Þingvallavatn 20.júní

Það var svei mér alveg eins og sumarið hefði skotið upp kollinum í dag hér sunnan heiða og því þótti okkur veiðifélögunum við hæfi að skunda á Þingvöll og halda upp á daginn. Við vorum langt því frá þau einu sem fengu þessa hugdettu, bæði ferðalangar og veiðimenn fjölmenntu á Þingvöll seinnipart dags.

Við fórum í Vatnskotið, gengum fyrir Vatnsvíkina, kíktum út í eyju og þræddum ströndina vestur að Breiðatanga og annað okkur uppskar eina góða töku, en enginn fiskur kom á land. Að lokum kíktum við í Vatnsvikið, en þar var fiskurinn ekkert í meira stuði þannig að við fórum fisklaus heim, en með lungun full af fersku lofti og sól í hjarta.

Í þessari ferð sannaðist það að það eru líka til þeir veiðimenn sem núlla á Þingvöllum þrátt fyrir að margir hafi gert mjög góða veiði þar upp á síðkastið. Eitt er þó víst, rykfallnar Þingvallaflugur fengu bað og eru nú hreinar og sætar, til í tuskið ef það kemur annar sumardagur þetta árið.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
0 / 0 15 / 13 0 / 0 0 / 1 6 / 8

Hlíðarvatn í Selvogi 15. – 17. júní

Það er varla að maður þori að játa að ég tók veiðiferð og afmælisveislu fram yfir landsleik í fótbolta um helgina, en það var nú samt svo. Við veiðifélagarnir áttum sitt hvorn daginn í Hlíðarvatni í Selvogi og buðum með okkur afmælisbarni helgarinnar sem varð sextugur á laugardaginn.

Við vorum mætt í Selvoginn rétt upp úr skiptitíma á föstudagskvöldið, fengum okkur í gogginn og tókum lauflétta hringferð um vatnið. Þar sem vindátt var norðanstæð ákváðum við að byrja á Brúarbreiðunni í þeirri von að æti hefði safnast þar saman undan vindi og fiskurinn léti öllum illum látum þar. Það hefur yfirleitt ekki tekið veiðimenn langan tíma að sjá hvort fiskurinn sé til staðar á breiðunni, þannig að eftir árangurslaus köst þriggja veiðimanna með ýmsum tegundum flugna í að verða 1 klst. þá ákváðum við að færa okkur um set og þá ekki síst koma okkur í skjól við töluverðan strekking sem tók sig upp um kvöldið. Stakkavík varð fyrir valinu og þar leyndist líf í öðrum hverjum hólma og í vatni; álftir, himbrimi og bleikja.

Ekki leið á löngu þar til afmælisbarnið fékk ágæta töku á Peacock og fyrsti fiskur hans í Hlíðarvatni var staðreynd. Fljótlega kom þó í ljós að þarna var á ferðinni fiskur sem hefði mátt eyða í að minnsta tveimur árum til viðbótar í vatninu, þannig að tekið var heldur mildum höndum á honum. Skyndilega kom þó sterklegur goggur í ljós sem vildi gera sér bleikjuna að góðu og small utan um fiskinn. Var þar kominn sjálfskipaður óðalsherra Stakkavíkur, háttvirtur Himbrimi. Fyrir snarræði veiðimanns var fiskurinn endurheimtur í goggi fuglsins, en ekki vildi þó betur til að hin tví-veidda bleikja hafði andast í öllum látunum og varð ekki sleppt. Af himbrimanum er það aftur á móti að segja að hann lónaði fyrir framan okkur þrjú það sem eftir lifði og ekkert okkar fékk högg þaðan í frá.

