegar um hægðist í gestamóttöku í Hlíðarseli Ármanna, skrapp veiðifélagi minn með góðum kunningjum okkar suður að Mið-Nefi og gerði þar gott mót á þeim stutta tíma sem hún staldraði við. Fórnarlambið var auðvitað bleikja, rétt um 30 sm. sem féll alveg í stafi fyrir Peacock með orange skotti.

Annars var fjölmennt við vatnið í gær en bleikjan sýndi gamalkunna takta og sá við ansi mörgu agni veiðimanna sem reyndu allt hvað af tók frá um kl. 7:00 fram yfir kl. 17:00 að ná henni á sitt band.

Það skal tekið fram að kortið af vatninu sem er að finna hér á síðunni hefur verið uppfært lítillega þannig að vinsælir veiðistaðir við sunnanvert vatnið eru nú inni á kortinu, þ.á.m. vinsæll veiðistaður ofan flundrugildrunnar sem hefur tekið að festast í sessi sem Brúarbreiða. Kortið er að finna í umfjöllun um vatnið hérna.

Veðursældin við Hlíðarvatn í gær
Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 0 / 6 / 0 / 1 4

Hlíðarvatn í Selvogi, 3. og 4. júní

Ég lét þau ummæli falla um daginn að veður væri hugarástand. Ef svo væri, þá voru skapsveiflurnar töluverðar í Selvoginum síðustu tvo daga. Einstaka sólarglæta, norð-austan strekkingur, austar gola, logn, sunnan andvari, skýjað, ekki eins skýjað og svo ausandi rigning. Ekkert af þessu fær því breytt að veiðiferð í Hlíðarvatn er nærandi, bæði fyrir sál og líkama.

Skömmu eftir komuna í Hlíðarvatn á laugardaginn fékk ég þær fréttir að heldur hefði nú verið fátt um fisk úr vatninu þann daginn og það var látið fylgja að ekki hefði byrjað að rigna fyrr en við mættum á staðinn. En, við tókum okkur til og ákváðum að kíkja inn í Stakkavík í austanáttinni. Eftir lítil viðbrögð færðum við okkur á Mölina því það hafði sagt mér maður að þar væri von á fiski þegar hann hallaði sér í norð-austanátt sem reyndist rétt því þar tókst okkur að særa upp þrjár þokkalegar bleikjur. Flugurnar sem hjálpuðu til við þetta voru Peacock með orange skotti og Watson‘s Fancy púpa. Undir hættumál ákváðum við að fara heldur lengri leið að Hlíðarseli og renndum niður að brú þar sem ég setti í mína stærstu bleikju úr Hlíðarvatni til þessa, 46 sm ljóngrimma og stútfulla af mýlirfu.

Þokkalega sátt við kvöldið fórum við síðan í bólið með þá von í brjósti að veðrið léki kannski örlítið meira við okkur á sunnudeginum.

Jú, veðrið lék sér, en kannski ekki neitt sérstaklega við okkur. Hann rofaði til, hann dró fyrir, hann lygndi og hann hvessti og svo endaði hann eiginlega á því að hella úr sér yfir okkur. Við reyndum fyrir okkur á Mosatanga þar sem ein væn kom á land á Peacock með orange skotti og þaðan héldum við yfir á Réttarnesið þar sem einn stubbur slæddist á Prince Nymph.

Stilla í Botnavík

Eftir síðdegishressingu lægði skyndilega og við ákváðum að rölta niður í Botnavík í stillunni. Það er ekki alltaf sem maður getur skimað botninn í allri víkinni, en slík var stillan á köflum að ævafornar tunnur og annað skran varð sérstaklega vel sýnilegt, því miður. En Adam var ekki lengi í paradís, því skyndilega dró ský fyrir önnur ský og úr þeim gusaðist þvílík rigning að Nóa hefði þótt nóg um. Það merkilega við þetta var nú samt, að klak flugunnar tók kipp og inn á milli dropa mátti sjá bleikjur gæða sér á flugu. Að vísu voru flestar vökurnar vel utan kastfæris en samt sem áður tókst veiðifélaga mínum að særa upp væna bleikju í úrhellinu á; já einmitt Peacock með orange skotti.

Rigning í Botnavík

Á heimleiðinni könnuðum við nýjar slóðir við sunnanvert vatnið. Við lögðum við nýlegt bílastæði gengt Gunnutanga og röltum með vatninu að Austasta Nefi. Á leiðinni setti félagi minn í tvær bleikjur, önnur fór í netið en hinni var sleppt og því sannað að það er fiskur út um allt vatn í Selvoginum.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 5 / 6 / 1 / 1 4

Hlíðarvatn í Selvogi 3. & 4. sept.

Ef einhver heldur að það sé snúður á mér eftir veiðiferð helgarinnar, þá er það nú ekki svo. Þannig að það sé fært strax til bókar, þá fékk ég eina 25 sm. bleikju á laugardagskvöldið og svo ekki söguna meir. En, ég er miklu meira en sáttur við ferð okkar veiðifélaganna í Hlíðarvatn í Selvogi.

Hlíðarvatn í Selvogi - 4. sept .2016
Hlíðarvatn í Selvogi – 4. sept .2016

Eins og sjá má skartaði Selvogurinn sínu fegursta um helgina, þótt sunnudagurinn hefði mátt vera örlítið hæglátari framan af heldur en raunin varð á. Bleikjurnar tóku á móti okkur á laugardaginn með ærslafullum skvettum og greinilega í töluverðu tökustuði í Botnavíkinni. Frúin setti í fyrsta fisk, sem var aðeins of lítill á pönnuna og fékk því líf. Ég setti í næsta, sem sömuleiðis stóðst ekki mál sem varð honum til lífs, en svo tók frúin öll völd og smellti í þrjár sem smellpassa á pönnuna, rétt pláss fyrir smjör og nokkrar hvítlaukssneiðar með flökunum. Nýjar kartöflur úr garðinum og það verður veisla á morgun. Vel að merkja, bleikjurnar tóku Peacock með orange skotti í stærð #12 og #14. Við þurftum reyndar ekki að bíða eftir því að opna þær til að sjá hvað þær voru að éta því þegar frúin hugaði að fiskinetinu sem lá í fjöruborðinu, var það svart af marfló, nokkuð sem ég hef ekki áður séð við Hlíðarvatn.

Það er eiginlega ekki einleikið hvað veðrið hefur leikið við okkur í sumar og sunnudagurinn varð eiginlega engin undantekning þar frá. Veðurspáin hljóðaði upp á töluverða rigningu, svona eins og 10 dropa á korti, en þeir urðu nú bara 10 droparnir sem smelltu sér niður í Selvogin rétt á meðan við létum renna á könnuna um morguninn. Að vísu var vindurinn eitthvað svipað og spáð var, þannig að við tókum bara sjöurnar með okkur út að Skollapollum, inn í Botnavík, Stakkavík og út að Hlíðarey. Eitthvað varð frúin vör við fisk, smá nart og stöku bleikja sýndi sig, en ég var algjörlega lánlaus, ekki eitt nart og virtist missa af öllum byltum bleikjunnar í yfirborðinu. Svona eru bara sumir dagar í veiði, stundum gengur bara ekkert upp, í það minnsta hjá mér.

Við Stakkavík
Við Stakkavík

Þegar við höfðum tekið veiðistangirnar saman í lok dags, vopnuðumst við öðrum tækjum og tólum og héldum til annarskonar veiða. Frúin kíkti til berja, vopnuð berjatínum og ég skaut á allt sem fyrir varð með myndavélum. Það stóð á endum að þegar veiðitíma okkar lauk, stillti vind svo um munaði og þá fóru flugur á stjá, gárurnar hurfu í Stakkavíkinni og ég er handviss um að þeir sem áttu veiði á eftir okkur, hafa fengið að kynnast tökustuði bleikjunnar, rétt eins og við urðum vitni að á laugardagskvöldið. Svo lengi sem flugurnar klekjast og fara á stjá, þá er bleikjan í Hlíðarvatni til í tuskið.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 1 216 / 237 / 0 36 / 43 19 21

Hlíðarvatn, 12. júní

Hlíðarvatnið skartaði sínu fegursta þegar við renndum í hlað við Hlíðarsel Ármanna upp úr hádeginu í dag. Fjöldi fólks nýtti sér fría veiði og leiðsögn á árlegum Hlíðarvatnsdegi veiðifélaganna, enda hefur vatnið verið í sínum gamla ham þetta árið, flott veiði og vænn fiskur.