Stangirnar hvíla við Hlíðarsel á föstud.kvöldið

Laugardagurinn var tekin heldur rólega fram undir hádegi, fyrir utan að ég fór niður í Botnavík í austanáttinni og gerði heiðarlega tilraun frá því um 9 – 11 að líkja eftir ætinu sem bleikjurnar veltust í rétt utan Fóellutjarnar. Þær tilraunir báru engan árangur þannig að ég var heldur framlágur þegar ég tölti til baka í Hlíðarsel. Á leiðinni fékk ég fréttir í Árbliki þess efnis að himbriminn í skerjunum við Skollapolla hefði tekið illa í heimsókn veiðimanns kvöldið áður og beinlínis lagt til hans bæði ofan vatnsborðs og neðan. Einhverjum sögum fór af hlátrarsköllum veiðifélaga viðkomandi þegar hann átti fótum fjör að launa undan reiði himbrimans. Ég sel söguna ekki dýrar en ég keypti hana, en eitt er víst, himbriminn í Botnavík er ekkert að gefa sitt svæði eftir.

Eftir hádegið á laugardag skiptum veiðifélagarnir liði og völdum okkur veiðistaði eins og okkur sýndist við vatnið, því fækkað hafði verulega á staðnum þegar nær einhverjum fótboltaleik dró. Veiðifélagi minn stundaði ýmsa hrekki við Fóellutjörn, m.a. að kenna ungum bleikjum að fljúga eftir að hafa tekið þurrflugu. Ef einhver rekst á c.a. 5 sm. langa bleikju í kjarri við Fóellutjörn þá er það eitt slíkt ungviði sem óvart var kippt heldur harkalega á land og fannst síðan ekki þegar átti að sleppa. Hvort sem sagan er sönn eða ekki, þá var íturvaxin móðir þessa fisks eitthvað óhress með þessar aðfarir og tók púpu félaga míns mjög harkalega og gerði ítarlegar tilraunir til að hefna fyrir ungviðið og draga veiðimanninn út í vatnið. Eftir að hafa glímt lengi og vel við hvort annað, ákvað bleikjan að gefa eftir og sleppti púpunni og lét sig hverfa.

Við bræðurnir byrjuðum aftur á móti innarlega í Botnavíkinni en færðum okkur síðan út á Réttarnes þar sem mér tókst að setja í væna, klassíska Hlíðarvatnsbleikju af alþekktri punds stærð. Var þá farið að blása af suðri og eitthvert æti lagði upp að Réttarnesinu sem bleikjan sótti í. Að vísu varð ég frá að hverfa um seinna kaffi til að taka á móti gestum sem bar að garði í Hlíðarseli og fyrir kvöldmat voru allir hættir veiði og sestir að kræsingum í húsi.

Sunnudagurinn var heldur þungbúinn, gekk á með skúrum og hitastigið hefði alveg mátt vera hærra. Samt sem áður voru bleikjur í æti í Botnavík og þangað skunduðum við félagarnir um hádegið. Í Fóellustjörninni tók veiðifélagi minn væna bleikju undir vökulu auga himbrimans, aðra í algjörum friði við Kaldóshólma og síðan tvær mjög fallegar á leiðinni í til baka við Fóellutjörnina. Sjálfur reyndi ég allt mögulegt við Skollapolla og út af Fóellutjörninni, en varð ekki var við neinn fisk sem var kominn í matfiskastærð. Man í svipinn ekki fjölda þeirra sem ég setti í sem voru á bilinu 4 – 10 sm. sem vitaskuld var öllum sleppt eða sluppu sjálfir.

Alltaf slæðist ein og ein ný fluga í box okkar veiðifélagana og að þessu sinni prófaði veiðifélagi minn þessa flugu í gárunni á vatninu og hún sló greinilega í gegn hjá bleikjunni.