Það var gestkvæmt hjá Ármönnum í dag
Það var gestkvæmt hjá Ármönnum í dag

Heimsókn okkar var e.t.v. ekki sérstaklega til þess ætluð að taka fram stangirnar, meira svona til að sýna sig og sjá aðra. Engu að síður settum við saman þegar u.þ.b. klukkustund var eftir af veiðideginum og tókum stefnuna á Mosatanga með stuttu stoppi á Flathólma. Það fór svo að lokum, þ.e. eftir að hafa prófað næstum allar flugur í bókinni að ég setti rauðan Higa’s SOS undir (tilraundýr frá því í vetur) að ég setti í tvær bleikjur, 25 og 35 sm. Sú minni fékk líf, en hin bíður matreiðslu á morgun.

Vitaskuld renndum við að Hlíðarseli eftir veiði og kvittuðum fyrir þessum fiskum í veiðibókina og settum trúlega þar með punktinn fyrir aftan i-ið þennan dag og þar með voru skráðir 37 fiskar hjá Ármönnum.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 2 10 / 0 2 9

Hlíðarvatn, 2. maí

Það var ljóst að það yrði ekki auðvelt fyrir okkur veiðifélagana að feta í fótspor fyrsta dags sumarsins í Hlíðarvatni í Selvogi. Engu að síður renndum við glaðbeitt úr bænum upp úr kl.16 á sunnudag og stefndum á Selvoginn. Á leiðinni renndum við í gegnum ýmis sýnishorn af veðri og ekki leyst okkur á blikuna þegar við komum á Suðurstrandaveginn. Ausandi rigning, hitastigið lækkaði og lækkaði og á köflum bætti hressilega í vind. En þegar í Selvoginn var komið, skein sú gula í heiði, hitastigið vel ásættanlegt og á móti okkur tóku stór bros þeirra sem voru að klára fyrsta daginn. Nálega 60 fiskar höfðu komið á land á einum sólarhring.

Við biðum ekki boðanna, smelltum okkur í gallana og tókum stefnuna á Stakkavík. Ef einhver hefur efast um að Hlíðarvatn geymi fisk, þá hefði útsýnið sem mætti okkur í Stakkavík tekið af allan vafa um það. Uppitökur bleikju um alla vík, þær beinlínis veltu sér um í toppflugunni sem klaktist út eins og enginn væri morgundagurinn.

Afrakstur síðdegisins voru 5 bleikjur  á bilinu 35 – 42 sm. auk einnar 25 sm. sem auðvitað fékk líf. Það voru því sáttir veiðifélagar sem stungu sér inn í nýmálað Hlíðarsel í síðbúinn kvöldverð og svo beint í bólið. Morguninn skyldi tekinn með stæl.

Þær eru ekkert í megrun, bleikjurnar í Hlíðarvatni
Þær eru ekkert í megrun, bleikjurnar í Hlíðarvatni

Mánudagurinn rann upp bjartur og fagur, en skollanum kaldari. Það hafði heldur betur kólnað um nóttina og hitastigið aðeins tæpar 2°C kl. 7:00  Við ákváðum því að leyfa kvikasilfrinu að lifna aðeins betur við í mælunum  áður en við héldum af stað, helltum upp á kaffi og snæddum morgunverð í rólegheitum. Rétt um kl. 9:00 sýndi mælirinn 4°C og við héldum af stað. Höfðum raunar hug á að kíkja á Mosatanga sem hafði gert góða hluti á sunnudaginn, en þar var þegar mættur hópur með allar flugur úti til að fanga bleikjurnar. Stakkavík varð því aftur fyrir valinu, en í þetta skiptið sáum við ekki eina einustu bleikju, ekkert klak og afraksturinn varð eftir því, enginn. Við héldum því í Botnavíkina, heilsuðum upp á einn sem greinilega leiddist við Fóellutjörn, eða ekki. Sá hafði heldur betur dottið niður á bleikjupott sem hann fiskaði hverja bleikjuna á fætur annarri upp úr. Glæsilegur dagur hjá honum, sem ekki verður sagt um okkar tilraunir þótt veiðifélaginn hafi rétt aðeins úr aflatölum með einni bleikju á Austurtanga.