Black Foam Buzzer – ekki góð mynd, en dugar samt

Ef einhver hefur rekist á fuglahræðu sem virkar á himbrima á hreiðri, þá má hinn sami senda mér línu, því það var áberandi að fiskur hélt ekki til í næsta nágrenni við óðal himbrimans. Meira segja pottþéttir veiðistaðir við Skollapolla voru nánast fisklausir, helst hægt að finna smáfisk sem himbriminn nennti ekki að eltast við. Eins vænt og mér þykir nú almennt um himbrimann, þá finnst mér tvö pör á ekki stærra svæði en frá Botnavík og inn að Mosatanga vera heldur of mikið af því góða. Að vera með 2,5% himbrimastofnsins á þessu svæði er aðeins og mikið.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 1 15 / 13 / 0 / 1 / 7

Baulárvallavatn og Hraunsfjörður

Þegar ekkert gengur í veiðinni þá má alltaf segja að maður hafi farið í útilegu, skoðunarferð, átt allt annað erindi á veiðislóð heldur en einmitt að veiða. Sem sagt; á föstudaginn áttum við veiðifélagarnir erindi vestur á Snæfellsnes. Og það voru fleiri á ferðinni heldur en við, því ungviði bænda af norðanverðu nesinu var líka á rúntinum með tilheyrandi jarmi þegar því var dreift út um allar koppagrundir í fylgd mæðra sinna.

Veðurblíða föstudagsins var eflaust með eindæmum á stöku stað, en því miður vorum við ekki á þeim slóðum, heldur fórum að Baulárvallavatni þar sem einhver reitingur manna var við veiði. Helst voru menn við ósa Vatnaáar þar sem hún rennur í vatnið að vestanverðu. Engar fregnir höfum við að veiði þeirra né okkar eigin og því líkur hér með frásögn af Baulárvallavatni að þessu sinni. Á ferð okkar í náttstað var að vísu komið við í Hraunsfirði að vestan og þar setti hin helmingur okkar í eina flundru við lítinn fögnuð.

Á laugardaginn var heilsað upp á Hólmara og kastað kveðju á Kerlinguna í Kerlingarskarði sem illu heilli faldi sig að mestu í þokunni sem grúfði þétt yfir þrátt fyrir töluverðan vind. Við ferðafélagarnir vorum sammála um að leita færis og kíkja betur á þessa gömlu þjóðleið síðar.

Eftir einhverja snúninga í Berserkjahrauni drógum við á okkur veiðifatnað og töltum inn að Hraunsfirði úr gryfjunni að norðan. Fyrir okkur varð kunningi okkar við annan mann og höfðu þeir gert ágæta veiði í bleikju og stöku flundrum, en heldur hafði dregið úr tökustuði þegar leið á daginn, enda töluverður vindur og úrkoma í meira lagi. Eftir nokkurn barning tókst mér að plata eina bleikju með rauðum Higa‘s og svo eina til á toppflugu með UV dúsk. Þeirri síðari tókst mér að sleppa en sú fyrri fékk far með okkur í náttstað.

Eitthvað höfðu veðurguðirnir mislesið veðurspá sunnudagsins en þokkalegt verður var þó á nesinu að norðan fram undir seinna kaffi. Á tímabili var meira að segja svo stillt og fallegt að þurrflugur fengu að baða sig við vestanverðan Hraunsfjörðinn. Þær eru reyndar ótrúlega kræsnar bleikjurnar á það sem þeim var boðið. Þrátt fyrir að það væri afskaplega lítið líf að sjá á vatninu, var greinilega aðeins ein ákveðin fluga á matseðlinum og sú fluga fannst ekki í okkar boxum. Ein flundran kom þó á land, en hún fékk hvorki líf né far til byggða.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 2 11 / 12 / 0 / 1 / 6

 

Hlíðarvatn í Hnappadal, 1. – 3. júní

Hún stóðst, hún stóðst ….. veðurspáin. Veðurspá helgarinnar fyrir vesturland var ekki upp á marga fiska en þrátt fyrir það létum við slag standa á föstudaginn og renndum vestur í Hnappadal með vagn og ‚alles‘. Fyrsta formlega útilega sumarsins skildi tekin með stæl, farið út úr bænum á föstudag og helst ekki komið heim fyrr en þegar langt yrði liðið á sunnudag.

Hún hefur lengi verið römm sú taug sem tengir okkur veiðifélagana við Hlíðarvatn í Hnappadal og þar sem við erum bæði félagar í Stangaveiðifélagi Borgarness og keyptum sumarleyfi í vatnið um daginn, þá þótti okkur sjálfsagt að taka stefnuna á vatnið. Og þvílíkt vatn! Hér þarf mynd til að skýra þessa upphrópun:

Frá Jónsbúð til norðurs

Myndin er tekin næstum á tröppunum að Jónsbúð, veiðihúsi SVFB. Fyrir miðri mynd er slóði sem liggur undir hlíðinni til hægri og út að s.k. Rifi. Þessi slóði er núna 20 – 30 sm. undir vatnsyfirborðinu, en venjulega er hann u.þ.b. 100 sm. ofan þess. Fyrir miðri mynd sést glitta í nokkra steina lengst úti í vatninu. Þetta er hæsti punktur Rifs sem ég held að sé yfirleitt í ríflegri mannhæð þegar maður stendur við vatnsborðið. Það er sem sagt mikið í Hlíðarvatni í Hnappadal núna og eiginlega ekki á einn einasta þekktan veiðistað komist.

Frá Jónsbúð að Hraunholtum

Meira að segja hraunið á milli Jónsbúðar og bæjarins Hraunholta líktist meira flóa en stöku víkum.

Eins og ég hóf söguna, þá stóðst veðurspáin. Athugið, hún var ekki upp á marga fiska og það var aðeins ein örvingluð bleikja sem slysaðist til að taka Peacock með orange skotti hjá mér á föstudagskvöldið, rétt við Jónsbúð. Sökum skorts á stærð var þeirri bleikju sleppt aftur. Veðrið sjálft var með prýðilegasta móti þótt óvenjuleg vindátt væri við vatnið; suðvestanátt. Þeim sem þekkja til, þykir þetta eflaust afskaplega merkilegt því almennt er talið að aðeins ein vindátt sé við Hlíðarvatn, sú norðaustlæga.

Föstudagskvöldið við Hlíðarvatn

Laugardagurinn var rakur, mjög rakur á köflum og eiginlega bara frekar blautur og til að toppa þokusuddann, þá var vindur að sperra sig töluvert úr þessari asna suðvestanstæðri átt. Ég tölti um morguninn að þeim stað sem Rifið ætti að vera, óð eins og ég þekkti til í leit að þekktum veiðistöðum, en varð ekkert ágengt. Eftir hádegið fórum við síðan inn með Fellsbrekku að norðan, en urðum ekki vör við fisk, enda ekki víst að nokkur fiskur hafi eitthvað þangað að sækja. Það sem áður var frekar gróðursnauð malarfjara við vatnið, er núna á bóla kafi og óvíst að þar leynist eitthvað æti. Það var ekki fyrr en við vorum á töltinu aftur að Jónsbúð að ég setti í smábleikju á orange Nobbler þar sem vegarslóðinn liggur á kafi. Ef föstudagsbleikjan taldist smágerð, þá var þessi beinlínis dvergvaxin og öðlaðist því frelsi sitt á ný eftir stutta viðureign.

Getgátur okkur hjóna eru einfaldlega þær að vatnið sé enn of kalt vegna mikilla vatnavaxta eftir rigningar maí mánaðar og fiskurinn haldi sig því enn töluvert utar í vatninu, á meira dýpi. Gróður, bæði í hlíðum og í vatni er komin heldur skammt á veg í Hnappadalnum og því hefur fiskurinn lítið upp á grynningar að sækja og bobbar sem áður voru í seilingarfjarlægð fiska og veiðimanna eru núna langt úti í hafsauga. Ég man ekki til að hafa séð vatnsborðið standa jafn hátt og um þessa helgi, en  Sigurði í Hraunholtum  sagði mér að það hefði þó staðið nokkru hærra í einhver skipti, en tók fram að nú þætti sér nóg komið, nú mætti það hætta að bæta á sig.