Hlíðarvatn að morgni 2.maí
Hlíðarvatn að morgni 2.maí

Eftir heldur snautlega ferð frá Botnavík að Austurtanga héldum við í hús, helltum upp á kaffi og hugsuðum okkar gang. Vindinn, sem hafði aukið jafnt og þétt yfir daginn, virtist vera að lægja og heldur hafði hitastigið togast upp, ekki mikið, en þó örlítið. Ættum við ekki bara að athuga hvort eitthvað væri um að vera á Mosatanga og eyða þessum tveimur tímum sem eftir voru dagsins þar. Þegar til kom var hópurinn frá því um morguninn mættu aftur enda höfðu þeir gert ágæta veiði að sögn, þannig að við fórum með heldur hálfum huga í Stakkavíkina. En viti menn, klak komið á fullt og bleikjur að velta sér í yfirborðinu. Það fór svo að við náðum 5 bleikjum til viðbótar í víkinni, en þurftum að standa af okkur vind úr öllum áttum, sól, rigningu og undir það síðasta, slyddu þannig að um 17:30 létum við gott heita og drifum okkur í hús og heim.

Af flugum sem hafa verið að gefa þessa dagana er þetta helst að frétta; Burton (Stakkavík), Black Zulu (Stakkavík), Teal and Black (Mosatanga), Toppflugan (Stakkavík), Mobuto (Stakkavík), Peacock með orange skotti (Réttarnes), Krókurinn (Fóellutjörn) og svo ýmsar mýflugu eftirlíkingar á flestum stöðum.

11 fiskar á land, allt fallegir fiskar, og við veiðifélagarnir miklu meira en sátt við þessa fyrsti alvöru veiðiferð sumarsins. Þegar við skutumst í Hlíðarsel til að skrá síðustu fiskana og kvitta í gestabókina, töldum við upp úr veiðibókinni; 77 fiskar skráðir hjá Ármönnum og aðeins dagur nr. 2 á tímabilinu að kvöldi kominn.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 7 7 / 0 1 5

Hlíðarvatn, 23. & 24.apríl

Fylgifiskur Hlíðarvatnshreinsunar Ármanna ár hvert er að þeir sem leggja gjörva hönd á plóg fá að baða flugur sínar að loknum vinnudegi í Hlíðarvatni. Það var einmitt það sem ég hafði fyrir stafni þessa helgi.

Uppbyggilegi hluti þessarar frásagnar er að það safnaðist í þrjá stóra svarta af rusli á laugardaginn á svæði Ármanna. Hreint land, fagurt land. Eins og kunnugt er þá er alltaf gott verður í Selvoginum og þannig var því einnig farið á sunnudaginn. Á meðan höfuðborgarbúar og nærsveitungar fóru á fætur í rigningu og súld, var hreint og beint glampandi sól og blíða við Hlíðarvatnið og ekki eftir neinu að bíða, Hlíðarsel skildi málað.

Af veiði undirritaðs er ekkert að frétta, punktur.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 0 0 / 0 1 4

Hlíðarvatn í Selvogi, 25. júní

Formlega var þetta fyrsta ferð mín í Hlíðarvatn í Selvogi, sem Ármaður. Við hjónin eru lukkunnar pamfílar, svo ekki verður nú meira sagt. Við eigum frábæra veiðifélaga, bæði tvö og svo eigum við hreint út sagt frábæra sameiginlega vini og kunningja. Einn þeirra, Stefán Hjaltested bauð í Hlíðarvatnið í gær / dag og auðvitað þáðum við boðið og vorum mætt á þennan dásamlega stað rétt um kvöldmatarleitið í gær. Þokkalegasta veður, léttur austanstæður andvari a’la Hlíðarvatn með örlítilli vætu og hitinn vel yfir 10°C.

Við vorum svo sem ekkert að þeytast út, né suður, heldur fórum beinustu leið í Botnavík. Ég held það hafi verið strax í öðru eða þriðja kasti hjá frúnni að harkalega var tekið í fluguna, en svo ekki söguna meir. Ég aftur á móti prófaði ýmsar þekktar og viðurkenndar flugur áður en Higa’s SOS fór undir og fljótlega rann þessi líka fína 38 sm. bleikja á færið og skömmu síðar önnur 48 sm. á sömu flugu. Góð byrjun og maður smaug þreyttur, en ánægður í bólið laust eftir miðnættið.

Eftir að ég hafði rifað annað augað á ská út yfir vatnið í morgun, ákvað ég einfaldlega að snúa mér á hina hliðina og kúra af mér rigninguna sem grúfði yfir. Eftir að meistari Stefán hafði rifið okkur fram úr og við stungið úr nokkrum kaffibollum og kjaftar hvert annað í kaf, hafði Hlíðarvatnið náð að rífa af sér dumbunginn svo okkur var ekki lengur til setunnar boðið. Botnavík, Fóellutjörn og Skollapollar, allt var þetta prófað án þess að fiskur kæmi á land. Trúlega var ég næstur því að ná fiski, setti tvisvar í mjög þokkalegar bleikjur út frá Skollapollum en náði ekki að koma þeim í netið. Báðar tóku Peacock svo naumt að ekki varð haldið.

Það var svo ekki fyrr en undir hættumál að frúin setti í þessa líka fínu 44 sm. bleikju á Mölinni, rétt áður en flóðgáttir himinns opnuðustu svo um munaði. Ánægjulegur endir á skemmtilegri og afslappandi ferð. Takk fyrir okkur, Stefán, Ármenn og Hlíðarvatn.

Kvöldvaktin
Afrakstur kvöldvaktarinnar

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 2 / 6 / 0 5 / 11 12 / 17

Ummæli

26.06.2014 – Þórunn Björk:  Mér finnst þessar lokatölur samt eitthvað svoooo furðulegar! Getur verið að það sé rangt talið- er hægt að fara fram á endurtalningu? …er ég bara komin með ….xyz og %&/ fiska? dem!

Svar: Ég vísa öllum dylgjum um misferli í talningu á bug, og nei….. hér verður ekki talið aftur þótt einhver sé óánægður með útkomuna, ekki frekar en í kosningum til Alþingis eða sveitastjórna. Ég er með 100% nýtingu veiðiferða, 17 fiskar í jafn mörgum ferðum, þú ert einfaldlega með 1/2 fisk í ferð. Masa minna, veiða meira. P.S. takk fyrir daginn við Hlíðarvatn, veiðifélagi góður.

Hlíðarvatn í Selvogi, 8. sept.

Þær fóru mjög seint fram úr í dag, bleikjurnar í Hlíðarvatni í Selvogi. Raunar fór aðeins ein þeirra fram úr eftir því sem ég fékk best séð og hún var eiginlega ekki til viðræðu. Mig grunar nú helst að aust-suðaustan áttin sem beljaði á vatninu í gær frá kl.15 og vel fram yfir miðnættið hafi eitthvað sett blessaðar bleikjurnar úr stuði þarna í Selvoginum.

Við reyndum fyrir okkur á ýmsum stöðum við vatnið, allt frá Réttarnesinu og inn að Hlíðarey, án árangurs frá því um kl.8:30 og fram yfir kvöldmat. Annars var ekkert út á veðrið að setja í dag, þvert á móti, það var alveg frábært.

Og svona að lokum; Þú sem gleymdir niðursuðudósinni þinni með niðursoðinni þorskalifur, ekki hafa áhyggjur, ég fann hana og kom henni í ruslið. Þú ættir kannski að venja þig á að klára matinn þinn því ekki dettur mér í hug að þú hafi verið að beita þessu því þú veist væntanlega alveg eins vel og ég að öll beituveiði er bönnuð í Hlíðarvatni.