Við létum staðar numið í veiði um kvöldmat á laugardag, drógum okkur inn í vagn við blaður og spil og héldum heim á leið eftir kuldalega aðfararnótt sunnudags þar sem sannaðist að maður á ekki að fara í útilegu með aðeins einn átekinn gaskút á vagninum. Þrátt fyrir allt kvöddum við Hlíðarvatn með sól í sinni því nú hefur vagninn verið liðkaður eftir veturinn og stefnan verður eflaust tekin á nýjar veiðislóðir á næstu helgum. Þetta veiðir sig ekki sjálft og löngu kominn tími á að liggja úti við veiðar.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 2 11 / 10 / 0 / 1 / 5

 

Hraunsfjörður, 12. maí

Veiðifréttir síðustu viku voru eiginlega allar á einn veg; Hraunsfjörður er kominn í gang. Þetta var í það minnsta það sem ég tók helst eftir og því leitaði hugurinn vestur á Snæfellsnes í gær. Við lögðum heldur seinna af stað heldur en fyrsta áætlun gerði ráð fyrir, en vorum komin vestur rétt upp úr kl.11 og þá var nú þessi líka rjóma blíða í firðinum.

Við byrjuðum á því að renna inn með firðinum að vestan, næstum alveg inn í botn og þar drógum við á okkur vöðlur og græjuðum stangir. Þegar við sáum ungliðadeild Hraunsfjarðar vaða í æti rétt við landið, gátum við ekki hamið okkur, ötuðumst aðeins í þeim en slepptum þeim fjórum sem ösnuðust á flugurnar okkar.

Eins og við mátti búast var töluverður fjöldi veiðimanna á staðnum, ég taldi fimm bíla við vatnið að vestan, þrjá við Hraunslæk að austan og þrjá í gryfjunni að norðan. Ég ætla að leyfa mér að skjóta á að það hafi verið á bilinu 12 – 16 veiðimenn á svæðinu um hádegið. Við ákváðum að fara inn að vatninu úr gryfjunni að norðan og freista þess að komast að á einhverjum tanga eða tá sem ekki væri þegar upptekin.

Það fór svo að við gátum tyllt okkur niður við eyjuna / skerið og þar eyddum við í raun öllum deginum. Fljótlega fékk ég sjálfur alveg prýðilega töku, feit og pattaraleg bleikja sem tókst þó að losa sig af rétt áður en mér tókst að koma henni í háfinn. Raunar var það mál margra veiðimanna að bleikja tók frekar naumt í gær og því voru það nokkrar sem við heyrðum að sluppu við lítinn fögnuð veiðimanna. Sumir báru sig þó vel og nýttu frasa eins og það gengur bara betur næst eða svona er nú veiðin, ekki allt fengið en maður kenndi nú samt ákveðins undirtóns sem ekki var eins kokhraustur því bleikjurnar í Hraunsfirðinum eru algjört sælgæti og bleikja sem sleppur endar hvorki á pönnu né í munni.

Eftir að ég missti þessa fyrstu bleikju var eins og ekkert, hreint ekkert væri að gerast hjá mér á meðan að veiðifélagi minn raðaði inn hverri 40 sm + bleikjunni á fætur annarri. Það var ekki fyrr en seinni part dags að það hljóp á snærið hjá mér og ég tók tvær mjög fallegar og tókst þannig að klóra aðeins í bakkann á móti þessum 6 bleikjum sem frúin hafði þegar sett í. Reyndar var það nú svo að á innan við 10 mín. frá því ég setti í fisk, þá bætti hún í safnið til að halda forskotinu.

Þegar kvöldaði og stillti fór bleikjan hamförum í mýflugunni og rétt fyrir kl.21 var eiginlega útséð um að við næðum fleiri fiskum, samkeppnin var orðin allt of mikil við náttúrulega fæðu. Við tókum okkur því upp, töltum til baka í bílinn og héldum heim á leið, sæl og ánægð með daginn. Frábær dagur í góðum félagsskap kunningja héðan og þaðan, nýrra og gamalla sem við hittum yfir daginn. Tilvitnun dagsins á einmitt einn þeirra í lok dags; Hvað er eiginlega að þér Þórunn, þú bara veiðir og veiðir!