Af bökkum Hlíðarvatns
Af bökkum Hlíðarvatns

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 0 19 / 25 / 0 9 / 25 37

 

Hlíðarvatn í Selvogi, 25. ágúst

Flottur dagur við Hlíðarvatn í Selvogi í dag. Töluverður fjöldi og létt yfir mönnum við vatnið. Greinilegt að góðar aflafréttir síðustu vikna hafa létt ákveðnum áhyggjum, enda ástæða til. Nú er bara að hífa vatnið upp um nokkur sæti á vinsældarlista veiðimanna þannig að það taki þann sess sem því ber. Ótrúlega slök ástundun það sem af er sumri við þessa perlu silungsveiðinnar.

Þétt staðið á Réttarnesinu
Þétt staðið á Réttarnesinu

Við hjónin renndum suðurleiðina, komum við í Njarðvík (heitir víst Reykjanesbær í dag) og pikkuðum upp einn nýgræðing sem reyndist síðan standa sig alveg eins og hetja á flugustönginni. Held svei mér þá að okkur hafi tekist að sýkja hann af bakteríunni. Fáum sögum fór af aflabrögðum okkar við Réttina og Réttarnesið, tengdasonurinn varð að vísu var, frúin setti í eina flotta og viðbragðsfljóta sem losaði sig af í hvelli en ég var alveg eins og álfur út úr hól. Það var ekki fyrr en við færðum okkur inn að Hústanga að það hljóp á snærið hjá mér, ekki stór en fiskur samt.

Á heimleiðinni renndum við aðeins við í Hlíð hjá SVH og töldum úr gestabókinni, 52 kvittuðu fyrir heimsókn á þeim bæ og skv. afspurn var annað eins hjá Ármönnum og Árblik. Flottur dagur og frábært framtak veiðifélaganna eitt árið enn. Takk fyrir okkur.

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 1 19 / 25 / 0 9 / 25 36

 

Hlíðarvatn í Selvogi, 15.júlí

Loksins kom að því, við hjónin voru aftur á leið í Hlíðarvatn í Selvogi. Mættum auðvitað á tilsettum tíma á sunnudagskvöldið og drifum okkur út á Mölina til að byrja með. Ég tók stöðuna á tittum út eftir Mölinni og inn undir Hlíðina en Þórunn færði sig fljótlega suður fyrir veiðihús Hafnfirðinga, út á Hjalltanga. Þar í víkinni setti hún í tvær klassískar Hlíðarvatnsbleikjur en mér varð ekkert úr fiski, sleppti öllu sem beit á hjá mér. Vinsælasta fluga kvöldsins; Krókurinn. Heldur þótti mér það dapurt að við vorum þau einu sem sáumst þetta fallega kvöld við vatnið þrátt fyrir að 14 stangir eru skráðar samtals hjá öllum veiðifélögum vatnsins.

Við ákváðum að byrja mánudaginn við Réttina og þar bætti frúin við enn einni bleikjunni án þess að ég yrði var. Rétt fyrir hádegið dóluðum við okkur síðan til baka inn að Botnavík og út á Réttarnesið þar sem frúin bætti enn um betur og tók tvær til viðbótar. Það var ekki fyrr en þarna sem við urðum vör við einn veiðimann til viðbótar og einhverra hluta vegna fannst mér ég kannast við tilburðina, svona úr fjarska. Og mikið rétt, þarna var komin einn af Hlíðarvatnshöfðingjunum, Stefán Hjaltested og var greinilega í fiski sem sannaði sig síðar þegar við kíktum í kæliboxið hjá honum. Úrval af klassískum Hlíðarvatnsbleikjum auk einnar sem var hvorki meira né minna en 67 sm.

Eftir hádegisverð nutum við leiðsagnar Stefáns í Botnavík og útkoman varð að ég setti loksins í eina klassíska á Watson’s Fancy púpu en Stefán sýndi yfirburði og tók eina stærri og svo enn eina sem var yfir 60 sm. Auðvitað bætti frúin við enn einni á rölti sínu með norðurbakka Botnavíkur. Nei, Hlíðarvatnið brást okkur ekki og við héldum mjög sátt heim á leið með okkar sjö bleikjur.

Örlitla skemmtisögu af ferðinni má nálgast á heimasíðu veida.is hérna.

'Kjarri' á vaktinni
Mér fannst þessi vaka yfir okkur í þokunni við Botnavík og gaf honum nafnið ‘Kjarri’

Veiðitölur ársins

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 1 18 / 18 / 0 5 / 18 27

Hlíðarvatn, Selvogi 11.maí

Það er stundum talað um ‘Hlíðarvatns pundið’ og tvö þannig komu á land hjá okkur hjónunum í Selvoginum. Fyrirtaks aðstæður framan af degi, þungbúið en hlýtt og stillt veður upp úr kl.7 þannig að morgunverðurinn var afgreiddur í snatri og við renndum úr hlaði Árbliks og héldum út að Hlíðarey. Ég hef sjaldan séð jafn mikið af flugu eins og á leiðinni undir hlíðinni, hvað þá úti í Hlíðarey og það sem meira er um vert; fiskur að vaka út af eynni. Ég valdi litla mýpúpu og eftir örfá köst lét 1 pt. bleikja glepjast, mánaðar langri bið eftir fiski var loks lokið. Þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir með mismunandi flugur, aðferðir og staði út frá eynni komu ekki fleiri fiskar á land og fljótlega hættu uppitökur þannig að við renndum aftur inn með hlíðinni.

Fljótlega upp úr hádeginu fór að draga upp í golu+ og gekk á með skúrum. Við reyndum fyrir okkur í Urðarvíkinni og inn að Kaldós og út af Austurnesinu en það var ekki fyrr en í Skollapollunum að frúin setti í 1 pt. bleikju á hauslausan Peacock #14 og þar með var hennar aflabresti þetta vorið lokið líka. Nokkuð sátt við vatnið miðað við aðstæður fórum við inn í veiðihús og ég gekk frá aflanum í plastpoka í fötu með vatni.

Sönnunargagnið

Eftir stutt stopp og hressingu lögðum við leið okkar út að Réttarnesi og frúin átti í snoturri baráttu við bleikju vestan við nesið sem endaði með svo naumri töku að fiskurinn slapp. Ég hélt mig svolítið afsíðis, prófaði nokkrar flugur en ekkert gekk. Við einhver fluguskiptin verður mér litið upp að veiðihúsinu Árbliki og sé hvar krummi er að skoppa á pallinum framan við húsið. Andsk…. nú stelur hann netinu mínu hugsaði ég með mér og varð hugsað til silungaskjóðunnar minnar með gylltu spennunni sem ég hafði skilið eftir á pallinum. En, þegar mál var komið til að taka saman fyrir næstu veiðimenn í húsið var netið á sínum stað, óhreyft. Þess í stað hafði krummi kafað eftir plastpokanum í fötuna, náð honum upp og opnað. Báðir fiskarnir á bak og burt og væntanlega komnir á hlaðborð krumma og fjölskyldu. Verði þeim að góðu.

Almennt virtust veiðimenn ekki vera að taka mikið af fiski og einkennilega lítið um uppitökur miðað við þann urmul af flugu sem var til staðar. Lofthiti var á bilinu 6 – 10 °C en vatnið er ennþá frekar kalt og fiskurinn væntanlega nokkuð botnlægur ennþá. Engu að síður, Selvogurinn er alltaf jafn fallegur og dásamlegt að eyða deginum á staðnum.

Veiðitölur ársins

Bleikjur Sleppt Urriðar Sleppt Fj.ferða Núllað
 2 2 1  11 8

Ummæli

12.05.2012 – UrriðiKrummi alltaf jafn flottur, ég held að ég sé einn af fáum vinum hans hér á landi, örugglega uppáhaldsfuglinn minn :) Þú vonandi erfir þetta ekki við hann ;)
En gott að aflabresti sé lokið, fall er fararheill og vonandi veit þetta á gott sumar!

12.05.2012: Nei, ekki dettur mér í hug að erfa þetta við Krumma, pjakkinn þann arna. Hann á örugglega eftir að launa mér þetta einhvern tíman ef hann hefur tök á. Við hjónin skemmtum okkur mjög yfir þessu og hefðum helst viljað sjá til hans góma pokann upp úr fötunni og eiga við að opna hann.