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 10 / 4 11 / 8 / 0 / 1 / 4

 

Hlíðarvatn í Selvogi, 30.4 – 1.5

Það skiptust ekki á skin og skúrir, kannski meira svona sól og slydda þegar Hlíðarvatn í Selvogi var opnað í dag, 1.maí. Veðurspá dagsins var í sem fæstum orðum; kuldi með roki og hún gekk að mestu eftir en inni á milli komu augnablik þar sem bæði fiskar og menn fóru á kostum.

Ég var svo heppinn að ná að ljúka ákveðnum skylduverkum við vatnið í gær, þannig að þá tókst mér og félaga mínum að laumast út á Mosatanga, þaðan sem við tókum með okkur sitt hvora bleikjuna, aðra rétt undir 40 sm. og hina rétt yfir. Í morgun fór ég niður á Brúarbreiðu, en eitthvað var nennan ekki mikil hjá mér þannig að ég eftirlét öðrum að taka vel á þriðja tug fiska upp úr vatninu. Þar á meðal var ein sem náði 57 sm. í mælingu og var einstaklega vel haldin og falleg.

Eftir hádegishlé fórum við félagarnir aftur út á Mosatanga þar sem ég tók tvær hraustlegar bleikjur sem báðar voru yfir 30 sm. þannig að deginum var borgið. Þess má geta í framhjáhlaupi að í loka þessa fyrsta veiðidags míns félags, Ármanna, voru skráðir 91 fiskur í veiðibók félagsins, nokkuð sem gefur fyrirheit um gott sumar í Selvoginum.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 3 / 4 / 0 / 1 / 3

 

Hlíðarvatn í Selvogi, 28. apríl

Þó meginmarkmið ferðar í gær austur í Selvog hafi verið að plokka rusl, þá fór nú svo að flugur voru baðaðar í lok vinnudags.

Hópur Ármanna við Hlíðarsel

Veðrið lék við veiðifélögin við Hlíðarvatn þegar félagar þeirra tóku til hendinni og tíndu rusl, dyttuðu að húsum og húsbúnaði. Þrátt fyrir nokkurn strekking og ekkert of hátt hitastig, þá var veiðilegt við vatnið þannig að við veiðifélagarnir stóðumst ekki mátið og kíktum í Stakkavík. Þar voru fyrir þrír veiðimenn sem höfðu gert misjafnlega gott mót, einhver fékk nart, annar ekki neitt en einn stóð uppúr með bleikjur á land og einhverjum sleppt.

Fljótlega hljóp á snærið hjá veiðifélaga mínum sem fékk 40 sm. einstaklega vel haldna og góða bleikju á blóðorm, en eitthvað þurfti ég að hafa meira fyrir því að ná fyrsta fisk sumarsins í Hlíðarvatni, en það tókst áður en yfir lauk og ég setti í eina 40 sm. á Peacock með rauðum kúluhaus.

Af öðrum veiðimönnum við vatnið er það helst að frétta að veiði dagsins var þetta á bilinu 6 – 20+ bleikjur. Mosatangi kom sterkur inn að vanda að vori og töluvert var um fisk á Brúarbreiðunni, þótt hann væri nokkuð smærri en þeir sem komu á land í Stakkavík og Mosatanga. Hlíðarvatn ætlar að koma sterkt inn þetta vorið, ef eitthvað er að marka niðurstöðu þessa fyrsta en óformlega veiðidags því vatnið opnar ekki formlega fyrr en 1.maí að vanda.

Bleikjur í ferð Bleikjur alls Urriðar í ferð Urriðar alls Fj.ferða
 / 1 / 1 / 0 / 1 / 2